መዝሙር ዳዊት 10

10:1-11 ኣምላኽ ምብራኹ ንህዝቡ ብፍላይ ድማ ኣብ ግዜ ሽግር ኣዝዩ የጉሂ። ብዘይምእማንና ካብ ኣምላኽ ርሑቕ ንርሕቕ፣ እሞ ድማ ኣምላኽ ካባና ርሑቕ ምዃኑ ንዕዘም። ኣንጻር ሕሱማት ሰባት ዝወጽእ ትሪ ቃላት ካብ ጽቡቕ ንላዕሊ ሕማቕ ይገብር። ብዛዕባ እከዮም እንተ ተዛሪብና፣ ብጸሎት ናብ እግዚኣብሔር ይኹን፤ ንሱ ኸኣ ከተዕርዮም ይኽእል እዩ። ሓጥእ ብሓይሉን ብዓወቱን ብትዕቢት ይምካሕ። እኩያት ሰባት ኣምላኽ ኣይደልዩን እዮም፣ እዚ ማለት ድማ ኣይጽውዕዎን እዮም። ብዘይ ጸሎት ይነብሩ፣ እዚ ኸኣ ብዘይ ኣምላኽ ምምባር ማለት እዩ። ብዙሕ ሓሳባት፣ ብዙሓት ዕላማታትን መደባትን ኣለዎም፣ ግን ኣብ ሓንቲ እኳ ካብኣቶም ብዛዕባ እግዚኣብሔር ኣይሓስቡን እዮም፤ ንፍቓዱ ኣይግዝኡን እዮም፣ ወይ ድማ ንኽብሩ ኣይዓልሙን እዮም። ምኽንያት እዚ ትዕቢት እዩ። ሰባት ሃይማኖታዊ ምዃን ትሕቲ ክብሮም ኮይኑ ይስምዖም። ነኹሉ ሕግታት ጽድቅን ሕያውነትን ናብ ሰብ ምጥሓስ ኣይምኽኣሉን ነይሮም፣ ኣቐዲሞም ነኹሉ ስምዒት ሃይማኖት እንተዘይነንቀሉ።

መዝሙር 10

ትርጉም ሰብዓ ሊቃውንቲ ነዚ መዝሙር እዚ ምስ ትሽዓይቲ ሓዊስዎም ሓደ ገይርዎም እዩ፤ እብራይስጢ ግን ፍሉይ መዝሙር ገይርዎ እዩ፣ ዕላማኡን ኣጻሓሕፋኡን ድማ ብርግጽ ፍሉይ እዩ። ኣብዚ መዝሙር እዚ፣

I. ዳዊት ብዛዕባ እከይነት ረሲኣን የማርር፣ እቲ ዝበጽሕዎ ዘስካሕክሕ ደረጃ ርኽሰት (ንዓብዪ ስም ኣምላኽ ምጽራፍን ንቤተ ክርስቲያኑን ህዝቡን ምጕዳእን) ይገልጽ፣ ኣምላኽ ድማ ንምቅዋሞም ዘርኣዮ ምድንጓይ ይገልጽ (ቁ. 1–11)።

