1ንእግዚኣብሄር ዝፈርሕ፥ ንትእዛዛቱውን ዝሕሉ ሰብ የመና ብፁእ እዩ።
2ዘርኡ ኣብ ምድሪ ፅኑዕ ክኸውን እዩ፤ ውሉድ ፃድቃን ክባረኹ እዮም።
3ክብርን ሃብትን ኣብ ገዛኡ እዩ፤ ፅድቁውን ንዘለኣለም ይነብር።
4ንቕኑዓት ኣብ ፀልማት ብርሃን ወፀ፤ መሓርን ይቕረ በሃላይን ፃድቕውን እዩ።
5ሕያዋይ ሰብ ይርህርህን የለቅሕን፤ ንነገሩ ብፍትሒ ይፍፅሞ።
6ንዘለኣለምውን ኣይህወኽን፤ መዘከርታ ፃድቕ ንዘለኣለም ይነብር።
7ካብ ክፉእ ነገርውን ኣይፈርሕን፤ ብእግዚኣብሄር ንምእማን ልቡ ፅኑዕ እዩ።
8ትምኒቱ ኣብ ፀላእቱ ኽሳዕ ዝርኢ፥ ልቡ ተባዕ እዩ፤ ኣይፈርሕን።
9በተነ ንድኻታትውን ሃበ፤ ፅድቁውን ንዘለኣለም ይነብር፤ ቀርኑውን ብኽብሪ ልዕል ልዕል ክብል እዩ።
10ሓጥእ ነዙይ ሪኡ ይቝጣዕ፤ ኣስናኑ ይሕርቕም፤ ይመክኽውን፤ ትምኒት ሓጥኣንውን ትጠፍእ።
መዝሙር 112:1-10 – ብጽእና እቶም ጻድቃን።
ንእግዚአብሔር ከነመስግኖ ይግብአና፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ፡ ንእኡ ዚፈርህን ዜገልግልን ህዝቢ ብምህላዉ፡ እሞ እዞም ህዝቢ እዚኣቶም ሕጉሳት ምዃኖም፡ እዚ ኸኣ ብምሉኡ ብጸጋ (grace) እዩ ዝኸውን። ፍርሃቶምሲ ፍቕሪ እትሰጉኦ ኣይኮነን፡ የግዳስ ፍቕሪ እተምጽኦ እዩ። ካብ ፍቕሪ እዩ ዚፍልፍልን ዚብገስን። ንሓጢኣት ንኸይገብር ዝፈርሕ ፍርሃት እዩ። እዚ ፍርሃትን እምነትን ይሓቍፍ። ብመንፈስ ኣምላኽ ዝተነካ ልቢ፡ ከምቲ ብማግኔት ዝተነክአ መርፍእ፡ ቅንዕን ብፍጥነትን ናብ ኣምላኽ ይምለስ፡ ገና ግና ብምንቅጥቃጥን በዚ ቅዱስ ፍርሃትዚ ተሞሊኡን ይኸውን።
በረኸታት ንእሙናትን ንደቂ ደቆምን ተዓቝሩሎም ኣሎ። ሓቀኛ ሃብቲ ኸኣ ይውሃቦም፡ ብተወሳኺ ኸኣ ካብ ሃብቲ እዛ ዓለም እዚኣ እተዋህቦም፡ ንኣቶም ጠቓሚ ዝኾነ ጥራሕ እዩ። ኣብ ዝጸልመተ ግዜ መከራን ፈተናን፡ ብርሃን ተስፋን ሰላምን ኣብ ውሽጦም ኪብገስ እዩ፡ ግዜኣዊ ምድሓን ኸኣ ሓዘኖም ናብ ሓጎስ ኪቕይሮ እዩ። ካብ ኣብነታዊ ገብርኦም ጐይታኦም፡ ሕያዎት ክኾኑን ምሕረተይናታት ክኾኑን ይመሃሩ፡ ከምኡ'ውን ኣብ ኩሉ ተግባሮም ቅኑዓት። ብጥበብን ብልቦናን ይጥቀሙ፡ እቲ ዝበለጸ ሰናይ ክገብሩ ዝኽእሉሉ መገዲ ኸኣ ነዚ ለጋስነቶም የገልግልዎ። ቅንኣትን ስም ምጽላእን ንግዜኡ ንሓቀኛ ባህርያቶም ኣብዚ ክሓብኦ ይኽእል እዩ፡ ግናኸ ንዘለኣለም ኪዝከሩ እዮም። ክፉእ ዜና ኪፈርሑ ኣየድልዮምን።
