ኖኅ

ኖኅ የላሜህ ልጅ፣ የሴት ዘር ነበር (ዘፍ 5:29-30)። እርሱም ጻድቅ ሰው፣ በዘመኑ ከነበሩት ሰዎች መካከል ነውር የሌለበት ነበር፣ ከእግዚአብሔርም ጋር በታማኝነት ተመላለሰ (ዘፍ 6:9)። እግዚአብሔርም የሰውን ክፋት ባየ ጊዜ፣ ቤተሰቡንና የሁሉንም እንስሳት ተወካዮች ከሚመጣው የጥፋት ውሃ ለማዳን መርከብ እንዲሠራ ኖኅን መረጠ (ዘፍ 6:13-22)። ኖኅም እግዚአብሔርን ታዘዘ መርከቡንም ሠራ፣ እርሱና ቤተሰቡም ከእንስሳቱ ጋር ወደ እርሱ ገቡ (ዘፍጥረት 7)። ከጥፋት ውሃው በኋላ ኖኅ መሠዊያ ሠራ ለእግዚአብሔርም መሥዋዕት አቀረበ (ዘፍ 8:20)። እግዚአብሔርም ኖኅንና ልጆቹን ባረከ፣ ከእነርሱም ጋር ቃል ኪዳን አደረገ፣ ምድርን ዳግመኛ በውኃ እንዳያጠፋት የገባውን ቃል ኪዳን ምልክት ቀስተ ደመናን አደረገ (ዘፍጥረት 9)። ኖኅም 950 ዓመት ኖረ (ዘፍ 9:29)። እርሱም እንደ እምነት (ዕብ 11:7) እና ጽድቅ (ሕዝ 14:14, 20;2ኛ ጴጥ 2:5) ምሳሌ ሆኖ ይታወሳል።