መጽሐፈ ኢያሱ 3

3:1-6 እስራኤላውያን ዮርዳኖስን እንደሚያልፉት ተነግሮአቸው (ወይም ተስፋ ተሰጥቶአቸው) በእምነት ወደ ዮርዳኖስ መጡ። በተሰጠን ግዴታ መንገድ እስከምንችለው ድረስ ወደፊት እንገስግስ፥ በጌታም ላይ እንመካ። ኢያሱም መራቸው። በማለዳ መነሳቱ፥ ከዚህ በኋላም በሌሎች ጊዜያት እንደተገለጠው፥ ልዩ ትኩረት ተሰጥቶታል፤ ይህም የራሱን ምቾት ምን ያህል ትንሽ እንደሚያስብ ያሳያል። ታላቅ ነገርን ለማከናወን የሚሹ በማለዳ መነሳት ይገባቸዋል። እንቅልፍን አትውደድ፤ ድህነት እንዳያገኝህ። በአደባባይ አገልግሎት ያሉ ሁሉ ሁልጊዜም ለቦታቸው ለተሰጣቸው ግዴታ በትኩረት ሊቆሙ ይገባል።

ሕዝቡም ታቦቱን እንዲከተሉ ታዘዋል። እንዲሁ እኛም በሁሉም ነገር በቃሉ ሕግና በመንፈስ አመራር ልንሄድ ይገባናል። እንዲህ ከሆነ በእግዚአብሔር እስራኤል ላይ እንዳለው ሰላም በእኛም ላይ ይሆናል። ነገር ግን አገልጋዮቻችንን የምንከተለው እነርሱ ክርስቶስን እስከተከተሉ ድረስ ብቻ ነው። በምድረ በዳ ያደረጉት ጉዞ ሁሉ ያልተረገጠ መንገድ ቢሆንም፥ በዮርዳኖስ በኩል ያለው ግን ከሁሉ ይበልጥ ያልተረገጠ ነበር። በዚህ ዓለም ሳለን ከዚህ በፊት ያልሄድናቸውን መንገዶች ለማለፍ መጠበቅና መዘጋጀት አለብን፤ ነገር ግን በትዕዛዝ መንገድ ላይ በድፍረትና በደስታ ወደፊት መገስገስ እንችላለን። ድህነትን፥ ሕመምን፥ ድካምን፥ ስደትን፥ ነቀፋን፥ ወይም ሞትን እንድንቀበል ተጠርተን ቢሆንም፥ እኛ የእምነታችንን ጀማሪና ፈጻሚ ኢየሱስን እየተከተልን ነው። በጉዟችን ሁሉ በማንኛውም አደገኛ ወይም አስቸጋሪ ስፍራ እግራችንን ልንረግጥ አንችልም፤ ነገር ግን እምነት በዚያ ወደ ላይ ወዳለው ክብር ያንኑ መንገድ የረገጠው የቤዛውን የእግር አሻራ ያያል፥ እርሱም ባለበት እኛም እንድንሆን እንድንከተለው ይጠራናል። ራሳቸውንም ሊቀድሱ ታዝዘው ነበር። የእግዚአብሔርን ፍቅርና ኃይል ፍሬዎች ልንለማመድ ከፈለግን፥ ኃጢአትን ማስወገድ አለብን፥ የእግዚአብሔርንም መንፈስ ቅዱስን እንዳናሳዝን ጥንቃቄ ማድረግ ይገባናል።

ምዕራፍ 3

ይህ ምዕራፍና የሚከተለው ምዕራፍ እስራኤል ዮርዳኖስን ተሻግረው ወደ ከነዓን የገቡበትን ታሪክ ይነግሩናል፤ ይህ ታሪክም እጅግ የማይረሳ ነው። ከብዙ ጊዜ በኋላ፣ እግዚአብሔር በሺጢም (ከዚያም ተነስተው ነበር፣ ቁ. 1) እና በጌልገላ (በመቀጠልም ሰፈሩበት፣ ምዕ. 4:19፣ ሚክ. 6:5) በመካከላቸው ያደረገውን እንዲያስታውሱ ተነገራቸው፤ ይህም የእግዚአብሔርን ጽድቅ እንዲያውቁ ነበር። በኢያሱ ትእዛዝ ወደ ወንዙ ዳርቻ ዘመቱ (ቁ. 1)፣ ከዚያም ሁሉን ቻይ የሆነው ኃይል በእርሱ ውስጥ መራቸው። ቀይ ባሕርን ባልጠበቁት ሁኔታና በሌሊት በሸሹበት ጊዜ ተሻገሩ፤ ነገር ግን ዮርዳኖስን ስለመሻገራቸው አስቀድሞ ተነግሯቸው ነበር፣ ተስፋቸውም ከፍ ብሎ ነበር።

