1ኛ ሳሙኤል 31

31:1-7 የማንንም መንፈሳዊ ወይንም ዘላለማዊ ሁኔታ በሚሞቱበት መንገድ ልንፈርድ አንችልም፤ በዚህ ረገድ፣ ለጻድቅም ለኃጢአተኛም የሚሆነው አንድ ነውና። ሳኦል በከፍተኛ ሁኔታ ቆስሎ፣ መቋቋምም ሆነ መሸሽ ሳይችል፣ ስለማትሞተው ነፍሱ ምንም አላሳሰበውም ነበር፤ ነገር ግን ፍልስጥኤማውያን እንዳይሰድቡት ወይም እንዳያሠቃዩት ብቻ ፈለገ፣ እርሱም የራሱ ገዳይ ሆነ። ሰይጣን ኃጢአተኞችን በከፍተኛ ችግር ውስጥ ሆነው ወደዚህ የመጨረሻ የተስፋ መቁረጥ ድርጊት እንዲያመልጡ ማግባባት ዋናው ማታለያው ስለሆነ፣ ይህን ነገር በእግዚአብሔር ፊት ምን ያህል ኃጢአት እንደሆነና በኅብረተሰብም ውስጥ የሚያስከትለውን አስከፊ መዘዝ በቁም ነገር በማሰብ አእምሮአችንን ከእርሱ ማጠንከር መልካም ነው። ነገር ግን ደህንነታችን በራሳችን አይደለም። እስራኤልን ከሚጠብቀው ከእርሱ ጥበቃን እንሻ። እንንቃና እንጸልይ፤ የእግዚአብሔርንም ሙሉ ትጥቅ እንታጠቅ፤ ይህም በክፉው ቀን ልንቆም እንድንችል፣ ሁሉንም ከፈጸምንም በኋላ ጸንተን እንድንቆም ነው።

ምዕራፍ 31 ባለፈው ምዕራፍ ዳዊት ድል ሲያደርግ፣ አዎን፣ ከድል አድራጊም በላይ ሆኖ አይተናል። በዚህ ምዕራፍ ደግሞ ሳኦል ተሸንፎ ከምርኮኛም የባሰ ሆኖ እናየዋለን። አምላካዊው አቅርቦት እነዚህ ሁለቱም ነገሮች በተመሳሳይ ጊዜ እንዲፈጸሙ አደረገ። ምናልባትም ዳዊት በአማሌቃውያን ላይ ድል ሲቀዳጅ፣ ፍልስጥኤማውያን በሳኦል ላይ ድል እየቀዳጁ ነበር። አንዱ ከሌላው ጋር ተቃርኖ የቀረበው ሰዎች በእግዚአብሔር መታመን ምን እንደሚያስገኝና እርሱን መተው ደግሞ ምን እንደሚያስከትል እንዲያዩ ነው። ሳኦል ከሲኦል የተነገረለትን ፍርድ ከሰማ በኋላ፣ ከሰማይ የተነገረውን ግን ሳይቀበል፣ በሚንቀጠቀጥ እጅና በሚያም ልብ ፍልስጥኤማውያንን ለመዋጋት ሲዘጋጅ ትተነው ነበር። አሁን ምን እንደደረሰበት እንመልከት። እዚህ ላይ፣

I. ሠራዊቱ ተበተነ (ቁ. 1)።

II. ሦስት ልጆቹ ተገደሉ (ቁ. 2)።

III. እርሱ ራሱ ቆሰለ (ቁ. 3)፣ እና በገዛ እጁ ተገደለ (ቁ. 4)። የጦር ዕቃ ተሸካሚው ሞት (ቁ. 5) እና የሰዎቹ ሁሉ ሞት (ቁ. 6)።

IV. አገሩ በፍልስጥኤማውያን ተያዘ (ቁ. 7)። ሰፈሩ ተዘረፈ፣ እና የሞተው አካሉ ተጣለ (ቁ. 8)። በእርሱ ውድቀት ተደሰቱ (ቁ. 9)። አካሉ በይፋ ተሰቀለ (ቁ. 10) እና በያቤሽ-ገለዓድ ሰዎች በችግር ታደገ (ቁ. 11-13)። እግዚአብሔር የጣለው ሰው እንዲህ ወደቀ።

