መዝሙረ ዳዊት 90

ይህ መዝሙር በምድረ በዳ በእስራኤል ላይ ስለተፈረደው ፍርድ ማለትም በዘኁልቍ ፲፬ ላይ የተጠቀሰውን እንደሚያመለክት ይታሰባል። በዚህ ክፉ ዓለም ውስጥ ለነፍስ እውነተኛ ዕረፍትና መጽናናት የእግዚአብሔር ሞገስና ጥበቃ ብቻ ናቸው። ክርስቶስ ኢየሱስ ልንገባበት የምንችለው መሸሸጊያና መኖሪያችን ነው። እኛ የምንሞት ፍጥረታት ነን፤ በዚህ ዓለም ያሉን ምቾቶችም ሁሉ ጠፊዎች ናቸው፤ እግዚአብሔር ግን ዘላለማዊ ሕያው አምላክ ነው፤ አማኞችም እንደዚያ ሆነው ያገኙታል። እግዚአብሔር በበሽታ ወይም በሌሎች መከራዎች ሰዎችን ወደ ጥፋት ሲመልስ፣ በዚህም ሰዎችን ወደ እርሱ እንዲመለሱ፣ ኃጢአታቸውን ንስሐ እንዲገቡና አዲስ ሕይወት እንዲኖሩ ይጠራል። አንድ ሺህ ዓመት ለእግዚአብሔር ዘላለማዊነት እንደ ምንም አይደለም፤ በአንድ ደቂቃና በአንድ ሚሊዮን ዓመት መካከል የተወሰነ ምጥጥን ቢኖርም፣ በጊዜና በዘላለማዊነት መካከል ግን ምንም ምጥጥን የለም። ያለፉትም ሆኑ የሚመጡት የአንድ ሺህ ዓመታት ክስተቶች በዘላለማዊው አእምሮ ዘንድ፣ ለእኛ ባለፈው ሰዓት ከተደረገው ነገር ይልቅ ይበልጥ በፊቱ አሉ። በትንሣኤም አካልና ነፍስ ሁለቱም ተመልሰው እንደገና ይዋሐዳሉ። ጊዜ በእኛ ሳይታወቅ፣ እንደተኛ ሰው ያልፋል፤ ሲያልፍም እንደ ምንም ይሆናል። አጭርና በፍጥነት የምታልፍ ሕይወት ናት፤ እንደ ጎርፍ ውኃ። ሰው እንደ ሣር ያብባል፣ የዕድሜ መግፋት ክረምት ሲመጣ ግን ይደርቃል፤ ነገር ግን በበሽታ ወይም በአደጋ ሊመክን ይችላል።

መዝሙር 90 ከዚህ በፊት ያለው መዝሙር በባቢሎን ምርኮ ዘመን እንደተጻፈ ይታሰባል፤ ይህኛው ግን ከግብፅ ነፃ መውጣት በጀመረበት ጊዜ እንደተጻፈ ግልጽ ነው፤ ሆኖም በዚህ መለኮታዊ መዝሙሮች ስብስብ ውስጥ አብረው ተቀምጠዋል። ይህ መዝሙር በሙሴ የተጻፈ ነው (ከርዕሱ ላይ እንደሚታየው)፥ እርሱም የቅዱሳት መጻሕፍት እጅግ ጥንታዊ ጸሐፊ ነው። የእርሱ የምስጋና መዝሙር (ዘጸአት 15፥ በራዕይ 15:3 ላይ የተጠቀሰ) እና የማስተማሪያ መዝሙር (ዘዳግም 32) ተመዝግቦልናል። ይህ ግን ከሁለቱም የተለየ ነው፥ ምክንያቱም ጸሎት ተብሎ ተጠርቷል። ይህ መዝሙር በእስራኤል ላይ በምድረ በዳ በዓመፃቸው፣ በማጉረምረማቸውና ባለማመናቸው ምክንያት የተላለፈውን ፍርድ ተከትሎ እንደተጻፈ ይታሰባል፤ ይህም አስከሬናቸው በምድረ በዳ እንዲወድቅ፣ ለሠላሳ ስምንት ዓመታት በተከታታይ በመከራ እንዲጠፉ፣ እና በዚያን ጊዜ አዋቂ ከነበሩት መካከል አንዳቸውም ከነዓንን እንዳይገቡ የሚል ነበር። ይህ መዝሙር በምድረ በዳ ለነበራቸው መንከራተት የተዘጋጀ ነበር፤ ልክ እንደ ሙሴ ሌላኛው መዝሙር (ዘዳግም 31:19, 21) በከነዓን ለመኖር እንደተዘጋጀው። ይህ መዝሙር የሚያመለክተው ታሪክ በዘኍልቍ 14 ላይ ይገኛል። ሙሴ ይህን ጸሎት በምድረ በዳ በነበራቸው አድካሚ ጉዞ ወቅት በየዕለቱ እንዲጠቀሙበት፣ ወይ በሕዝቡ በድንኳኖቻቸው ውስጥ፣ ወይም ቢያንስ በካህናቱ በድንኳን አገልግሎት ውስጥ እንዲጠቀሙበት እንደጻፈው ይገመታል። በዚህ መዝሙር ውስጥ፣ I. ሙሴ እራሱንና ሕዝቡን በእግዚአብሔር ዘላለማዊነትና በእርሱ ባላቸው ድርሻ ያጽናናል (ቁ. 1, 2)። II. እርሱም እራሱንና ሕዝቡን የሰውን ልጅ ደካማነት በማሰብ ያዋርዳል (ቁ. 3-6)። III. እርሱም እራሱንና ሕዝቡን በእግዚአብሔር በተላለፈባቸው ጽድቅ ፍርድ ያስገዛል (ቁ. 7–11)። IV. እርሱም እራሱንና ሕዝቡን ለመለኮታዊ ምሕረትና ጸጋ፣ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ሞገስ ለመመለስ በጸሎት ለእግዚአብሔር አሳልፎ ይሰጣል (ቁ. 12–17)። ይህ መዝሙር በዚህ ልዩ አጋጣሚ የተጻፈ ቢመስልም፣ በአጠቃላይ ለሰው ሕይወት ደካማነት በጣም ተፈጻሚነት አለው፤ ስንዘምረውም በዚህ ዓለም ምድረ በዳ ውስጥ ለምናደርገው ጉዞ ዓመታት በቀላሉ ልንተገብረው እንችላለን፤ እንዲሁም ለቀብር ሥነ ሥርዓት በጣም ተስማሚ የሆኑ ማሰላሰሎችንና ጸሎቶችን ይሰጠናል።

