ፊንሐስ

ፊንሐስ የአልዓዛር ልጅና የእስራኤል የመጀመሪያው ሊቀ ካህን የነበረው የአሮን የልጅ ልጅ ነበር (ዘጸ 6:25)። እርሱ በእጅጉ የሚታወሰው በጾታዊ ብልግናና በጣዖት አምልኮ ተሰማርተው የነበሩትን አንድ እስራኤላዊ ሰውና አንዲት ምድያማዊት ሴት በቅንዓት በመግደል የእግዚአብሔርን ቁጣ ከሕዝቡ ላይ በማራቁ ነው (ዘኍ 25:7-11)። በዚህም ምክንያት እግዚአብሔር ለፊንሐስና ለዘሮቹ የዘላለም ክህነት ቃል ኪዳን ሰጣቸው (ዘኍ 25:12-13; መዝሙርዘኍ 106:30-31)። ፊንሐስ በሌሎች ክስተቶችም ውስጥ አስፈላጊ ሚናዎችን ተጫውቷል። እርሱ ከሌሎች መሪዎች ጋር በመሆን ሮቤልን፣ ጋድንና ግማሽ የምናሴን ነገድ እግዚአብሔርን የመቃወም ድርጊት ሊሆን ይችላል ተብሎ ስለታየው ስለሠሩት መሠዊያ ለመጋፈጥ ተልኮ ነበር (ኢያ 22:13-32)። በመሳፍንት ዘመን ካህን ሆኖ አገልግሏል፤ እስራኤላውያንም ከብንያም ነገድ ጋር ወደ ጦርነት ከመሄዳቸው በፊት ምክር ተጠይቆ ነበር (መሣ 20:28)። ፊንሐስ በሊቀ ካህናት ተዋረድ በልጁ በአቢሹዔ ተተካ (1ኛ ዜና 6:4-5, 50)። በመገናኛው ድንኳን የበር ጠባቂዎች ኃላፊነት የነበረበት ታማኝ ካህን ተብሎ ይታወስ ነበር (1ኛ ዜና 9:20)፤ እንዲሁም የዕዝራ የዘር ሐረግ አካል ነበር (Ezr.7.5; 8.2)።