መዝሙረ ዳዊት 7

7:1-9 ዳዊት ለእርዳታ ወደ እግዚአብሔር ሸሸ። ነገር ግን ክርስቶስ ብቻ በሁሉም ነገር ጽድቁን እንዲመሰክር ሰማይን መጥራት የሚችለው። ሥራዎቹ ሁሉ በጽድቅ የተሠሩ ነበሩ፤ የዚህም ዓለም ገዥ በጽድቅ ሊከስሰው የሚችልበትን ምንም አላገኘም። ሆኖም ስለ እኛ ሲል፣ እንደ ጥፋተኛ ለመከሰስ ራሱን አስገብቶ፣ መከራውን ሁሉ ተቀበለ፤ ነገር ግን ንጹሕ ስለነበረ፣ ሁሉንም አሸነፋቸው። ልመናውም ይህ ነውና፤ ጻድቅ የሆነው እግዚአብሔር ልብንና ኩላሊትን ይመረምራል። እርሱ የክፉዎችን ስውር ክፋት ያውቃል፣ እንዴትም ወደ ፍጻሜ እንደሚያደርሰው፤ የጻድቃንንም ስውር ቅንነት ምስክር ነው፣ እንዲያጸናውም መንገዶች አሉት። አንድ ሰው ስለ ኃጢአቶቹ ሁሉ፣ በጸጋና በምሕረት ውሎች መሠረት፣ በመካከለኛው መስዋዕትነት በኩል ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም ሲያደርግ፣ ከጠላቶቹ ጋር በማነጻጸር የእግዚአብሔርን ፍትሕ እንዲፈርድ መጠየቅ ይችላል።

መዝሙር 7 ይህ መዝሙር ዳዊት በአንዳንድ ጠላቶቹ በግፍ በተከሰሰበት ክፉ ክስ ምክንያት እንደተጻፈ ከርዕሱ መረዳት ይቻላል። እንዲህ በግፍ ሲበደል፣

I. እርሱም እግዚአብሔርን ምሕረትን ለመነ (ቁ. 1, 2)።

II. በተከሰሰባቸው ነገሮች ሁሉ ንጽሕናውን ለእግዚአብሔር አመለከተ (ቁ. 3-5)።

III. እግዚአብሔር ጉዳዩን እንዲከራከርለትና ከሚያሳድዱት ሰዎች እንዲፈርድለት ጸለየ (ቁ. 6-9)።

IV. እግዚአብሔር ይህን እንደሚያደርግለትና ክፋትን በእርሱ ላይ ባሰቡት ሰዎች ራስ ላይ እንደሚመልስላቸው በእግዚአብሔር ላይ ያለውን እምነት ገለጸ (ቁ. 10-16)።

V. ከድነቱ የተነሳ ለእግዚአብሔር ክብር ለመስጠት ቃል ገባ (ቁ. 17)። በዚህም ዳዊት የክርስቶስ ምሳሌ ነበር፤ እርሱ ራሱም ሆነ አሁንም በምእመናኑ ውስጥ እንዲሁ በግፍ ተጎድቷል፣ ነገር ግን በመጨረሻ በእርግጥ ይጸድቃል።

