ቄዳር

ቄዳር መጀመሪያ የተጠቀሰው በአብርሃም ልጅ በይስማኤል አሥራ ሁለት ልጆች መካከል አንዱ ሆኖ በዘፍ 25:13እና በ1ኛ ዜና 1:29ነው። እርሱም በሰሜን ዓረቢያ በረሃማ አካባቢዎች ይኖሩ የነበሩት የቄዳር ሰዎች (ዘላን ዓረባዊ ነገድ) ስም መገኛ አባት ነው። የቄዳር ሰዎች በጥቁር ድንኳኖቻቸው (መኃ 1:5) እና በትላልቅ የበግና የፍየል መንጎቻቸው (ኢሳ 60:7;ሕዝ 27:21) ይታወቁ ነበር። እነርሱም የተካኑ ቀስተኞችና ተዋጊዎች (ኢሳ 21:16-17) ነበሩ፤ በጥንቱ ቅርብ ምሥራቅ ከነበሩት ታላላቅ ዓረባዊ ነገዶች አንዱ ነበሩ። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ፣ ቄዳር ብዙውን ጊዜ የዘላን በረሃ ነገድን ለመወከል ይጠቅማል። መዝሙረኛው በቄዳር ድንኳኖች መካከል መኖሩን ሲያዝን፣ ይህም ጠላትነት የተሞላበትና ባዕድ አካባቢን ያመለክታል (መዝሙርኢሳ 120:5)። ነቢዩ ኤርምያስ ቄዳርን እንደ ሩቅና ኃይለኛ ሕዝብ ምሳሌ ይጠቀማል።