የእግዚአብሔር ሰው የሙሴ ጸሎት።

ቁጥር 1-6 ይህ መዝሙር የሙሴ ጸሎት ተብሎ ተሰይሟል። ከሙሴ ዘመን ጀምሮ የመዝሙራት ስብስብ መዘጋጀት እስኪጀመር ድረስ የት እና በየትኛው መጽሐፍ እንደተጠበቀ አይታወቅም፤ ነገር ግን በመለኮታዊ መንፈስ የተጻፈ በመሆኑ ልዩ ጥበቃ ነበረው፤ ምናልባትም በያሻር መጽሐፍ ወይም በእግዚአብሔር ጦርነቶች መጽሐፍ ውስጥ ተጽፎ ሊሆን ይችላል። ሙሴ የእስራኤልን ሕዝብ እንዲጸልዩ አስተማረ፤ ወደ እግዚአብሔር በሚመለሱበት ጊዜ ሊጠቀሙባቸው የሚችሉ ቃላትንም በአፋቸው ውስጥ አኖረ። ሙሴ እዚህ ላይ የእግዚአብሔር ሰው ተብሎ ተጠርቷል፤ ምክንያቱም እርሱ ነቢይ፣ የነቢያት አባት፣ እና የታላቁ ነቢይ ታላቅ ምሳሌ ነበር። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የምንማረው ነገር ቢኖር፣

I. እግዚአብሔርን ስለ ሕዝቡ ሁልጊዜ ስለሚያደርገው እንክብካቤ፣ እና በእኛ ዘመን ስለሚያደርገው እንክብካቤ ማመስገን (ቁ. 1)፦ አቤቱ፥ አንተ በትውልድ ሁሉ ለእኛ መጠጊያ ሆነህልናልና። አሁን በእግዚአብሔር ቁጣ ሥር ወድቀው እርሱም ሊተዋቸው ሲያስፈራራ፣ ቀደም ሲል ለአባቶቻቸው ያደረገውን ደግነት ይማጸናሉ። ከነዓን ለአባቶቻቸው ለቀደምት አባቶች የጉዞ ምድር ነበረች፤ በዚያም በድንኳን ይኖሩ ነበር፤ ነገር ግን ያን ጊዜ እግዚአብሔር መጠጊያቸው ነበር፤ በሄዱበት ሁሉ በእርሱ ዘንድ እንደ ቤታቸው፣ እንደ ዕረፍታቸው ነበሩ። ግብፅ ለብዙ ዓመታት የባርነት ምድር ነበረች፤ ነገር ግን በዚያን ጊዜም ቢሆን እግዚአብሔር መጠጊያቸው ነበር፤ በዚያም ያ ድሃ የተጨቆነ ሕዝብ ይኖርና ይጠበቅ ነበር። ማስታወሻ፦ እውነተኛ አማኞች በእግዚአብሔር ዘንድ እንደ ቤታቸው ናቸው፤ ይህም በዚህ ዓለም ከሚያጋጥሟቸው ድካሞችና መከራዎች ሁሉ ጋር በተያያዘ መጽናኛቸው ነው። በእርሱ ዘንድ እንደ መጠጊያችን ማረፍና መሸሸግ እንችላለን።

