መዝሙረ ዳዊት 35

35:1-10 እጅግ ጻድቅ የሆኑ ሰዎችም ሆኑ እጅግ ጻድቅ የሆነው ዓላማ ከጠላቶች ጋር መገናኘታቸው አዲስ ነገር አይደለም። ይህ በእባቡ ዘር ውስጥ ያለው በሴቲቱ ዘር ላይ የነበረው የድሮ የጥላቻ ፍሬ ነው። ዳዊት በመከራው ውስጥ ሳለ፣ ክርስቶስም በመከራው፣ ቤተ ክርስቲያንም በስደት ውስጥ ሆና፣ ክርስቲያንም በፈተና ሰዓት፣ ሁሉም ሁሉን ቻዩን በእነርሱ ፋንታ እንዲገለጥላቸውና ጉዳያቸውንም እንዲያጸድቅ ይለምናሉ። ሰዎች በሚያደርጉብን በደል የተነሳ የሚሰማንን አለመረጋጋት፣ ለእነርሱ ክፉ እንድናደርግባቸው ምንም ምክንያት እንዳልሰጠናቸው በመናገር፣ ትክክል ለማድረግ እንቃርባለን። ነገር ግን ይህ ሊያጽናናን ይገባል፣ ምክንያቱም ያን ጊዜ እግዚአብሔር ጉዳያችንን እንደሚከራከርልን ይበልጥ መጠበቅ እንችላለንና። ዳዊት በፈተናው ውስጥ እግዚአብሔር ራሱን እንዲገልጥለት ጸለየ። ከውጭ ባሉኝ ችግሮች ሁሉ ነፍሴን ለማበርታት በውስጤ መጽናናት ይኑረኝ። እግዚአብሔር በመንፈሱ ለእኛ ድነታችን እንደሆነ ከመሰከረልን፣ ደስተኞች ለመሆን ከዚህ በላይ የምንመኘው የለም። እግዚአብሔር ወዳጃችን ከሆነ፣ ጠላታችን ማን ቢሆን ምንም አይደለም።

በትንቢት መንፈስ ዳዊት በጠላቶቹ ላይ ስለ ታላቅ ክፋታቸው የሚመጡትን የእግዚአብሔርን ትክክለኛ ፍርዶች ይተነብያል። እነዚህ ትንቢቶች ወደፊት የሚፈጸሙ ነገሮችን የሚያመለክቱ ሲሆን የክርስቶስንና የመንግሥቱንም ጠላቶች ፍጻሜ ያሳያሉ። ምኞቶቻችንንና ጥፋታችንን ሊያመጡ የሚሹትን ክፉ መናፍስት ካልሆነ በስተቀር የማንኛውንም ጠላት ጥፋት ልንመኝም ሆነ ልንጸልይ አይገባም። በመጥፎ መንገድ ላይ ምሽት የያዘው ተጓዥ፣ በተንሸራታችና አደገኛ የፈተና መንገዶች የሚሄድ የኃጢአተኛ ግልጽ ምሳሌ ነው። ነገር ግን ዳዊት ጉዳዩን ለእግዚአብሔር አሳልፎ በሰጠ ጊዜ፣ በራሱ መዳን አልተጠራጠረም። አጥንቶች የሰውነት ጠንካራ ክፍሎች ናቸው። መዝሙረኛው እዚህ ላይ እግዚአብሔርን በሙሉ ኃይሉ ለማገልገልና ለማክበር አስቧል። እንዲህ ያለ አነጋገር ለውጫዊ መዳን የሚውል ከሆነ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት ሰማያዊ ነገሮችማ ምን ያህል ይበልጥ ይሠራል!

መዝሙር 35

በዚህ መዝሙር ዳዊት የጠሉትና ያሳደዱት ጠላቶቹ ላይ በሰማይና በምድር ወዳለው ጻድቅ ዳኛ ይግባኝ ይላል። እሱ የሚያመለክተው ሳኦልንና ወገኖቹን እንደሆነ ይታሰባል፤ ምክንያቱም ከእነሱ ጋር ትልቁን ትግል አድርጓል።

I. ያደረሱበትን በደል ለእግዚአብሔር ያማርራል። ከእርሱ ጋር ተጣሉ፣ ተዋጉት (ቁ. 1)፣ አሳደዱት (ቁ. 3)፣ ጥፋቱን ፈለጉ (ቁ. 4, 7)፣ በሐሰት ከሰሱት (ቁ. 11)፣ በክፋት አዋረዱት (ቁ. 15, 16)፣ ሁሉንም ወዳጆቹንም ጭምር (ቁ. 20)፣ በእርሱም ላይ አሸነፉ (ቁ. 21, 25, 26)።

