Faarfannaa 104

104:1-9 Wanti nuti ilaallu hundinuu Waaqayyo guddaa ta'e, galata akka laannuufi akka faarsinu nu waama. Humna isaa bara baraafi Waaqummaan isaa ifatti waantota inni uume irraa ni mul'atu. Waaqayyo ifadha, dukkanni homaayyuu keessa isaa hin jiru. Gooftaan Yesus, Ilma jaalala isaa, Ifa addunyaati.

FAARFANNAA 104 Faarfannaan kun kan barreeffame harka tokkoon, faarfannaa duraanii wajjin yeroo tokkotti ta’uu isaa baay’ee fakkaata; sababiin isaas, inni duraanii akkuma "Yaa lubbuu koo, Waaqayyoon eebbisi!" jedhee xumure, kunis akkuma sanaan jalqaba, akkasumas sanaan xumurama. Haalli barreeffama isaa garuu, dhimmi isaa adda waan ta’eef, xiqqoo adda. Kaayyoon faarfannaa duraanii gaarummaa Waaqayyoo fi garaa laafina isaa, akkasumas dhiifama isaa kan dinqisiisu ture, kanaafis haalli barreeffamaa laafaa fi mi’aawaan baay’ee mijataa ture; kaayyoon kanaa immoo guddaummaa isaa, ulfina isaa, fi mootummaa isaa olaanaa kan dinqisiisu dha, kunis haala barreeffamaa miidhagaa fi ol’aanaa ta’een raawwatamuu qaba. Daawit faarfannaa duraanii keessatti, Waaqayyoof ulfina ayyaana kakuu isaa fi jaalala saba isaatiif kenne; kana keessatti immoo, hojii uumamaa fi kunuunsa isaa, akkasumas mootummaa isaa fi arjummaa isaa uumamoota hundumaaf kenneef ulfina kenna. Achitti Waaqayyo akka Waaqa ayyaanaatti, asitti immoo akka Waaqa uumamaatti faarfama. Faarfannaan kun guutummaatti dhimma sana irratti xiyyeeffata; akkuma Far. 19, kan sanaan jalqabee garuu gara seera Waaqayyoo ilaaluutti darbuu miti; akkasumas akkuma Far. 8, kan dhimma kana raajii fi Kiristoos ilaaluun dubbatuu miti. Walaloo guddaa kana abbootii murtii beekumsa qaban hedduudhaan, qulqullummaa fi amantii qofaaf osoo hin taane (kun mormii hin qabu), garuu yaada haaraa, yaada ifaa, jijjiirama dinqisiisaa, fi miidhaginaa fi faaya jechootaatiin, walaloo Giriikii fi Laatiin dhimma akkasii irratti barreesan hunda caalaa akka ta’e yaadama. Faarfannaan kun dhimmoota gurguddoo hedduudhaaf Waaqayyoof ulfina kenna:

I. Ulfina guddaa isaa addunyaa ol’aanaa keessatti (Lakk. 1-4).

II. Uumama galaanaa fi lafa gogaa (Lakk. 5-9).

III. Wantoota uumamoota hundumaaf akka uumama isaaniitti jiraachuuf godhu (Lakk. 10–18, 27, 28).

IV. Adeemsa aduu fi ji’aa kan sirrii ta’e (Lakk. 19–24).

V. Meeshaalee galaanaa (Lakk. 25, 26).

VI. Humna Waaqayyoo olaanaa uumamoota hundumaa irratti (Lakk. 29–32).

Dhumarrattis, Waaqayyoon faarfachuu itti fufuuf murtoo gammachiisaa fi cimaa (Lakk. 33–35) gochuun xumura, kanas faarfannaa kana sirbuudhaan garaadhaa itti makamuu qabna.