II. እግዚአብሔርን ስለ ዘላለማዊነቱ ማክበር (ቁ. 2)፦ ተራሮች ሳይወለዱ፥ የምድርን አፈር ከፍተኛውን ክፍል ሳይሠራ (በምሳሌ 8:26 ላይ እንደተገለጸው)፥ ምድር ከመውለዷ በፊት፥ ወይም እንደምናነበው፥ ምድርንና ዓለምን ከመፍጠርህ በፊት (ይህም የጊዜ መጀመሪያ ከመሆኑ በፊት) አንተ ነበሩ፤ ከዘላለም እስከ ዘላለም አንተ አምላክ ነህና፥ መኖሩ በጊዜ የማይጀምርና የማያልቅ፣ በጊዜ ተተኪዎችና ለውጦች የማይለካ፣ ነገር ግን ትናንትና፣ ዛሬ፣ እና ለዘላለም አንድ አይነት የሆንክ፣ የዘመን መጀመሪያ የሌለህ፣ የሕይወት ፍጻሜ የሌለህ፣ ወይም የጊዜ ለውጥ የሌለብህ ዘላለማዊ አምላክ ነህ። ማስታወሻ፦ ከራሳችን ሞትና ከወዳጆቻችን ሞት በሚመጡት ጭንቀቶች ሁሉ ላይ፣ በእግዚአብሔር ዘላለማዊነት መጽናናት እንችላለን። እኛ የሚሞቱ ፍጥረታት ነን፣ እና በዚህ ዓለም ያሉን መጽናኛዎች ሁሉ የሚሞቱ መጽናኛዎች ናቸው፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ሕያው አምላክ ነው፣ እና እርሱን የራሳቸው ያደረጉት እርሱ እንደዚያ እንደሆነ ያገኙታል።

III. በእግዚአብሔር ፍጹም ሉዓላዊ ሥልጣን በሰው ላይ፣ እና እንደ ፈቃዱ ሰውን የማስወገድ የማይገታና የማይከራከር ኃይሉን አምኖ መቀበል (ቁ. 3)፦ ሰውን ወደ ጥፋት ትመልሰዋለህና፥ በአንድ ቃል ብቻ፣ በፈቃድህ ጊዜ፣ የሰውነትን፣ የምድራዊውን ቤት ጥፋት ታመጣለህ፤ የሰው ልጆችም ሆይ፥ ተመለሱ ትላለህ።

1. እግዚአብሔር በበሽታ ወይም በሌሎች መከራዎች ሰዎችን ወደ ጥፋት ሲመልስ፣ በዚህም ሰዎችን ወደ እርሱ እንዲመለሱ፣ ማለትም ከኃጢአታቸው ንስሐ እንዲገቡና አዲስ ሕይወት እንዲኖሩ ይጠራቸዋል። ይህን እግዚአብሔር አንድ ጊዜ፣ አዎን፣ ሁለት ጊዜ ይናገራል። "ከእኔ ዘንድ የከዳችሁ እናንተ፥ ወደ እኔ ተመለሱ" ኤርምያስ 4:1።

2. እግዚአብሔር ሰዎችን ወደ ጥፋት ሊመልስ፣ ወደ ሞት ሊያመጣ ሲያስፈራራ፣ እና እነርሱም በራሳቸው ውስጥ የሞት ፍርድ ሲቀበሉ፣ አንዳንድ ጊዜ በሚያስደንቅ ሁኔታ ይመልሳቸዋል፣ እናም የድሮው ትርጉም እንደሚያነበው፣ "እንደገና ወደ ሕይወትና ጤና ተመለሱ" ይላል። እግዚአብሔር ይገድላል ያድናልም፣ ወደ መቃብር ያወርዳል ያወጣልም።

3. እግዚአብሔር ሰዎችን ወደ ጥፋት ሲመልስ፣ በሁሉም ላይ በተላለፈው አጠቃላይ ፍርድ መሠረት ነው፣ ይህም "የሰው ልጆች ሆይ፥ ተመለሱ፣ አንዱም እንደ ሌላው፣ ወደ መጀመሪያችሁ ተመለሱ፤ ሥጋ ወደ መጣበት ምድር ይመለስ (አፈር ወደ አፈር፣ ዘፍጥረት 3:19) ነፍስም ወደ ሰጣት ወደ እግዚአብሔር ትመለስ" መክብብ 12:7።