II. ምንም ዓይነት ቅስቀሳ እንዳልሰጣቸው (ቁ. 7, 19)፣ ነገር ግን በተቃራኒው እነርሱን ለማስደሰት እንደጣረ (ቁ. 12-14) የራሱን ንጽሕና ይሟገታል።

III. እግዚአብሔር እንዲጠብቀውና እንዲያድነው፣ ለእርሱም እንዲገለጥ (ቁ. 1, 2)፣ እንዲያጽናናው (ቁ. 3)፣ ወደ እርሱ እንዲቀርብና እንዲያድነው (ቁ. 17, 22)፣ ጉዳዩን እንዲከራከርለት (ቁ. 23, 24)፣ የጠላቶቹን ዕቅዶች ሁሉ በእርሱ ላይ እንዲያከሽፍ (ቁ. 3, 4)፣ የእርሱንም ውድቀት ተስፋቸውን እንዲያሳጣ (ቁ. 19, 25, 26)፣ በመጨረሻም ወዳጆቹን ሁሉ እንዲደግፍና እንዲያበረታታ (ቁ. 27) ይጸልያል።

IV. አሳዳጆቹ እንደሚጠፉ ይተነብያል (ቁ. 4-6, 8)።

V. የተሻሉ ቀናትን እንደሚያይ ለራሱ ቃል ይገባል (ቁ. 9, 10)፣ ከዚያም በምስጋናው እንደሚገለጥለት ለእግዚአብሔር ቃል ይገባል (ቁ. 18, 28)።

ይህን መዝሙር ስንዘምርና ስንጸልይበት፣ ለራሳችን ጥቃቅን ንትርኮችና ጠብዎች እንዳናውለው፣ እንዲሁም በእኛ ላይ ለደረሱብን ጉዳቶች ምሕረት የሌለውን የበቀል ስሜት እንዳንገልጽ መጠንቀቅ አለብን። ምክንያቱም ክርስቶስ ጠላቶቻችንን ይቅር እንድንል እንጂ እንዳንረግማቸው፣ እርሱ እንዳደረገው ለእነርሱ እንድንጸልይ አስተምሮናል። ነገር ግን፣

1. ጉዳት ለሚያደርሱብን ሰዎች ንጽሕናችንን በተመለከተ የሕሊናችን ምስክርነት በማጽናናት፣ እግዚአብሔር በራሱ መንገድና ጊዜ ፍትሕ እንደሚሰጠን፣ እስከዚያውም እንደሚደግፈን ተስፋ በማድረግ ራሳችንን ማጽናናት እንችላለን።

2. የክርስቶስን ክብር ለሚነኩት፣ የክርስትናንና የቅን እግዚአብሔርን ፍትሐዊና የተጎዳ ጉዳይ እንዲከራከርለት ወደ እግዚአብሔር እንድንጸልይ፣ እንዲሁም እግዚአብሔር በጊዜው ንስሐ ገብተው ክብርን የማይሰጡትን የቤተ ክርስቲያኑን የማይታረቁ ጠላቶች ሁሉ በማጥፋት ስሙን እንደሚያከብር እንድናምን፣ በዳዊትና በመንግሥቱ የተመሰሉትን የክርስቶስንና የመንግሥቱን የሕዝብ ጠላቶች በተመለከተ ልናውለው ይገባል።

