ሮብዓም

ሮብዓም የንጉሥ ሰሎሞንና የአሞናዊት ሴት የናዕማ ልጅ ነበር (1ኛ ነገ 14:21, 31). ሰሎሞን ከሞተ በኋላ የይሁዳ ንጉሥ ሆነ (1ኛ ነገ 11:43). ሮብዓም ለመንገሥ ወደ ሴኬም በሄደ ጊዜ፣ በኢዮርብዓም የሚመሩት ሕዝቦች ሰሎሞን የጫነባቸውን ከባድ ቀንበር እንዲያቀልላቸው ጠየቁት (1ኛ ነገ 12:1-4). ሮብዓም አባቱን ያገለገሉ ሽማግሌዎችን አማከረ፣ ነገር ግን የሕዝቡ አገልጋይ እንዲሆን የሰጡትን ምክር አልተቀበለም (1ኛ ነገ 12:6-8). ይልቁንም፣ ከእርሱ ጋር ያደጉትን ወጣቶች ምክር ተከትሎ የሕዝቡን ቀንበር ይበልጥ እንደሚያከብድባቸው አስፈራራ (1ኛ ነገ 12:9-14). በዚህም ምክንያት፣ አሥሩ የሰሜን ነገዶች በሮብዓም ላይ ዐመፁና ኢዮርብዓምን ንጉሣቸው አደረጉት፤ ለሮብዓም ታማኝ ሆነው የቀሩት የይሁዳና የብንያም ነገዶች ብቻ ነበሩ (1ኛ ነገ 12:16-20). ሮብዓም በሰሜን ነገዶች ላይ ለመዋጋት አስቦ ነበር፣ ነገር ግን እግዚአብሔር እንዲያቆመው ነቢይን ላከበት (1ኛ ነገ 12:21-24). በሮብዓም ዘመነ መንግሥት፣ የግብፅ ንጉሥ ሲሳቅ ኢየሩሳሌምን ወረረና የቤተ መቅደሱንና የንጉሣዊውን ቤተ መንግሥት ሀብቶች ወሰደ (1ኛ ነገ 14:25-28;2ኛ ዜና 12:1-12). ሮብዓም በእግዚአብሔር ፊት ክፉ አደረገ፤ ጣዖት አምልኮም በይሁዳ እንዲስፋፋ ፈቀደ (1ኛ ነገ 14:22-24). ለ17 ዓመታት ነገሠ፤ ልጁም አብያ ተከተለው (1ኛ ነገ 14:21, 31;2ኛ ዜና 12:16). የሮብዓም ታሪክ የሞኝነት ውሳኔዎችና ለእግዚአብሔር አለመታዘዝ የሚያስከትሉትን መዘዞች የሚያስጠነቅቅ ትምህርት ነው።