መዝሙረ ዳዊት 41

41:1-4 የእግዚአብሔር ሕዝቦች ከድህነት፣ ከበሽታ ወይም ከውጫዊ መከራ ነፃ አይደሉም፤ ነገር ግን ጌታ ጉዳያቸውን ያያል፣ የሚገባውንም አቅርቦት ይልካል። አማኙም ከጌታው ምሳሌ ተምሮ ድሆችንና የተጨነቁ ወንድሞቹን እንዲያስተውል ይማራል። ይህ የእግዚአብሔርን የመምሰል ክፍል ብዙውን ጊዜ በጊዜያዊ በረከቶች ይመለሳል። ነገር ግን ለተሰበረ ልብ ላለው አማኝ፣ ከመለኮታዊው ቁጣ ፍርሃት ወይም ስሜት፣ ወይም በልቡ ውስጥ ካለ ኃጢአት በላይ የሚያስጨንቅ ነገር የለም። ኃጢአት የነፍስ በሽታ ነው። ይቅር ባይ ምሕረት ይፈውሰዋል፣ የሚያድስ ጸጋም ይፈውሰዋል፤ እናም ለዚህ መንፈሳዊ ፈውስ ከሥጋዊ ጤንነት ይልቅ ይበልጥ በብርቱ ልንተጋ ይገባናል።

መዝሙር 41

የእግዚአብሔር ደግነትና እውነት የሰውን ክፋትና ክህደት በብዛት ሲያዩ ለቅዱሳን ብዙ ጊዜ ድጋፍና መጽናኛ ሆነውላቸዋል። ዳዊትም በበሽታ አልጋው ላይ ሳለ ይህንኑ አግኝቶባቸዋል፤ ጠላቶቹ እጅግ ጨካኞች እንደሆኑ አገኘ፣ አምላኩ ግን እጅግ ቸር ነበር።

I. በዚህ ክፍል በበሽታው ሳለ ከእግዚአብሔር ጋር ባለው ህብረት ራሱን ያጽናናል፤ የእግዚአብሔርን ተስፋዎች በእምነት በመቀበልና በመያዝ (ቁ. 1-3) እና ልቡን ወደ እግዚአብሔር በጸሎት በማንሳት (ቁ. 4)።

II. በዚህ ክፍል የጠላቶቹን ክፋት በእርሱ ላይ፣ የእርሱን ክፉ ፍርዶች፣ በእርሱ ላይ ያደረጉትን የጥላቻ ነጸብራቅ፣ እና በእርሱ ላይ የነበራቸውን ትዕቢተኛ ባህሪ ያሳያል (ቁ. 5-9)።

III. ጉዳዩን ለእግዚአብሔር ይተዋል፣ እርሱም እንደሚቀበለውና እንደሚደግፈው ሳይጠራጠር (ቁ. 10-12)፣ መዝሙሩም በምስጋና ይደመድማል (ቁ. 13)። በበሽታ የተቸገረ አለ? የዚህን መዝሙር መጀመሪያ ይዘምር። በጠላቶች የተሰደደ አለ? መጨረሻውን ይዘምር፤ እኛም ሁላችንም ስንዘምረው በዚህ ዓለም ያሉ የጻድቃንን መከራዎችና መጽናኛዎች ማሰላሰል እንችላለን። ለመዘምራን አለቃ። የዳዊት መዝሙር።

ቁጥር 1-4

በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. ድሆችን ለሚያስቡ የእግዚአብሔር የእርዳታና የመጽናናት ተስፋዎች፤ እና

1. ዳዊት እነዚህን የሚጠቅሰው ወይንም ለሚከተሉት በማሰብ እንደሆነ መገመት እንችላለን። (1.) ለወዳጆቹ፣ በችግር ውስጥ በነበረበት ጊዜ ደግ የሆኑለትና ጉዳዩን በጥንቃቄ የተመለከቱለት፡- ምስኪኑን ዳዊትን የሚያስብ ብፁዕ ነው። እዚህም እዚያም ከእርሱ ጋር የሚያዝኑለት፣ ስለ እርሱ የሚጨነቁለት፣ ጠላቶቹ እጅግ ትዕቢተኞችና ተሳዳቢዎች በሆኑበት ጊዜም እንኳ መከራው ቢኖርበትም መልካም አመለካከታቸውንና አክብሮታቸውን ለእርሱ የጠበቁለት ሰዎች አገኘ፤ በእነዚህ ላይ ይህን በረከት ተናገረ፣ እግዚአብሔርም ያደረጉለትን ደግነት ሁሉ እንደሚመልስላቸው፣ በተለይም እነርሱም በችግር ውስጥ ሲሆኑ እንደሚከፍላቸው ሳይጠራጠር። ጠላቶቹ ያደረጉበት ቅስቀሳ ወዳጆቹን ለእርሱ ይበልጥ እንዲወደዱ አደረጋቸው። ወይም፣ (2.) ለራሱ። ድሆችን እንዳሰበ፣ በቤተ መንግሥት ክብርና ሥልጣን በነበረበት ጊዜ የድሆችን ፍላጎትና መከራ ተመልክቶ ለእነርሱ እፎይታ እንዳደረገለት የህሊናው ምስክርነት ነበረው፣ ስለዚህም እግዚአብሔር እንደ ተስፋው በበሽታው ጊዜ እንደሚያበረታውና እንደሚያጽናናው እርግጠኛ ነበር።