ጽቡቕ ሰብ ልቡ ጸኒዑ ይኸውን። እሙናት ምእመናን ሓሳቦም ኣብ ኣምላኽ ተወኪሎም ኪሕዝዎ ይጽዕሩ፡ በዚ ኸኣ ህዱእን ዘይተረብሽን ኪኸውን ይገብሩዎ። ኣምላኽ ድማ ነዚ ኽገብሩሉ ምኽንያትን እቲ ንሱ ዝህቦም ጸጋ (grace) ብተባዕተወ (effectually) መገዲ ኪህቦም ቃል ኪዳን ኣትዩሎም ኣሎ። ኣብ እግዚአብሔር ምትእምማን ልቢ ንምጽናዕ ዝበለጸን ዝተረጋገጸን መገዲ እዩ። ልቢ ሰብ ኣብ ካልእ ቦታ ብዕግበት ኪጸንዕ ኣይክእልን፡ እንተ ዘይኮይኑ ኣብ ሓቂ ኣምላኽ ጥራሕ እዩ፡ ኣብኡ ኸኣ ጽኑዕ መሰረት ይረክብ። ልቦም ብእምነት ዝጸንዐ ሰባት፡ ነቲ ዕላማኦም ክሳዕ ዚረኽቡ ብትዕግስቲ ኪጽበዩ እዮም።
ኩሉ እዚ ምስ ጸበባ ሓጥኣን ኣወዳድሩ። ሓጎስ ቅዱሳን ንሓጥኣን ቅንኢ እዩ። ትምኒት እቶም ረሲኣን ኪጠፍእ እዩ። ምሉእ ትምኒቶም ናብ ዓለምን ስጋን ስለ ዝነበረ፡ እሞ እዚኣቶም ክጠፍኡ ኸለዉ፡ ሓጎሶም ኪጠፍእ እዩ። በረኸታት ወንጌል ግና መንፈሳውን ዘለኣለማውን እዩ። ብክርስቶስ ርእሶም ገይሩ ድማ ንኣባላት ቤተ ክርስትያን የውሃብ፡ ንሱ ድማ ኣብነት ኩሉ ጽድቂ እዩ፡ ኩሉ ጸጋ (grace) ዝህብ ድማ ንሱ እዩ።
መዝሙር 112 እዚ መዝሙር እዚ ከምቲ ዝሓለፈ ብፊደላት ዝተሰርዐ እዩ፣ (ከምቲ ዝሓለፈ) ድማ “ሃሌሉያ” ዝብል ኣርእስቲ ኣለዎ፣ እኳ ደኣ ብዛዕባ ሓጎስ ቅዱሳን ዝዛረብ እንተኾነ፣ ምኽንያቱ ንክብሪ ኣምላኽ ዝኸውን እዩ፣ ዝኾነ ንሕና ባህ ዝብለና ነገር ድማ ንሱ ምስጋናኡ ክረክብ ኣለዎ። እዚ ኣብ ልዕሊ እቲ ናይ ዝሓለፈ መዝሙር ናይ መወዳእታ ቁጽሪ ዝተጻሕፈ ሓሳብ እዩ፣ ንኣምላኽ ምፍራህን ትእዛዛቱ ምግባርን ክሳብ ክንደይ ጥበብና ምዃኑ ድማ ብምሉኡ የርኢ። ኣብዚ ንረክብ፣
I. ባህርይ ጻድቃን (ቁ. 1)።
II. በረኸት ጻድቃን።
1. ንውሉዶም ዝወርድ በረኸት (ቁ. 2)።
2. ንርእሶም ዝወሃብ በረኸት።
(1.) ናይ ግዳምን ናይ ውሽጥን ብልጽግና (ቁ. 3)።
(2.) ምጽንናዕ (ቁ. 4)።
(3.) ጥበብ (ቁ. 5)።
(4.) ጽንዓት (ቁ. 6-8)።
