Iyoob 31

Iyyoob wantoota asitti galmaa’an of jajuudhaaf hin dubbanne, garuu himata fakkeessummaa irratti deebii kennuudhaaf ture. Inni uumama hafuuraa ajajoota Waaqayyoo, kanneen yaadaa fi kaayyoo garaa bira gahan ta’uu isaa, ni hubate. Gochawwan keenya nuuf dubbachuu isaanii heyyamuun gaariidha; garuu haalawwan tokko tokkotti ofii keenyaafii sababa Waaqayyootiif, himata sobatti nu irratti dhiyaate irratti cubbuu dhabuu keenya sirritti mormuun ba’aa nutti ta’a. Hawwii foonii fi jaalalli addunyaa, dhagaa badiisaa lachuu kanneen namoonni hedduun irratti caccabanidha; kanneenirratti Iyyoob akka inni yeroo hundumaa of eeggannoodhaan eegumsa irra dhaabatee ture ni morma. Waaqayyo immoo akka nu of hubannu caalaa nu sirritti nu ilaala; kanaafuu, nu of eeggannoodhaan haa jiraannu. Inni karaa cubbuu qabuun qabeenya horachuu irraa guutummaatti fagaate. Inni bu'aa dhowwame hundumaa akkuma gammachuu dhowwame hundumaa ni sodaata ture. Wanti addunyaa kana keessatti qabnu, yoo qajeelummaadhaan argame, boqonnaadhaan fayyadamuu dandeenya, yookiin boqonnaadhaan dhabuu dandeenya. Adeemsa keenya hundumaa keessatti qajeelummaa cimaa fi amanamaa ta’uu dhabnaan, ragaa Waaqayyummaa dhugaa qabaachuu hin dandeenyu. Haa ta’u malee, warri amantii labsan meeqa qoricha kana dura dhaabachuu dadhabu!

Iyyoob yeroo baay’ee guutummaatti qulqullummaa isaa mirkaneessee ture; asitti garuu, hojii gaarii isaa hin labsu (kanaaf hojii gaarii isaa asitti hin labsu), garuu of-eeggannoo fi barbaachisaa ta’een, hiriyoonni isaa sobatti isa himatan irraa of qulqulleessuuf, kanas namni hundinuu maqaa gaarii isaatiif qaba. Hiriyoonni Iyyoob himata isaanii keessatti isa irratti xiyyeeffatan turan, kanaafis inni mirkaneessa isaatiin akkasuma godha, kunis keessumaa wanta Eliifaaz isa himateef, Boq. 22:6, fi kkf. Dhugaa baatuu isa irratti hin dhiyeessine, akkasumas wantoota amma isa himatan sana mirkaneessuu hin dandeenye, kanaafis inni kakuudhaan of qulqulleessuuf heyyamamuu danda’a, kanas sirnaan, fi abaarsa sodaachisaa hedduudhaan, yoo yakka sana raawwatee ture ta’e, dheekkamsa Waaqayyoo wajjin godha. Mirkaneessaan kun amala Waaqayyoo isa irratti ture, lafa irratti akka isaa kan hin jirre ta’uu isaa mirkaneessa. Tarii warri isa himatan tokko tokko isa waliin hin makamne ta’u; inni yakka gurguddaa addunyaatti mul’atu irraa qofa osoo hin taane, yakka dhokataa hedduu irraas of qulqulleessa, yoo isaan raawwatee ture ta’e, eenyuyyuu isa himachuu hin danda’u ture, sababiin isaas inni ofii isaa fakkeessaa akka hin taane ni mirkaneessa. Akkasumas inni qulqullummaa hojii isaa qofa hin eegne, garuu isaan keessatti bu’uura gaarii irra akka deeme, sababiin inni hamaa irraa fagaateef Waaqayyoon waan sodaateef ta’uu isaa, fi amantiin isaa bu’uura qajeelummaa fi jaalala isaa akka ture agarsiisa; kunis ragaa qulqullummaa isaa guutuu godha.