I. ሕዝቡ ታቦቱን እንዲከተሉ ታዘዙ (ቁ. 2-4)።

II. ራሳቸውን እንዲቀድሱ ታዘዙ (ቁ. 5)።

III. ካህናቱ ታቦቱን ይዘው እንዲቀድሙ ታዘዙ (ቁ. 6)።

IV. ኢያሱ ከፍ ከፍ ተደረገ እና ዋና አዛዥ ሆነ (ቁ. 7, 8)።

V. እግዚአብሔር ሊያደርግላቸው ስላለው ነገር በይፋ ተነገረ (ቁ. 9-13)።

VI. ነገሩ ተፈጸመ፣ ዮርዳኖስ ተከፈለ፣ እስራኤልም በሰላም ተሻገሩ (ቁ. 14-17)። ይህ የእግዚአብሔር ሥራ ነበር፣ በዓይኖቻችንም ድንቅ ነው።

ቁጥር 1-6

ራሃብ ለሰላዮቹ የቀይ ባሕር መድረቅን ስትጠቅስ (ምዕ. 2:10)፣ ይህም ዜና ከሌላው ሁሉ ይበልጥ ከነዓናውያንን አስፈራርቶ ነበር፣ በውሃው ማዶ ያሉት የዮርዳኖስ ወንዝ፣ የአገራቸው ታላቅ መከላከያ፣ በተመሳሳይ መንገድ ለእነርሱ እንደሚሰጥ ይጠብቁ እንደነበር ታመለክታለች። እስራኤላውያን እንዲህ ያለ ተስፋ ነበራቸው ወይስ አልነበራቸውም የሚለው ግልጽ አይደለም። እግዚአብሔር ብዙ ጊዜ ያልጠበቁትን ነገር ያደርግላቸው ነበር፣ ኢሳ. 64:3። አሁን እዚህ ላይ ተነግሮናል፣

I. ወደ ዮርዳኖስ መጡና በዚያም አደሩ፣ ቁ. 1። ወንዙን እንዴት እንደሚሻገሩ ገና ባይነገራቸውም፣ እናም በተለመደው መንገድ ለመሻገር ዝግጅት ባይኖራቸውም፣ ነገር ግን እንደሚሻገሩ (ምዕ. 1:11) ስለተነገራቸው በእምነት ወደፊት ሄዱ። ችግሮችን ብናይም እንኳ በግዴታችን መንገድ ላይ መሄድ አለብን፣ ወደ እነርሱ ስንደርስ እግዚአብሔር እንዲረዳን በመታመን። እስከምንችለው ድረስ እንሂድ፣ እናም እኛ በራሳችን የማንችለውን ነገር በእግዚአብሔር በቂነት ላይ እንመካ። በዚህ ጉዞ ኢያሱ መራቸው፣ እናም እንደሌሎች አጋጣሚዎች (ምዕ. 6:12፤ 7:16፤ 8:10) ቀድሞ መነሳቱ በተለይ ተጠቅሷል፤ ይህም ምቾትን ምን ያህል እንደማይወድ፣ ሥራውን ምን ያህል እንደሚወድ፣ እናም በሥራው ምን ያህል ጥንቃቄና ድካም ለመውሰድ ፈቃደኛ እንደነበር ያመለክታል። ታላላቅ ነገሮችን ለማከናወን የሚፈልጉ ሰዎች በማለዳ መነሳት አለባቸው። ድህነት እንዳይመጣብህ እንቅልፍን አትውደድ። ኢያሱ በዚህ ረገድ ከእርሱ በታች ላሉት መኮንኖች መልካም ምሳሌ ሆኖ፣ በማለዳ እንዲነሱ፣ እና በተለይም በሕዝብ አገልግሎት ላይ ላሉት ሁሉ የሥራ ቦታቸውን ግዴታ ያለማቋረጥ እንዲያከናውኑ አስተማረ።

II. ሕዝቡ ታቦቱን እንዲከተሉ ታዘዙ። እያንዳንዱ እስራኤላዊ ምን ማድረግ እንዳለበትና በምን ላይ መታመን እንዳለበት እንዲያውቅ እነዚህን መመሪያዎች ለመስጠት መኮንኖች በሠራዊቱ ውስጥ እንዲያልፉ ተሾሙ (ቁ. 2)።

