1የጽድቄ አምላክ በጠራሁት ጊዜ መለሰልኝ፥ በጭንቀቴም አሰፋህልኝ፤ ማረኝ፥ ጸሎቴንም ስማ።
2እናንት የሰው ልጆች፥ እስከ መቼ ድረስ ልባችሁን ታከብዳላችሁ? ከንቱ ነገርን ለምን ትወዳላችሁ? ሐሰትንም ለምን ትሻላችሁ?
3እግዚአብሔር በጻድቁ እንደ ተገለጠ እወቁ፤ እግዚአብሔር ወደ እርሱ በተጣራሁ ጊዜ ይሰማኛል።
4ተቈጡ፥ ነገር ግን ኃጢአትን አታድርጉ፤ በመኝታችሁ ሳላችሁ በልባችሁ አስቡ፤ ዝም በሉ።
5የጽድቅን መሥዋዕት ሠዉ፥ በእግዚአብሔርም ታመኑ።
6በጎውን ማን ያሳየናል? የሚሉ ብዙ ናቸው። አቤቱ፥ የፊትህ ብርሃን በላያችን ታወቀ።
7በልቤ ደስታን ጨመርህ፤ ከስንዴ ፍሬና ከወይን ከዘይትም ይልቅ በዛ።
8በሰላም እተኛለሁ አንቀላፋለሁም፤ አቤቱ፥ አንተ ብቻህን በእምነት አሳድረኸኛልና።
መዝሙር 4:1-5 ስለ ምሕረትህ ስማኝ ማለት የምናቀርበው ከሁሉ የላቀ ምልጃ ነው። ይቅርታን፣ የሚያጸድቅ ጽድቅን እና የዘላለም ሕይወትን የመሰሉ በረከቶችን የማይጠይቅ ሰው እነርሱን ባለማግኘቱ በእርግጥ ይጠፋል። ወዮ! እጅግ ብዙዎች እንዲህ ያለውን አስፈሪ ምርጫ ማድረጋቸው እንዴት ያሳዝናል!
መዝሙረኛው ከኃጢአት ያስጠነቅቃል። የእግዚአብሔርን ክብርና ግርማ የተገባውን ቅዱስ ፍርሃትና አክብሮት ያዙ። ለልባችሁ የምትነግሩት ብዙ ነገር አለ፤ ከልባችሁ ጋር መነጋገር ትችላላችሁ፤ ያልተነገረም ነገር አይኑር። በጥልቀት ራስን በመመርመር ፈትሹአቸው፤ ሐሳባችሁም በመልካም ነገር ላይ ያተኩር፤ ከእርሱም ጋር ቅርብ ሁኑ። መንገዳችሁን አስቡ፣ በሌሊት ለመተኛት ከመዞራችሁ በፊትም በቀን ውስጥ ስለሰራችሁት ነገር በተለይም ስለተሳሳታችሁት ሕሊናችሁን መርምሩ፤ እርሱን ለመጸጸት (ወይም ንስሐ ለመግባት)። በሌሊት ስትነቁም በእግዚአብሔር ላይ እንዲሁም ለሰላማችሁ ስለሚያስፈልጉት ነገሮች አሰላስሉ። በተለይም በህመም አልጋ ላይ ሳለን መንገዳችንን ማሰብ አለብን። ጸጥ በሉ። ሕሊናችሁን ጥያቄ ከጠየቃችሁ በኋላ፣ ቁምነገር ሁኑ፣ ዝም በሉ፣ እና መልስን ጠብቁ። ኃጢአትን ለማመካኘት አፋችሁን አትክፈቱ። መታመን ሁሉ በእግዚአብሔር ብቻ መሆን አለበት። ስለዚህም፣ የጽድቅን መሥዋዕቶች ካዘዘ በኋላ፣ መዝሙረኛው እንዲህ ይላል፦ «በእግዚአብሔር ታመኑ።»
ቁጥር 1-5 የመዝሙሩ ርዕስ ዳዊት በመለኮታዊ መንፈስ ተመርቶ ለቤተ ክርስቲያን አገልግሎት ከጻፈው በኋላ ለዋና መዘምራን ወይም የመዝሙር መሪ እንደሰጠው ይነግረናል። እርሱም (በዘመኑ በተቋቋመው መለኮታዊ የመዝሙር ሥርዓት መሠረት፣ እርሱም በማቋቋም ረገድ ዋናው መሣሪያ ነበር) በዚያ አገልግሎት ይመራ ነበር። ስለ ዘፋኞች የተለያዩ ክፍሎች አደረጃጀት፣ እያንዳንዱ የራሱ መሪ ያለው፣ እና እያንዳንዱ በሥራው የነበረው ድርሻ ዝርዝር