ናቦት

ናቦት የእስራኤል ንጉሥ የአክዓብ ቤተ መንግሥት አጠገብ የወይን ቦታ የነበረው የይዝራኤል ሰው ነበር። በ1 ነገሥት 21 እና በ2 ነገሥት 9 ላይ የተመዘገበው ታሪኩ የአድልዎና የሥልጣን አላግባብ መጠቀም አሳዛኝ ዘገባ ነው። ንጉሥ አክዓብ የናቦትን የወይን ቦታ ለአትክልት ቦታነት ለመጠቀም ፈልጎ ነበር፤ ሊገዛው ወይም በምትኩ የተሻለ የወይን ቦታ ሊሰጠው አቀረበለት። ሆኖም ናቦት የአባቶቹን ርስት መስጠት እንደማይችል በመግለጽ እምቢ አለ (1ኛ ነገ 21:1-3)። ይህ እምቢታ አክዓብን እጅግ አስቆጣው፤ እርሱም ተበሳጨና መብላት አልፈለገም። የአክዓብ ሚስት ንግሥት ኤልዛቤል ሁኔታውን ስትረዳ የወይን ቦታውን ለመያዝ ክፉ ዕቅድ አወጣች። በይዝራኤል ያሉ ሽማግሌዎችና መኳንንት ጾም እንዲያውጁና ናቦትን በታዋቂ ስፍራ እንዲያስቀምጡት በአክዓብ ስም ደብዳቤ ጻፈች። ከዚያም እግዚአብሔርንና ንጉሡን እንደረገመ እንዲመሰክሩበት ሁለት ባለጌ ሰዎችን አዘጋጅተው በድንጋይ ወግረው እንዲገድሉት አደረገች (1ኛ ነገ 21:8-14)። ዕቅዱ ተፈጸመ፣ ናቦትም በግፍ ተገደለ። ከሞተ በኋላ አክዓብ የወይን ቦታውን ወረሰ (1ኛ ነገ 21:15-16)። ሆኖም ነቢዩ ኤልያስ አክዓብን ገጠመው፤ በክፋታቸው ምክንያት በእርሱና በቤተሰቡ ላይ የእግዚአብሔርን ፍርድ አወጀ (1ኛ ነገ 21:17-24)። ከዓመታት በኋላ፣ ኤልያስ እንደተነበየው፣ የአክዓብ ልጅ ንጉሥ ኢዮራም የናቦት በነበረው በዚያው መሬት ላይ በይሁ ተገደለ (2ኛ ነገ 9:21-26)፤ ይህም ናቦት በግፍ በመገደሉና የአባቶቹ ንብረት በመወረሱ የተፈጸመውን መለኮታዊ ቅጣት አረጋገጠ። የናቦት ታሪክ የፍትሕን አስፈላጊነት፣ የአባቶች ርስት ቅድስናን፣ እንዲሁም ሥልጣንን አላግባብ የመጠቀምና የእግዚአብሔርን ሕግጋት ችላ የማለት ውጤቶችን ያሳያል። በተጨማሪም ነቢያት ለሥልጣን እውነትን የመናገርና ክፉ በሚሠሩት ላይ ፍርድን የማወጅ ሚናቸውን ያሳያል።