ወደ ገላትያ 5

5:1-6 ክርስቶስ እርሱን ብቸኛ አዳኛቸው አድርገው የማያምኑበትና ሙሉ በሙሉ በእርሱ ላይ የማይተማመኑበትን ሰው አዳኝ አይሆንም። ሐዋርያው በወንጌል ትምህርትና ነፃነት ለመጽናት የሰጠውን ማስጠንቀቂያና ማበረታቻ በትኩረት እንቀበል። በመንፈስ ቅዱስ እየተማሩ ያሉ ሁሉም እውነተኛ ክርስቲያኖች የጽድቅ ዋጋና የተስፋቸውም ግብ የሆነውን ዘላለማዊ ሕይወትን በክርስቶስ ባለው እምነት በእግዚአብሔር ስጦታነት ይጠብቃሉ እንጂ በገዛ ሥራቸው ምክንያት አይደለም። የአይሁድ ተለዋጭ ሥርዓቶቹን ሊጠብቅ ወይም ነፃነቱን ሊያስከብር ይችላል፤ አሕዛባዊውም እነርሱን ችላ ሊል ወይም ሊያከብራቸው ይችላል፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ ካልተመካ በስተቀር። በጌታችን በኢየሱስ በቅን እምነት ከሌለ በስተቀር ምንም ዓይነት ውጫዊ መብቶች ወይም የእምነት መናዘዝ ከእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነትን አያስገኝም። እውነተኛ እምነት ሥራ የሚሠራ ጸጋ ነው፤ በእግዚአብሔር ፍቅርና በወንድሞቻችን ፍቅር ይሠራል። እኛም በመንፈስ አማካይነት በእምነት የጽድቅን ተስፋ ከሚጠብቁት ቁጥር ውስጥ እንድንሆን። የቀድሞው አደጋ እንደ አሁን ያሉት ብዙ የአምልኮ ሥርዓቶችና ልማዶች በራሳቸው ምንም ፋይዳ የሌላቸው ነገሮች አልነበሩም። ነገር ግን በፍቅር የሚሠራ እምነት ከሌለ ሁሉም ነገር ከንቱ ነው፤ ከእርሱ ጋር ሲነጻጸርም ሌሎች ነገሮች ሁሉ አነስተኛ ዋጋ አላቸው።

5:7-12 የክርስቲያን ሕይወት ሩጫ ነውና፣ ሽልማቱን ሊያገኝ ከፈለገ በዚያም ውስጥ መሮጥና መጽናት አለበት። ክርስትናን በቃል መናዘዝ ብቻ በቂ አይደለም፣ ነገር ግን ያንን ኑዛዜ በመኖር መልካም አድርገን መሮጥ አለብን። በሃይማኖት ጅማሬያቸው መልካም የጀመሩ ብዙዎች በጉዟቸው ይገታሉ፣ ወይም ከመንገድ ይስታሉ። ከመንገድ መሳት ለሚጀምሩት ወይም በዚያ ውስጥ ለሚደክሙት፣ ምን እንዳገዳቸው በቁም ነገር መጠየቅ ያገባቸዋል። በቁጥር 8 ላይ የተጠቀሰው አመለካከት ወይም እምነት፣ ያለምንም ጥርጥር፣ የሕግ ሥራዎችን ከክርስቶቶስ እምነት ጋር በጽድቅ ማቀላቀል ነበር። ሐዋርያው ይህ ከየት እንደመጣ እነርሱ እንዲፈርዱ ትቷቸዋል፣ ነገር ግን ከሰይጣን ውጭ ከሌላ ማንም ሊመጣ እንደማይችል በበቂ ሁኔታ አሳይቷል። ለክርስቲያን አብያተ ክርስቲያናት አጥፊ ስህተቶችን የሚከተሉትን፣ በተለይም ደግሞ የሚያሰራጩትን ማበረታታት አደገኛ ነው። ኃጢአትንና ስህተትን ስንገሥጽ፣ በመሪዎችና በተመሪዎች መካከል ሁልጊዜ መለየት አለብን።