1አቤቱ፥ በፍጹም ልቤ አመሰግንሃለሁ፥ የአፌን ነገር ሰምተኸኛልና፤ በመላእክት ፊት እዘምርልሃለሁ።
2ወደ ቅዱስ መቅደስህ እሰግዳለሁ፤ ስለ ምሕረትህና ስለ እውነትህ ስምህንም አመሰግናለሁ፥ በሁሉ ላይ ቅዱስ ስምህን ከፍ ከፍ አድርገሃልና።
3በጠራሁህ ቀን በፍጥነት አድምጠኝ፤ ነፍሴን በኃይልህ በብዙ አጸናሃት።
4አቤቱ፥ የምድር ነገሥታት ሁሉ ያመሰግኑሃል፤ የአፍህን ቃል ሁሉ ሰምተዋልና።
5በእግዚአብሔርም መንገድ ይዘምራሉ፤ የእግዚአብሔር ክብር ታላቅ ነውና።
6እግዚአብሔር ከፍ ያለ ነውና፥ ወደ ችግረኞችም ይመለከታልና፤ ትዕቢተኞችንም ከሩቅ ያውቃል።
7በመከራ መካከል እንኳ ብሄድ፥ አንተ ሕያው ታደርገኛለህ፤ በጠላቶቼ ቍጣ ላይ እጆቼን ትዘረጋለህ፥ ቀኝህም ታድነኛለች።
8እግዚአብሔር ብድራትን ይመልስልኛል፤ አቤቱ፥ ምሕረትህ ለዘላለም ነው፤ አቤቱ፥ የእጅህን ሥራ ቸል አትበል።
138:1-5 እግዚአብሔርን ሙሉ ልባችንን አድርገን ማመስገን ስንችል፣ መላው ዓለም በእርሱ ያለንን ምስጋናና ደስታ እንዲመሰክር ፈጽሞ ማፈር አይገባንም። በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በቸርነቱና በእውነት ላይ የሚታመኑት፣ እርሱን ለቃሉ ታማኝ ሆኖ ሁልጊዜም ያገኙታል። የገዛ ልጁን እንኳ ያላስቀረ ከሆነ፣ ታዲያ ከእርሱ ጋር ሁሉንም ነገር በነጻ እንዴት አይሰጠንም? እግዚአብሔር በነፍሳችን ውስጥ ሸክሞችን ለመሸከም፣ ፈተናዎችን ለመቋቋም፣ እና በመከራ ሁኔታ ውስጥ ያሉብንን ግዴታዎች ለመፈጸም ብርታት ከሰጠን፤ እንዲሁም በእምነት ከእርሱ ጋር አጥብቀን እንድንቆይና ውጤቱን በትዕግሥት እንድንጠብቅ ካበረታን፣ ያኔ አመስጋኞች ልንሆን ግድ ይለናል።
መዝሙር 138 ዳዊት ይህን መዝሙር የጻፈበት አጋጣሚ ግልጽ አይደለም፤ መጠየቅም አስፈላጊ አይደለም፤ ነገር ግን በዚህ መዝሙር ውስጥ፣ ይህን መዝሙር ስንዘምር እኛም በተመሳሳይ ለእግዚአብሔር ምስጋናና ክብር ራሳችንን መስጠትና በኃይሉና በቸርነቱ መታመን አለብን። የዳዊት መዝሙር።
I. እግዚአብሔር ለእርሱ ስላደረገው መልካምነት ባገኘው ልምምድ ላይ በአመስጋኝነት ወደ ኋላ ይመለከታል (ቁ. 1-3)።
II. በምቾት ወደፊት ይመለከታል፣ ተስፋ በማድረግ፣ 1. ሌሎች እንደ እርሱ እግዚአብሔርን ማመስገናቸውን እንደሚቀጥሉ (ቁ. 4, 5)። 2. እግዚአብሔር ለእርሱ መልካም ማድረጉን እንደሚቀጥል (ቁ. 6-8)።
ቁጥር 1-5
I. እግዚአብሔርን እንዴት እንደሚያመሰግን፣ ከመዝ. 111:1 ጋር ያነጻጽሩ።
1. በቅንነትና በቅንዓት ያመሰግነዋል—"በልቤ፣ በሙሉ ልቤ፣ በውስጤ ባለው ሁሉ፣ በቅን ዓላማና በጋለ ፍቅር፣ ውስጣዊ ስሜቶች ከውጫዊ መግለጫዎች ጋር በመስማማት።"
2. በነጻነትና በድፍረት፦ በአማልክት ፊት አመሰግንሃለሁ፣ በነገሥታት፣ በዳኞችና በታላላቅ ሰዎች ፊት፣ እነርሱም የጎበኙት የሌሎች አገሮች ሰዎች ወይም ያገለገሉት የራሱ ሕዝብ ሰዎች ቢሆኑም እንኳ፣ በፊታቸው። እግዚአብሔርን በልቡ ብቻ አያመሰግንም፣ ይህም በማንኛውም ስፍራ በጸሎት ልናደርገው የምንችለው ነው፤ ነገር ግን አጋጣሚ ሲኖር ምስጋናን ይዘምራል። ማስታወሻ፦ እግዚአብሔርን ማመስገን ታላላቅ ሰዎች የማያፍሩበት ሥራ ነው፤ የመላእክት ሥራ፣ የሰማይ ሥራ ነው። በመላእክት ፊት (አንዳንዶች እንደዚህ ይረዱታል) ማለትም፣ መላእክት ልዩ በሆነ መንገድ በሚገኙባቸው ሃይማኖታዊ ስብሰባዎች ውስጥ፣ 1 ቆሮ. 11:10።
3. እግዚአብሔር ባዘዘው መንገድ፦ ወደ ቅዱስ መቅደስህ እሰግዳለሁ። ካህናት ብቻ ወደ መቅደሱ ይገቡ ነበር፤ ሕዝቡ ደግሞ በቅርብ ርቀት ወደ እርሱ ይሰግዱ ነበር፣ ይህም ከሩቅ ሆነው ሊያደርጉት የሚችሉት ነበር። ክርስቶስ መቅደሳችን ነው፣ እናም እኛ በእርሱ ምስጋና ሁሉ በእምነት ዓይን ወደ እርሱ መመልከት አለብን፣ በእኛና በእግዚአብሔር መካከል አስታራቂ እንደሆነ። ሰማይ የእግዚአብሔር ቅዱስ መቅደስ ነው፣ እናም ወደ እግዚአብሔር በምናቀርበው ጸሎት ሁሉ ዓይኖቻችንን ወደዚያ ማንሳት አለብን። በሰማያት የምትኖር አባታችን።