II. ንህዝቡ ንምድሓን ኣምላኽ ንምቅዋሞም ክቐውም ይልምን፣ ብግዜኡ ኸም ዝገብሮ ድማ ብተስፋ ይጸናናዕ (ቁ. 12–18)።

ቁጥር 1-11

ዳዊት ኣብዚኣቶም ፍቕድታት እዚኣቶም፣

I. ንኣምላኽን ንጸጋኡን ዓብዪ ፍቕሪ የርኢ፤ ምኽንያቱ፣ ብግዜ ሽግር፣ ብዝያዳ ብስምዒት ዝማረረሉ ነገር ኣምላኽ ጸጋዊ ህላዌኡ ምውሳዱ እዩ (ቁ. 1)፦ "ስለምንታይ ኢኻ ርሑቕ ደው ዝበልካ፣ ከምቲ ንስምካ ዝተገብረ ምጽራፍን ንህዝቢ ዝበጽሖም በደልን ዘይግድሰካ?" እሞኸ፣ ኣምላኽ ምውሳዱ ንህዝቡ ብዝኾነ ግዜ ኣዝዩ ዜሕዝን እዩ፣ ብፍላይ ድማ ብግዜ ሽግር። ናይ ግዳም ምድሓን ርሑቕ እዩ እሞ ካባና ተሰዊሩ እዩ፣ ሽዑ ድማ ኣምላኽ ርሑቕ እዩ ንብል እሞ ናይ ውሽጢ ምጽንናዕ ይስኣነና፤ እዚ ግን ናትና ጌጋ እዩ፤ ብናይ ግዳም ትርኢት ስለ እንፈርድ እዩ፤ ብዘይምእማንና ካብ ኣምላኽ ርሑቕ ንኸይድ፣ ሽዑ ድማ ኣምላኽ ካባና ርሑቕ ደው ይብል ኢልና ንማርር።

II. ንሓጢኣት፣ ነቲ ግዜያት ኣስጋኢ ዝገበረ ሓጢኣት፣ ዓብዪ ቍጥዓ የርኢ (2 ጢሞቴዎስ 3:1)። ንሓጥኣን ይርእዮም እሞ ይጕሂ፣ ይድነቕ፣ እኩይ ጸብጻቦም ድማ ናብ ሰማያዊ ኣቦኡ የቕርብ፣ ብናይ ከንቱ ትዕቢት ኣገባብ ኣይኮነን፣ ከምዚኦም ቀረጥቲ ከም ዘይኮነ ብኣምላኽ ፊት እናተመክሐ (ሉቃስ 18:11)፣ ብዝተሓተ ድማ ገለ ናይ ውልቁ ምጽልኣት፣ ቅንኢ ወይ ስምዒት ኣየውጽእን፤ የግዳስ ንኣምላኽን ንኹሎም ጽቡቓት ሰባትን ዘጕሂ ነገር ብልቡ ዝሓዘ፣ ምምሕያሽ ስነ-ምግባር ድማ ብትግሃት ዝደለየ እዩ። ንሕማቕ ሰባት ብስምዒት ዝመልአን መላገጺ ዝኾነን ነቀፌታታት ካብ ጽቡቕ ንላዕሊ ይጐድእ እዩ፤ ብዛዕባ ሕማቕነቶም ክንዛረብ እንተኾይንና፣ ናብ ኣምላኽ ብጸሎት ይኹን፣ ምኽንያቱ ንሱ በይኑ እዩ ዝሓይሽ ክገብሮም ዝኽእል። እዚ ነዊሕ ናይ እከይነት ረሲኣን መግለጺ ኣብ ፈለማ ቃላቱ (ቁ. 2) ተጠቕሊሉ ኣሎ፣ ረሲእ ብትዕቢቱ ንድኻ የሳድድ፣ ኣብዚ ድማ ክልተ ነገራት ይኽሰሱ፣ ትዕቢትን ስደት፣ እቲ ቀዳማይ ድማ ምኽንያት ናይቲ ካልኣይ እዩ። ትዕቢተኛታት ሰባት ኩሎም ኣብ ከባቢኦም ዘለዉ ከም ኣተሓሳስባኦም፣ ከም ሃይማኖቶም ክኾኑ፣ ከም ዝበልዎ ክዛረቡ፣ ንግዝኣቶም ክግዝኡ፣ ንትእዛዛቶም ድማ ክቕበሉ ይደልዩ፤ ነቶም ዝዓብይዎም ወይ ዘይግዝኡሎም ድማ ብጽኑዕ ጽልኢ ይጸልእዎም። ምልኪ፣ ኣብ መንግስትን ኣብ ቤተ ክርስቲያንን፣ ምንጩ ትዕቢት እዩ። መዝሙራዊ ነዚ መግለጺ እዚ ምስ ጀመረ፣ ብኡብኡ ሓጺር ጸሎት የእቱ፣ ኣብ ቅንፍ ዝርከብ ጸሎት፣ እዚ ድማ ንትርጉም ረብሓ እምበር ጕድኣት ኣይኮነን፦ ከምቲ ትዕቢተኛታት ሰባት ብዙሕ ግዜ ዝኾኑ፣ ብዝሓሰቡዎ መደባት ይትሓዙ (ቁ. 2)። ምኽሮም ይቕልበስ፣ ብእኡ ድማ ይወድቑ። እዞም ክልተ ነጥብታት ክሲ ኣብዚ ተዘርጊሖም ኣለዉ።