1. ታቦቱ እንዲመራቸው ሊተማመኑበት ይችሉ ነበር፤ ማለትም፣ ታቦቱ የተቋቋመው የመገኘቱ ምልክትና መገለጫ በሆነው በእግዚአብሔር ራሱ ላይ። የደመናውና የእሳት ዓምድ ተነስቶ የነበረ ይመስላል፣ አለበለዚያ ያ ይመራቸው ነበር፣ አሁን ግን በታቦቱ ላይ ያንዣብብ ነበር ብለን ካልገመትነው በስተቀር፣ በዚህም ሁለት መሪ ነበራቸው፡ በታቦቱ ላይ ክብር ተደረገ፣ በዚያም ክብር ላይ ጥበቃ ተደረገ። እዚህ ላይ የጌታ አምላካቸው የቃል ኪዳኑ ታቦት ተብሎ ተጠርቷል። ጌታ አምላካቸው፣ ከእነርሱ ጋር በቃል ኪዳን የገባ አምላክ መሆኑ ከዚህ የበለጠ ምን ማበረታቻ ሊኖራቸው ይችላል? የቃል ኪዳኑ ታቦት እዚህ ነበር፤ እግዚአብሔር የእኛ ከሆነ፣ ምንም ክፉ ነገር አንፈራም። እርሱ ወደ እነርሱ ቅርብ ነበር፣ ከእነርሱ ጋር ነበር፣ ከፊታቸውም ይሄድ ነበር፡ በዚህ መንገድ ለሚመሩ፣ በዚህ መንገድ ለሚጠበቁ ምን ሊጎድልባቸው ይችላል? ቀደም ሲል ታቦቱ በሰፈሩ መካከል ይወሰድ ነበር፣ አሁን ግን ለእነርሱ ማረፊያ ቦታ ለመፈለግ (ዘኍ. 10:33)፣ እናም የተስፋይቱን ምድር ባለቤትነት እንዲያገኙና እንዲወርሱ ከፊታቸው ይሄድ ነበር። በታቦቱ ውስጥ የሕጉ ጽላቶች ነበሩ፣ ከእርሱም በላይ የስርየት መክደኛ ነበር፤ ምክንያቱም በመንፈሳዊ ልብ ውስጥ የሚነግሰው መለኮታዊ ሕግና ጸጋ የእግዚአብሔር መገኘትና ሞገስ እጅግ አስተማማኝ ዋስትናዎች ናቸውና፤ ወደ ሰማያዊቷ ከነዓን ለመመራት የሚፈልጉም የእግዚአብሔርን ሕግ ለመመሪያቸው ሊወስዱ ይገባል (ወደ ሕይወት መግባት ከፈለግህ ትእዛዛትን ጠብቅ) እናም የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስን ምሕረት ለዘላለም ሕይወት በመጠባበቅ ታላቁን ማስተስረያ በዓይኖቻቸው ሊያደርጉ ይገባል።

2. ታቦቱን ከፊታቸው ለመሸከም ለዚያ ዓላማ በተሾሙት ካህናትና ሌዋውያን ላይ ሊተማመኑ ይችሉ ነበር። የአገልጋዮች ሥራ የሕይወትን ቃል ማቅረብ፣ እናም የእግዚአብሔር መገኘት ምልክቶችና የኃይሉና የጸጋው መሣሪያዎች የሆኑትን ሥርዓቶች አስተዳደር መንከባከብ ነው፤ በዚህም ወደ ሰማይ በሚወስደው መንገድ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ሊቀድሙ ይገባል።

3. ሕዝቡ ታቦቱን መከተል ነበረባቸው፡ ከቦታችሁ ተነሱና ተከተሉት፣

(1.) ፈጽሞ ላለመተው እንደወሰኑ ሰዎች። የእግዚአብሔር ሥርዓቶች ባሉበት ሁሉ እኛም መሆን አለብን፤ እነርሱ ከተንቀሳቀሱ እኛም ተነስተን መከተል አለብን።

(2.) በመመሪያው ሙሉ በሙሉ እንደረኩ ሰዎች፣ ወደ ምርጡ መንገድና ወደ ምርጡ መጨረሻ እንደሚመራቸው በማመን፤ ስለዚህም፣ ጌታ ሆይ፣ ወደምትሄድበት ሁሉ እከተልሃለሁ። ይህ ሁሉ የእነርሱ ጥንቃቄ መሆን ነበረበት፣ የታቦቱን እንቅስቃሴዎች ለመከታተል እና በሙሉ እምነት ለመከተል። በዚህ መንገድ በሁሉም ነገር በቃሉ ሕግና በመንፈስ መመሪያ መመላለስ አለብን፣ በዚህም ሰላም በእኛ ላይ ይሆናል፣ አሁን በእስራኤል ላይ እንደነበረው። ካህናቱን ታቦቱን እስከያዙበት ድረስ መከተል ነበረባቸው፣ ከዚያ በላይ ግን አይደለም፤ ስለዚህም አገልጋዮቻችንን ክርስቶስን እስከሚከተሉ ድረስ ብቻ መከተል አለብን።

