ዕብራውያን

ዕብራውያን ከአብርሃም የተወለዱ፣ እስራኤላውያን ወይም አይሁድ በመባልም የሚታወቁ የዘር ቡድን ነበሩ። "ዕብራዊ" የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለመጀመሪያ ጊዜ የተጠቀሰው አብርሃምን በማመልከት ነው (ዘፍ 14:13)፤ በኋላም በመላው ብሉይ ኪዳን ዘሮቹን፣ እስራኤላውያንን ለማመልከት ጥቅም ላይ ውሏል። ዕብራውያን ከግብፃውያን (ዘፍ 43:32፤ዘጸ 1:15,16,19) እና ከሌሎች ብሔራት የተለዩ ነበሩ፤ ብዙውን ጊዜም ይጨቆኑ ወይም ይገዙ ነበር (ዘጸ 1:11-14፤ 5.3)። እግዚአብሔር ራሱን የዕብራውያን አምላክ እንደሆነ ገልጿል (ዘጸ 3:18፤ 5.3፤ 7.16፤ 9.1,13፤ 10.3)፤ እንዲከተሏቸውም ሕጎችንና ትእዛዛትን ሰጥቷቸዋል (ዘጸ 21:2፤ዘዳ 15:12)። ዕብራውያን በቋንቋቸው፣ በዕብራይስጥ (ሉቃ 23:38፤ሐሥ 6:1) እና በሃይማኖታዊ ልማዶቻቸውም ይታወቁ ነበር። በአዲስ ኪዳን፣ "ዕብራዊ" የሚለው ቃል ዕብራይስጥ ወይም አራማይክ ይናገሩ ለነበሩ አይሁዳውያን ክርስቲያኖች (ሐሥ 6:1) እና የአንዳንድ ቀደምት ክርስቲያኖችን የአይሁድ ቅርስ ለማጉላት ጥቅም ላይ ውሏል (2ኛ ቆሮ 11:22፤ፊል 3:5)።