1. ንሳቶም ትዕቢተኛታት፣ ኣዝዮም ትዕቢተኛታት፣ ብርእሶም ድማ ኣዝዮም ዝተዓበዩ እዮም፤ ስለዚ ድማ ኣምላኽ ብቕልጡፍ ንምቅዋሞም ዘይቀረበ ምዃኑ ብሓቂ ተገረመ፣ ምኽንያቱ ንትዕቢት ይጸልእ፣ ንትዕቢተኛታት ድማ ይጻረር።

(1.) ሓጥእ ብሓይሉን ብዓወቱን ብትዕቢት ይመካሕ። ብትምኒት ልቡ ይመካሕ፣ ዝደለዮ ክገብር ከም ዝኽእል ይመካሕ (ከምዚ ኣምላኽ ባዕሉ ክገትኦ ዘይክእል ኮይኑ)፣ ዝደለዮ ኩሉ ከም ዝረኸበን ዕላማኡ ከም ዝሰዓረን ድማ ይመካሕ። ኤፍሬም ከምዚ በለ፦ "ኣነ ሃብታም ኮይነ፣ ንርእሰይ ሃብቲ ረኺበ" (ሆሴእ 12:8)። "ሕጂ ኸ ጐይታይ፣ ሓጥእ ሰብ ከምዚ ገይሩ ንልዑልነትን ንሓጐስ ኣምላኽን ክምስል ምፍቃድካ ንኽብርኻ ድዩ?"

(2.) ንፍርዲ ኣምላኽ ብትዕቢት ይጻረር፣ እዚ ድማ ብርግጽ ከም ሓቂ እዩ፤ ምኽንያቱ ንስሱዓት ይባርኽ፣ ንኣቶም ድማ እግዚኣብሔር ይጸልኦም። ኣምላኽን ሰባትን ብዛዕባ ሰባት ብኣተሓሳስባኦም ክንደይ ከም ዝፈላለዩ እዩ እሞ ርአ፦ ኣምላኽ ንስሱዓት ዓለማውያን ይጸልኦም፣ ንገንዘብ ኣምላኾም ዝገብሩን ዘምልኹን እዮም፤ ከም ጸላእቱ ይርእዮም፣ ምስኦም ድማ ሓድነት የብሉን። ምዕርክነት ዓለም ንኣምላኽ ጽልኢ እዩ። ትዕቢተኛታት ሰብኣውያን ግን ይባርኽዎም፣ ንቓላቶም ድማ ይቕበሉ (መዝሙር 49:13)። ኣምላኽ ዓያሹ ዝበሎም ከም ጥበበኛታት ይውድስዎም (ሉቃስ 12:20)፤ ኣምላኽ ኣብ ቅድሚኡ ብዕምቆት ሓጥኣን ዝበሎም ከም ንጹሃት ይጸድቕዎም፤ ኣብዛ ህይወት እዚኣ ግደኦም ብምርካቦም ከም ሕጉሳት ይድነቑ፣ ኣምላኽ ግን በዚ ምኽንያት እዚ ብሓቂ ዘሕዝኑ ምዃኖም ይገልጽ። "ንስኻ ብህይወትካ ጽቡቕ ነገራትካ ተቐቢልካ።"

