1ኵሎም ንእግዚኣብሄር ዝፈርሑ፥ ብመንገዱውን ዝኸዱ ዝተባረኹ እዮም።
2ፍረ ፃማኻ ኽትምገብ ኢኻ፤ ምስጉን ኢኻ፤ ሰናይውን ክኾነልካ እዩ።
3ሰበይትኻ ኣብ ውሽጢ ገዛኻ፥ ከም ዝፈሪ ወይኒ እያ፤ ውሉድካ ኣብ ዙርያ ማእድኻ፥ ከም ተኽሊ ኣውሊዕ እዮም።
4እንሆ፥ እቲ ንእግዚኣብሄር ዝፈርሕ ሰብ፥ ከምዙይ ክባረኽ እዩ።
5እግዚኣብሄር ካብ ፅዮን ይባርኽካ፤ ብዅለን መዋእል ህይወትካ ድማ፥ ናይ ኢየሩሳሌም ሰናይ ክትርኢ ኢኻ።
6ደቂ ደቅኻውን ክትርኢ ኢኻ፤ ኣብ ልዕሊ እስራኤል ሰላም ይኹን።
መዝሙር 128:1-6 ንእግዚአብሔር ዚፈርሁ ዘሎዎም በረኸት።
እቶም ብሓቂ ቅዱሳት ጥራይ እዮም ብሓቂ ሕጉሳት። ኣብ መገድታቱ ብጽኑዕ ንኽንጸንዕ ግዴታና እንተ ዘይፈጺምና፣ ንእግዚአብሔር ንፈርህ ከም ዝኾንና ምባልና ብኸንቱ እዩ። እቲ ንእግዚአብሔር ዚፈርህ ዘበለ ኩሉ፣ ኣብ ዓለም ላዕዋይ ይኹን ታሕታይ፣ ሃብታም ይኹን ድኻ፣ ብጹእ እዩ። እንተ ፈሪህካዮን ኣብ መገድታቱ እንተ ተመላልስካን፣ ክሳብ ህይወትካ ኵሉ ሰናይ ክኸውን እዩ፣ ክሳዕ ዝሞትካ ዝበለጸ፣ ኣብ ዘለዓለም ግና እቲ ዝበለጸ ክኸውን እዩ። ብበረኸት ኣምላኽ፣ እቶም ንእግዚአብሔር ዚፈርሁ ቕንዕቲ መነባብሮ ክረኽቡ እዮም።
እዚ ድርብ ተስፋ እዩ፤ ስራሕ ክረኽቡ እዮም፣ ምኽንያቱ ሰነፍ ህይወት ዘሕዝን፣ ዘይተመችአ ህይወት እዩ፣ እሞ ነዚ ንምግባር ጥዕናን ሓይልን፣ ከምኡ’ውን ናይ ኣእምሮ ብቕዓት ክህልዎም እዩ። ብዕዮ ካልኦት ሰባት ንምንባር ክግደዱ ኣይኮኑን። ብህድኣት ክንሰርሕን እንጌራና ክንበልዕን፡ ሓላፍነት ከም ዝኾነ መጠን፡ ጸጋ እውን እዩ። ንሳቶምን ስድራቤቶምን ዝረኸብዎ ክጥቀሙሉ እዮም። እቶም ንእግዚአብሔር ዚፈርሁ እሞ ኣብ መገድታቱ ዚመላለሱ፣ ኣብ ህይወት ዘሎዎም ደረጃ ብዘየገድስ፣ ብሓቂ ሕጉሳት ሰባት እዮም። ኣብ ምትእስሳር ስድራቤቶም ብዙሕ ምጽንናዕ ክረኽቡ እዮም። ከምኡ’ውን እግዚአብሔር ዝኣተዎም ኵሉ ሰናይ ነገር፣ እሞ ዚጽልይሉ ክረኽቡ እዮም።
ሓደ ሰናይ ሰብኣይ ደቂ ደቁ ኺርኢ ከሎ፣ ኣብ እስራኤል ሰላም እንተ ዘይርእዩ፣ ውሑድ ምጽንናዕ ጥራይ ክህልዎ ይኽእል እዩ። ኩሉ ሓቀኛ ምእመን ብብልጽግና ቤተ ክርስትያን ይሕጎስ። በዚ ድሕሪኡ፣ ንእስራኤል ኣምላኽ ዚተርፍ ምስቲ ዘለዓለማዊ ሰላምን ዕረፍትን፣ ዝዓበዩ ነገራት ክንርኢ ኢና።