ቁጥር 1-7 አሁን የቅጣት ቀን ደርሷል፤ በዚህም ሳኦል በኃጢአት ያዳናቸውን የአማሌቃውያንን ደም፣ እና ይበልጥ በኃጢአት ያፈሰሰውን የካህናትን ደም፣ እንዲሁም ሊያፈስስ የፈለገውን የዳዊትን ደም መክፈል አለበት። አሁን የእርሱ የመውደቂያው ቀን ደርሷል፣ ዳዊት አስቀድሞ እንዳየው፣ ወደ ጦርነት ወርዶ እንደሚጠፋ፣ ምዕ. 26:10። ኑና የእግዚአብሔርን ጽድቅ ፍርዶች ተመልከቱ።

I. ወታደሮቹ በዙሪያው ሲወድቁ ያያል፣ ቁ. 1። ፍልስጥኤማውያን ቁጥራቸው የበዛ፣ የተሻለ ቦታ የያዙ፣ እና የተሻለ መሪ የነበራቸው እንደሆነ፣ ወይም ሌሎች ምን ጥቅሞች እንደነበራቸው አልተነገረንም፤ ነገር ግን እነርሱ ይበልጥ ብርቱዎች እንደነበሩ ይመስላል፣ ምክንያቱም ጥቃቱን የጀመሩት እነርሱ ናቸው፤ በእስራኤል ላይ ተዋጉ፣ እስራኤላውያንም ሸሹና ወደቁ። ምርጥ ወታደሮች ተበተኑ፣ እና ብዙዎች ተገደሉ፣ ምናልባትም ሳኦል ዳዊትን ለማሳደድ የተጠቀመባቸው እነዚያ ወታደሮች። በዚህ መንገድ በኃጢአቱ ተከትለውት ያገለገሉት ሰዎች በእርሱ ውድቀት ቀድመውት ወድቀዋል እና በመከራው ተካፍለዋል።

II. ልጆቹ በፊቱ ሲወድቁ ያያል። አሸናፊዎቹ ፍልስጥኤማውያን በእስራኤል ንጉሥና በዙሪያው ባሉት ላይ በኃይል ተጫኑ። ሦስቱ ልጆቹ በአጠገቡ ነበሩ፣ ምናልባትም፣ እና ሦስቱም በፊቱ ተገደሉ፣ ይህም ለታላቅ ሐዘኑ (የቤተሰቡ ተስፋዎች ስለነበሩ) እና ለታላቅ ፍርሃቱ (አሁን የእርሱ የግል ጠባቂዎች ስለነበሩ) ምክንያት ሆነ፣ እናም የእርሱ ተራ ቀጥሎ እንደሚመጣ ከመደምደም ውጪ ሌላ አማራጭ አልነበረውም። ልጆቹ ተዘርዝረዋል (ቁ. 2)፣ እና ዮናታንን በመካከላቸው ማግኘታችን ያሳዝነናል፡ ያ ጥበበኛ፣ ጀግና፣ መልካም ሰው፣ ሳኦል የዳዊት ጠላት እንደነበረ ሁሉ እርሱም የዳዊት ወዳጅ ነበር፣ ሆኖም ከሌሎቹ ጋር ወደቀ። ለአባቱ ያለው ግዴታ በቤት እንዲቆይ ወይም ሠራዊቶቹ ሲዋጉ እንዲያፈገፍግ አልፈቀደለትም ነበር፤ እናም አምላካዊው አቅርቦት በቤተሰቡ የጋራ ዕጣ ፈንታ እንዲወድቅ አደረገው፣ ምንም እንኳን እርሱ በኃጢአቱ ውስጥ ፈጽሞ ባይሳተፍም፤ ስለዚህ የኤሊፋዝ ምልከታ (ኢዮብ 4:7)፣ ንጹሕ ሆኖ የጠፋ ማን አለ? የሚለው እዚህ ላይ አይሠራም። ምክንያቱም እዚህ አንድ ንጹሕ ሰው አለ። ምን እንበል?