I. Yakkoonni inni asitti irraa of qulqulleesse:

1. Fedhii foonii fi xuraa’ummaa garaa (Lakk. 1-4).

2. Sobaa fi qajeelummaa dhabuu daldala keessatti (Lakk. 4-8).

3. Ejja (Lakk. 9–12).

4. Of tuulummaa fi jabaa ta’uu hojjettoota isaatiif (Lakk. 13–15).

5. Hiyyeessotaaf, haadholii hiyyeessotaaf, fi abbaa hin qabneef garaa laafuu dhabuu (Lakk. 16–23).

6. Qabeenya addunyaa isaatti amanamuu (Lakk. 24, 25).

7. Waaqolii tolfamoo waaqeffachuu (Lakk. 26–28).

8. Haaloo ba’uu (Lakk. 29–31).

9. Keessummoota hiyyeessota dagachuu (Lakk. 32).

10. Yakka ofii dhoksuu keessatti fakkeessummaa fi yakka warra kaanii irratti callisuu keessatti sodaachuu (Lakk. 33, 34).

11. Cunqursaa, fi mirga namoota kaanii humnaan cabsuu (Lakk. 38–40). Xumura irrattis, qulqullummaa isaa ilaalchisee murtoo Waaqayyootti iyyata (Lakk. 35–37).

II. Amma, kana hundumaa keessatti arguu dandeenya:

1. Bara abbootii durii keessatti gaarii fi hamaa ilaalchisee hubannoo, fi wanti yeroo dheeraa dura akka cubbuutti faradame, jechuunis, jibbamaa fi miidhaa qabeessa ta’e.

2. Fakkeenya amantii fi amala gaarii nuti fakkeenya goonee hordofnuuf dhiyaate, kanas yoo qalbii keenyaaf akka isa hordofnu dhugaa ba’uu danda’e, akka Iyyoob guyyaa hamaatti gammachuu keenya ta’a.

Fedhiin foonii, fi jaalalli addunyaa, dhagaa gurguddaa lama warra namoonni hedduun itti caccabanidha; kanaaf Iyyoob yeroo hundumaa of eeggannoodhaan akka of eegu ni mirkaneessa.

I. Fedhii foonii irratti. Inni ejja irraa, haadha manaa ollaa isaa xureessuu irraa (Lakk. 9) qofa osoo hin taane, dubartoota kamiyyuu wajjin ejja irraa of qulqulleesse. Inni jaartii lamaffaa, yookiin jaalallee hin qabne, garuu siree gaa’elaatiif amanamummaa guutuu qaba ture, haati manaa isaa ogummaa, gaarummaa, yookiin jaalala kan hin qabne taatus. Jalqabaa kaasee, namni haadha manaa tokko qofa qabaatee isheetti qabamuu qaba ture; Iyyoobis sirna sana jabeessuudhaan, isa cabsuu yaaduu jibbe; sababiin isaas, guddaan isaa isa qoruu danda’us, gaarummaan isaa isa irraa eegge. Iyyoob amma dhukkuba qaamaa fi dhukkuba jalaa ture, fi rakkina sana jalatti, yoo qalbii keenyaaf akka qaama keenya qulqullummaan eegne, fi meeshaalee sana qulqullummaa fi ulfina keessatti, fedhii xuraa’ummaa irraa qulqulluu ta’anii qabanne dhugaa ba’uu danda’e, haala adda ta’een nama jajjabeessa. Amma asitti ilaali:

1. Murtoon inni dhimma kana keessatti eeggate maal ture (Lakk. 1): "Ani ija koo wajjin kakuu galeera," jechuunis, "Ani sababa cubbuu sanaa irraa of eeggadhe; egaa maaliif intala tokko yaaduu qaba?" jechuunis, "karaa sanaan, ayyaana Waaqayyootiin, tarkaanfii jalqabaa irraa of eegge." Inni tapha fedhii foonii, yookiin hojii ejjaa irraa fagaatee ture, akkasumas: (1.) Inni ilaaltuu fedhii foonii hin heyyamne. Inni ija isaa wajjin kakuu gale, kakuu kana isaan waliin gale, ifa aduu fi ulfina Waaqayyoo uumama mul’atu keessatti ifu ilaaluu akka isaanitti heyyamu, garuu wanta yaada xuraa’aa, yookiin fedhii xuraa’aa sammuu isaa keessatti uumuu danda’u irratti akka hin xiyyeeffanne; fi adabbii kana jalatti, yoo isaan godhan, imimmaan qalbii jijjiirrannaatiin isaaf dhukkubuu qabu.