የዳዊት ሽግጋዮን፣ እርሱም ስለ ብንያማዊው ኩሽ ቃል ለእግዚአብሔር የዘመረው።

ቁጥር 1-9 ሽግጋዮን መዝሙር ወይም ቅኔ ነው (ይህ ቃል እዚህና በዕንባቆም 3:1 ላይ ብቻ ጥቅም ላይ ውሏል) — አንዳንዶች እንደሚሉት፣ የተለያዩ ክፍሎች ይዘትና አቀማመጥ የተለያየ ቢሆንም፣ በብልሃት አንድ ላይ የተሰበሰበ — የሚንከራተት መዝሙር ነው፤ ሌሎች እንደሚሉት ደግሞ፣ በጣም ደስ የሚያሰኝ፣ ማራኪ መዝሙር ነው። ዳዊት የጻፈው ብቻ ሳይሆን፣ እርሱ ራሱ በአምልኮና በሃይማኖታዊ መንገድ ለእግዚአብሔር ዘመረው፤ ይህም ስለ ብንያማዊው ኩሽ ቃል ወይም ጉዳይ ነበር፤ እርሱም ሳኦል ራሱ ነበር፤ የሳኦል በዳዊት ላይ የነበረው አረመኔያዊ አያያዝ እውነተኛ እስራኤላዊ ሳይሆን ኩሻዊ ወይም ኢትዮጵያዊ እንደሆነ ያሳያል። ወይም ደግሞ፣ ይበልጥ ሊሆን የሚችለው፣ የሳኦል ዘመድ የሆነ ኩሽ የተባለ ሰው ነበር፤ እርሱም የዳዊት የጸና ጠላት የነበረ፣ ለሳኦል ከዳተኛ አድርጎ ያቀረበው፣ እና (በጣም አላስፈላጊ በሆነ መንገድ) ሳኦልን በእርሱ ላይ ያበሳጨው ነበር፤ ዳዊት (1 ሳሙኤል 26:19) በእርሱና በሳኦል መካከል ችግር ፈጥረዋል ብሎ ከሚያማርርባቸው የሰዎች ልጆች፣ የበልያል ልጆች አንዱ ነበር። ዳዊት፣ እንዲህ በክፉ ሲበደል፣ ወደ እግዚአብሔር ተመለሰ። ሰዎች የሚያደርሱብን በደሎች ወደ እግዚአብሔር ሊያነዱን ይገባል፤ ምክንያቱም ጉዳያችንን ለእርሱ አደራ ልንሰጥ እንችላለን። ከዚህም በላይ፣ ለእግዚአብሔር ይዘምራል፤ መንፈሱ በዚህ አልተረበሸም፣ አልወደቀም፣ ነገር ግን በጣም የተረጋጋና ደስተኛ ስለነበር ለቅዱስ መዝሙሮች ዝግጁ ነበር፤ በገናው ላይም አንድም የሚጣረስ ድምፅ አላስከተለም። ስለዚህ፣ ከሰዎች የምንቀበላቸው በደሎች ስሜታችንን ከማነሳሳት ይልቅ፣ አምልኮታችንን ያነሳሱና ያቀጣጥሉ ዘንድ። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ፣

I. እርሱም ራሱን በእግዚአብሔር ጥበቃ ሥር አደረገ፤ ለእርዳታና ለመጠጊያም ወደ እርሱ ሸሸ (ቁ. 1)፦ "አቤቱ፣ አድነኝ፣ ከሚያሳድዱኝ ሁሉ ኃይልና ክፋትም አድነኝ፣ በእኔ ላይ ፈቃዳቸውን እንዳያደርጉብኝ።" እርሱም ይማጸናል፣

1. ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ግንኙነት። "አንተ አምላኬ ነህና፣ እንግዲህ ወዴት እሄዳለሁ ካንተ በቀር? አንተ አምላኬ ነህና ጋሻዬ ነህ (ዘፍጥረት 15:1)፣ አምላኬ ነህና ከባሪያዎችህ አንዱ ነኝ፣ ጥበቃንም መጠበቅ እችላለሁ።"

2. በእግዚአብሔር ላይ ያለው እምነት፦ "አቤቱ፣ አድነኝ፣ በአንተ እተማመናለሁና፤ በአንተ እታመናለሁ፣ በሰው ክንድም አይደለም።" የክብር ሰዎች በእነርሱ የሚታመኑትን አይጥሉም፣ በተለይ እነርሱ ራሳቸው እንዲህ እንዲያደርጉ ካበረታቷቸው፣ ይህም የእኛ ሁኔታ ነው።

3. የጠላቶቹ ቁጣና ክፋት፣ እና በእነርሱ የመዋጥ አፋፍ ላይ የነበረው አደጋ፦ "አቤቱ፣ አድነኝ፣ አለዚያ ጠፍቻለሁ፤ ነፍሴን እንደሚያደነው አንበሳ ይቦጫጭቃታል"፣ በብዙ ትዕቢት፣ ደስታና ኃይል፣ በቀላሉ፣ በጭካኔ። ቅዱስ ጳውሎስ ኔሮን ከአንበሳ ጋር ያነጻጽረዋል (2 ጢሞቴዎስ 4:17)፣ ዳዊትም እዚህ ሳኦልን እንደሚያነጻጽረው።

4. የሌሎች ረዳቶች ሁሉ አለመቻል፦ "አቤቱ፣ እባክህ አድነኝ፣ አለዚያ የሚያድን የለምና"፣ ቁ. 2። ረዳት የሌላቸውን መርዳት የእግዚአብሔር ክብር ነው።