4. እግዚአብሔር ሰዎችን ሁሉ ወደ ጥፋት ቢመልስም፣ በጠቅላላው ትንሣኤ ጊዜ "የሰው ልጆች ሆይ፥ ተመለሱ" ብሎ እንደገና ይናገራል፤ ያን ጊዜ ሰው ቢሞትም እንደገና ይኖራል፤ "ያን ጊዜ ትጠራለህ እኔም እመልስልሃለሁ (ኢዮብ 14:14, 15)፤ እንድመለስ ትነግረኛለህ እኔም እመለሳለሁ።" ሥጋውም ነፍሱም ሁለቱም ተመልሰው እንደገና ይዋሃዳሉ።

IV. በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያለውን ወሰን የለሽ ልዩነት አምኖ መቀበል፣ ቁ. 4። አንዳንድ የቀደምት አባቶች ወደ አንድ ሺህ ዓመት ያህል ኖረዋል፤ ሙሴ ይህን በሚገባ ያውቅ ነበር፣ እናም መዝግቦታል፦ ነገር ግን ረጅም ዕድሜያቸው ለእግዚአብሔር ዘላለማዊ ሕይወት ምንድነው? "ሺህ ዓመት ለእኛ ረጅም ጊዜ ነው፣ እኛም ልንተርፈው አንጠብቅም፤ ወይም ብንችልም እንኳ ትዝታውን ልንይዘው የማንችለው ነገር ነው፤ ነገር ግን በፊትህ እንደ ትናንት ቀን ነውና፥ እንደ አንድ ቀን፣ በአእምሮ ውስጥ እጅግ ትኩስ እንደሆነ ነገር ነው፤ አዎን፣ እንደ ሌሊት ክፍል ብቻ ነው" ይህም ሦስት ሰዓት ነበር።

1. ሺህ ዓመት ለእግዚአብሔር ዘላለማዊነት ምንም አይደለም፤ ከሺህ ዓመት አንፃር ከቀን፣ ከሰዓት ያነሰ ነው። በአንድ ደቂቃና በአንድ ሚሊዮን ዓመታት መካከል የተወሰነ መጠን አለ፤ ነገር ግን በጊዜና በዘላለማዊነት መካከል ምንም የለም። የቀደምት አባቶች ረጅም ዕድሜ ለእግዚአብሔር ምንም አልነበረም፤ ልክ እንደ አንድ ቀን ተወልዶ የሚሞት ልጅ ሕይወት ለእነርሱ እንደሆነው ያህል እንኳ አይደለም።

2. የሺህ ዓመታት ክስተቶች ሁሉ፣ ያለፉትም ሆኑ የሚመጡት፣ ለዘላለማዊው አእምሮ ትናንት ወይም ባለፈው ሰዓት እንደተደረገው ሁሉ፣ እና ከዚህም በላይ፣ አሁን ያሉ ናቸው። እግዚአብሔር በታላቁ ቀን፣ ወደ ጥፋት ለመለሳቸው ሰዎች፣ "ተመለሱ—እናንተ ሙታን ተነሱ" ይላል። ነገር ግን የትንሣኤ ትምህርት ላይ፣ ለረጅም ጊዜ ሲጠበቅ ቆይቶ ገና አልመጣም የሚል ተቃውሞ ሊነሳ ይችላል። ይህ ችግር አይሁን፣ ምክንያቱም ሺህ ዓመት በእግዚአብሔር ፊት እንደ አንድ ቀን ብቻ ነው። Nullum tempus occurrit regi—ለነገሥታት ሁሉም ጊዜያት አንድ ናቸው። በዚህ ሐሳብ እነዚህ ቃላት በ2 ጴጥሮስ 3:8 ላይ ተጠቅሰዋል።

V. የሰውን ልጅ ደካማነት፣ እና በምርጥ ሁኔታውም ቢሆን ከንቱነቱን ማየት (ቁ. 5, 6)፦ የሰውን ልጆች ሁሉ ተመልከት፣ እናም የምናየው ነገር ቢኖር፣

1. ሕይወታቸው የሚሞት ሕይወት መሆኑን ነው፦ እንደ ጎርፍ ታጥበህ ትወስዳቸዋለህና፥ ይህም ማለት በጊዜ ወንዝ ውስጥ ወደ ዘላለማዊነት ውቅያኖስ ያለማቋረጥ ይንሸራተታሉ ማለት ነው።