2. እነዚህን በአጠቃላይ ለራሳችን ተግባራዊ በማድረግ ልንመለከታቸው ይገባል። እዚህ ላይ በዚያ ተስፋ ላይ የተሰጠ አስተያየት አለ፡- ምሕረተኞች ብፁዓን ናቸው፣ ምሕረትን ያገኛሉና። ልብ ይበሉ፣ (1.) ከእኛ የሚጠበቀው ምሕረት ምንድን ነው? ድሆችን ወይም የተቸገሩትን፣ በአእምሮ፣ በሰውነት ወይም በንብረት የተጎዱትን ማሰብ ነው። እነዚህን በጥበብና በርኅራኄ ልናስባቸው ይገባል፤ መከራቸውን ልብ ልንልና ሁኔታቸውን ልንጠይቅ፣ ከእነርሱ ጋር ልናዝንና በጎ በሆነ መንገድ ልንፈርድባቸው ይገባል። ድሆችን በጥበብ ልናስብ ይገባል፤ ማለትም፣ እኛ ራሳችን በሌሎች ድህነትና መከራ ልንማር ይገባል፤ ለእኛ መዝሙር (ማስኪል) መሆን አለበት፣ እዚህ ላይ ጥቅም ላይ የዋለው ቃል ይህ ነው። (2.) በዚህ መንገድ ምሕረትን ካሳየን ለእኛ የተስፋው ምሕረት ምንድን ነው? ድሆችን የሚያስብ (ሊረዳቸው ባይችልም እንኳ፣ እርሱ ግን ያስባቸዋል፣ ለእነርሱም አዛኝ የሆነ አሳቢነት አለው፣ ሲረዳቸውም በጥንቃቄና በማስተዋል ይሠራል) በአምላኩ ይታሰባል፡- በጻድቃን ትንሣኤ ብቻ ሳይሆን፣ በምድርም ላይ ይባረካል። ይህ የሃይማኖት ክፍል፣ ከማንኛውም በላይ፣ አሁን ያለውን ሕይወት ተስፋ አለው እና ብዙውን ጊዜ በጊዜያዊ በረከቶች ይካሳል። ለድሆች ለጋስነት የመበልጸግ እጅግ አስተማማኝና አስተማማኝ መንገድ ነው፤ ይህን የሚተገብሩት ከእግዚአብሔር ወቅታዊና ውጤታማ እርዳታ እንደሚያገኙ እርግጠኛ ሊሆኑ ይችላሉ። [1.] በሁሉም ችግሮች ውስጥ፡- በክፉ ቀን ያድናቸዋል፣ ስለዚህም ጊዜው እጅግ የከፋ በሚሆንበት ጊዜ ለእነርሱ መልካም ይሆናል፣ ሌሎች በተዘፈቁበት መከራ ውስጥ አይወድቁም፤ በእግዚአብሔር ቁጣ ቀን ማንም ቢደበቅ፣ እነርሱ ይደበቃሉ። ልባቸው ከደነደኑት ራሳቸውን በዚህ መንገድ የሚለዩትን እግዚአብሔር ከከባድ አያያዝ ይለያቸዋል። በአደጋ ውስጥ ናቸው? እርሱ ይጠብቃቸዋልና በሕይወት ያቆያቸዋል፤ ሕይወታቸውን ሺህ ጊዜ ያጡትም፣ ምርጦቹ እንዳደረጉት፣ ሕይወታቸው እንደ ምርኮ ከተሰጣቸው እንደ ታላቅ ሞገስ ሊቀበሉት ይገባል። እርሱ “ይመረጣሉ” አይልም፣ ነገር ግን “የሞት ፍላጻዎች በዙሪያቸው በብዛት ሲበሩ ይጠበቃሉና በሕይወት ይቆያሉ” ይላል። ጠላቶቻቸው ያስፈራሯቸዋል? እግዚአብሔር በጠላቶቻቸው ፈቃድ አሳልፎ አይሰጣቸውም፤ እኛ ያለን እጅግ ኃያል ጠላትም ከላይ ካልተሰጠው በቀር በእኛ ላይ ምንም ሥልጣን ሊኖረው አይችልም። የሚወደን የእግዚአብሔር በጎ ፈቃድ የሚጠሉንን ሁሉ፣ ሰዎችንም አጋንንትንም፣ ከክፉ ፈቃዳቸው ለመጠበቅ በቂ ነው፤ ድሆችን ካሰብንና ለመርዳትና ለማዳን ከረዳን በዚያ በጎ ፈቃድ ውስጥ ድርሻ እንዳለን ቃል ልንገባ እንችላለን። [2.] በተለይም በበሽታ ጊዜ (ቁ. 3)፡- እግዚአብሔር በደዌ አልጋ ላይ፣ ለረጅም ጊዜ ታሞ በተኛበት፣ በሰውነትም በመንፈስም ያበረታዋል፣ አልጋውንም ሁሉ ያዘጋጅለታል—ይህም የታመሙ ሰዎችን የሚንከባከቡ፣ በተለይም እናቶች ለታመሙ ልጆቻቸው አልጋቸውን ምቹ ለማድረግ የሚያደርጉትን እንክብካቤ የሚያመለክት እጅግ ትሑት አገላለጽ ነው፤ እግዚአብሔር ራሱ የሚያዘጋጀው አልጋም በእርግጥ በጥሩ ሁኔታ የተዘጋጀ መሆን አለበት። አልጋውን ከራስ እስከ እግር ያዘጋጅለታል፣ ስለዚህም ምንም ክፍል የማይመች አይሆንም፤ አልጋውን ያዞረዋል (ቃሉ እንዲህ ነው)፣ አናውጦ እጅግ ምቹ ያደርገዋል፤ ወይም ወደ ጤና አልጋ ይለውጠዋል። ማስታወሻ፡- እግዚአብሔር ሕዝቡን በሰውነታቸው ሕመም እና በሽታዎች ውስጥ እንደሚያበረታቸውና ምቾት እንደሚሰጣቸው ቃል ገብቷል። እርሱ ፈጽሞ እንደማይታመሙ፣ ወይም ለረጅም ጊዜ በደዌ እንደማይተኙ፣ ወይም በሽታቸው ለሞት እንደማይሆን ቃል አልገባም፤ ነገር ግን መከራቸውን በትዕግስት እንዲሸከሙና ውጤቱን በደስታ እንዲጠብቁ እንደሚያስችላቸው ቃል ገብቷል። ሰውነት በሕመም ውስጥ ሲሆን ነፍስ በጸጋው በምቾት እንድትኖር ይደረጋል።

