1ሽዑ ቢልዳድ እቲ ሹሃዊ፡ ከምዚ ኢሉ መለሰ።
2ዕብለላን ፍርሕን ምስኡ እዩ፣ ኣብ በረኽቱ ሰላም ይገብር።
3ቍጽሪ ሰራዊቱዶ ኣሎ፧ ብዛዕባ መንከ ዘይትልዕል፧
4ከመይ ኢሉ እዩ ሰብ ብኣምላኽ ኪጸድቕ ዚኽእል፧ ወይስ ካብ ሰበይቲ ዝተወልደ ከመይ ኢሉ ንጹህ ክኸውን ይኽእል?
5ናብ ወርሒ ጠምቱ፡ ኣይትበርህን እያ። እወ፡ ከዋኽብቲ ኣብ ኣዒንቱ ንጹሃት ኣይኮኑን።
6ክንደይ ይውሕድ ሰብ፡ መትሎ እዩ? ወዲ ሰብከ መን እዩ መትሎ፧
ቢልዳድ ሰብ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክጸድቕ ከም ዘይክእል የርኢ።
ቢልዳድ ብዛዕባ ዕድል ክፉኣት ሰባት ዝምልከት ሕቶ ይገድፍ፤ ግን ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰብን ዘሎ ወሰን ዘይብሉ ርሕቀት የርኢ። ንእዮብ ንሱ ኣዝዩ ዝዘንገዖም ዝነበረ ገለ ሓቅታት የቕርበሉ። ጽድቅን ቅድስናን ሰብ፡ ብዝበለጸ እኳ፡ ምስ ናይ ኣምላኽ ብምንጽጻር ገለ እኳ ኣይኮነን (መዝ 89:6)። ኣምላኽ ኣዝዩ ዓብይን ክብርት’ን ስለ ዝኾነ፡ ሰብ፡ በደለኛን ርኹስን ኮይኑ፡ ኣብ ቅድሚኡ ከመይ ገይሩ ክቐርብ ይኽእል? ካብ ማይን ካብ መንፈስ ቅዱስን እንደገና ክንውለድ የድልየና፤ ከምኡ’ውን ብደም ክርስቶስ፡ እቲ ዝተኸፍተ ፈልፋሊ፡ ደጋጊምና ክንሓብሕብ ኣሎና (ዘካ 13:1)። ከም ድሑራት፡ በደለኛታት፡ ርኹሳት ፍጡራት ኴንና ክንዋረድ ይግባእ፡ ንርእሰ-ምምካት ክንነጽግ ድማ ኣሎና። ግን እቲ ሕሱርነትና ንትሕትናን ፍቕሪ ክርስቶስን የንጸባርቕ፤ ሃብቲ ምሕረቱ ከምኡ’ውን ሓይሊ ጸግኡ ብነፍሲ ወከፍ ሓጥኣን ዝብድሎም (ቤዛነት ዝረኽቡ) ክሳዕ ዘለኣለም ክዕበይ እዩ።
ምዕራፍ 25 ብልዳድ ኣብዚ ንመወዳእታ ዘረባ እዮብ፣ ከምቲ ብዛዕባ እቲ ጉዳይ ዝሰልከዮ ኮይኑ፣ ሓጺር መልሲ ይህብ። ንሱ ብዛዕባ ብልጽግና እኩያት ሰባት ዘሎ ቀንዲ ሕቶ ይገድፎ፣ ምኽንያቱ እዮብ ኣብ ዝሓለፈ ምዕራፍ ዘቕረቦ መርትዖታት ክምልስ ስለ ዘይከኣለ። እንተኾነ ግን፣ እዮብ ንመለኮታዊ ግርማ ሞገስ ኣብ መለኮታዊ ፍርዲ (ምዕ. 23) ብዕብዳን ከም ዝቐረበ ስለ ዝሓሰበ፣ ንሱ ብሓጺር ቃላት ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰብን ዘሎ ዘይተወሰነ ፍልልይ የርኢ፣ ንዓና ድማ፣ I. ብዛዕባ ኣምላኽ ዓብይን ክቡርን ክንሓስብ (ቁ. 2, 3, 5)። II. ብዛዕባ ርእስና ትሑት ክንሓስብ (ቁ. 4, 6) ይምህረና። እዚኦም፣ ንእዮብ ብጌጋ እኳ እንተተጠቕሙ፣ ንኹላትና ክንመሃሮም ዚግባእ ክልተ ጽቡቕ ትምህርቲ እዮም።
ቁጽሪ 1-6 ብልዳድ ኣብዚ ብዛዕባ ክልተ ነገራት ኪንኣድ ይግባእ።
