መዝሙረ ዳዊት 48

፵፰፥፩-፯ ኢየሩሳሌም የአምላካችን ከተማ ናት፤ በምድር ላይ ከሰማያዊቷ ኢየሩሳሌም ዜጎች በቀር የተገባውን ክብር የሚሰጠው የለም። እግዚአብሔር ታላቅ የሆነበትና እርሱም ሁሉ ነገር የሆነበት መንግሥት፣ ከተማ፣ ቤተሰብ፣ ልብ ብፁዕ ነው። በዚያም እግዚአብሔር ይታወቃል። የጌታንና የታላቅነቱን ግልጽ መገለጥ በይበልጥ ባገኘን ቁጥር፣ ውዳሴውን ይበልጥ እንድናበዛ ይጠበቅብናል። ምድር በኃጢአት ምክንያት በነውር ተሸፍናለችና፣ ስለዚህም በቅድስና ያጌጠች ያች ስፍራ የምድር ሁሉ ደስታ ተብላ መጠራት ይገባታል። ይህም እግዚአብሔር በእውነት በዚህ መልኩ ከሰው ጋር በምድር ላይ በመኖሩ መላው ምድር የምትደሰትበት ምክንያት ነው። የምድር ነገሥታት ፈሩአት። የአሕዛብ አምልኮ በወንጌል መንፈስ መውደቁን፣ በአውሎ ነፋስ የመርከቦች መሰባበር ከሚያሳየው በተሻለ ሁኔታ በተፈጥሮ ውስጥ የሚገልጽ ነገር የለም። ሁለቱም በጌታ በኃይለኛው ክንድ ናቸው።

ቁጥር 1-7 መዝሙር 48

ይህ መዝሙር፣ እንደ ቀደሙት ሁለት መዝሙሮች ሁሉ፣ የድል መዝሙር ነው። አንዳንዶች ይህ መዝሙር የተጻፈው ኢዮሳፍጥ ድል ባደረገበት ወቅት (2ኛ ዜና መዋዕል 20) እንደሆነ ሲያስቡ፣ ሌሎች ደግሞ ሰናክሬም በሕዝቅያስ ዘመን ሠራዊቱ ኢየሩሳሌምን በከበበበት ጊዜ ስለደረሰበት ሽንፈት እንደሆነ ይገምታሉ። እኔ እስከማውቀው ድረስ ግን፣ በዳዊት ዘመን በተገኘ ታላቅ ድል ምክንያት በዳዊት የተጻፈ ሊሆን ይችላል። ሆኖም ግን ለዚያ አጋጣሚ ብቻ ተብሎ የተዘጋጀ ሳይሆን፣ ከጊዜ በኋላ ለሚመጡ ተመሳሳይ አጋጣሚዎች ሁሉ ሊያገለግል የሚችል፣ እንዲሁም የኢየሩሳሌም ምሳሌ ለሆነችው የወንጌል ቤተ ክርስቲያን ክብር፣ በተለይም ድል አድራጊ ቤተ ክርስቲያን ስትሆን፣ “ሰማያዊቷ ኢየሩሳሌም” (ዕብራውያን 12:22)፣ “ከላይ ያለችው ኢየሩሳሌም” (ገላትያ 4:26) ለሚለውም ሊተገበር ይችላል። ኢየሩሳሌም በዚህ መዝሙር ውስጥ የሚመሰገነው፣

I. ከእግዚአብሔር ጋር ስላላት ግንኙነት (ቁ. 1, 2)።

II. እግዚአብሔር ስለሚጠብቃት (ቁ. 3)።

III. በጠላቶቿ ላይ ስለምታሳድረው ፍርሃት (ቁ. 4-7)።

IV. ለወዳጆቿ ስለምትሰጠው ደስታ፣ እነርሱም በሚከተሉት ነገሮች በማሰብ ይደሰታሉ፦

1. እግዚአብሔር ለእርሷ ስላደረገው፣ ስለሚያደርገውና ስለሚያደርገው ነገር (ቁ. 3)።

2. በዚያች ቅድስት ከተማ ውስጥና ለእርሷ ስለሚያደርጋቸው ጸጋ የተሞሉ የራሱ መገለጦች (ቁ. 9, 10)።

3. ለደኅንነቷ ስለተደረገው ውጤታማ ዝግጅት (ቁ. 11-13)።

4. እግዚአብሔር ከጽዮን ልጆች ጋር የገባው ቃል ኪዳን ዘላለማዊ ስለመሆኑ ያለን ማረጋገጫ (ቁ. 14)።

ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ እንደ ወንጌል ቤተ ክርስቲያን አባላት ያለንን መብት ልንገነዘብ ይገባል፤ እንዲሁም ለሁሉም ፍላጎቶቿ ያለንን ከልብ የመነጨ በጎ ፈቃድ መግለጽና ማነሳሳት አለብን።

