2ኛ ሳሙኤል 2

2:1-7. ሳኦል ከሞተ በኋላ፣ ብዙዎች በጽቅላግ ወደ ዳዊት ሄዱ።

ምዕራፍ 2 ዳዊት ለንጉሡ ለሳኦልና ለወዳጁ ለዮናታን መታሰቢያ ተገቢውን ክብር ሰጥቶ ነበር፤ ያደረገውም ነገር የእነርሱ ምስጋና እንደሆነ ሁሉ የእርሱም ምስጋና ነበር። አሁን ቀጥሎ ምን ማድረግ እንዳለበት እያሰበ ነው። ሳኦል ሞቷል፤ እንግዲህ ዳዊት ተነሳ።

I. በእግዚአብሔር መሪነት ወደ ኬብሮን ወጣ፤ በዚያም ንጉሥ ሆኖ ተቀባ (ቁ. 1-4)።

II. ሳኦልን ስለቀበሩት ለያቤሽ-ገለዓድ ሰዎች ምስጋና አቀረበ (ቁ. 5-7)።

III. የሳኦል ልጅ ኢሽቦሼት በእርሱ ላይ ተሾመ (ቁ. 8-11)።

IV. በዳዊት ወገንና በኢሽቦሼት ወገን መካከል ከባድ ግጭት ተፈጠረ፤ በዚህም ውስጥ፣ 1. ከእያንዳንዱ ወገን አሥራ ሁለት ሰዎች እርስ በእርስ ተዋግተው ሁሉም ተገደሉ (ቁ. 12-16)። 2. የሳኦል ወገን ተሸነፈ (ቁ. 17)። 3. በዳዊት ወገን የነበረው አሳሄል በአብኔር ተገደለ (ቁ. 18-23)። 4. ዮአብ በአብኔር ጥያቄ መሠረት ማፈግፈግን አወጀ (ቁ. 24-28)። 5. አብኔር በተቻለው ፍጥነት ሸሸ (ቁ. 29)፤ በሁለቱም ወገን የደረሰው ኪሳራም ተሰላ (ቁ. 30-32)። ስለዚህ እዚህ ላይ በእስራኤል ውስጥ ስለተካሄደው የእርስ በርስ ጦርነት ዘገባ አለን፤ ይህም ከጊዜ በኋላ ዳዊት በዙፋኑ ላይ ሙሉ በሙሉ እንዲረጋጋ አድርጓል።

ቁጥር 1-7 ሳኦልና ዮናታን ከሞቱ በኋላ፣ ዳዊት ንጉሥ እንዲሆን እንደተቀባ ቢያውቅም፣ መንገዱም አሁን በጣም ግልጽ ቢሆንም፣ ወዲያውኑ መልእክተኞችን ወደ እስራኤል አገሮች ሁሉ ልኮ ሕዝቡ ሁሉ እንዲመጣና በሞት ቅጣት ሥር ለእርሱ ታማኝነቱን እንዲምል አላዘዘም፤ ይልቁንም ቀስ ብሎ ቀጠለ፤ የሚያምን ሁሉ አይቸኩልምና፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር ተስፋዎች እንዲፈጸሙ የእግዚአብሔርን ጊዜ ይጠብቃል። በጺቅላግ በነበረበት ጊዜ ከብዙ ነገዶች ብዙዎች ሊረዱት መጥተው ነበር፣ (1 ዜና 12:1-22) ላይ እንደምናገኘው፤ በእንደዚህ ዓይነት ኃይልም በጦርነት አሸንፎ ሊገባ ይችል ነበር። ነገር ግን በየዋህነት የሚገዛ በኃይል አይነሳም። እዚህ ላይ ልብ በሉ፤

I. በዚህ ወሳኝ ወቅት ከእግዚአብሔር የፈለገውና ያገኘው መመሪያ፣ ቁ. 1. እርሱ ስለ ስኬት አልተጠራጠረም ነበር፤ ሆኖም ግን መለኮታዊና ሰብዓዊ የሆኑ ተገቢ መንገዶችን ተጠቀመ። በእግዚአብሔር ተስፋ ላይ ያለው የተስፋ መተማመን ከማዘግየት ይልቅ ቅዱስ ጥረቶችን ያፋጥናል። የሕይወትን አክሊል ለመቀበል ከተመረጥኩ፣ "እንግዲህ ምንም አላደርግም" ማለት አይደለም፤ ይልቁንም፣ "እንግዲህ እርሱ የሚመራኝን ሁሉ አደርጋለሁ፤ የመረጠኝንም መሪነት እከተላለሁ" ማለት ነው። ዳዊት ምርጫውን በዚህ መልኩ በጥሩ ሁኔታ ተጠቀመበት፤ እግዚአብሔር የመረጣቸውም ሁሉ እንዲሁ ያደርጋሉ።