(3.) ንሓሳባት ኣምላኽ፣ ንኹሉ ምትእምማን ብእኡን ንእኡ ምምላኽን ብትዕቢት ይነጽግ (ቁ. 4)፦ ረሲእ ብትዕቢት ገጹ፣ እቲ ኣብ ገጹ ዝርአ ትዕቢት ልቡ (ምሳሌ 6:17)፣ ንኣምላኽ ኣይደልዮን፣ ሓሳባት ኣምላኽ ድማ ኣይቕበልን። ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ሓሳባቱ የለን፣ ኣብ ገለ እኳ የለን። ኩሉ ሓሳባቱ ኣምላኽ ከም ዘየለ እዩ። ኣብዚ ርአ፣ [1.] ባህርይ ርኽሰትን ዘይሃይማኖትነትን፤ ንኣምላኽ ዘይምድላይን ኣብ ሓሳባትና ዘይምሓዝን እዩ። ብዛዕባኡ ዝግበር ሕቶ የለን (እዮብ 35:10፣ ኤርምያስ 2:6)፣ ንእኡ ዝግበር ትምኒት የለን፣ ምስኡ ሓድነት የለን፣ የግዳስ ብእኡ ዘይምትእምማንን ንእኡ ዘይምምስጋንን ዝብል ሕቡእ ትምኒት እዩ። ረሲኣን ሰባት ንኣምላኽ ኣይደልዩን (ማለት፣ ኣይጽውዕዎን)፤ ብዘይጸሎት ይነብሩ፣ እዚ ድማ ብዘይኣምላኽ ምንባር እዩ። ብዙሕ ሓሳባት፣ ብዙሕ መደባትን ምኽርታትን ኣለዎም፣ ግን ኣብ ገለ እኳ ንኣምላኽ ኣይርእዩን፣ ንፍቓዱ ኣይግዝኡን፣ ንኽብሩ ድማ ኣይዓልሙን። [2.] ምኽንያት ናይዚ ርኽሰትን ዘይሃይማኖትነትን፤ እዚ ድማ ትዕቢት እዩ። ሰባት ንኣምላኽ ኣይደልዩን ምኽንያቱ ኣየድልዮምን እዩ ዝብሉ ይመስሎም፣ ኣእዳዎም ንኣቶም ይኣክል፤ ሃይማኖተኛታት ሒደት፣ ድኻታት፣ ንዑቓት ስለ ዝኾኑ፣ ገደብ ሃይማኖት ድማ ንኣቶም ውርደት ስለ ዝኸውን፣ ሃይማኖተኛ ምዃን ንኣቶም ትሕቲኦም ዝኾነ ነገር እዩ ዝብሉ ይመስሎም።

(4.) ንትእዛዛትን ፍርድታትን ኣምላኽ ብትዕቢት የቃልል (ቁ. 5)፦ መገዱ ኩሉ ግዜ ዜሕዝን እዩ፤ ኣብ ሓጥኣን መገድታቱ ኣዝዩ ደፋርን ጽኑዕን እዩ፤ ንርእሱ ክንደይ እኳ እንተ ኣድከሞን ንኻልኦት እንተ ኣጕሃዮምን፣ መገዱ ክገብር እዩ፤ ብእኩይ መገድታቱ ብሕማም ይጓዓዝ፣ ገና ግን ትዕቢቱ ንኣቶም ድፍረትኛን ዓመጸኛን ይገብሮ። ፍርድታት ኣምላኽ (ዝእዝዞን ንምጥሓስ ትእዛዛቱ ዝዛረቦን) ካብ ርእዩ ኣዝዩ ርሑቕ እዩ፤ ብሕጊ ኣምላኽ ግዴታኡ ኣይፈልጥን፣ ብቍጥዓን መርገምን ኣምላኽ ድማ ሓደጋኡ ኣይፈልጥን። ብዛዕባ ስልጣን ኣምላኽ ኣብ ልዕሊኡ ንገሮ፣ ንሱ ግን ኣምላኽ ከም ዘይረኣየን ስለዚ ድማ ኣምላኽ ከም ዘየለ ዘይፈልጥ ምዃኑ ብምባል ይነጽጎ፣ ንሱ ኣብ ልዕልና ሰማይ እዩ፣ quae supra nos nihil ad nos—ካብ ልዕሌና ዘለዉ ነገራት ኣየገድሱናን እዮም። ብዛዕባ ፍርድታት ኣምላኽ ነቶም ብሓጥኣቶም ዝቕጽሉ ዝፍጸም ምዃኑ ንገሮ፣ ንሱ ግን ኣብኣቶም ዝኾነ ሓቂ ከም ዘየለ ኣይእመን፤ ካብ ርእዩ ኣዝዩ ርሑቓት እዮም፣ ስለዚ ድማ ንሱ ንጹህ መፍርሂ እዮም ዝብል ይመስሎ።