የቆሬ ልጆች መዝሙርና ቅኔ።

መዝሙረኛው ኢየሩሳሌምን ለማመስገንና የከተማዋን ታላቅነት ለመግለጽ አስቧል፤ ነገር ግን የሚጀምረው እግዚአብሔርንና ታላቅነቱን በማመስገን ነው (ቁ. 1)፣ የሚጨርሰውም እግዚአብሔርንና ቸርነቱን በማመስገን ነው (ቁ. 14)። ምክንያቱም የምስጋናችን ርዕሰ ጉዳይ ምንም ይሁን ምን፣ እግዚብሔር የሁሉም አልፋና ኦሜጋ መሆን አለበት። በተለይም፣ ለቤተ ክርስቲያን ክብር የሚነገረው ሁሉ የቤተ ክርስቲያን አምላክ ክብር መሆን አለበት።

ለኢየሩሳሌም ክብር እዚህ የተነገረው የሚከተለው ነው፦

I. የሰማይ ንጉሥ የራሱ እንደሆነ አድርጎ ይቆጥራታል፦ እርሷም የአምላካችን ከተማ ናት (ቁ. 1)፣ ስሙን በዚያ ለማኖር ከእስራኤል ከተሞች ሁሉ የመረጣት እርሱ ነው። ስለ ጽዮን ከምድር ላይ ስላለው ማንኛውም ቦታ ከተናገረው በላይ ደግ ነገሮችን ተናግሯል፦ “ይህች ለዘላለም ማረፊያዬ ናት፤ ወድጃታለሁና በዚያ እኖራለሁ” (መዝሙር 132:13, 14)። እርሷም የታላቁ ንጉሥ ከተማ ናት (ቁ. 2)፣ እርሱም የምድር ሁሉ ንጉሥ ነው፣ በዚያም በልዩ ሁኔታ መገኘቱን ለመግለጽ የወደደ። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም በኢየሩሳሌም መማል በእግዚአብሔር ራሱ በከንቱ መማል እንደሆነ ለማረጋገጥ ይህንን ይጠቅሳል (ማቴዎስ 5:35)፣ ምክንያቱም እርሷ የታላቁ ንጉሥ ከተማ ናትና፣ እርሱም ጸጋው በልዩ ሁኔታ የሚኖርባት ከተማ አድርጎ መርጧታል፣ ልክ ሰማይ የክብሩ ማደሪያ እንደሆነች።

1. በእግዚአብሔር እውቀት የበራች ናት። በይሁዳ እግዚአብሔር ይታወቃል፣ ስሙም ታላቅ ነው፣ በተለይም በኢየሩሳሌም፣ እውቀትን የመጠበቅ ኃላፊነት ያለባቸው የካህናት ማዕከል በሆነችው። በሌሎች ቦታዎች ትንሽ ተደርጎ የሚታየው ወይም ምንም የማይቆጠረው እግዚአብሔር በኢየሩሳሌም ታላቅ ነው (ቁ. 1)። እግዚአብሔር ታላቅ በሆነበት፣ የበላይ በሆነበት፣ ሁሉን በሆነበት መንግሥት፣ ከተማ፣ ቤተሰብ፣ ልብ ደስተኛ ነው። እዚያ እግዚአብሔር ይታወቃል (ቁ. 3)፣ በሚታወቅበትም ቦታ ታላቅ ይሆናል፤ እግዚአብሔርን የሚንቁት እርሱን የማያውቁት ብቻ ናቸው።

2. ለእግዚአብሔር ክብር የተወሰነች ናት። ስለዚህም የቅድስናው ተራራ ተብላ ትጠራለች፣ ምክንያቱም “ለእግዚአብሔር ቅድስና” በእርሷና በሁሉም ዕቃዎቿ ላይ ተጽፏልና (ዘካርያስ 14:20, 21)። ይህ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን መብት ነው፣ እርሷም ቅዱስ ሕዝብ፣ ልዩ ወገን ናት፤ ኢየሩሳሌም፣ የእርሷ ምሳሌ፣ ምንም እንኳን መጥፎ ብትሆንም (ማቴዎስ 27:53)፣ እስከዚያ ጊዜ ድረስ “ቅድስት ከተማ” ተብላ ትጠራ ነበር፣ ከዚያ በኋላ ግን በጭራሽ።

3. ለእግዚአብሔር ልዩ አገልግሎትና አምልኮ የተሾመች ቦታ ናት፤ በዚያም እጅግ ይመሰገናል፣ እጅግም ሊመሰገን ይገባዋል (ቁ. 1)። ማስታወሻ፦ ስለ እግዚአብሔርና ስለ ታላቅነቱ ይበልጥ ግልጽ የሆኑ መገለጦች በተደረጉልን መጠን፣ እርሱን በማመስገን እንድንበዛ ይጠበቅብናል። ከመላው አገር መባዎቻቸውን ወደ ኢየሩሳሌም ያመጡ ሰዎች፣ እግዚአብሔር በዚህ መንገድ እንዲያገለግሉት ስለፈቀደላቸው ብቻ ሳይሆን፣ እንደሚቀበላቸውና በበረከት እንደሚገናኛቸው፣ እንዲሁም በአገልግሎታቸው እንደሚመሰገንና እንደሚከበር ስለገባው ቃል አመስጋኞች ለመሆን ምክንያት ነበራቸው። በዚህም ኢየሩሳሌም የወንጌል ቤተ ክርስቲያንን ትመስላለች፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ከዚህ ምድር የሚያገኘው ትንሽ የምስጋና ግብር የሚመጣው በምድር ላይ ካለችው ቤተ ክርስቲያን ነውና፣ ስለዚህም እርሷ በሰዎች መካከል ያለች ድንኳኑ ናት።

