መለወጥ

2ከስድስት ቀንም በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስንና ያዕቆብን ዮሐንስንም ይዞ ወደ ረጅም ተራራ ብቻቸውን አወጣቸው። በፊታቸውም ተለወጠ፥ ልብሱም አንጸባረቀ፤

3አጣቢም በምድር ላይ እንደዚያ ሊያነጣው እስከማይችል በጣም ነጭ ሆነ።

4ኤልያስና ሙሴም ታዩአቸው፥ ከኢየሱስም ጋር ይነጋገሩ ነበር።

5ጴጥሮስም መልሶ ኢየሱስን፦ “መምህር ሆይ፥ በዚህ መሆን ለእኛ መልካም ነውና አንድ ለአንተ አንድም ለሙሴ አንድም ለኤልያስ ሦስት ዳሶች እንሥራ” አለው።

6እጅግ ስለ ፈሩ የሚለውን አያውቅም ነበር።

7ደመናም መጥቶ ጋረዳቸው፥ ከደመናውም፦ “የምወደው ልጄ ይህ ነው፥ እርሱን ስሙት፡” የሚል ድምፅ መጣ።

8ድንገትም ዞረው ሲመለከቱ ከእነርሱ ጋር ከኢየሱስ ብቻ በቀር ማንንም አላዩም።

9ከተራራውም ሲወርዱ የሰው ልጅ ከሙታን እስኪነሣ ድረስ ያዩትን ለማንም እንዳይነግሩ አዘዛቸው።

10ቃሉንም ይዘው፦ “ከሙታን መነሣት ምንድር ነው?” እያሉ እርስ በርሳቸው ተጠያየቁ።

11እነርሱም፦ “ኤልያስ አስቀድሞ ሊመጣ እንዲገባው ጻፎች ስለ ምን ይላሉ?” ብለው ጠየቁት።

12እርሱም መልሶ እንዲህ አላቸው፦ “ኤልያስማ አስቀድሞ ይመጣል ሁሉንም ያቀናናል፤ ስለ ሰው ልጅም እንዴት ተብሎ ተጽፎአል? ብዙ መከራ እንዲቀበል እንዲናቅም።

13ነገር ግን እላችኋለሁ፥ ኤልያስ ደግሞ መጥቶአል፥ ስለ እርሱም እንደ ተጸፈ የወደዱትን ሁሉ አደረጉበት።”

14ወደ ደቀ መዛሙርቱም በመጣ ጊዜ ብዙ ሕዝብ ሲከብቡአቸው ጻፎችም ከእነርሱ ጋር ሲከራከሩ አየ።

15ወዲያውም ሕዝቡ ሁሉ ባዩት ጊዜ ደነገጡ፥ ወደ እርሱም ሮጠው እጅ ነሡት።

16ጻፎችንም፦ “ስለ ምን ከእነርሱ ጋር ትከራከራላችሁ?” ብሎ ጠየቃቸው።

17ከሕዝቡ አንዱ መልሶ፦ “መምህር ሆይ፥ ዲዳ መንፈስ ያደረበትን ልጄን ወደ አንተ አምጥቼአለሁ፤

18በያዘውም ስፍራ ሁሉ ይጥለዋል፤ አረፋም ይደፍቃል፥ ጥርሱንም ያፋጫል ይደርቃልም፤ እንዲያወጡለትም ለደቀ መዛሙርትህ ነገርኋቸው፥ አልቻሉምም፡” አለው።

19እርሱም መልሶ፦ “የማታምን ትውልድ ሆይ፥ እስከመቼ ከእናንተ ጋር እኖራለሁ? እስከ መቼስ እታገሣችኋለሁ? ወደ እኔ አምጡት፡” አላቸው።

20ወደ እርሱም አመጡት። እርሱንም ባየ ጊዜ ያ መንፈስ ወዲያው አንፈራገጠው፤ ወደ ምድርም ወድቆ አረፋ እየደፈቀ ተንፈራፈረ።

21አባቱንም፦ “ይህ ከያዘው ስንት ዘመን ነው?” ብሎ ጠየቀው። እርሱም፦ “ከሕፃንነቱ ጀምሮ ነው፤

22ብዙ ጊዜም ሊያጠፋው ወደ እሳትም ወደ ውኃም ጣለው፤ ቢቻልህ ግን እዘንልን እርዳንም፡” አለው።

23ኢየሱስም፦ “ቢቻልህ ትላለህ፤ ለሚያምን ሁሉ ይቻላል፡” አለው።

24ወዲያውም የብላቴናው አባት ጮኾ፦ “አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳው” አለ።

25ኢየሱስም ሕዝቡ እንደ ገና ሲራወጥ አይቶ ርኵሱን መንፈስ ገሠጸና፦ “አንተ ዲዳ ደንቆሮም መንፈስ፥ እኔ አዝሃለሁ፥ ከእርሱ ውጣ እንግዲህም አትግባበት፡” አለው።

26ጮኾም እጅግም አንፈራግጦት ወጣ፤ ብዙዎችም፦ “ሞተ” እስኪሉ ድረስ እንደ ሙት ሆነ።

27ኢየሱስ ግን እጁን ይዞ አስነሣው ቆመም።

28ወደ ቤትም ከገባ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ፦ “እኛ ልናወጣው ያልቻልን ስለ ምንድር ነው?” ብለው ብቻውን ጠየቁት።

29“ይህ ወገን በጸሎትና በጦም ካልሆነ በምንም ሊወጣ አይችልም፡” አላቸው።