1. ዳዊት በትእዛዙ መሠረት በመንገዱ ሁሉ እግዚአብሔርን አወቀ። አብያታር ወደ እርሱ ባመጣው የፍርድ ደረት ልብስ አማካኝነት እግዚአብሔርን ጠየቀ። ወደ እግዚአብሔር መቅረብ ያለብን በችግር ውስጥ ስንሆን ብቻ ሳይሆን፣ ዓለም በእኛ ላይ ፈገግ ስትልና ሁለተኛ ምክንያቶች ለእኛ ሲሰሩም ጭምር ነው። ጥያቄውም፣ "ወደ ይሁዳ ከተሞች ወደ አንዱ ልውጣን? ከዚህ ልንቀሳቀስ?" የሚል ነበር። ጺቅላግ በፈራረሰችም ጊዜ እንኳ፣ ከእግዚአብሔር መመሪያ ውጭ አይተዋትም። "ከዚህ ከተንቀሳቀስኩ፣ ወደ ይሁዳ ከተሞች ወደ አንዱ ልሂድ?" ብሎ እግዚአብሔርን በእነርሱ ብቻ ሳይገድብ (እግዚአብሔር እንዲህ ቢመራው፣ ወደ ማንኛውም የእስራኤል ከተሞች ይሄድ ነበር)፣ ነገር ግን ጥበቡን ገለጸ (በይሁዳ ከተሞች ብዙ ወዳጆችን ያገኝ ነበር)፣ እና ትህትናውንም — በአሁኑ ጊዜ ከራሱ ነገድ በላይ አይመለከትም ነበር። በሁሉም እንቅስቃሴዎቻችንና መዘዋወሮቻችን እግዚአብሔር ከፊታችን ሲሄድ ማየት ያጽናናል፤ በእምነትና በጸሎት ከፊታችን ካስቀመጥነውም ይህን ማድረግ እንችላለን።

2. እግዚአብሔርም እንደ ተስፋው መንገዱን መራው፤ እንዲወጣ ነገረው፣ ወዴትም እንደሆነ — ወደ ኬብሮን፣ የካህናት ከተማ፣ ከጥገኝነት ከተሞች አንዷ፣ ለዳዊትም እንዲሁ ነበረች፣ እና እግዚአብሔር ራሱ ለእርሱ ትንሽ መቅደስ እንደሚሆን ምልክት ነበር። ከኬብሮን አጠገብ ያሉት የአባቶች መቃብሮች እግዚአብሔር ተስፋ እንዲያደርግ ያደረገውን የጥንቱን ተስፋ ያስታውሱታል። እግዚአብሔር ወደ ቤተልሔም፣ ወደ ራሱ ከተማ አልላከውም፣ ምክንያቱም ያች በይሁዳ ሺዎች መካከል ትንሽ ነበረችና (ሚክ. 5:2)፣ ነገር ግን ወደ ኬብሮን፣ ይበልጥ ወደምትታወቅ ቦታ፣ እና ምናልባትም በዚያን ጊዜ የዚያ ነገድ ዋና ከተማ ወደነበረችው ላከው።

II. ወደ ኬብሮን ሲሄድ ለቤተሰቡና ለወዳጆቹ የወሰደው እንክብካቤ። 1. ሚስቶቹን ከእርሱ ጋር ወሰደ (ቁ. 2)፤ በችግር ጊዜ አብረውት እንደነበሩ ሁሉ፣ በመንግሥቱም አብረውት እንዲሆኑ። ገና ልጆች እንደነበሩት አይታይም፤ የመጀመሪያ ልጁ በኬብሮን ተወለደ (ምዕ. 3:2)። 2. ወዳጆቹንና ተከታዮቹን ከእርሱ ጋር ወሰደ (ቁ. 3)። በእርሱ መንከራተት አብረውት ነበሩ፤ ስለዚህም፣ እርሱ መኖሪያ ሲያገኝ፣ እነርሱም ከእርሱ ጋር ሰፈሩ። እንዲሁ፣ ከክርስቶስ ጋር ብንሰቃይ፣ ከእርሱ ጋር እንነግሣለን (2 ጢሞ. 2:12)። እንዲያውም፣ ክርስቶስ ለጥሩ ወታደሮቹ ዳዊት ለራሱ ወታደሮች ሊያደርግ ከሚችለው በላይ ያደርጋል፤ ዳዊት ለእነርሱ ማረፊያ አገኘላቸው — በኬብሮን ከተሞችና በአጎራባች ከተሞች ይኖሩ ነበር፤ ነገር ግን ከክርስቶስ ጋር በፈተናዎቹ ውስጥ ለሚጸኑ፣ መንግሥትን ያዘጋጅላቸዋል፣ በራሱም ማዕድ ያበላቸዋል (ሉቃስ 22:29, 30)።