መዝሙር 128። እዚ መዝሙር እዚ ኸምቲ ቅድሚኡ ዝነበረ፣ ንስድራቤታት ዝኸውን መዝሙር እዩ። ኣብቲ ቅድሚኡ ዝነበረ መዝሙር፡ ብልጽግና ስድራቤትና ኣብ በረኸት ኣምላኽ ከም ዝምርኮስ ተማሂርና። ኣብዚ ድማ፡ ንስድራቤትና ምቾት ዝፈጥር በረኸት ንምርካብ እንኮ መገዲ፡ ንኣምላኽ ምፍራህን ንእኡ ምእዛዝን ምዃኑ ተማሂርና። እቶም ከምኡ ዝገብሩ ብሓፈሻ ይባረኹ (ቁ. 1, 2, 4)። ብፍላይ ድማ፡ I. ኣብ ስራሖም ዕዉታትን ብሉጻትን ይኾኑ (ቁ. 2)። II. ዝምድናኦም ባህ ዘብል ይኸውን (ቁ. 3)። III. ስድራቤቶም ክዓቢ ይርእዩ (ቁ. 6)። IV. ማሕበር ኣምላኽ ብዕብየት ክትከውን ብምርኣይ ዕግበት ይረኽቡ (ቁ. 5, 6)። እዚ መዝሙር እዚ፡ ሃይማኖትን ንኣምላኽ ምፍራህን ንውሽጣዊ ብልጽግና ዝበለጹ ኣዕሩኽ ምዃኖም ብጽኑዕ እምነት ክንዝምሮ ኣሎና። ከምኡ ስለ ዝኾነን ንሕና እውን ከምኡ ኾይኑ ስለ ዝረኸብናዮን ንኣምላኽ ምስጋና እናሃብና፡ ንርእስናን ንኻልኦትን ድማ በዚ ክነተባብዕ ይግባእ።
መዝሙር መዓርግ።
ቁጥር 1-6። ኣብዚ፡ ንኣምላኽ ምፍራህ ንዘለኣለማዊ ህይወትን ንሕጂ ዘላ ህይወትን ተስፋ ከም ዘለዎ ይርአ።
I. ኣብዚ፡ እቶም ብሓቂ ቅዱሳት ዝኾኑ ብሓቂ ሕጉሳት ምዃኖም ዘየጠራጥር ሓቂ ምዃኑ ደጋጊሙ ተነጊሩ ኣሎ። እቶም ኣብዚ ብሩኽ ኩነታቶም ዝተረጋገጸሎም፡ ንእግዚአብሔር ዝፈርሁን ብመገዱ ዝኸዱን እዮም፤ ማለት፡ ኣብ መንፈሶም ንኣምላኽ ዓሚቕ ኣኽብሮት ዘለዎምን ብስርዓታውን ቀጻልን ንፍቓዱ ብምእዛዝ ዘርእይዎን እዮም። ፍርሃት ኣምላኽ ኣብ ልቢ መሪሕ መርሆ ኣብ ዝኸውንሉ እዋን፡ ኣካይዳ ህይወት እውን ከምኡ ይኸውን፤ ንመገድታቱ ብምሕላው፡ ብዘይዕሽነትን ብዘይ ምምላስን ሕልና እንተ ዘይገበርና፡ ንኣምላኽ ንፈርህ ኢና ምባልና ከንቱ እዩ። ከምዚኦም ዝበሉ ይባረኹ (ቁ. 1)፡ ክባረኹ እውን እዮም (ቁ. 4)። ኣምላኽ ይባርኾም፡ ንሱ ምባረኹ ድማ ከምኡ ይገብሮም። ሕጂ እውን ብሩኻት እዮም፡ ንዘለኣለም እውን ብሩኻት ክኾኑ እዮም። እዚ ካብዚ በረኸት ዝፍልፍል በረኸት ኣብዚ ተረጋጊጹ ኣሎ፡
1. ንኹሎም ቅዱሳን ብሓፈሻ፡ ንእግዚአብሔር ዝፈርህ ዘበለ ኩሉ ብሩኽ እዩ፡ ዝኾነ ይኹን፤ ኣብ ኩሉ ህዝቢ፡ ንኣምላኽ ዝፈርህን ጽድቂ ዝገብርን ብእኡ ተቐባልነት ኣለዎ፡ ስለዚ ድማ ኣብ ዓለም ዓብዪ ይኹን ንኡስ፡ ሃብታም ይኹን ድኻ፡ ብሩኽ እዩ፤ ሃይማኖት እንተ ገዝኦ፡ ክከላኸሎን ከሀብትሞን እያ።
2.