II. የዳዊት ጸሎት፣ በእነዚህ ተስፋዎች የተመራና የተበረታታ (ቁ. 4)፡- ነፍሴን ፈውሳት አልኩ። በጸሎታችን የተናገርነውን በተግባራችን እንዳንክድ የጸሎታችንን የተወሰነ መዝገብ መያዝ ለእኛ መልካም ነው። እዚህ ላይ፣ 1. ትሑት ልመናው፡- አቤቱ፣ ማረኝ። የጥብቅ ፍትህን ፈተና መቋቋም እንደማይችል የሚያውቅ ሰው እንደመሆኑ መጠን ወደ ምሕረት ይማጸናል። ምርጥ ቅዱሳን፣ ለድሆች ምሕረት ያደረጉትም እንኳ፣ እግዚአብሔርን ዕዳ ያለበት አላደረጉትም፣ ነገር ግን በምሕረቱ ላይ ራሳቸውን መጣል አለባቸው። በበትር ሥር ስንሆን ራሳችንን በዚህ መንገድ ለአምላካችን ርኅሩኅ ምሕረት ልናቀርብ ይገባል፡- አቤቱ፣ ነፍሴን ፈውሳት። ኃጢአት የነፍስ በሽታ ነው፤ ይቅር ባይ ምሕረት ይፈውሳታል፤ የሚያድስ ጸጋ ይፈውሳታል፤ ይህን መንፈሳዊ ፈውስ ከሥጋዊ ጤና ይልቅ ከሥጋዊ ጤና ይልቅ በብርቱ ልንፈልገው ይገባል።

2. የንስሐ መናዘዙ፡- “በአንተ ላይ ኃጢአት ሠርቻለሁ፣ ስለዚህም ነፍሴ ፈውስ ያስፈልጋታል። እኔ ኃጢአተኛ ነኝ፣ ምስኪን ኃጢአተኛ ነኝ፤ ስለዚህም አቤቱ፣ ማረኝ” ሉቃስ 18:13። ይህ የሚያመለክተው አንድን የተለየ ከባድ የኃጢአት ድርጊት ሳይሆን፣ በአጠቃላይ፣ በሽታው በፊቱ ያቀረባቸውን ብዙ የድካም ኃጢአቶቹን ነው፣ የእነዚህም መዘዝ ፍርሃት “ነፍሴን ፈውሳት” ብሎ እንዲጸልይ አደረገው።

41:5-13 እኛ የቅንነት እጦት በመኖሩ በጽድቅ እናማርራለን፤ በሰው ልጆች መካከልም እውነተኛ ወዳጅነት እምብዛም እንደማይገኝ እንናገራለን፤ ነገር ግን የቀድሞ ዘመናት የተሻሉ አልነበሩም። በተለይም ዳዊት ታላቅ እምነት የጣለበት አንድ ሰው ከጠላቶቹ ወገን ሆነ። ወዳጆች ናቸው ብለን ከምንገምታቸው ሰዎች ክፋት ከደረሰብን፣ እንግዳ ነገር አይምሰለን። እኛስ ራሳችን በዚህ መንገድ ከእግዚአብሔር ጋር የገባነውን ቃል ኪዳን አላፈረስንምን? ዘወትር እንጀራውን እንበላለን፤ ሆኖም ግን በእርሱ ላይ ተረከዛችንን እናነሳለን።