ዘገባ አለን (1 ዜና መዋዕል 25)። አንዳንዶቹ በንጉሡ ትእዛዝ መሠረት ትንቢት ተናገሩ (ቁ. 2)። ሌሎች ደግሞ ለማመስገንና እግዚአብሔርን ለማወደስ በገና እየመቱ ትንቢት ተናገሩ (ቁ. 3)። ስለ ሌሎች ደግሞ ቀንድ እንዲነፉ እንደተነገረ ይናገራል (ቁ. 5)። ነገር ግን ሁሉም በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ ለመዝሙር እንደነበሩ (ቁ. 6) እና በእግዚአብሔር መዝሙሮች እንደተማሩ (ቁ. 7) ተገልጿል። ይህ መዝሙር ከዋናዎቹ አንዱ ለሆነው፣ በነጊኖት—በእጅ በሚጫወቱ የገመድ መሣሪያዎች (ዕንባቆም 3:19) እንዲዘመር ተሰጥቶ ነበር፤ በዚህ ዓይነት ሙዚቃ መዘምራኑ ይህን መዝሙር ይዘምሩ ነበር። በዚያን ጊዜ የሚዘምሩት እነርሱ ብቻ እንጂ ሕዝቡ አልነበረም፤ ነገር ግን አዲስ ኪዳን ሁሉም ክርስቲያኖች እንዲዘምሩ ያዛል (ኤፌሶን 5:19፤ ቆላስይስ 3:16)፤ ከእነርሱም የሚጠበቀው በሥርዓት እንጂ በብልሃት እንዳይዘምሩ ነው። ስለዚህ አሁን እንደዚያን ጊዜ ያህል የሙዚቃ መሣሪያዎች አያስፈልጉም፤ ዜማው በልብ ውስጥ መደረግ አለበት። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ፣
I. ዳዊት ወደ እግዚአብሔር ይጸልያል (ቁ. 1)። ሊናገራቸው ያሰባቸው የሰው ልጆች ይሰሙትም አይሰሙትም፣ እግዚአብሔር በቸርነት እንዲሰማውና የሰላም መልስ እንዲሰጠው ተስፋ ያደርጋል እንዲሁም ይጸልያል፡- “በምጠራህ ጊዜ ስማኝ፣ አምልኮዬን ተቀበል፣ ልመናዬን ስጠኝ፣ በይግባኝ ጥሪዬም ፍረድ፤ ማረኝና ስማኝ።” እግዚአብሔር ለጸሎታችን የሚሰጠው ትኩረት ሁሉ፣ እና የሚመልስልን መልስ ሁሉ፣ ለኛ በጎነት ሳይሆን ለቸርነቱ ብቻ መሆን አለበት። “ስለ ቸርነትህ ስማኝ” የሚለው የእኛ ምርጥ ልመና ነው። ዳዊት እዚህ ላይ ሁለት ተጨማሪ ነገሮችን ይለምናል፡-
1. “አንተ የጽድቄ አምላክ ነህ፤ ጻድቅ አምላክ ብቻ ሳትሆን፣ በውስጤ ያለውን መልካም ነገር በጸጋህ የሠራህ፣ ጻድቅ ሰው ያደረግኸኝ የጽድቅ ዝንባሌዎቼ ምንጭ ነህ፤ ስለዚህ ስማኝ፣ በዚህም በውስጤ ያለውን ሥራህን አረጋግጥ፤ አንተ ደግሞ የጽድቅ ጉዳዬ ጠበቃ፣ የተበደለ ንጽህናዬ ጠባቂ ነህ፣ መንገዴን ለአንተ አደራ እሰጣለሁ፣ ጽድቄንም እንደ ብርሃን እንድታወጣ እተማመንብሃለሁ።” ሰዎች በግፍ ሲኮንኑን፣ ይህ መጽናኛችን ነው፡- የሚያጸድቅ እግዚአብሔር ነው፤ እርሱ የአማኝ ጽድቅ አምላክ ነው።
