1አምላክ ሆይ፤ ታድነኝ ዘንድ ዘንበል በል፤ እግዚአብሔር ሆይ፤ እኔን ለመርዳት ፍጠን።
2ሕይወቴን ለማጥፋት የሚሹ፣ ይፈሩ፤ ሁከትም ይምጣባቸው፤ የእኔን መጐዳት የሚመኙ፣ በውርደት ወደ ኋላቸው ይመለሱ።
3በእኔ ላይ፣ “እሰይ! እሰይ!” የሚሉ፣ ተሸማቀው ወደ ኋላ ይመለሱ።
4ነገር ግን የሚሹህ ሁሉ፣ በአንተ ሐሤት ያድርጉ፤ ደስም ይበላቸው፤ “ማዳንህን የሚወዱ ሁሉ ሁል ጊዜ፣ እግዚአብሔር ከፍ ይበል!” ይበሉ።
5እኔ ግን ምስኪንና ችግረኛ ነኝ፤ አምላክ ሆይ፤ ፈጥነህ ድረስልኝ፤ ረዳቴም፣ ታዳጊዬም አንተ ነህና፤ እግዚአብሔር ሆይ፤ አትዘግይ።
መዝ ፸:፩-፭ የክፉዎች ፈጣን መጥፋት፣ የጻድቃንም መጠበቅ።
ይህ መዝሙር ከመዝሙር ፵ የመጨረሻዎቹ አምስት ቁጥሮች ጋር ከሞላ ጎደል ተመሳሳይ ነው። እዚህ ላይ ኢየሱስ ክርስቶስን በድህነትና በጭንቀት ሲገለጥ ስንመለከት፣ በተመሳሳይ ጊዜ ደግሞ በአይሁዳውያን፣ በአረማውያንና በክርስቶስ ተቃዋሚ ጠላቶቹ ላይ ጻድቅና አስፈሪ ቅጣት ሲያወርድ፤ ለአባቱም ክብር ሲል ለወዳጆቹ ደስታና እርካታ ሲማልድ እናያለን። እነዚህን ነገሮች ለራሳችን አስቸጋሪ ሁኔታዎች ተግባራዊ እናድርጋቸው፣ በእምነትም እነርሱንና የእነርሱንም ኃጢአተኛ መንስኤዎች በልባችን እናስታውስ። አጣዳፊ ፈተናዎች ሁልጊዜም ብርቱ ጸሎቶችን ሊያስነሱ ይገባቸዋል።
መዝሙር 70
ይህ መዝሙር ለጭንቀት ጊዜ የተዘጋጀ ነው፤ ከአርባኛው መዝሙር ቃል በቃል ማለት ይቻላል የተገለበጠ ነው፣ አንዳንዶችም በዚህ ምክንያት ‹ለማስታወስ የሚሆን መዝሙር› የሚል ርዕስ ተሰጥቶታል፤ ምክንያቱም ቀደም ሲል በተመሳሳይ አጋጣሚዎች ወደ እግዚአብሔር ያቀረብናቸውን ጸሎቶች በአዲስ መንፈስ ደግመን መጸለይ አንዳንድ ጊዜ ጠቃሚ ሊሆን ይችላልና። ዳዊት እዚህ ላይ እግዚአብሔር እንዲልክለት ይጸልያል፤ I. ለራሱ እርዳታ (ቁ. 1, 5)። II. ለጠላቶቹ እፍረት (ቁ. 2, 3)። III. ለወዳጆቹ ደስታ (ቁ. 4)። እነዚህ አምስት ቁጥሮች የመዝሙር 40 የመጨረሻዎቹ አምስት ቁጥሮች ነበሩ። ይህ አጭር ጸሎት ለራሱም ሆነ ለእኛ ለእያንዳንዱ ቁስል ፈውስ እንዲሆን፣ ስለዚህም ሁልጊዜም በአእምሮአችን እንዲኖር አስቦ የነበረ ይመስላል፤ ስንዘምርም ለየራሳችን ችግሮች፣ ምንም ቢሆኑ፣ ልንጠቀምበት እንችላለን።
ለመዘምራን አለቃ። የዳዊት መዝሙር፣ ለማስታወስ።
ቁጥር 1-5
ርዕሱ ይህ መዝሙር ለማስታወስ እንደተዘጋጀ ይነግረናል፤ ይኸውም እግዚአብሔርን ምሕረቱንና ተስፋዎቹን እንዲያስታውስ ለማድረግ ነው (ወደ እርሱ ስንጸልይና ስንማጸነው እንዲህ እናደርጋለን ይባላልና። ኢሳ. 43:26፣ ‹አስታውሰኝ›)—ዘላለማዊው አእምሮ አስታዋሽ ያስፈልገዋል ማለት አይደለም፣ ነገር ግን ይህንን ክብር በእምነት ጸሎት ላይ ለማድረግ ደስ ይለዋል። ወይም ደግሞ፣ እኛ ፈጽሞ እንዳንዘናጋ፣ ነገር ግን ሁልጊዜ ችግሮችን እንድንጠብቅ፣ እንዲሁም ቀደም ሲል የነበሩትን አምልኮዎች እንድናስታውስ፣ ዝናብ ከዘነበ በኋላ ደመናዎች ሲመለሱ፣ ቀደም ሲል መጽናናትንና እፎይታን ለማግኘት ውጤታማ ሆነው ያገኘናቸውን ተመሳሳይ መንገዶች እንድንጠቀም ለማድረግ ነው። በጸሎት ውስጥ ቀደም ሲል በተደጋጋሚ የተጠቀምንባቸውን ቃላት ልንጠቀም እንችላለን፤ አዳኛችን በጭንቀቱ ጊዜ ሦስት ጊዜ ተመሳሳይ ቃላትን በመናገር ጸልዮአል፤ ዳዊትም እዚህ ላይ ቀደም ሲል የተጠቀመባቸውን ቃላት ተጠቅሟል፣ ሆኖም ግን እሱም ሆነ ሌሎች እንደ ቀመር እንዲጠቀሙባቸው ለማስገደድ እንዳላሰበ ለማሳየት አንዳንድ ለውጦችን አድርጓል። እግዚአብሔር ልብን እንጂ ቃላትን አይመለከትም።
I. ዳዊት እዚህ ላይ እግዚአብሔር እንዲረዳውና እንዲያድነው እንዲቸኩል ይጸልያል (ቁ.