ሎጥ

ሎጥ የሃራን ልጅና የአብርሃም የወንድም ልጅ ነበር (ዘፍ 11:27,31)። ከኡር ተነስቶ ከአብርሃም ጋር ወደ ከነዓን ተጓዘ (ዘፍ 12:4-5)። በእረኞቻቸው መካከል በተፈጠረው ጠብ ምክንያት ሎጥ በሰዶም አቅራቢያ ባለው በዮርዳኖስ ሜዳ ለመኖር መረጠ (ዘፍ 13:1-13)። ሰዶም በተወረረች ጊዜ ሎጥ ተማረከ፣ ነገር ግን አብርሃም አዳነው (ዘፍ 14:12,16)። የሰዶም ክፋት ቢኖርም ሎጥ በዚያ መኖሩን ቀጠለ (ዘፍ 19:1)። እግዚአብሔር ከተማይቱን ለማጥፋት ያሰበውን ሲገልጥለት፣ አብርሃም ሎጥ እንዲድን ለመነ (ዘፍ 18:16-33)። ሁለት መላእክት ሎጥን ከቤተሰቡ ጋር ከሰዶም እንዲሸሽ አስጠነቀቁት (ዘፍ 19:1-22)። የሎጥ ሚስት ባለመታዘዝ የጨው ዐምድ ሆነች (ዘፍ 19:26;ሉቃ 17:32)። ሎጥና ሴቶች ልጆቹ ወደ ጾዓር ሸሹ፤ በኋላም በዋሻ ውስጥ ተቀመጡ (ዘፍ 19:30)። የሎጥ ሴቶች ልጆች የመጨረሻዎቹ በሕይወት የተረፉት እነርሱ እንደሆኑ በማመን አሰከሩትና ከእርሱ ጋር ተኙ፤ ይህም ሞዓብና አሞን እንዲወለዱ ምክንያት ሆነ (ዘፍ 19:31-38;ዳዊ 83:8)። አዲስ ኪዳን ሎጥን በሰዶም ብልግና የተጨነቀ ጻድቅ ሰው እንደሆነ ይገልጸዋል (2ኛ ጴጥ 2:7)። ኢየሱስ የሎጥን ታሪክ የመመለሱ ድንገተኛነት ማስጠንቀቂያ አድርጎ ተጠቅሞበታል (ሉቃ 17:28-29)።