1ወይኒ መላገፂ፥ ብርቱዕ መስተውን ተበኣሲ ይገብር፤ በዚኣተን ዝሰሓተ ጥበበኛ ኣይኸውንን።
2ቍጥዓ ንጉስ ከም ምጕዛም ኣንበሳ እዩ፤ እቲ ዘቘጥዖ ሰብ ከዓ ንነፍሱ ይብድል።
3ንሰብ ካብ ጐይቊ ምርሓቕ ክብረቱ እዩ፤ ዓሻ ግና ዘሊሉ ይኣትዎ።
4ሃካይ ሰብ፥ ብምኽንያት ቍሪ ኣይሓርስን፤ ኣብ ጊዜ ቐውዒ ድማ ይልምን፤ ግና ኣይረክብን።
5ምኽሪ፥ ኣብ ልቢ ሰብ፥ ከምቲ ኣብ ዓሚቝ ዒላ ዘሎ ማይ እዩ፤ ኣእምሮ ዘለዎ ግና ይቐድሖ።
6“ብዙሓት ሰባት ሕያዋይነቶም የውርዩ፤ ግና ንእሙን ሰብ መን ይረኽቦ!
7ፃድቕ ብዘይ ነውሪ ይነብር፤ ብድሕሪኡ ኸዓ ደቁ ቡሩኻት እዮም።
8ኣብ ዙፋን ፍርዲ ዝተቐመጠ ንጉስ፥ ክፍኣት ንዝኾነ ዅሉ በዒንቱ ይፈልዮ።”
9“ልበይ ፅሩይ እዩ፤ ካብ ሓጢኣተይ ከዓ ነፂሐ እየ” ኽብል ዝኽእል መን እዩ?
10ክልተ ዓይነት ሚዛንን፥ ክልተ ዓይነት መስፈሪን፥ እዚኣተን ክልቲአን፥ ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ርኹሳት እየን።
11ህፃን ቅኑዕን ንፁህን ምዃኑ፥ ብዝገብሮ ስራሕ ይፍለጥ።
12ንትሰምዕ እዝንን ንትርኢ ዓይንን ንኽልቲአን ዝፈጠረ እግዚኣብሄር እዩ።
13ድኻ ምእንቲ ኸይትኸውን፥ ድቃስ ኣይትፍቶ፤ ዓይንኻ ኽፈት፤ ሽዑ እንጀራኻ ኽትፀግብ ኢኻ።
14ዓዳጊ “ሕማቕ እዩ፥ ሕማቕ እዩ” እናበለ ይዕድግ፤ መንገዱ ምስ ከደ ግና ይምካሕ።
15ወርቅን ብዙሕ ዕንቍን ይርከብ፤ ፈላጣት ከናፍር ግና ኽቡራት ኣቑሑ እየን።
16ንዘይፈልጦ ንዝተውሓሰ ሰብ፥ ክዳኑ ውሰድ፤ ክንዲ እቲ ዘይፈልጦውን ንእኡ ዕገቶ።
17እንጀራ ጥበራ ንሰብ ጥዑም እዩ፤ ደሓር ግና ኣፉ ፀፀር ይመልእ።
18ሓሳብ ብምኽሪ ትፀንዕ፤ ብጥበብ ተመሪሕኻውን ተዋጋእ።
19እቲ እናዞረ ዝሓሚ ምስጢር የውፅእ፤ ከንፈሩ ምስ ዘሞጥሙጥ ሰብውን ኣይትራኸብ።
20እቲ ነቦኡ ወይ ንኖኡ ዝፀርፍ፥ ግብ ኣብ ዝበለ ፀልማት መብራህቱ ይጠፍእ።
21እቲ ብመጀመርታ ቐልጢፉ ዝተኣከበ ሃብቲ፥ መወዳእታኡ ኣይባረኽን እዩ።
22“ሕነይ ክፈዲ” ኣይትበል፤ ንእግዚኣብሄር ተፀበዮ፤ ንሱ ኸዓ ኸድሕነካ እዩ።
23ክልተ ዓይነት ሚዛን ብእግዚኣብሄር ፅዩፍ እዩ፤ መታለሊ ሚዛን ከዓ ሰናይ ኣይኮነን።
24ኣካይዳ ሰብ ካብ እግዚኣብሄር እዩ፤ ሰብ ደኣ ኸመይ ገይሩ እዩ ንመንገዱ ዘስተውዕላ?
25ሰብ ብታህዋኽ እዙይ ንእግዚኣብሄር ወፍየዮ እየ ኢሉ ምስተመባፅዐ፥ ድሕሪ መብፅዓ እንተ ተናስሐ፥ እዙይ መፃወድያ እዩ።
26ለባም ንጉስ ነቶም ረሲኣን ብመስአ የዝርዎም፤ መንኰራዅሩውን ኣብ ልዕሊኣቶም የንኰርኵረሎም።
27ናይ ሰብ መንፈስ፥ መብራህቲ እግዚኣብሄር እዩ፤ ኣብ ውሽጢ ልቢ ንዘሎ ዅሉ ይምርምሮ።
28ምሕረትን ሓቅን ንንጉስ ይሕልውዎ፤ ዙፋኑ ድማ ብቕንዕና ትፀንዕ።
29ሓይሊ፥ ንመንእሰይ ክብረቱ እዩ፤ ሲበት ድማ ንኣረጋውያን ሽልማቶም እዩ።
30ስምብራት ዝሓድግ መውቃዕቲ፥ ንኽፍኣት የንፅህ፤ መግረፍቲ ኸዓ ንውሽጢ ልቢ የፅርዮ።