II. በተከሰሰባቸው ነገሮች ሁሉ ንጽሕናውን በጽኑ አረጋገጠ፤ በአስፈሪ መሐላም የልብ መርማሪ ወደሆነው ወደ እግዚአብሔር ይግባኝ አለ (ቁ. 3-5)። በአጠቃላይ ልብ ይበሉ፣

1. በሰዎች በሐሰት ስንከሰስ፣ የራሳችን ሕሊና ንጹሕ እንደሆንን ከመሰከረልን ታላቅ መጽናናት ነው — Hic murus aheneus esto, Nil conscire sibi. — ይህ የነሐስ መከላከያ ግንብህ ይሁን፣ ንጹሕ ሕሊናህን ሁልጊዜ ለመጠበቅ። — እናም ስማችንን የሚያጠፉት ሰዎች ስማችንን ማጥፋት ብቻ ሳይሆን (የሐዋርያት ሥራ 24:13)፣ ልባችንም ለእኛ እርካታ ሲል ውንጀላዎቻቸውን ውድቅ ማድረግ ይችላል።

2. እግዚአብሔር የተበደለ ንጽሕና ጠባቂ ነው። ዳዊት በምድር ላይ ይግባኝ የሚልበት ፍርድ ቤት አልነበረውም። ሊያጸድቀው የሚገባው ንጉሡ የጸና ጠላቱ ነበር። ነገር ግን የሚሸሽበት የሰማይ ፍርድ ቤት ነበረው፣ በዚያም አምላኬ ብሎ ሊጠራው የሚችል ጻድቅ ዳኛ ነበረ። እዚህም ይመልከቱ፣ (1.) ንጹሕ ነኝ ብሎ የሚከራከርበት ክስ ምን እንደሆነ። በሳኦል ዘውድና ሕይወት ላይ ከዳተኛ ዕቅድ እንዳለው፣ እሱን ከሥልጣን ለማውረድና ለመግደል እንዳሰበና እንዳቀደ፣ ለዚህም ዓላማ በእርሱ ላይ ጦርነት እንዳወጀ ተከሷል። ይህንንም ሙሉ በሙሉ ይክዳል። ይህን ፈጽሞ አላደረገም፤ እንዲህ ያለ በደል በእጁ አልነበረም (ቁ. 3)፤ ይህን ማሰብም ይጠላ ነበር። ከሳኦል ጋር በሰላም በነበረበት ጊዜም ሆነ ለሌላ ሰው ክፉን አልመለሰም (ቁ. 4)። እንዲያውም፣ አንዳንዶች እንደሚተረጉሙት፣ ክፉን በክፉ አልመለሰም፣ በደል ያደረሱበትን ሰዎች ፈጽሞ አልጎዳም። (2.) ለንጽሕናው የሚያቀርበው ማስረጃ። አሉታዊ ነገርን ማረጋገጥ ከባድ ነው፣ ሆኖም ግን ዳዊት በጣም ጥሩ ማስረጃ ሊያቀርብበት የሚችል አሉታዊ ነገር ነበር፦ ያለ ምክንያት ጠላቴ የሆነውን አድኛለሁ (ቁ. 4)። በዚህም፣ ዳዊት በሳኦል ሕይወት ላይ ምንም ዓይነት ዕቅድ እንደሌለው ከጥርጣሬ በላይ ታየ — አንድ ጊዜም ደግሞ፣ አምላካዊው አቅርቦት ሳኦል በእርሱ ምሕረት ሥር እንዲሆን አደረገው፣ እናም በፍጥነት ሊያስወግዱት የሚችሉ ሰዎች በእርሱ ዙሪያ ነበሩ፣ ነገር ግን ዳዊት ቀሚሱን ሲቆርጥ (1 ሳሙኤል 24:4) እና በኋላም ጦሩን ሲወስድ (1 ሳሙኤል 26:12)፣ ሊያደርገው ይችል የነበረውን ነገር ለመመስከር በልግስናና በሕሊናው ከለከለው። ሳኦል ራሱ እነዚህ ሁለቱም የዳዊት ታማኝነትና ለእርሱ የነበረው መልካም ፍቅር የማያከራክር ማስረጃ መሆናቸውን አምኗል። ክፉን በበጎ ብንመልስ፣ እና የስሜታችንን እርካታ ለራሳችን ብንከለክል፣ እንዲህ ማድረጋችን ከምናስበው በላይ በሌላ ቀን ለእኛ ምስክር ሊሆን ይችላል። (3.) ጥፋተኛ ቢሆን ኖሮ የሚቀበለው ፍርድ (ቁ. 5)፦ ጠላት ነፍሴን እስከ ሞት ድረስ ያሳድዳት፣ እኔ ከሞትኩ በኋላም መልካም ስሜቴን ያጥፋው፤ ክብሬንም በአፈር ውስጥ ይጣልብኝ። ይህ የሚያመለክተው፣ [1.] እርሱ በእርግጥ ሌሎችን ጎድቶ ቢሆን ኖሮ፣ እነርሱም በተመሳሳይ መንገድ እንደሚመልሱለት መጠበቅ ምክንያታዊ እንደሆነ ነው። እጁ በሁሉም ሰው ላይ የሆነ ሰው፣ የሁሉም ሰው እጅ በእርሱ ላይ እንደሚሆን ሊያስብበት ይገባል። [2.] በዚያ ሁኔታ፣ በእርግጠኝነት ወደ እግዚአብሔር ሄዶ እንዲያድነው ወይም ጉዳዩን እንዲከራከርለት መጠየቅ እንደማይችል ነው። ጥፋተኛ የሆኑና በጽድቅ የሚሰቃዩ ሰዎች፣ ንጹሐን እንደሆኑና በግፍ እንደተሰቃዩ አድርገው ወደ እግዚአብሔር ይግባኝ ማለት ትዕቢታዊና አደገኛ ነገር ነው። እንዲህ ያሉት ሰዎች ራሳቸውን ዝቅ ማድረግና የበደላቸውን ቅጣት መቀበል አለባቸው፣ ጻድቅ የሆነው እግዚአብሔርም በዓመፃቸው እንደማይደግፋቸው መጠበቅ የለባቸውም። [3.] እርሱ በንጽሕናው ሙሉ በሙሉ እርግጠኛ እንደነበረ ነው። ለራሳችን መልካምን መመኘት ተፈጥሮአዊ ነው፤ ስለዚህም፣ በሐሰት ብንምል፣ በራሳችን ላይ የሚመጣ እርግማን እንደማንኛውም አስፈሪ የመሐላ ዓይነት ተደርጎ ይታሰብ ነበር። ዳዊት በዚህ ዓይነት መሐላ ወይም እርግማን የንጽሕናውን ማረጋገጫ ያጸናል፤ ይህ ግን ለእያንዳንዱ ቀላልና ጥቃቅን ምክንያት ተመሳሳይ ነገር እንድናደርግ አያጸድቀንም፤ ምክንያቱም እዚህ ያለው አጋጣሚ አስፈላጊ ነበር።