III. በይሁዳ ሰዎች የተደረገለት ክብር፡- በይሁዳ ቤት ላይ ንጉሥ አድርገው ቀቡት (ቁ. 4)። የይሁዳ ነገድ ከሌሎች ነገዶች ይልቅ ብዙ ጊዜ ለብቻው ቆሞ ነበር። በሳኦል ዘመን እንደ የተለየ አካል ለብቻው ተቆጥሮ ነበር (1 ሳሙ. 15:4)፤ የዚህ ነገድ ሰዎችም በተናጠል ለመንቀሳቀስ ተለማምደው ነበር። አሁንም እንዲሁ አደረጉ፤ ሆኖም ግን ለራሳቸው ብቻ ነበር ያደረጉት፤ በእስራኤል ሁሉ ላይ ንጉሥ አድርገው ለመቀባት አልሞከሩም (እንደ መሳ. 9:22)፣ ነገር ግን በይሁዳ ቤት ላይ ብቻ። የተቀሩት ነገዶች እንደፈለጉ ሊያደርጉ ይችሉ ነበር፣ ነገር ግን እነርሱና ቤታቸው እግዚአብሔር በመረጠው ሰው ይገዛሉ። ዳዊት እንዴት ቀስ በቀስ እንዳደገ ተመልከቱ፤ መጀመሪያ ንጉሥ ሆኖ ተቀባ፣ ከዚያም የአንድ ነገድ ብቻ ባለቤት ሆነ፣ በመጨረሻም የሁሉም ነገዶች። እንዲሁ የመሲሑ፣ የዳዊት ልጅ መንግሥት ቀስ በቀስ ይቋቋማል፤ በመለኮታዊ አቀማመጥ የሁሉ ጌታ ነው፣ ነገር ግን ገና ሁሉ ከእርሱ በታች እንደተገዛ አናይም (ዕብ. 2:8)። ዳዊት መጀመሪያ በይሁዳ ቤት ላይ ብቻ መግዛቱ፣ መንግሥቱ ከልጅ ልጁ ላይ አሥሩ ነገዶች ሲከዱ እንደገና ወደዚያ እንደሚቀንስ የመለኮታዊ አቅርቦት ዝምተኛ ምልክት ነበር፤ ለይሁዳ ቅዱሳን ነገሥታትም ዳዊት ራሱ መጀመሪያ በይሁዳ ላይ ብቻ መግዛቱ ማበረታቻ ይሆን ነበር።

IV. ለሳኦል ስላደረጉለት ደግነት ምስጋና ለማቅረብ ለያቤሽ-ገለዓድ ሰዎች የላከው አክብሮታዊ መልእክት። አሁንም የቀድሞውን ንጉሥ መታሰቢያ ለማክበር ይጥራል፤ በዚህም ዘውዱን የፈለገው በምኞት ወይም በሳኦል ላይ በጠላትነት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ስለተጠራ ብቻ እንደሆነ ያሳያል። የያቤሽ-ገለዓድ ሰዎች ሳኦልን እንደቀበሩት ተነገረው፤ ምናልባትም ከመጠን በላይ ቀናተኞች እንደሆኑ በማሰብ እርሱ እንደሚበሳጭባቸው ባሰቡ ሰዎች ሊሆን ይችላል። ነገር ግን እርሱ ከዚህ የራቀ ነበር። 1. ለዚህም አደነቃቸው (ቁ. 5)። በሕይወት እያሉ ማንንም ለመውደድና ለማክበር የነበረብን ግዴታ እንደነበረው ሁሉ፣ ከሞቱ በኋላም ለቀሪዎቻቸው (ማለትም ለአካላቸው፣ ለስማቸውና ለቤተሰባቸው) አክብሮት ማሳየት አለብን። ዳዊት፣ "ሳኦል ጌታችሁ ነበር፤ ስለዚህም ይህን ደግነት በማሳየትና ይህን ክብር በመስጠት መልካም አደረጋችሁ" አለ። 2. እግዚአብሔር ለዚህ እንዲባርካቸውና እንዲመልስላቸው ጸለየ፡- "እናንተ የተባረካችሁ ናችሁ፤ ከእግዚአብሔርም የተባረካችሁ ሁኑ፤ እርሱም ለሞቱት ደግነት ላደረጉ በተለየ መንገድ ደግነት ያደርጋል" (ሩት 1:8) ላይ እንደተጻፈው። ለሞቱት አካላት፣ ስሞችና ቤተሰቦች በእግዚአብሔር ፊት የሚታየው ተገቢ አክብሮትና ፍቅር ሽልማቱን ፈጽሞ የማያጣ የበጎ አድራጎት ሥራ ነው፡- "እግዚአብሔር ደግነትንና እውነትን ያሳያችሁ" (ቁ. 6)፣ ማለትም እንደ ተስፋው ደግነት። እግዚአብሔር የሚያሳየው ደግነት በእውነት ነው፣ ሊታመንበት የሚችል ነው። 3. እርሱም እንደሚመልስላቸው ቃል ገባ፡- "እኔም እመልስላችኋለሁ።" እርሱ ራሱን ከመሸለም ለማስቀረት ለሽልማት ወደ እግዚአብሔር አያዞራቸውም። መልካም ምኞቶች ጥሩ ነገሮች ናቸው፣ የምስጋና ምሳሌዎችም ናቸው፣ ነገር ግን የበለጠ ነገር ለማድረግ ችሎታ ባለበት ቦታ ላይ ለመታመን በጣም ርካሽ ናቸው። 4. እርሱም በጥበብ ይህን አጋጣሚ ተጠቅሞ ወደ ፍላጎቱ እንዲያመጣቸው አደረገ (ቁ. 7)። ለሳኦል የመጨረሻውን ክብር ሰጥተው ነበር፣ እርሱም የመጨረሻዎቹ እንዲሆኑ ፈለገ፡- "የይሁዳ ቤት እኔን ንጉሥ አድርጎ ቀብቶኛል፤ ከእነርሱ ጋር መተባበርና በዚህም ጀግኖች መሆን ጥበብ ይሆናችኋል።" የሞቱትን ሰዎች ምንም ያህል ብናከብራቸውም፣ በእነርሱ ምትክ እግዚአብሔር ያነሳልንን በሕይወት ያሉትን በረከቶች ችላ ልንል ወይም ልንናቅ አይገባም።