(5.) ክብርን (ቁ. 6, 9)።
III. መከራ ረሲኣን (ቁ. 10)። ስለዚ ጽቡቕን ክፉእን፣ በረኸትን መርገምን ኣብ ቅድሜና ተነቢሩ ኣሎ። ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከለና፣ ንርእስናን ንሓድሕድናን ኣብዚ ንሕጉሳት ዝተዋህበ ባህርያት ክንምልስ ክንምህርን ክንገንሕን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብዚ ንቕዱሳን ዝተረጋገጸ መሰላትን ምጽንናዓትን ንርእስናን ንሓድሕድናን ክነጸናንዕን ክንብርትዕን ኣሎና።
ቁጽሪ 1-5 መዝሙራዊ ንኣምላኽ ከነመስግን ይዕድመና፣ ግናኸ ብኡብኡ ንህዝቢ ኣምላኽ ከምስግን ይጅምር፣ ምኽንያቱ ዝኾነ ክብሪ ኣብኦም ከምዘሎ ዝፍለጥ ካብ ኣምላኽ ዝመጸ እዩ፣ ናብኡ ድማ ክምለስ ኣለዎ፣ ንሱ ምስጋናኦም ከም ዝኾነ፣ ንሳቶም ድማ ናቱ እዮም። ኣብ ዓለም ንእኡ ዝፈርሁን ዘገልግሉን ህዝቢ ስለ ዘለዉ፣ ንሳቶም ድማ ሕጉሳት ህዝቢ ስለ ዝኾኑ፣ ንእግዚአብሔር ከነመስግን ምኽንያት ኣሎና፣ እዚ ኹሉ ድማ ብምሉኡ ብጸጋ ኣምላኽ ዝኾነ እዩ። ሕጂ ኣብዚ ንረክብ፣
I. ኣብዚ ብጹኣን ተባሂሎም ዝተገልጹን እዚ ተስፋታት እዚ ዝተዋህቦምን መግለጺ።
1. ብሃይማኖታዊን ብፍቕራዊ ስምዒታትን ጽቡቕ ዝተሰረቱ እዮም። እቶም 'ጐይታይ ጐይታይ' ዝብሉ ዘይኮኑስ፣ ብሓቂ ንግዝኣቱ ጽቡቕ ዝስምዖም እዮም መሰላት ህዝቢ ኣምላኽ ዝረኽቡ።
(1.) ንኣምላኽ ዝፈርሑን ንግርማኡን ንፍቓዱን ኩሉ ግዜ ኣኽብሮት ዘለዎምን እዮም። እቲ ሕጉስ ሰብ ንእግዚአብሔር ዝፈርህ እዩ፣ ቁ. 1።
(2.) ኣብ ግቡኦም ባህ ዝብሎም እዮም። ንእግዚአብሔር ከም ኣቦ ዝፈርህ፣ ብመንፈስ ውሉድ ዘይኮነስ ብመንፈስ ባርያ ዘይኮነስ፣ ብትእዛዛቱ ኣዝዩ ይሕጐስ፣ ብእኦምን ብጽድቆምን ብጽቡቕነቶምን ይሕጐስ፣ ኣብ ልቡ ተጻሒፎም ኣለዉ፣ ኣብ ትሕቲኦም ምዃን ምርጫኡ እዩ፣ ንሳቶም ድማ ቀሊልን ባህ ዘብልን ኣርዑት ይብሎም፣ ብምንባብን ብምስማዕን ብምስትንታንን ትእዛዛት ኣምላኽ ምምርማርን ምዝርራብን ባህ ይብሎ፣ መዝ. 1:2። ብተስፋታት ኣምላኽ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብትእዛዛቱ ድማ ይሕጐስ፣ ኣብ ትሕቲ ግዝኣት