2. “ቀደም ሲል በጭንቀት ውስጥ ሳለሁ አስፍተኸኛል፣ በጭንቀቶቼ ውስጥ ልቤን በቅዱስ ደስታና መጽናናት አስፍተኸዋል፣ ከጭንቀቶቼ በማውጣት ሁኔታዬን አስፍተኸዋል፤ ስለዚህ አሁን፣ ጌታ ሆይ፣ ማረኝና ስማኝ።” በጭንቀት ውስጥ ሳለን እግዚአብሔር አስፍቶልን የነበረው መልካምነት ልምምድ ለወደፊቱ እምነታችንና ተስፋችን ታላቅ ማበረታቻ ብቻ ሳይሆን፣ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር የምናቀርበው መልካም ልመና ነው። “አድርገሃል፤ አታደርግምን? አንተ አምላክ ነህና አትለወጥም፤ ሥራህ ፍጹም ነው።”
II. ገና ለእግዚአብሔር እንግዳ ለሆኑት፣ እና መሲሑን፣ የዳዊትን ልጅ፣ በእነርሱ ላይ እንዲነግሥ ለማይፈልጉት ሰዎች፣ ለማሳመንና ለመለወጥ ወደ ሰው ልጆች ይናገራል።
1. የኃጢአታቸውን ሞኝነት ለማሳመን ይሞክራል (ቁ. 2)። “እናንተ የሰው ልጆች ሆይ” (አንዳንዶች እንደሚሉት የታላላቅ ሰዎች፣ የሳኦል ወይም የአብሳሎም ደጋፊዎች)፣ “እስከ መቼ ድረስ እኔንና መንግሥቴን ትቃወማላችሁ፣ ክፉ የሚመኙልኝ ሰዎች በሐሰትና መሠረተ ቢስ አስተያየቶች ተጽዕኖ ሥር ሆናችሁ ለእርሱ ጥላቻ ታሳያላችሁ?” ወይም ደግሞ በሰፊው ሊወሰድ ይችላል። እግዚአብሔር በመዝሙረኛው በኩል ኃጢአተኞችን ወደ ንስሐ ለማምጣት እዚህ ላይ ይከራከራል። “እግዚአብሔርንና አምልኮውን ችላ በማለት፣ የክርስቶስን መንግሥትና አገዛዝ በመናቅ የምትቀጥሉ እናንተ፣ የምታደርጉትን አስቡ።” (1.) “ራሳችሁን ታዋርዳላችሁ፣ ምክንያቱም እናንተ የሰው ልጆች ናችሁ” (ቃሉ ሰው እንደ ክቡር ፍጥረት ያመለክታል)፤ “የተፈጥሮአችሁን ክብር፣ እና የተሰጣችሁን የምክንያት ኃይሎች ልቀት አስቡ፣ እናም እንዲህ ያለ ምክንያታዊ ያልሆነና ለራሳችሁ የማይገባ ተግባር አትፈጽሙ።” የሰው ልጆች ያስቡና ራሳቸውን እንደ ሰው ያሳዩ። (2.) “ፈጣሪያችሁን ታዋርዳላችሁ፣ ክብሩንም ወደ ውርደት ትለውጣላችሁ።” እነዚህ ቃላት እግዚአብሔርን በክብሩ ላይ ስለሚያደርሱበት በደል ኃጢአተኞችን የሚከስሱ የእግዚአብሔር ቃላት ተደርገው ሊወሰዱ ይችላሉ፤ ወይም የዳዊት ቃላት ከሆኑ፣ “ክብር” የሚለው ቃል ዳዊት ክብሬ ብሎ የጠራውን እግዚአብሔርን ሊያመለክት ይችላል (መዝሙር 3:3)። ጣዖት አምላኪዎች የእግዚአብሔርን ክብር ወደ ውርደት በመለወጥ ተከስሰዋል (ሮሜ 1:23)። ሁሉም ሆን ብለው ኃጢአት የሚሠሩ ሰዎች የሕጉን ትእዛዛት ባለመታዘዝ፣ የጸጋውን አቅርቦቶች በመናቅ፣ እና ለእግዚአብሔር ብቻ የሚገባውን ፍቅርና አገልግሎት ለፍጥረት በመስጠት እንዲህ ያደርጋሉ። የእግዚአብሔርን ቅዱስ ስም የሚያረክሱ፣ ቃሉንና ሥርዓቶቹን የሚያፌዙ፣ እና እርሱን እንደሚያውቁ እየተናገሩ በሥራቸው የሚክዱ፣ ክብሩን ወደ ውርደት ለመለወጥ የሚችሉትን ሁሉ ያደርጋሉ። (3.) “ራሳችሁን ታታልላላችሁ፡- ከንቱነትን ትወዳላችሁ፣ ውሸትንም ትፈልጋላችሁ፣ ወይም ውሸት የሆነውን ነገር ትፈልጋላችሁ። እናንተ ራሳችሁ ከንቱና ውሸታም