1አቤቱ፥ እኔ በየውሃቴ ሄጃለሁና ፍረድልኝ፤ በእግዚአብሔርም አምኛለሁና አልናወጥም።
2አቤቱ፥ ፍተነኝ መርምረኝም፤ ኵላሊቴንና ልቤን ፍተን።
3ምሕረትህ በዓይኔ ፊት ነውና፥ በእውነትህም ተመላለስሁ።
4በከንቱ ሸንጎ አልተቀመጥሁም፥ ከዓመፀኞችም ጋር አልገባሁም።
5የክፉዎችን ማኅበር ጠላሁ፥ ከዝንጉዎችም ጋር አልቀመጥም።
6እጆቼን በንጽሕና አጥባለሁ፤ አቤቱ፥ መሠዊያህን እዞራለሁ፥
7የምስጋናን ድምፅ እሰማ ዘንድ፥ ተአምራትህንም ሁሉ እነግር ዘንድ።
8አቤቱ፥ የቤትህን ስፍራ፡ የክብርህንም ማደሪያ ቦታ ወደድሁ።
9ከኃጢአተኞች ጋር ነፍሴን፥ ከደም ሰዎችም ጋር ሕይወቴን አታጥፋ።
10በእጃቸው ተንኰል አለባቸው፥ ቀኛቸውም መማለጃ ተሞልታለች።
11እኔ ግን በየውሃቴ ሄጃለሁ፤ አድነኝ ማረኝም።
12እግሮቼ በቅንነት ቆመዋልና፤ አቤቱ፥ በማኅበር አመሰግንሃለሁ።
መዝሙር ፳፮፥፱ ዳዊት በዚህ መዝሙር ውስጥ ስለ ቅንነቱ ወደ እግዚአብሔር ይማፀናል። እዚህ ላይ ዳዊት በመንፈሰ ትንቢት ራሱን እንደ ክርስቶስ ምሳሌ አድርጎ ይናገራል። እዚህ ላይ ስለ ንጹሕ ነውር የለሽነቱ የተናገረው ነገር ሙሉ በሙሉ እና በሚገባ እውነት የነበረው ስለ ክርስቶስ ብቻ ነውና፣ ለእርሱም ልንተገብረው እንችላለን። እኛ በእርሱ ፍጹማን ነን። በቅንነቱ የሚመላለሰው ሰው፣ ሆኖም ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ጸጋ የሚታመን፣ ኢየሱስ አስታራቂ በሆነበት ቃል ኪዳን መሠረት፣ እስከ ሞት ድረስ በነበረው ነውር የለሽ ታዛዥነቱ የተነሳ፣ ተቀባይነት ባለው ሁኔታ ውስጥ ነው። ይህ ሰው ውስጣዊ ነፍሱ በእግዚአብሔር እንዲመረመርና እንዲፈተን ይፈልጋል። የልቡን ተንኮለኛነት ያውቃል፤ እያንዳንዱን ኃጢአት ለማወቅና ለመግደል ይፈልጋል፤ እውነተኛ አማኝ መሆኑን ለማረጋገጥም ይናፍቃል፣ የእግዚአብሔርንም ቅዱስ ትእዛዛት ለመፈጸም። መጥፎ ጓደኝነትን ለማስወገድ ከፍተኛ ጥንቃቄ ማድረግ የቅንነታችን መልካም ማስረጃም ነው፣ በቅንነትም እንድንቆይ የሚያስችል ጥሩ መንገድም ነው። ግብዞችና አስመስለው የሚመላለሱ ሰዎች የእግዚአብሔርን ሥርዓቶች ሲፈጽሙ ይገኛሉ፤ ነገር ግን እኛ መዝሙረኛው እዚህ ላይ እንደነገረን እንዳደረገው፣ በንስሓና በኅሊናዊ ታዛዥነት ልምምድ ሥርዓቶቹን የምንፈጽማቸው ከሆነ፣ የእውነተኛነት ጥሩ ምልክት ነው። መሠረቱ በእርሱ ስር የጸና እንደሆነ ይሰማዋል። በምድር ላይ ከጉባኤዎቹ ጋር ጌታን በመባረክ ደስ እንደሚሰኝ፣ ብዙም ሳይቆይ በሰማይ ካለው ታላቁ ጉባኤ ጋር ለእግዚአብሔርና ለበጉ ለዘላለም ምስጋናን በመዘመር እንደሚቀላቀል ያምናል።
