ወደ ሮሜ 5

5:1-5 ምንም ቢሆን፣ ኃጢአተኛው እውነተኛ አማኝ ሲሆን፣ በተቀመጠበት ሁኔታ ውስጥ የተባረከ ለውጥ ይከናወናል። በእምነት ጸድቆ ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም አለው። ቅዱሱ፣ ጻድቁ አምላክ በኃጢአት ዕዳ ሥር እስከሆነ ድረስ ከኃጢአተኛ ጋር ሰላም ሊኖረው አይችልም። ጽድቅ የኃጢአትን ዕዳ ያስወግዳል፣ በዚህም ለሰላም መንገድ ይከፍታል። ይህ የሚሆነው በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ነው፤ እርሱ ታላቁ ሰላም አድራጊ፣ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያለው አማላጅ ሆኖ ነው።

የቅዱሳን ደስተኛ ሁኔታ የጸጋ ሁኔታ ነው። ወደዚህ ጸጋ እንመጣለን፤ ይህ ደግሞ በዚህ ሁኔታ ውስጥ እንዳልተወለድን ያስተምራል። በገዛ ራሳችን ወደርሱ ልንገባ አንችልም ነበር፣ ነገር ግን እንደተሰረየላቸው ኃጢአተኞች ወደርሱ እንመራለን። በውስጡ እንቆማለን፣ ይህም ጽናትን የሚያመለክት አቋም ነው። በእግዚአብሔር ኃይል ተደግፈን ጽኑና ደህና ሆነን እንቆማለን። ከዚህ በኋላ ስለሚመጣው የእግዚአብሔር ክብር ተስፋ ያላቸው፣ አሁንም የሚደሰቱበት በቂ ነገር አላቸው።

መከራ በራሱ ሳይሆን፣ ነገር ግን በመከራው ውስጥና ከመከራው ጋር የሚሰራው የኃይለኛው የእግዚአብሔር ጸጋ ትዕግሥትን ያመጣል። ትዕግሥት ያላቸው ተሰቃዮች፣ መከራ በበዛ ቁጥር አብረው የሚበዙትን መለኮታዊ መጽናናቶችን በብዛት ያገኛሉ። ስለ ራሳችን አስፈላጊ የሆነ ልምድን ያስገኛል። ይህ ተስፋ አያሳፍርም፣ ምክንያቱም በፍቅር መንፈስ በሆነው በመንፈስ ቅዱስ ታትሞአል። የእግዚአብሔርን ፍቅር በቅዱሳን ሁሉ ልብ ውስጥ ማፍሰስ የተባረከው የመንፈስ ጸጋ የተሞላ ሥራ ነው። የእግዚአብሔር ፍቅር ለእኛ እንደሆነ በትክክል ማወቅ በተስፋችንም ሆነ ስለ እርሱ በመከራችን አያሳፍረንም።

፭፥፮-፲፩ ክርስቶስ ስለ ኃጢአተኞች ሞተ፤ እርሱም ጥቅም የለሽ ብቻ ሳይሆኑ፣ ጥፋተኞችና የተጠሉ፣ የዘላለም ጥፋታቸው የእግዚአብሔርን ፍትሕ የሚያስመሰግንላቸውም ጭምር ነበሩ። ክርስቶስ ሊያድነን የሞተው በኃጢአቶቻችን ውስጥ ሆነን ሳይሆን፣ ከኃጢአቶቻችን ነው፤ እርሱም ስለ እኛ በሞተ ጊዜ እኛ ገና ኃጢአተኞች ነበርን። እንዲያውም ሥጋዊ አስተሳሰብ ለእግዚአብሔር ጠላት ብቻ ሳይሆን፣ ራሱ ጠላትነት ነው (ሮሜ ፰፥፯፤ ቆላ ፩፥፳፩)። ነገር ግን እግዚአብሔር ከኃጢአት ነጻ ለማውጣትና ታላቅ ለውጥ ለማምጣት አስቦ ነበር። ኃጢአተኛው ሁኔታ እስከሚቀጥል ድረስ እግዚአብሔር ኃጢአተኛውን ይጸየፋል፣ ኃጢአተኛውም እግዚአብሔርን ይጸየፋል (ዘካ ፲፩፥፰)። ክርስቶስ ስለ እነዚህ የመሳሰሉት ይሞት ዘንድ መሆኑ ምስጢር ነው፤ እንደዚህ ያለ ሌላ የፍቅር ምሳሌ አይታወቅም፤ ስለዚህም ለዘላለም ልናመልከውና ልንደነቅበት የተገባ ነገር ነው።

ደግሞም፣ ሐዋርያው ስለ ጻድቅ ሰው ሊሞት ስለሚችል ሰው በገመተ ጊዜ ምን አሳብ ነበረው? ሆኖም ሊሆን የሚችል ነገር እንደሆነ አድርጎ ብቻ አቀረበው። ጥቅም ያገኘው ሰው ከዚህ መከራ ነጻ ይወጣ ዘንድ ይህንን መከራ መቀበል አልነበረምን? ነገር ግን በክርስቶስ የሚያምኑ ሰዎች በሞቱስ ከምን ነጻ ወጡ? ከሥጋዊ ሞት አይደለም፤ ምክንያቱም እነርሱ ሁሉ ያንን ይፈጽማሉና ሊጸኑትም ይገባል። ነጻነት በዚህ አስደናቂ መንገድ ብቻ ሊገኝ የሚችለው ክፋት ከተፈጥሮ ሞት ይበልጥ አስፈሪ መሆን አለበት።