Yeroo tajaajila amantii kamiyyuu raawwachuuf of qopheessinu, Waaqayyoon qabachuuf of kakaasuu qabna (Isa. 64:7); Daawitis asitti akkasuma godha. "Kottaa, yaa lubbuu koo, eessa jirta? Maal yaadda’aa jirta? Hojiin hojjetamu jira, hojii gaarii, hojii ergamootaa; dhimma kana sirriitti hojjedhu; humnootaa fi dandeettiiwwan hunduu keessa seenanii hojjechuu qabu: Yaa lubbuu koo, Waaqayyoon eebbisi!" Keeyyattoota kana keessatti,

I. Faarfannaan kun ulfina Waaqayyoo addunyaa ol’aanaa keessatti ifu ilaala, kan, osoo hin argaminillee, amantiin ragaa isaa ti. Akkaataa kabajaa fi sodaa qulqulluudhaan akkamitti yaada isaa beekamtii kanaan jalqaba: Yaa Gooftaa Waaqa koo! Ati baay’ee guddaa dha! Inni Waaqa isaanii ta’e Waaqa guddaa ta’uun isaa gammachuu qulqullootaati. Guddaummaan mootii boonaa fi gammachuu hordoftoota isaa gaarii hundaati. Ulfinni Waaqayyoo asitti fakkeenya adda addaatiin ibsameera, kan mootota gurguddoon yeroo mul’atan fakkeenya gochuu barbaadanitti fakkeeffame. Meeshaaleen isaanii, kan Waaqayyoo wajjin yoo wal bira qabaman (akka mootota bahaa kanneen miidhagina baay’ee jaallatanillee), ifa aduu yeroo humna isaatiin ba’u wajjin yoo wal bira qabame, akka ifa raammoo ifuutti xiqqaa dha. Mootonni gurguddoo ta’anii mul’atu,

1. Uffata isaaniitiin; uffanni Waaqayyoo hoo maali? Ati ulfoo fi kabajaan uffatteetta, Lakk. 1. Waaqayyo hojii isaa keessatti mul’ata, isaanis inni ogummaa fi gaarummaa daangaa hin qabne qabaachuu isaa, akkasumas wanta guddaa hunda akka ta’e labsu. Ati ifaan akka uffataatti of haguugda, Lakk. 2. Waaqayyo ifa dha (1 Yoh. 1:5), Abbaa ifaa ti (Yaq. 1:17); ifa keessa jiraata (1 Xim. 6:16); ifaan of uffisa. Teessoon ulfina isaa samii ol’aanaa keessa jira, ifa guyyaa jalqabaa uumame sana, Uma. 1:3. Uumamoota mul’atan hunda keessaa ifni uumama hafuuraatti baay’ee dhihoo dha, kanaafis Waaqayyo sanaan of haguuguu jaallata, jechuunis, akka namoonni uffata isaaniitiin of haguuganitti, fakkeenya sanaan of mul’isa; akkasumas sana qofaan, fuulli isaa argamuu waan hin dandeenyeef.

2. Masaraa isaanii yookaan dunkaana isaanii keessatti, yeroo dirree lolaa dhaqan; masaraan Waaqayyoo fi dunkaan isaa hoo maali? Inni samii akka golgaatti diriirsa, Lakk. 2. Akkuma jalqabaatti godhe, yeroo inni bantii samii uume, kan Afaan Ibrootaatiin maqaan isaa diriirfame yookaan bal’ifame jedhu irraa dhufe, Uma. 1:7. Inni bishaan addaan baasuuf akka golgaan kutaa lama gidduutti addaan baasutti uume. Ammas akkasuma godha: inni amma samii akka golgaatti diriirsa, diriirsee jiraata, akkasumas ajaja isaa irratti hundaa’ee hanga har’aatti jiraata. Naannoon qilleensaa lafa irra akka golgaa siree irratti diriirfamee, ho’a isaa eeguuf, akkasumas nuu fi addunyaa ol’aanaa gidduutti harkifamee, ifa isaa kan nama booji’u cabsuuf diriirfameera; sababiin isaas, Waaqayyo ifaan of haguugullee, nuuf jecha garaa laafinaan dukkana dunkaana isaa godhata. Duumessi furdaan haguuggii isaati. Bal’inni dunkaana kanaa inni samii fi lafa guutuun hammam guddaa, baay’ee guddaa akka ta’e akka ilaallu nu geessa. Inni kutaa isaa, kutaa isaa ol’aanaa qaba (jechi sun kan agarsiisu), utubaa isaa bishaan keessa kaa’a, bishaan bantii samii ol jiru (Lakk. 3), akkuma inni lafa galaanaa fi lolaa irratti hundeesse, bishaan bantii samii jalaa jiru. Qilleensaa fi bishaan qaama dhangala’aa ta’anillee, humna Waaqayyootiin, akka kutaan utubaa fi baaxii qabuutti, iddoo isaaniif kenname keessatti cimaa fi jabaa ta’anii eegamu.