III. ስለ ንጽሕናው የሕሊናው ምስክርነት ስላለው፣ ከሚያሳድዱት ሰዎች ላይ እግዚአብሔር እንዲገለጥለት በትህትና ጸለየ፤ እያንዳንዱንም ልመና በተገቢው ምክንያት ደገፈ፣ ጉዳዩን በእግዚአብሔር ፊት እንዴት ማቅረብ እንዳለበት እንደሚያውቅ ሰው።

1. እግዚአብሔር በጠላቶቹ ላይ ቁጣውን እንዲገልጥ ጸለየ፣ የእነርሱንም ቁጣ በእርሱ ላይ አመለከተ፦ "አቤቱ፣ እነርሱ በግፍ ተቆጥተውብኛል፣ አንተም በጽድቅ ተቆጣባቸው፣ እናም እንዲህ እንደሆንክ እንዲያውቁ አድርግ (ቁ. 6)። በቁጣህ ወደ ፍርድ ወንበር ተነሳ፣ እናም ኃይልህንና ፍትሕህን ግልጽ አድርግ፣ በጠላቶቼ ቁጣ፣ ንዴትና ግፍ (ቃሉ ብዙ ቁጥር ነው) ምክንያት።" የእግዚአብሔር ቁጣ ከእነርሱ ጋር ላላቸው ሰዎች የሰዎችን ቁጣ መፍራት አያስፈልጋቸውም። የቁጣውን ኃይል ማን ያውቃል?

2. እግዚአብሔር ጉዳዩን እንዲከራከርለት ጸለየ። (1.