1ከስድስት ቀንም በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስንና ያዕቆብን ወንድሙንም ዮሐንስን ይዞ ወደ ረጅም ተራራ ብቻቸውን አወጣቸው።
2በፊታቸውም ተለወጠ፥ ፊቱም እንደ ፀሐይ በራ፥ ልብሱም እንደ ብርሃን ነጭ ሆነ።
3እነሆም፥ ሙሴና ኤልያስ ከእርሱ ጋር ሲነጋገሩ ታዩአቸው።
4ጴጥሮስም መልሶ ኢየሱስን፦ “ጌታ ሆይ፥ በዚህ መሆን ለእኛ መልካም ነው፤ ብትወድስ፥ በዚህ ሦስት ዳስ አንዱን ለአንተ አንዱንም ለሙሴ አንዱንም ለኤልያስ እንሥራ፡” አለ።
5እርሱም ገና ሲናገር፥ እነሆ፥ ብሩህ ደመና ጋረዳቸው፥ እነሆም፥ ከደመናው፦ “በእርሱ ደስ የሚለኝ የምወደው ልጄ ይህ ነው፤ እርሱን ስሙት” የሚል ድምፅ መጣ።
6ደቀ መዛሙርቱም ሰምተው በፊታቸው ወደቁ እጅግም ፈርተው ነበር።
7ኢየሱስም ቀርቦ ዳሰሳቸውና፦ “ተነሡ አትፍሩም፡” አላቸው።
8ዓይናቸውንም አቅንተው ሲያዩ ከኢየሱስ ብቻ በቀር ማንንም አላዩም።
9ከተራራውም በወረዱ ጊዜ ኢየሱስ፦ “የሰው ልጅ ከሙታን እስኪነሣ ድረስ ያያችሁትን ለማንም አትንገሩ” ብሎ አዘዛቸው።
10ደቀ መዛሙርቱም፦ “እንግዲህ ጻፎች ‘ኤልያስ አስቀድሞ ሊመጣ ይገባዋል’ ስለ ምን ይላሉ?” ብለው ጠየቁት።
11ኢየሱስም መልሶ፦ “ኤልያስማ አስቀድሞ ይመጣል ሁሉንም ያቀናል፤
12ነገር ግን እላችኋለሁ፥ ኤልያስ ከዚህ በፊት መጣ፤ የወደዱትንም ሁሉ አደረጉበት እንጂ አላወቁትም፤ እንዲሁም ደግሞ የሰው ልጅ ከእነርሱ መከራ ይቀበል ዘንድ አለው፡” አላቸው።
13በዚያን ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ስለ መጥምቁ ስለ ዮሐንስ እንደ ነገራቸው አስተዋሉ።
14ወደ ሕዝቡም ሲደርሱ አንድ ሰው ወደ እርሱ ቀረበና ተንበርክኮ።
15“ጌታ ሆይ፥ ልጄን ማርልኝ፥ በጨረቃ እየተነሣበት ክፉኛ ይሣቀያልና፤ ብዙ ጊዜ በእሳት ብዙ ጊዜም በውኃ ይወድቃልና።
16ወደ ደቀ መዛሙርትህም አመጣሁት ሊፈውሱትም አቃታቸው፡” አለው።
17ኢየሱስም መልሶ፦ “የማታምን ጠማማ ትውልድ ሆይ፥ እስከ መቼ ከእናንተ ጋር እኖራለሁ? እስከ መቼስ እታገሣችኋለሁ? ወደዚህ ወደ እኔ አምጡት” አለ።
18ኢየሱስም ገሠጸው ጋኔኑም ከእርሱ ወጣ፥ ብላቴናውም ከዚያች ሰዓት ጀምሮ ተፈወሰ።
19ከዚህ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ ብቻቸውን ወደ ኢየሱስ ቀረቡና፦ “እኛ ልናወጣው ያልቻልን ስለ ምን ነው?” አሉት።
20ኢየሱስም፦ “ስለ እምነታችሁ ማነስ ነው፤ እውነት እላችኋለሁ፥ የሰናፍጭ ቅንጣት የሚያህል እምነት ቢኖራችሁ፥ ይህን ተራራ፦ ‘ከዚህ ወደዚያ እለፍ’ ብትሉት ያልፋል፤ የሚሳናችሁም ነገር የለም።
21ይህ ዓይነት ግን ከጸሎትና ከጦም በቀር አይወጣም፡” አላቸው።
22በገሊላም ሲመላለሱ ኢየሱስ፦ “የሰው ልጅ በሰዎች እጅ አልፎ ይሰጥ ዘንድ አለው፥ ይገድሉትማል፥
23በሦስተኛውም ቀን ይነሣል፥” አላቸው። እጅግም አዘኑ።
24ወደ ቅፍርናሆምም በመጡ ጊዜ ግብር የሚቀበሉ ሰዎች ወደ ጴጥሮስ ቀረቡና፦ “መምህራችሁ ሁለቱን ዲናር(*) አይገብርምን?” አሉት። (* አንድ ዲናር አምሳ የኢት. ብር ሳንቲም ያህል ነው።*)
25“አዎን ይገብራል፡” አለ። ወደ ቤትም በገባ ጊዜ ኢየሱስ አስቀድሞ፦ “ስምዖን ሆይ፥ ምን ይመስልሃል? የምድር ነገሥታት ቀረጥና ግብር ከማን ይቀበላሉ? ከልጆቻቸውን ወይስ ከእንግዶች?” አለው።
26ጴጥሮስም፦ “ከእንግዶች፡” ባለው ጊዜ ኢየሱስ፦ “እንኪያስ ልጆቻቸው ነጻ ናቸው።
27ነገር ግን እንዳናሰናክላቸው፥ ወደ ባሕር ሂድና መቃጥን ጣል፥ መጀመሪያም የሚወጣውን ዓሣ ውሰድና አፉን ስትከፍት እስታቴር(*) ታገኛለህ፤ ያን ወስደህ ስለ እኔና ስለ አንተ ስጣቸው፡” አለው። (* እስታቴር ሁለት ብር ያህል ነው። *)