ኤፍሮን

ኤፍሮን በአብርሃም ዘመን በኬብሮን ከተማ ይኖር የነበረ ኬጢያዊ ሰው ነበር። ሚስቱ ሣራን ለመቅበር አብርሃም ሊገዛው የፈለገውን የመክፔላን ዋሻ የያዘ እርሻ ነበረው (ዘፍ.23)። ሣራ በሞተች ጊዜ አብርሃም ወደ ኬጢያውያን ቀርቦ የመቃብር ቦታ እንዲገዛ ጠየቀ። ኤፍሮን በስብሰባው ላይ ተገኝቶ እርሻውንና ዋሻውን ለአብርሃም በስጦታ ለመስጠት አቀረበ (ዘፍ 23:8-11)። ሆኖም አብርሃም ሙሉውን ዋጋ ለመክፈል አጥብቆ በመጠየቁ ኤፍሮን 400 ሰቅል ብር ዋጋ ሰየመ (ዘፍ 23:14-15)። አብርሃም በዋጋው ተስማምቶ በእንባ ጠባቂዎች ፊት ለኤፍሮን ከፈለ፤ በዚህም እርሻውንና ዋሻውን ለመቃብር ቋሚ ንብረት አድርጎ አስጠበቀ (ዘፍ 23:16-20)። የመክፔላ ዋሻ በኋላ ላይ ለአብርሃም ራሱ፣ ለይስሐቅ፣ ለርብቃ፣ ለእስራኤል (ወይም 'ያዕቆብ') እና ለልያ የመቃብር ስፍራ ሆነ (ዘፍ 25:9; 49.29,30; 50.13)። የኤፍሮን ከአብርሃም ጋር የነበረው ግንኙነት በጥንቷ ቅርብ ምሥራቅ የንብረት ግብይት ሕጋዊና ማኅበራዊ ልማዶችን ያሳያል። በተጨማሪም አብርሃም ለቤተሰቡ በከነዓን ምድር ቋሚ የመቃብር ቦታ ለማቋቋም የነበረውን ፍላጎት ያጎላል፣ ይህም ዘሮቹ ምድሪቱን ወደፊት እንደሚወርሱ የሚጠቁም ነው።