1. እግዚአብሔር በዚህ የሳኦልን የመጨረሻ የሕይወት ጊዜ መከራውን ሊያጠናቅቅና በቤቱ ላይ ሊፈጸም ያለውን ፍርድ ሊፈጽም ነበር። ቤተሰቡ መውደቅ ካለበት፣ ዮናታንም፣ የቤተሰቡ አባል እንደመሆኑ መጠን፣ ከእነርሱ ጋር መውደቅ አለበት።

2. በዚህም የዳዊትን ወደ ዙፋኑ የሚወስደውን መንገድ ይበልጥ ግልጽና ክፍት ያደርገው ነበር። ምክንያቱም ዮናታን ራሱ ሁሉንም ማዕረጉንና ጥቅሙን በደስታ ለዳዊት አሳልፎ ቢሰጥም (ሌላ ለመጠራጠር ምንም ምክንያት የለንም)፣ ብዙ ሰዎች ግን የሳኦልን ቤት ለመደገፍ ስሙን ይጠቀሙበት ነበር፣ ወይም ቢያንስ ወደ ዳዊት የሚመጡት ቀስ ብለው ነበር። ኢሽቦስቴ (አሁን ለጦርነት የማይመች ሆኖ በቤት የቀረና ያመለጠ) ብዙ ወዳጆች ከነበሩት፣ የሕዝቡ ተወዳጅ የነበረውና ሞገሳቸውን ፈጽሞ ያላጣው ዮናታን ምን ያህል ወዳጆች ይኖሩት ነበር? እንደ አሕዛብ ንጉሥ እንዲኖራቸው በጣም የጓጉ ሰዎች ለትክክለኛው የዘር ሐረግ ቀናተኞች ይሆናሉ፣ በተለይም ዙፋኑን እንደ ዮናታን ባለው ሰው ላይ የሚያስቀምጥ ከሆነ። ይህ ዳዊትን ግራ ያጋባው ነበር፤ እና ዮናታን ሁሉንም ጥቅሙን ለዳዊት ለማምጣት ቢችል ኖሮ፣ ዮናታን ንጉሥ አደረገው ይባል ነበር፣ እግዚአብሔር ግን ሁሉንም ክብር ሊወስድ ይገባዋል። ይህ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። ስለዚህ የዮናታን ሞት ለዳዊት ታላቅ መከራ ቢሆንም፣ የራሱን ደካማነት እንዲያስታውስ በማድረግ፣ እንዲሁም ወደ ዙፋኑ መውጣቱን በማቀላጠፍ፣ ለእርሱ ጥቅም ይሆናል።

3. እግዚአብሔር በዚህም በመልካሞችና በመጥፎዎች መካከል ያለው ልዩነት በዚህ ዓለም ሳይሆን በሌላው ዓለም እንደሚደረግ ሊያሳየን ነበር። ሁሉም ነገር ለሁሉም በእኩልነት ይመጣል። የማንንም መንፈሳዊ ወይም ዘላለማዊ ሁኔታ በሞታቸው መንገድ መፍረድ አንችልም፤ ምክንያቱም በዚያ ለጻድቃንና ለኃጢአተኞች አንድ ዕጣ ፈንታ አለ።

III. እርሱ ራሱ በፍልስጥኤማውያን ክፉኛ ቆሰለ ከዚያም በገዛ እጁ ተገደለ። ቀስተኞች መቱት (ቁ. 3)፣ ስለዚህም መዋጋትም ሆነ መሸሽ አልቻለም፣ እናም በእጃቸው መውደቁ አይቀሬ ነበር። በዚህ መንገድ፣ ይበልጥ እንዲሰቃይ ለማድረግ፣ ጥፋት ቀስ በቀስ በእርሱ ላይ መጣ፣ እናም ራሱን እየሞተ እንዲሰማው ሞተ። አሁን ወደዚህ ዓይነት ከባድ ሁኔታ ደርሶ ነበር፣

1. ሳምሶንን እንዳሰቃዩት እርሱንም እንዳያሰቃዩት፣ በፍልስጥኤማውያን እጅ ከመሞት ይልቅ በገዛ አገልጋዩ እጅ መሞትን ይፈልግ ነበር። ምስኪን ሰው! ራሱን እየሞተ ያገኛል፣ እናም የሚያስጨንቀው ሁሉ አካሉን ከፍልስጥኤማውያን እጅ ማዳን ነው፣ ነፍሱን ለሰጠው አምላክ እጅ አሳልፎ ለመስጠት ከመጨነቅ ይልቅ፣ መክ. 12:7። እንደኖረ እንዲሁ ሞተ፣ ኩሩና ቀናተኛ፣ ለራሱና በዙሪያው ላሉት ሁሉ አስፈሪ። ጉዳዩን በትክክል የሚረዱ ሰዎች ከሞት በኋላ መልካም እስከሆነላቸው ድረስ፣ በሞት ጊዜ ምን እንደሚሆንላቸው ብዙም ግምት ውስጥ አያስገቡም።