Iyoob 42

Iyoob amma yakka isaa guutummaatti hubateera; of-buusuudhaaf deebisee hin dubbatu ture; akka cubbamaa garaa fi jireenya isaatiin, keessattuu Waaqayyotti gungummaa isaatiif, of jibbee of qaanesse. Yeroo hubannaan Hafuura Ayyaanaan ibsamu, beekumsi keenya dhimmoota Waaqayyummaa irratti duraan kan qabnurra baay'ee ni caala, akkuma ijji arguun oduu fi beekamummaa waliigalaa caalutti. Barsiisa namootaatiin Waaqayyo Ilma isaa nuuf mul'isa; hata'u malee barsiisa Hafuura Isaatiin Ilma Isaa nu keessatti mul'isa (Gal 1:16), akkasumas bifa walfakkaataa sanaatti nu jijjiira (2Qor 3:18). Cubbuuwwan nuti irratti amanamneef gadi fageenyaan of qabuu keenyi nuuf barbaachisaa dha. Of jibbuun yeroo hundumaa deebi'ina garaa dhugaa wajjin adeema. Gooftaan warra inni jaallatu, akka isaan of gad qabuudhaan isa waaqeffatanitti ni fida; yeroo ayyaanni dhugaan immoo yeroo hundumaa isaan geggeessu akka isaan of-qajeelcha malee cubbuuwwan isaanii himatanitti.

Boqonnaa 42 Solomoon akkana jedha, “Wanti tokko jalqaba isaa irra xumura isaa wayya,” Lallaba 7:8. Kunis as seenaa Iyyoob keessatti akkasuma ture; galgala ifa ture. Kitaaba kana keessatti wantoota sadii na dhiphisan arganne; garuu dhiphina sadiiwwan kana hunda, guutummaatti, boqonnaa kana keessatti akka sirratan, wanti hundinuu akka qajeelu argina.

I. Nama qulqulluu akk Iyyoob kana, ofitti aaree, nama jibbisiisee, ofitti hin tolle, keessumaa Waaqayyoo wajjin falmuu fi isaaf hin malle dubbachuu isaa dhaga’uun nu dhiphiseera; garuu, akkasitti kufus, guutummaatti hin kufne, sababiin isaa asitti obsa isaa deebifata, gara ofiisaatti deebi’a, qalbii jijjiirrachuudhaan yaada isaa sirrii ta’etti deebi’a, wanta dogoggora dubbateef ni gaabba, ni haala, Waaqayyo durattis of gadi qaba (Lakk. 1-6).

II. Akkasumas, Iyyoobii fi michoonni isaa walii galuu dhabuu isaanii, yaada isaaniitiin qofa osoo hin taane, jechoota ciccimoo walitti dubbachuu fi walitti murtii cimaa dabarsuu isaanii, namoota beekumsa qabanii fi gaarii ta’an ta’anii osoo jiranii, arguun nu dhiphiseera; garuu asitti dhiphinni kunis ni sirratameera, garaagarummaan gidduu isaanii jiru gammachuudhaan sirreeffameera, falmiin ni dhaabate, yaada walitti kennan hundinuu dhiifamee dagatameera, hundinuu aarsaa fi kadhannaadhaan walitti makamanii Waaqayyo biratti fudhatama argatan (Lakk. 7-9).

III. Nama amantii cimaa fi faayidaa guddaa qabu akk Iyyoob kana, akkasitti dhiphachuu isaa, dhukkubsachuu isaa, hiyyummaa isaa, arrabsamuu isaa, tuffatamuu isaa, akkasumas gidiraa jireenya namaa hundaaf giddu galeessa ta’uu isaa arguun nu dhiphiseera; garuu asitti dhiphinni kunis ni sirratameera, Iyyoob dhukkuba isaa hunda irraa fayyeera, duraan caalaa kabajamee jaallatameera, qabeenya duraan qabu dachaa lamaan badhaadheera, jireenya isaa keessatti wantoota nama boqochiisan hunda qabaateera, akkasumas yeroo duraan dhiphinaa fi obsa keessa ture caalaa fakkeenya badhaadhinaa guddaa ta’eera (Lakk. 10-17). Kun hundinuu barumsa keenyaaf barreeffameera, akka nuti, dhiphina akkanaa fi kan kana fakkaatu yeroo nu mudatu, obsaa fi jajjabina caaffata qulqulluu kanaatiin abdi qabaannuuf.

