Faarfannaa 56

Kadhaan kun wantoota gaarii hundumaa kan nuti teessoo ayyaanaa dura dhaabannuuf of keessatti qabata. Yoo achitti araara argannu, akka nu gammachiisuuf waan biraa nu hin barbaachisu. Akkasuma, kunis iyyannoo keenya isa caalaa kan agarsiisuufi; kan gocha keenyaan osoo hin taane, garuu araara Waaqayyoo, araara Isaa isa bilisaa, isa guddaadha. Yommuu rakkoowwanfi balaawwanin gara hundaan marfamnu, gara araara Waaqayyoo baqannee isa amanachuu dandeenya. Yoo Waaqayyo isa hin gargaarre ta'e, diinonni isaa isaaf baay'ee jabaatoo turan. Inni abdii Waaqayyoo mata duree faarfannaa isaa taasisuuf murteesseera; akkasumas, nutis akkasuma gochuuf sababa qabna. Akkuma yommuu nuuf dhaabatu humna namaa hin amanamne, akkasumas yommuu nu irratti diriiru humna namaa hin sodaannu. Cubbuun cubbamootaa gonkumaa nageenya isaanii hin ta'u. Humni dallansuu Waaqayyoo eenyuutu beeka? Hanga meeqaa gahuu akka danda'u, hammam jabinaan rukutuu akka danda'u?

FAARFANNAA 56

Akkuma faarfannaa kanaa fi faarfannaa biroo hedduurraa mul’atutti, Daawit yeroo rakkina guddaa fi dhiphina keessa turettillee, kiraara isaa muka baala-qallaa irratti hin fannifne, yookaan hin hiikne yookaan hin dhiisne; garuu yeroo balaa fi sodaan isaa guddaa turetti, Waaqayyoon faarfachuuf qophaa’aa ture. Faarfannaa kana yeroo barreessetti, yookaan yoo xiqqaate yeroo yaade, balaa guddaa keessa ture; garuu yeroo sanattillee yaanni Waaqayyoo isatti mi’aawaa ture.

I. Inni hammina diinota isaa irratti komata, ofiisaatiif araara, isaan irrattimmoo haqa kadhata (lak. 1, 2, 5-7).

II. Waaqayyo gama isaa akka jiru waan mirkanaa’eef, isa amanata; kanaafuu inni nagaa akka ta’u, injifannoo akka argatu, jireenya isaa guutuu Waaqayyoon akka faarfatu of jajjabeessa (lak. 3, 4, 8-13). Kiristaanni gaariin, faarfannaa kana faarfachuudhaan, Waaqayyoon akkamitti gammaduu danda’a, fi waan inni godheef qofa osoo hin taane, waan inni godhuufis isa jajachuu danda’a.

Hogganaa faarfattootaatiif, “Yonat-elem-rechokim” irratti. Miktaam Daawit, yeroo Filisxeemonni Gaatitti isa qaban.

Daawit faarfannaa kana keessatti, yeroo sodaa fi gowwummaa isaatiin harka Filisxeemotaatti of kennellee, amantii isaatiin harka Waaqayyootti of kenna. Kunis yeroo Saa’ol sodaatee baqatee Gaatitti isa qaban ture; yeroo sana Filisxeemonni Gooleyaadiin ajjeesuu isaatiif mormii isaan waliin qaban irraanfatanii turan; garuu yeroo gabaabaa keessatti isaan mormii sana yaadachiisan, 1 Sa. 21:10, 11. Haala sana irratti amala isaa jijjiire, garuu haalli isaa xiqqoo waan hin jijjiiramneef, faarfannaa kanaa fi 34ffaa barreessuu danda’eera. Kun Miktaam—faarfannaa warqee jedhama. Faarfannoonni biroon tokko tokko akkasuma mata duree qabu, garuu kun mata duree isaa keessatti waan addaa qaba; innis “Yonat-elem-rechokim” irratti kan jedhu yoo ta’u, hiikni isaas “gugee callistuun fagoo jirtu” jechuudha. Tokko tokko kana Daawit isa ofii isaatiif fudhatu, inni koochoo gugee balali’uuf hawwaa ture. Inni akka gugee qulqulluu fi nama hin miine, garraamii fi obsa qabeessa ture; yeroo kanatti mana isaa irraa, iddoo qulqulluu irraa (Faarf. 84:3) ari’amee ture, biyyoota fagoo keessatti iddoo jireenyaa barbaaduuf fagaatee jooruuf dirqame; achitti akka gugee sululootaa, gaddaa fi dhiphina keessa ture; garuu callisaa ture, Waaqayyoonis hin gungumne, warra isa rakkisanittis hin arrabsine; kana keessatti fakkeenya Kiristoos ture, inni akka hoolaa, warra rifeensa irraa muran dura callisaa ture, akkasumas Kiristaanotaaf fakkeenya ture, isaanis eessa jiraatanis, miidhaa akkamii irra ga’es, akka gugee callistuu ta’uu qabu. Faarfannaa kana kutaa jalqabaa keessatti,