II. እግዚአብሔርን የሚያመሰግነው ለምንድን ነው?
1. የመጽናናቱ ምንጭ ስለሆነው—ስለ ቸርነትህና ስለ እውነትህ፣ ስለ መልካምነትህና ስለ ተስፋህ፣ በአንተ ውስጥ የተደበቀው ምሕረትና በአንተ የተገለጠው ምሕረት፣ እግዚአብሔር በራሱ ቸር አምላክ ስለሆነና በእርሱ ለሚታመኑ ሁሉ እንደዚያ ለመሆን ቃል ስለገባ። ቃልህን (እውነት የሆነውን ተስፋህን) ከስምህ ሁሉ በላይ ከፍ ከፍ አድርገሃልና። እግዚአብሔር በብዙ መንገድ በፍጥረትና በአቅርቦት ራሱን ገልጦልናል፣ ነገር ግን በቃሉ ይበልጥ ግልጽ አድርጎታል። የአፉ ፍርዶች ከእጁ ፍርዶች በላይ ከፍ ከፍ ይላሉ፣ በእነርሱም ታላላቅ ነገሮች ይደረጋሉ። የጸጋ ተአምራት የተፈጥሮን ተአምራት ይበልጣሉ፤ በእግዚአብሔር ራሱን መግለጥ የሚታወቀው ነገር በአእምሮ ከሚታወቀው እጅግ የላቀ ነው። እግዚአብሔር ለዳዊት ባደረገው ነገር፣ ለሥራው ታማኝነቱ ከሌሎች ባሕርያቱ ይልቅ በይበልጥ ጎልቶ ታይቷል፣ ለክብሩም ይበልጥ ሆኗል። አንዳንድ ጥሩ ተርጓሚዎች ይህንን ስለ ክርስቶስ፣ ስለ ዘላለማዊው ቃል፣ እና ስለ ወንጌሉ ይረዱታል፣ እነዚህም እግዚአብሔር ቀደም ሲል ለአባቶች ከገለጠው ሁሉ በላይ ከፍ ከፍ ይላሉ። ሕግን ያከበረና ያከበረው፣ ወንጌልን እጅግ ይበልጥ ያከብራል።
2. ከዚያ ምንጭ ስለሚፈሱት ጅረቶች፣ እርሱ ራሱ ጌታ ቸር እንደሆነ የቀመሰባቸው፣ ቁ. 3። በመከራ ውስጥ ነበር፣ እናም በአመስጋኝነት ያስታውሳል፣ (1.) ያኔ ከእግዚአብሔር ጋር የነበረውን ጣፋጭ ኅብረት። ጮኸ፣ ጸለየ፣ በብርቱ ጸለየ፣ እግዚአብሔርም መለሰለት፣ ጸሎቱ እንደተቀበለና በጊዜው ቸር ምላሽ እንደሚያገኝ አሳወቀው። በእግዚአብሔርና በቅዱሳኑ መካከል ያለው ግንኙነት የሚካሄደው በተስፋዎቹና በጸሎታቸው ነው። (2.) ያኔ ከእግዚአብሔር ያገኘውን ጣፋጭ ግንኙነት፦ በነፍሴ ውስጥ በኃይል አበረታኸኝ። ይህ ለጸሎቱ መልስ ነበር፣ እግዚአብሔር ከጥሩ ቃላት በላይ ይሰጣልና፣ መዝ. 20:6። ልብ ይበሉ፣ [1.] ፈጣን መልስ ነበር፦ በጮህኩበት ቀን። ማስታወሻ፦ በጸሎት ከሰማይ ጋር የሚነግዱ ሰዎች ፈጣን ምላሽ በማግኘት ይበለጽጋሉ። እኛ ገና ስንናገር እግዚአብሔር ይሰማል፣ ኢሳ. 65:24። [2.