Jechoota Iyyoob of qulqulleessuuf dubbate xumuraman, Boq. 31:40. Sana booda yaada sanaaf jecha homaa hin dubbanne. Jechoota Iyyoob ofitti murteessuu fi of ceephosuu jalqaban, Boq. 40:4, 5. Asittis yaada walfakkaatuun itti fufa. Obsi isaa hojii isaa guutuu hin hojjenne ta’us, qalbii jijjiirrachuun isaa obsa dhabuu isaatiif hojii isaa hojjeteera. Asitti gowwummaa isaa fi dubbii isaa yaada hin qabneef guutummaatti of gadi qabeera, dhiifamnis isaaf godhameera. Namoonni gaariin dogoggora isaanii dhuma irratti ni argan, ni fudhatus, kun gochuun rakkisaa ta’us. Ergasii, Waaqayyo uumama isaa keessatti guddaummaa fi humna isaa mul’isu ilaalchisee wanta hunda yeroo isaaf dubbate, Iyyoob Waaqayyoof deebise (Lakk. 1), mormuudhaan osoo hin taane (deebisee akkasitti deebisuu dhiisuuf waada galeera, Boq. 40:5), garuu bitamummaa agarsiisuudhaan; akkasittis nuti hundinuu waamicha Waaqayyoo deebisuu qabna.

I. Inni humna, beekumsa, fi aboo Waaqayyoo daangaa hin qabne dhugaa ta’uu isaa fudhata, kanas mirkaneessuuf kaayyoon dubbii Waaqayyoo bubbeedhaa ba’e ture, Lakk. 2. Fedhiin fi gochi cubbuu yookaan bu’uura cubbuu irraa yookaan bu’uura dhugaa dagachuu fi amanuu dhabuu irraa dhufa; kanaafuu, qalbii jijjiirrachuun dhugaan dhugaa beekuu irraa jalqaba, 2 Xim. 2:25. Iyyoob asitti guddaummaa, ulfina, fi guutummaa Waaqayyoo ilaalchisee murtiin isaa akka amane fudhata, kanarraa ka’uudhaan Waaqayyoof kabaja malee dubbachuu isaatiif gowwummaa isaa ilaalchisee qalbii isaa keessatti amansiifamuu isaa hordofa.

1. Waaqayyo wanta hunda gochuu akka danda’u fudhata. Beemootii fi Lewiyaataan uumee, lamaanuu akka fedha isaatti kan bulchuuf maalitu ulfaata? Kana duraan beeka ture, mataa isaatiinis mata duree kana irratti gaariitti dubbateera, garuu amma hojiirra oolchuudhaan beekeera. Waaqayyo yeroo tokko dubbateera, innis yeroo lama dhaga’eera, humna kan qabu Waaqayyo akka ta’e; kanaafuu, isa wajjin falmuun gowwummaa fi of tuulummaa guddaa yaadamu danda’uudha. “Ati wanta hunda gochuu dandeessa, kanaafuu haala gadi aanaa kana keessaa na baasuu dandeessa, kan ani yeroo baay’ee gowwummaadhaan hin danda’amu jedhee abdii kutadhe: amma kana gochuu akka dandeessu nan amana.”

2. Yaanni tokkollee isa jalaa dhokachuu akka hin dandeenye, jechuunis, (1.) Yaanni keenya inni beekuu irraa isa dhowwu hin jiru. Yaanni nama dhiphisu, hin gammachiifne, hin amanne yeroo kamiyyuu sammuu keenya keessa hin jiru, Waaqayyo garuu ragaa isaa ti. Isa wajjin falmuun faayidaa hin qabu; sababiin isaa yaadaa fi karoora keenya isa jalaa dhoksuu hin dandeenyu, yoo inni isaan argates, isaan fashalsuu danda’a. (2.) Yaanni isaa inni hojiirra oolchuu irraa isa dhowwu hin jiru. Wanta Gooftaan jaallate, sana godhe. Iyyoob kana aariidhaan dubbateera, itti komateera (Boq.