I. Inni hammina fi jal’ina diinota isaa Waaqayyootti himata, isaan sodaachuuf sababii akkamii akka qabu, fi Waaqayyo isaan irratti mul’achuuf sababii akkamii, barbaachisummaa akkamii akka jiru agarsiisuuf (lak. 1): “Yaa Waaqayyo, naaf araarami!” Kadhaan sun gaarummaa hundumaa teessoo ayyaanaatti itti dhufnu of keessatti qabata; yoo achitti araara arganne, waan barbaannu hundumaa arganna, fi gammachuu argachuuf waan biraa hin barbaannu. Akkasumas sababii keenya isa gaarii, hojii keenya osoo hin taane, araara Waaqayyoo, araara isaa bilisaa fi baay’ee qabeessa ta’e agarsiisa. Inni Waaqayyo biratti araara akka argatu kadhata, sababiin isaas nama biratti araara argachuu hin dandeenye. Yeroo harka Saa’ol isa hamaa jalaa baqate, harka Filisxeemota isa hamaa keessa bu’e. “Yaa Gooftaa” (jedha), “amma naaf araarami, yookaan nan bada.” Araarri Waaqayyoo yeroo rakkoo fi balaan gama hundaan nu marsee jiru, itti baqannu, itti amannu, fi amantiidhaan itti kadhannuudha. Inni komata,

1. Diinonni isaa baay’ee akka turan (lak. 2): “Warri na lolaa jiran baay’eedha, lakkoofsaan na mo’uuf yaadu; kana hubadhu, Yaa Isa Hundumaa Ol Ta’e! fi isaan waan of tuulan keessatti ati isaan irra akka jirttu mul’isi.” Nama tokko warra baay’ee irratti gargaaruun ulfina qaba. Yoo Waaqayyo gama keenya jiraate, warri nu lolaa jiran meeqa ta’anillee, sababii gaariidhaan warri nu wajjin jiran baay’ee akka ta’an of jajuu dandeenya; sababiin isaas (akka jeneraala guddaan sun jedhetti) “Nama tokko meeqaatti lakkoofna?”

2. Isaan baay’ee gara jaboo akka turan: isa liqimsuuf turan, lak. 1 fi deebisanii lak. 2. Isa nyaachuuf barbaadan; kanaa gadi homaa hin barbaanne; akka bineensota saamtotaatti, foon isaa nyaachuuf, dallansuu guddaadhaan isatti dhufan, Faarf. 27:2. Namni isa liqimsuuf ture, warri gosa isaa, warra irraa nama ta’uu eeguu danda’u. Bineensonni saamtotaa gosa isaanii hin saaman; garuu namni hamaan nama gaarii yoo danda’e ni nyaata. “Isaan nama, dadhabaa fi laafaa dha; akka isaan akkas ta’an isaan beeksisi,” Faarf. 9:20.

3. Isaan baay’ee tokkummaa qabu turan (lak. 6): Walitti qabamu; isaan baay’ee fi gidduu isaaniitti fedhii adda addaa qabaatanillee, akka Heroodisii fi Philaaxos Ilma Daawititti, Daawit irratti tokkummaa uumanii walitti qabaman.

4.