የዳዊት መዝሙር።

ቁጥር 1-10 በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. ዳዊት ጉዳዩን ለእግዚአብሔር ማቅረቡ፣ አሳዳጆቹ ያሳዩትን የማያቋርጥ ቁጣና ክፋት በመግለጽ። እርሱ የእግዚአብሔር አገልጋይ ነበር፤ እርሱ እንዲሆን የታሰበውን እንዲሆን በእርሱ በግልጽ የተሾመ፣ መመሪያውን የተከተለ፣ በግዴታ መንገድ ክብሩን የፈለገ፣ (ቅዱስ ጳውሎስ እንደተናገረው) እስከ ዛሬ ድረስ በእግዚአብሔር ፊት በሙሉ መልካም ሕሊና የኖረ ነበር፤ ሆኖም ግን ከእርሱ ጋር የሚጣሉ፣ እድገቱን ለመቃወም የተቻላቸውን ሁሉ የሚያደርጉ፣ በእርሱ ላይ የተቻላቸውን ያህል ተጽዕኖ የሚያሳድሩ ሰዎች ነበሩ፤ ከእርሱ ጋር ተዋጉ (ቁ. 1)፣ በድብቅና በስውር ብቻ ሳይሆን፣ በግልጽ ተቃውሟቸውን ገልጸው የተቻላቸውን ያህል ጉዳት ለማድረስ ተነሱ። በማያቋርጥ ጥላቻ አሳደዱት፣ ነፍሱን ፈለጉ (ቁ. 4)፣ ማለትም ሕይወቱን፣ ከዚህ ያነሰ ነገር ደም የተጠሙ አእምሮአቸውን አያረካም ነበር፤ መንፈሱን ለማወክና ለማደናገር ዓላማ ነበራቸው። በእርሱ ላይ የያዙት ድንገተኛ ቁጣ ሳይሆን የቆየ ክፋት ነበር፤ ጉዳቱን አሰቡ፣ ጭንቅላታቸውን አንድ ላይ አድርገው፣ ጥበባቸውን ተጠቅመው፣ ጉዳት ለማድረስ ብቻ ሳይሆን፣ እርሱን ለማጥፋት መንገዶችንና ዘዴዎችን ለማግኘት ሞከሩ። ለአገሩ ትልቁ በረከት የነበረውን እርሱን፣ የአገሩ መርገም ወይንም መቅሰፍት እንደሆነ አድርገው ያዙት፤ እንደ አደገኛ አውሬ አደኑት፤ ጉድጓድ ቆፍረው ወጥመድ ዘረጉለት፣ በምሕረታቸው ሥር እንዲሆን (ቁ. 7)። እርሱን በማሳደድ ብዙ ደከሙ፣ ምክንያቱም ጉድጓድ ቆፍረዋል (መዝ. 7:15)፤ ዕቅዶቻቸውን በመፈጸም ረገድ በጣም ስውርና ተንኮለኛ ነበሩ፤ የድሮው እባብ ተንኮልን አስተማራቸው፤ ወጥመዳቸውን ከዳዊትና ከወዳጆቹ ሰወሩ፤ ነገር ግን ከንቱ ነበር፣ ምክንያቱም ከእግዚአብሔር ሊሰውሩት አልቻሉም። በመጨረሻም፣ ለእነርሱ እኩል ተወዳዳሪ እንዳልሆነ አገኘ። ጠላቱ፣ በተለይም ሳኦል፣ ለእርሱ በጣም ጠንካራ ነበር (ቁ. 10)፣ ምክንያቱም ሠራዊቱን በእጁ ይዞ ነበር፣ ሕግ የማውጣትና የመፍረድ ብቸኛ ሥልጣንን ለራሱ ወስዶ ነበር፣ የፈለገውን ሰው ይከስና ይኮንን ነበር፣ በትር ሳይሆን ጦር በእጁ ይዞ ነበር፣ በመንገዱ ላይ ለቆመ ማንኛውም ሰው ለመወርወር፤ የንጉሡ ባሕርይ እንዲህ ነበር፣ በዙሪያው ያሉ ሁሉ ትክክልም ይሁን ስህተት፣ እንዳዘዛቸው እንዲያደርጉ ይገደዱ ነበር። የንጉሡ ቃል ሕግ ነው፣ ሁሉም ነገር በኃይል መከናወን አለበት፤ እርሻዎች፣ የወይን እርሻዎችና ማዕረጎች በእጁ ነበሩ (1 ሳሙ. 22:7)። ዳዊት ግን ድሃና ችግረኛ ነው፣ ወዳጆችን የሚያፈራበት ምንም ነገር የለውም፣ ስለዚህ ከእርሱ ጋር የሚቆሙለት የተበላሹ ዕድል ያላቸው ሰዎች (1 ሳሙ. 22:2) ብቻ ነበሩት፤ ስለዚህ ሳኦል ያገኘውን ጥቂት ነገርና ያፈራውን ተጽዕኖ ቢነጥቀው ምንም አያስደንቅም። የምድር ነገሥታት በእግዚአብሔርና በተቀባው ላይ ቢነሱ፣ ማን ሊወዳደራቸው ይችላል? ማስታወሻ፡- እጅግ ጻድቅ የሆኑ ሰዎችና እጅግ ጻድቅ የሆነ ጉዳይ ብዙ ኃያልና ክፉ ጠላቶችን ማግኘታቸው አዲስ ነገር አይደለም፤ ክርስቶስ ራሱ ተጋድሎበታልና ተዋግቶበታል፣ በቅዱስ ዘር ላይም ጦርነት ተደርጎበታል፤ በዚህም ልንደነቅ አይገባም፤ ይህ በእባቡ ዘርና በሴቲቱ ዘር መካከል የነበረው የድሮ ጠላትነት ፍሬ ነው።