ቁጥር 8-17 እዚህ ላይ፣ I. በሁለት ነገሥታት መካከል የነበረው ፉክክር—እግዚአብሔር ንጉሥ ያደረገው ዳዊት እና አብኔር ንጉሥ ያደረገው ኢሽቦሼት። ሳኦል ሲገደል፣ ከእርሱ ጋር ወደ ጦር ሜዳ ለመውጣት የሚያስችል ብልህነትና መንፈስ የነበራቸው ልጆቹም ሁሉ ሲሞቱ፣ ዳዊት ምንም ተቃውሞ ሳይገጥመው ወደ ዙፋኑ ይመጣል ብሎ ማሰብ ይቻል ነበር። ምክንያቱም መላው እስራኤል እርሱ ራሱን እንዴት እንዳስመሰከረ ብቻ ሳይሆን፣ እግዚአብሔርም እንዴት በግልጽ ለዚህ እንደመረጠው ያውቅ ነበርና። ነገር ግን በሰዎች ዕቅድ ውስጥ የእግዚአብሔርን ምክር የሚቃወም እንዲህ ያለ የመቃወም መንፈስ አለና፣ ከአባቱ ጋር ወደ ጦርነት ለመሄድ ብቁ እንዳልሆነ የተቆጠረ ደካማና ሞኝ የሆነው ኢሽቦሼት፣ ዳዊት በሰላም ወደ ስልጣን ከመምጣቱ ይልቅ፣ መንግሥቱን እንዲወርስ ብቁ እንደሆነ ተቆጠረ። በዚህም የዳዊት መንግሥት የአሕዛብ የሚናደዱበትና ገዥዎች የሚመካከሩበት የመሲሑ መንግሥት ምሳሌ ነበር። መዝሙር 2:1-2።

1. አብኔር ኢሽቦሼትን ከዳዊት ጋር እንዲወዳደር ያቆመው ሰው ነበር። ምናልባትም ለዘር ውርስ ባለው ቅንዓት (እንደ አሕዛብ ንጉሥ ሊኖራቸው ስለነበረ፣ በዚህም ዘውዱ ከአባት ወደ ልጅ መተላለፍ አለበት በሚለው ረገድ እንደ እነርሱ መሆን ነበረባቸው)፣ ወይም ደግሞ ለራሱ ቤተሰብና ዘመዶች ባለው ፍቅር (የሳኦል አጎት ነበርና)፣ እንዲሁም የሠራዊት አለቃ ሆኖ የነበረውን የክብር ቦታ ለራሱ ለማስጠበቅ ሌላ መንገድ ስላልነበረው ሊሆን ይችላል። የአንድ ሰው ትዕቢትና ምኞት ምን ያህል ጉዳት ሊያስከትል እንደሚችል ተመልከቱ።