(5.) ንኹሎም ጸላእቱ ብትዕቢት ይንዕቕ፣ ብዓብዪ ንዕቀት ድማ ይርእዮም፤ ኣምላኽ ንእኡ መቕሰፍትን ጥፍኣትን ክኾኑሉ ንዘዳለዎም ይንፍሕ፣ ከምዚ ንኹሎም ከም ዝስዕሮምን ምስኦም ክወዳደር ከም ዝኽእልን ኮይኑ። ግን፣ ንጸላኢ ምንዓቕ ከም ዘይጥበባዊ ዝኾነ፣ ንዝኾነ መሳርሒ ቍጥዓ ኣምላኽ ምንዓቕ ድማ ርኽሰት እዩ።

(6.) ንሽግር ብትዕቢት ይጻረር፣ ንምቕጻል ብልጽግናኡ ድማ ይተኣማመን (ቁ. 6)፦ ብልቡ ከምዚ በለ፣ ብሓሳቡ ድማ ተሓጐሰ፣ "ኣይናወጽን እየ፣ ንብረተይ ንብዙሕ ዓመታት ተቐሚጡ ኣሎ፣ ብዘይሽግር ድማ ክነብር እየ"፤ ከም ባቢሎን፣ "ንዘለኣለም እመቤት ክኸውን እየ" ዝበለት (ኢሳይያስ 47:7፣ ራእይ 18:7)። እቶም ከምዚ ገይሮም ጥፍኣት ካባቶም ዝርሕቑ፣ ንጥፍኣት ዝቐረቡ እዮም።

2. ንሳቶም ሰብኣውያን፣ ጨካናት ሰብኣውያን እዮም። ንትዕቢቶምን ንስስዖኦምን ንምምላእ፣ ንኣምላኽን ንሃይማኖትን ብምቅዋም፣ ንኹሎም ኣብ ትሕቲኦም ዘለዉ ኣዝዮም ይጭቁኑ። ብዛዕባ እዞም ሰብኣውያን እዚኦም ኣስተብህል፣

(1.) ኣዝዮም መሪርን ክፉእን እዮም (ቁ. 7)፦ ኣፉ ብመርገም ምሉእ እዩ። ንኣቶም ብሓቂ ክጐድኦም ዘይክእል፣ ገና ግን መርዙኡ ይትፍእ፣ ክፍጽሞ ዘይክእል ቅትለት ድማ የውጽእ። ከምዚ ገይሮም እዮም እሙናት ኣምለኽቲ ኣምላኽ ብደወል፣ ብመጽሓፍ፣ ብሻምዓ ተረጊሞምን ተወጊዞምን። ልቢ ብጽልኢ ዝመልአሉ፣ ብሓፈሻ ኣፍ ብመርገም ምሉእ እዩ።

(2.) ኣዝዮም ሓሰውትን ከዳዓትን እዮም። እከይ ተሓሲቡ ኣሎ፣ ግን ኣብ ትሕቲ ልሳን ተሓቢኡ ኣሎ፣ ክርአ ኣይከኣልን፣ ምኽንያቱ ኣፉ ብምጥባርን ብከንቱነትን ምሉእ እዩ። ካብ ሰይጣን ክጥብርን ከጥፍእን ተማሂሩ እዩ፤ "ጽልኢ ብምጥባር ይሽፈን፣ እከይ ግን ኣብ ማሕበር ይግለጽ" (ምሳሌ 26:26)።