II. ስለ ንጽሕናውና ስለ ጉዳዩ ጽድቅ ለእግዚአብሔር ይግባኝ ማለቱ። አንድ ወገኑ በድሎት ቢሆን ኖሮ፣ ቅዱስ ጳውሎስ ለቄሳር ይግባኝ እንዳለ፣ እርሱም ለንጉሡ ይግባኝ ማለት ይችል ነበር፤ ነገር ግን ንጉሡ በበደለው ጊዜ፣ የምድር ነገሥታት ንጉሥና ዳኛ ወደሆነው ወደ አምላኩ ይግባኝ አለ፡- አቤቱ፣ ጉዳዬን ተከራከርልኝ! (ቁ. 1)። ማስታወሻ፡- ጻድቅ ጉዳይ እጅግ በጣም በሚያስደስት ሁኔታ በጻድቅ አምላክ ፊት ሊቀርብና ፍርድ እንዲሰጥበት ለእርሱ ሊሰጥ ይችላል፤ ምክንያቱም እርሱ የጉዳዩን ብቃት በትክክል ያውቃል፣ ሚዛኑን በትክክል ይይዛል፣ በእርሱም ዘንድ የሰው ፊት አይታይም። እግዚአብሔር ያለ ምክንያት ጠላቶቹ እንደሆኑና ያለ ምክንያት ጉድጓድ እንደቆፈሩለት ያውቅ ነበር (ቁ. 7)። ማስታወሻ፡- ሰዎች በበደሉን ጊዜ፣ እኛ ምንም እንዳልበደልናቸው ሕሊናችን ቢመሰክርልን፣ ይህ ለእኛ መጽናኛ ይሆናል። ለቅዱስ ጳውሎስም እንዲሁ ነበር። የሐዋርያት ሥራ 25:10፣ አይሁድን ምንም አልበደልኩም። ሰዎች በሚያደርሱብን ጉዳት የምንበሳጨውን ነገር የምናጸድቀው፣ እኛ እንዲህ እንድናደርግ ምንም ምክንያት አልሰጠናቸውም በማለት ነው፤ ይህ ግን ከማንኛውም ነገር በላይ ሊያረጋጋን ይገባል፣ ምክንያቱም ያኔ እግዚአብሔር ጉዳያችንን እንደሚከራከርልን በበለጠ እምነት መጠበቅ እንችላለን።

III. በዚህ ፈተና ውስጥ እግዚአብሔር ለእርሱም ሆነ ለእርሱ ራሱን እንዲገልጥለት ያቀረበው ጸሎት።

1. ለእርሱ። እግዚአብሔር ጠላቶቹን እንዲዋጋ፣ እርሱን እንዳይጎዱት እንዲያደርግ፣ በእርሱ ላይ ያደረጉትን ዕቅድ እንዲያከሽፍ (ቁ. 1)፣ ጋሻና ብርጋን እንዲይዝ ይጸልያል፣ ምክንያቱም እግዚአብሔር የጦር ሰው ነውና (ዘጸ. 15:3)፣ ለእርሱም እንዲቆም (ቁ. 2)፣ ምክንያቱም ለእርሱ የሚቆሙለት ጥቂቶች ነበሩት፣ ብዙዎችም ቢኖሩት እንኳ ያለ እግዚአብሔር ምንም አይጠቅሙትም ነበር። እግዚአብሔር መንገዳቸውን እንዲዘጋ (ቁ. 3)፣ ከእነርሱ ሲሸሽ እንዳይደርሱበት ይጸልያል። ይህን ጸሎት አሳዳጆቻችንን በተመለከተ፣ እግዚአብሔር እንዲገታቸውና መንገዳቸውን እንዲዘጋልን ልንጸልይ እንችላለን።

2. ለእርሱ፡- “ለነፍሴ፡- እኔ መድኃኒትሽ ነኝ በላት፤ እነዚህ ሁሉ ውጫዊ ችግሮች ነፍሴን በሚመቱበት ጊዜ ውስጣዊ መጽናናትን እንዳገኝ። እግዚአብሔር መድኃኒቴ ይሁን፣ አሁን ካለሁበት ችግር የሚያድነኝ ብቻ ሳይሆን፣ ዘላለማዊ ደስታዬም ይሁን። እርሱ የፈጠረው ብቻ ሳይሆን፣ በእርሱ ሞገስ ውስጥ ያለውንም መዳን እንዳገኝ፤ በእርሱ ያለኝን ድርሻ እንዳውቅ፤ በራሴ ውስጥ የመጽናናት ማረጋገጫ እንዳገኝ።” እግዚአብሔር በመንፈሱ፣ እርሱ መድኃኒታችን እንደሆነ ለመንፈሳችን ቢመሰክርልን፣ በቂ አለን፣ ደስተኞች ለመሆን ከዚህ በላይ ምንም አንፈልግም፤ ሰዎች በሚያሳድዱን ጊዜም ይህ ኃይለኛ ድጋፍ ነው።