1. ብዛዕባ እቲ ንሱ ምስ እዮብ ዝተፈላለየሉ ጉዳይ ደጊሙ ዘይምዝራቡ። ምናልባት እዮብ ቅኑዕ ከም ዝነበረ ኺሓስብ ጀሚሩ ይኸውን፣ ሽዑ ድማ ብዛዕባኡ ደጊምካ ዘይምዝራብ ቅንዕና እዩ ነይሩ፣ ከምቲ ንሓቂ ዚጣበቕ እምበር ንዓወት ዘይጣበቕ፣ ስለዚ ድማ ንሓቂ ንምርካብ ንዓወት ክስዕር ፍቓደኛ ዝኾነ። ወይ ድማ፣ ንሱ ገና ቅኑዕ ከም ዝነበረ እንተሓሲቡ እኳ፣ እኹል ከም ዝተዛረበ ይፈልጥ ነይሩ፣ ንመወዳእታ ቃል ድማ ንዘለኣለም ኣይከጣብቕን እዩ። ምናልባት ሓደ ምኽንያት ንሱ ምስቶም ካልኦት ነዚ ክርክር እዚ ዝገደፍዎ፣ እዮብን ንሳቶምን ከምቲ ዝሓሰብዎ ብርእይቶ ብዙሕ ከም ዘይተፈላለዩ ስለ ዝተረድኡ እዩ ነይሩ። ንሳቶም እኩያት ሰባት ንግዜኡ ኪበልጽጉ ከም ዚኽእሉ ይኣምኑ ነይሮም፣ እዮብ ድማ ኣብ መወዳእታ ከም ዚጠፍኡ ይኣምን ነይሩ። ሽዑ እቲ ፍልልይ ክንደይ ሓጺር እዩ ነይሩ! ተኻራኸርቲ ንሓድሕዶም ዝበለጸ እንተዝርድኡ፣ ምናልባት ከምቲ ዝሓሰብዎ ዘይኮነስ ንሓድሕዶም ዝቐረቡ ከም ዝኾኑ ምረኸቡ ነይሮም።
2. ብዛዕባ እቲ ንሱ ምስ እዮብ ዝተሰማምዓሉ ጉዳይ ብጽቡቕ ምዝራቡ። ኩላትና ልብና ብፍርሃት ኣምላኽን ብትሑት ሓሳባት ብዛዕባ ርእስናን እንተመልእና፣ ከምቲ ሕጂ ዘሎናዮ ብዛዕባ ዘጠራጥር ክርክር፣ ንሱ ድማ ንእሽቶ ወይ ኣጸጋሚ ዝኾነ ጉዳያት፣ ክንጣበቕ ኣይነቕልዕን ኢና።
ብልዳድ ኣብዚ ንኣምላኽ ንምዕባይን ንሰብ ንምትሓትን ክልተ መገድታት ይጥቀም።
I. ኣምላኽ ክንደይ ክቡር ከም ዝኾነ የርኢ፣ ካብኡ ድማ ሰብ ኣብ ቅድሚኡ ክንደይ ገበነኛን ርኹስን ከም ዝኾነ ይእምት (ቁ. 2-4)። እንኪድ እምበኣር፣
1. ብዛዕባ ኣምላኽ ኣብዚ እንታይ ዓበይቲ ነገራት ከም ዝተባህለ፣ ንእዮብ ፍርሃት ኣምላኽ ንምሕዳርን ንሓሳባቱን ንግብሩን ንምቁጽጻር ዝተዳለወ። (1.) ኣምላኽ ልዑል ጐይታ ኩሉ እዩ፣ ምስኡ ድማ ዘፍርህ ግርማ ሞገስ ኣሎ። ስልጣንን ፍርሃትን ምስኡ እዩ (ቁ. 2)። ህላዌ ዝሃበ፣ ሕግታት ንምሃብ ዘይከሓድ ስልጣን ኣለዎ፣ ዝሃቦ ሕግታት ድማ ከተግብር ይኽእል። ኩሉ ዝፈጠረ፣ ብፍጹም ልዑላውነት ብፍቓዱ ንኹሉ ንምምዳብ መሰል ኣለዎ። ዝገብሮ ኩሉ ይገብር፣ ኪገብር ድማ ይኽእል፣ ንሓደ እኳ ድማ፣ እንታይ ትገብር ኣሎኻ፧ ወይስ ስለምንታይ ከምዚ ትገብር፧ ዚብሎ የልቦን (ዳን. 4:35)። ስልጣን ምህላዉ (ወይ ዶሚኑስ—ጐይታ ምዃኑ) ንሱ ናይ ኩሎም ፍጡራት ወናንን ገዛእን ከም ዝኾነ የርኢ። ኩሎም ናቱ እዮም፣ ኩሎም ድማ ኣብ ትሕቲ መምርሒኡን ምምዳቡን እዮም። ስለዚ ድማ ንሱ ኪፍራህ ይግባእ (ማለት፣ ኪኽበርን ኪታኣዘዝን)፣ ኩሎም ዝፈልጥዎ ድማ ይፈርህዎ (ሰራፊም ገጾም ኣብ ቅድሚኡ ይሽፍኑ)፣ ቀዳማይ ወይ መወዳእታ ድማ ኩሉ ኺፈርሆ እዩ። ስልጣን ሰባት ብዙሕ ግዜ ንዑቕ እዩ፣ ብዙሕ ግዜ ድማ ይንዓቕ፣ ኣምላኽ ግና ኩሉ ግዜ ዘፍርህ እዩ። (2.) ክቡራት ነበርቲ ላዕለዋይ ዓለም ኩሎም ብፍጹም ይእዘዝዎ፣ ብፍጹም ድማ ንፍቓዱ ይቕበሉ። ኣብ ልዑል ቦታታቱ ሰላም ይገብር።