ኣምላኽን ኣብ ሞገሱ ከምኡውን ሕጉስ ይርእስ። ኣብ መገዲ ግቡኡ ምህላው ባህ ይብሎ፣ ኣብ ኣገልግሎት ኣምላኽ ከሎ ድማ ኣብ ቦታኡ ይርከብ። ኣብዚ ኣዝዩ ይሕጐስ፣ ካብ ዝኾነ ናይዚ ዓለም ስራሕን ምጥቃምን ንላዕሊ። ኣብ ሃይማኖት ዝገብሮ ድማ ብመርሆ ዝተገብረ እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብ ሃይማኖት ውብነትን ረብሓን ስለ ዝርኢ።
2. ኣብ መብጽዓታቶምን ዕላማታቶምን ሓቀኛታትን ቅኑዓትን እዮም። እቶም ቅኑዓት (ቁ. 2, 4) ተባሂሎም ይጽውዑ፣ ንሳቶም ከም ዝመስሉዎም ጽቡቓት እዮም፣ ምስ ኣምላኽን ምስ ሰብን ድማ ብእምነት ይዋስኡ። ብዘይ ቅንዕና ሓቀኛ ሃይማኖት የለን፣ እዚ ድማ ወንጌላዊ ፍጽምና እዩ።
3. ኣብ ኩሉ ተግባራቶም ቅኑዓትን ሕያዋንን እዮም፡ ንሱ ሕያው፣ ምሕረት ዝመልኦ፣ ጻድቕ እዩ (ቁ. 4)፣ ንዝኾነ ሰብ ክጎድእ ኣይደፍርን፣ ንኹሉ ሰብ ግና ዝኽእሎ ጽቡቕ ይገብር፣ እዚ ድማ ካብ መርሆ ምሕረትን ሕያውነትን ዝመጸ እዩ። ኣብ ዝሓለፈ መዝሙር (ቁ. 4) ብዛዕባ ኣምላኽ 'ሕያው እዩ፣ ምሕረት ዝመልኦ እዩ' ተባሂሉ ነይሩ፣ ኣብዚ ድማ ብዛዕባ እቲ ጽቡቕ ሰብ ከምኡ እዩ ተባሂሉ፣ ምኽንያቱ ኣብዚ ከም ፍቑራት ውሉድ ንኣምላኽ ክንመስል ኣሎና፣ ንሱ ከም ዝኾነ ምሕረተኛ ክንከውን ኣሎና። ምሕረት ዝመልኦ እዩ፣ ግናኸ ጻድቕ እዩ፣ ጽቡቕ ዝገብረሉ ብሓቀኛ መገዲ ዝረኸቦ እዩ። ኣምላኽ ንዝቃጸል መስዋእቲ ዝግበር ስርቂ ይጸልእ፣ ንሱ ድማ ከምኡ። ሓደ ኣብነት ናይ ልግሱ ተዋሂቡ ኣሎ (ቁ. 5)፡ ሞገስ የርእን የለቅሕን። ሓድሓደ ግዜ ኣብ ምልቃሕ ከም ኣብ ምሃብ ብዙሕ ምጽዋት ኣሎ፣ ምኽንያቱ ንተለቃሒ ንጽዓትን ንሓቀኛነትን ስለ ዘገድዶ። ሕያው እዩን የለቅሕን (መዝ. 37:26)፣ ብቅኑዕ መርሆ ይገብሮ፣ ከምቲ ወለድ ዝበዝሖ ገንዘብ ዝህብ ሰብ ንጥቕሙ ዘይኮነስ፣ ወይ ብልግሲ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብንጹህ ምጽዋት እዩ፣ ብቅኑዕ መገዲ ይገብሮ፣ ብዘይ ምጕርምራም ዘይኮነስ፣ ብሓጎስን ብሩህ ገጽን።
II. ኣብዚ ንእዚ ባህርያት እዚ ዝምልሱ ዝወርድ በረኸት። ሓጎስ፣ ኩሉ ሓጎስ፣ ንእግዚአብሔር ንዝፈርህ ሰብ።