ናችሁ፣ እናም እንዲህ መሆን ትወዳላችሁ።” ወይም ደግሞ፣ “በመጨረሻ ከንቱነትና ውሸት ብቻ በሚሆን ነገር ላይ ልባችሁን ታደርጋላችሁ።” ዓለምን የሚወዱ፣ እና ከታች ያሉትን ነገሮች የሚፈልጉ፣ ከንቱነትን ይወዳሉ፣ ውሸትንም ይፈልጋሉ፤ እንዲሁም የስሜት ደስታን የሚወዱ፣ እና የዚህን ዓለም ሀብት ለራሳቸው የሚያደርጉ ሰዎችም እንዲሁ ናቸው፤ እነዚህ ያታልሏቸዋልና ያጠፏቸዋል። “እስከ መቼ ድረስ ይህን ታደርጋላችሁ? ለራሳችሁ ፈጽሞ ብልህ አትሆኑም፣ ግዴታችሁንና ጥቅማችሁን ፈጽሞ አታስቡም? መቼ ይሆን?” (ኤርምያስ 13:27)። የሰማይ አምላክ ኃጢአተኞች እርሱን በማዋረድ፣ ራሳቸውን በማታለልና በማጥፋት የሚቀጥሉበት ጊዜ ረጅም እንደሆነ ያስባል።
2. እግዚአብሔር ለበጎ ሰዎች ያለውን ልዩ ሞገስ፣ በእነርሱ ላይ ያለውን ልዩ ጥበቃ፣ እና የሚገባቸውን ልዩ መብቶች ያሳያል (ቁ. 3)። ይህ እዚህ ላይ የሚመጣው፣ (1.) ጻድቅ የሆነውን ሰው መቃወም ወይም ማሳደድ የለባቸውም፣ ወይም ሊያጠፉት ማሰብ የለባቸውም የሚል ምክንያት ነው። እግዚአብሔር ለራሱ የለየውን ከእነዚህ ታናናሾች አንዱን ቢያሰናክሉ በራሳቸው ላይ ነው (ማቴዎስ 18:6)። እግዚአብሔር እነርሱን የሚነኩትን የዓይኑን ብሌን እንደነኩ ይቆጥራል፤ አሳዳጆቻቸውንም ፈጥኖም ይሁን ዘግይቶ እንዲያውቁት ያደርጋል። በሰማይ ድርሻ አላቸው፣ እግዚአብሔር ይሰማቸዋል፣ ስለዚህ ማንም ሊጎዳቸው አይፍራ፣ ምክንያቱም እግዚአብሔር ጩኸታቸውን ይሰማልና ጉዳያቸውንም ይከራከራል (ዘጸአት 22:23)። ዳዊት ስለ ራሱ ወደ ዙፋን መሾም እንደሚናገር በአጠቃላይ ይታሰባል፤ እርሱ ጌታ ለዚያ ክብር የለየው ጻድቅ ሰው ነው፣ እናም እርሱም አይነጥቀውም ወይም ለራሱ አይወስደውም፡- “ስለዚህ ለእርሱና ለእድገቱ የምትሰጡት ተቃውሞ በጣም ወንጀል ነው፣ ምክንያቱም በዚህ በእግዚአብሔር ላይ ትዋጋላችሁ፣ እናም ከንቱና ከንቱ ይሆናል።” እግዚአብሔርም በተመሳሳይ መልኩ ጌታ ኢየሱስን ለራሱ ለይቶታል፣ ያ መሐሪው፤ እናም እድገቱን ለማደናቀፍ የሚሞክሩት በእርግጥ ይበተናሉ፣ ምክንያቱም አብ ሁልጊዜ ይሰማል። ወይም፣ (2.) ራሳቸው መልካም እንዲሆኑ፣ እና ከእንግዲህ ወዲህ በኃጢአተኞች ምክር እንዳይሄዱ ምክንያት ነው። “እስካሁን ከንቱነትን ፈልጋችኋል፤ በእውነት ሃይማኖተኛ ሁኑ፣ እናም እዚህም ለዘላለምም በእውነት ደስተኛ ትሆናላችሁ፤ ምክንያቱም፣” [1.] “እግዚአብሔር በእናንተ ያለውን ፍላጎቱን ለራሱ ያረጋግጣል።” ጌታ ጻድቅ የሆነውን ሰው፣ እያንዳንዱን ጻድቅ ሰው፣ ለራሱ ለይቶታል፣ በዘላለማዊ ምርጫው፣ በውጤታማ ጥሪው፣ በልዩ የአቅርቦቱ አደረጃጀትና በጸጋው ሥራዎች፤ ሕዝቡ ለእርሱ ልዩ ሕዝብ እንዲሆኑ ተነጽፈዋል።