4. በልዩ ጥበቃው ሥር ናት (ቁ. 3)፦ እርሱ መጠጊያ እንደሆነ ይታወቃል፤ ማለትም፣ ራሱን እንደዚያ አረጋግጧል፣ አምላኪዎቹም እንደዚያ አድርገው ወደ እርሱ ይቀርባሉ። እርሱን የሚያውቁት በእርሱ ይታመናሉ፣ ወደ እርሱም ይፈልጋሉ (መዝሙር 9:10)። እግዚአብሔር በኢየሩሳሌም ጎዳናዎች ላይ ብቻ ሳይሆን፣ በቤተ መንግሥቶቿ ውስጥም መጠጊያ እንደሆነ ይታወቅ ነበር፤ ታላላቅ ሰዎች ወደ እግዚአብሔር ይቀርቡ ነበር፣ ከእርሱም ጋር ግንኙነት ነበራቸው። በቤተ መንግሥቶቹ ውስጥ ሃይማኖት ሲነግሥ፣ በከተማዋ ውስጥም ሊበለጽግ ይችላል።

5. በእነዚህ ሁሉ ምክንያቶች፣ ኢየሩሳሌም፣ በተለይም ቤተ መቅደሱ የተሠራበት ጽዮን ተራራ፣ በሁሉም ዘንድ የተወደደችና የተደነቀች ነበረች—በአቀማመጧ ውብ፣ የምድር ሁሉ ደስታ (ቁ. 2)። ማለቂያ የሌለው ጥበብ ለመቅደሱ ቦታ አድርጎ ሲመርጣት፣ አቀማመጧ በሁሉም መንገድ ተስማሚ መሆን አለበት፤ ውብ ያደረጋትም የቅድስና ተራራ መሆኗ ነበር፣ ምክንያቱም በቅድስና ውበት አለና። ይህች ምድር በኃጢአት የተበላሸች ናት፣ ስለዚህም በቅድስና ያጌጠችው ያች ቦታ የምድር ሁሉ ደስታ ተብላ መጠራቷ ትክክል ነበር፣ ማለትም፣ እግዚአብሔር በእውነት በምድር ላይ ከሰው ጋር እንደሚኖር መላው ምድር የምትደሰትበት ምክንያት ነበረ። ጽዮን ተራራ ከኢየሩሳሌም በሰሜን በኩል ነበር፣ ስለዚህም ከዚያ አቅጣጫ ከሚነፍሱ ቀዝቃዛና ኃይለኛ ነፋሶች ለከተማዋ መጠጊያ ነበር፤ ወይም፣ ጥሩ የአየር ሁኔታ ከሰሜን ይጠበቅ ከነበረ፣ ወደ ጽዮን እንዲመለከቱ በዚህ መንገድ ይመሩ ነበር።

II. የምድር ነገሥታት ይፈሯት ነበር። እግዚአብሔር በቤተ መንግሥቶቻቸው ውስጥ መጠጊያ እንደሆነ በቅርቡ የተከሰተ፣ በጣም አስደናቂ የሆነ ምሳሌ ነበራቸው። ምንም ይሁን ምን፣

1. ጠላቶቻቸውን ለመፍራት በቂ ምክንያት ነበራቸው፤ ነገሥታት ተሰብስበው ነበርና (ቁ. 4)። ጎረቤት ነገሥታት በኢየሩሳሌም ላይ ተባብረው ነበር፤ ራሶቻቸውና ቀንዶቻቸው፣ ስልቶቻቸውና ኃይሎቻቸው፣ እሷን ለማጥፋት ተባብረው ነበር፤ በሙሉ ኃይላቸው ተሰብስበው ነበር፤ የምድር ሁሉ ደስታ መሆን የነበረባትን፣ ነገር ግን ምቀኝነት የነበረባትን ከተማ በቅርቡ እንደሚቆጣጠሩ ሳይጠራጠሩ፣ አብረው ተራመዱ፣ ወደፊት ገፉ፣ ዘመቱ።

2. እግዚአብሔር ጠላቶቻቸውን እንዲፈሯት አደረገ። የኢየሩሳሌም እይታ ብቻ አስደነገጣቸውና ቁጣቸውን ገታው፣ ልክ የያዕቆብ ድንኳኖች እይታ በለዓምን እስራኤልን ከመረገም ዓላማው እንዳስፈራው (ዘኍልቍ 24:2)፦ “አዩአትና ተደነቁ፣ ሸሹም” (ቁ. 5)። “መጣሁ፣ አየሁ፣ አሸነፍኩ” ሳይሆን፤ በተቃራኒው፣ “መጣሁ፣ አየሁ፣ ተሸነፍኩ” ነበር።