4. ታቦቱን ሲከተሉ፣ ርቀታቸውን መጠበቅ ነበረባቸው፣ ቁ. 4። አንዳቸውም ቢሆኑ ከታቦቱ አንድ ሺህ ያርድ ውስጥ መግባት አልነበረባቸውም።

(1.) በዚህ መንገድ የእግዚአብሔር መገኘት ምልክት ለሆነው ነገር ያላቸውን አክብሮትና ፍርሃት መግለጽ ነበረባቸው፣ ከእርሱ ጋር ያላቸው ቅርበት ንቀትን እንዳይፈጥር። ይህ ወደ እርሱ እንዳይቀርቡ የተሰጣቸው ትእዛዝ የጨለማ፣ የባርነትና የፍርሃት ዘመን ጋር የሚስማማ ነበር፤ አሁን ግን በክርስቶስ በድፍረት መቅረብ እንችላለን።

(2.) በዚህ መንገድ ታቦቱ ራሱን መጠበቅ እንደሚችል፣ እናም በጦረኞች መጠበቅ እንደማያስፈልገው፣ ነገር ግን ራሱ ለእነርሱ ጠባቂ እንደሆነ ታየ። ጠላትን በምን ያህል ክቡር ድፍረት ነበር ከኋላው ግማሽ ማይል ርቀት ላይ ያሉትን ወዳጆቹን ሁሉ የተዋቸው፣ ታቦቱን ከያዙት ያልታጠቁ ካህናት በስተቀር፣ ለራሱ ደህንነትና ለሚከተሉትም ፍጹም በቂ እንደሆነ!

(3.) በዚህ መንገድ በእርሱ ሊመሩ ለነበሩት በተሻለ ሁኔታ ይታይ ነበር፡ የምትሄዱበትን መንገድ እንድታውቁ፣ በታቦቱ እንደተሰመረ ወይም እንደተከታተለ ሆኖ በማየት። ወደ እርሱ እንዲቀርቡ ተፈቅዶላቸው ቢሆን ኖሮ፣ ከበውት ነበር፣ እናም ከእርሱ ጋር ቅርብ የሆኑት ብቻ እንጂ ማንም አያየውም ነበር፤ ነገር ግን ከፊታቸው በዚያ ርቀት ላይ ስለተቀመጠ፣ ሁሉም የማየት እርካታ ይኖራቸው ነበር፣ እናም በማየታቸው ይበረታቱ ነበር። እናም ይህ ዝግጅት ለምበረታታታቸው የተደረገው በበቂ ምክንያት ነበር፡ ምክንያቱም በዚህ መንገድ ከዚህ በፊት አልሄዳችሁምና። ይህ በምድረ በዳ በነበሩበት ጊዜ ሁሉ የጉዟቸው ባህሪ ነበር፣ ያልተረገጠ መንገድ ነበር፣ ነገር ግን ይህ በተለይ በዮርዳኖስ በኩል ነበር። እዚህ እያለን ያልተለመዱ ክስተቶችን መጠበቅና መዘጋጀት አለብን፣ ከዚህ በፊት ያልሄድናቸውን መንገዶች ለማለፍ፣ እና ከዚህ ስንሄድ ደግሞ የበለጠ፤ በሞት ጥላ ሸለቆ ውስጥ ያለን መንገድ ከዚህ በፊት ያልሄድነው መንገድ ነው፣ ይህም የበለጠ አስፈሪ ያደርገዋል። ነገር ግን የእግዚአብሔር መገኘት ማረጋገጫ ካለን፣ መፍራት አያስፈልገንም፤ ያ ከዚህ በፊት ያላደረግነውን ሥራ ለመሥራት ስንመጣ ከዚህ በፊት ያልነበረን ጥንካሬ ይሰጠናል።

III. ራሳቸውን እንዲቀድሱ ታዘዙ፣ ታቦቱን ለመከታተል እንዲዘጋጁ፤ እናም በበቂ ምክንያት፡ ነገ ጌታ በመካከላችሁ ድንቅ ነገር ያደርጋልና፣ ቁ. 5። ስለ እግዚአብሔር ሥራዎች ምን ያህል በክብር እንደሚናገር ተመልከት፡ ድንቅ ነገሮችን ያደርጋልና ስለዚህ ሊመለክ፣ ሊደነቅና ሊታመንበት ይገባል።