መዝሙር 26። በዚህ መዝሙር ቅዱስ ዳዊት ራሱን በከባድ ፈተና ላይ ያደርጋል፤ ይህ ፈተና በእግዚአብሔርና በአገሩ ሳይሆን በእግዚአብሔርና በራሱ ሕሊና ነው፤ ለሁለቱም ታማኝነቱን አስመልክቶ ይማጸናል (ቁ. 1, 2)። ይህንንም ለማረጋገጥ የሚከተሉትን ያቀርባል፦
I. ለእግዚአብሔርና ለጸጋው የነበረው የማያቋርጥ አክብሮት (ቁ. 3)።
II. ለኃጢአትና ለኃጢአተኞች የነበረው ጥልቅ ጥላቻ (ቁ. 4, 5)።
III. ለእግዚአብሔር ሥርዓቶች የነበረው ቅን ፍቅርና ለእነርሱ የነበረው እንክብካቤ (ቁ. 6-8)።
በዚህ መንገድ ታማኝነቱን ካረጋገጠ በኋላ፣
1. የክፉዎችን ፍርድ ይጸየፋል (ቁ. 9, 10)።
2. ታማኝነቱንና በእግዚአብሔር ያለውን ተስፋ አጥብቆ ለመያዝ በቆራጥነት ራሱን በእግዚአብሔር ምሕረትና ጸጋ ላይ ይጥላል (ቁ. 11, 12)።
ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ የእግዚአብሔርን ሞገስ እንድናገኝና በሕሊናችንም ሰላም እንዲኖረን ምን መሆንና ምን ማድረግ እንዳለብን ለራሳችንና እርስ በእርሳችን ማስተማርና መምከር አለብን፤ በጸጋው አማካኝነት እነዚህን ባሕርያት በተወሰነ ደረጃ አሟልተናል ማለት ከቻልን፣ እንደ ዳዊት እኛም በዚህ መጽናናት እንችላለን። የተማረው አሚራልደስ (Amyraldus) በዚህ መዝሙር ላይ ባቀረበው ክርክር፣ ዳዊት እዚህ ላይ በትንቢት መንፈስ ተነድቶ ስለ ራሱ እንደ ክርስቶስ ምሳሌነት እንደተናገረ ይጠቁማል፤ እዚህ ላይ ስለ ንጹሕ ንጽሕናው የተናገረው ነገር ሙሉ በሙሉና በግልጽ እውነት የሆነው ስለ እርሱ ብቻ ነውና፣ ይህን መዝሙር ስንዘምር ለእርሱ ልናውለው እንችላለን። "በእርሱ ፍጹማን ነን።"
የዳዊት መዝሙር።
ቁጥር 1-5። ዳዊት ይህን መዝሙር የጻፈው በሳኦልና በሰዎቹ ሲሰደድ ሳይሆን አይቀርም፤ እነርሱም ኢፍትሐዊ ቁጣቸውን ለማስመሰል እሱን በጣም መጥፎ ሰው አድርገው አቅርበውት ነበር፤ በብዙ ከባድ ወንጀሎችና ጥፋቶች በሐሰት ከሰሱት፤ ሊያጠቁትም እንደ አውሬ ቆዳ ለበሱት። ንጽሕና ራሱ ለስም መከላከያ ባይሆንም፣ ከስም ማጥፋት ወቀሳዎች ግን ለልብ መከላከያ ነው። በዚህም እርሱ የክርስቶስ ምሳሌ ነበር፤ ክርስቶስ የሰዎች ስድብ ሆነ፤ ለተከታዮቹም ስለ እነርሱ በሐሰት ክፉ ነገር ሁሉ እንደሚነገርባቸው አስቀድሞ ተናግሮ ነበር። አሁን ዳዊት በዚህ ሁኔታ ውስጥ ምን እንዳደረገ እንመልከት።
I. ወደ እግዚአብሔር ጻድቅ ፍርድ ይማጸናል (ቁ. 1)፦ "አቤቱ፥ ፍረድልኝ፤ በእኔና በከሳሾቼ መካከል፣ በአሳዳጁና በድሃው እስረኛ መካከል ዳኛ ሁን፤ በክብር አውጣኝ፤ በሐሰት የሚከሱኝንም አሳፍር።" በእስራኤል ውስጥ የበላይ ዳኛ የነበረው ሳኦል ራሱ ጠላቱ ስለነበር፣ ከእርሱ ጋር ባለው ክርክር ወደ እግዚአብሔር ራሱ እንጂ ወደ ሌላ ማንም መማጸን አይችልም ነበር። በእግዚአብሔር ላይ ለፈጸማቸው በደሎች፣ "አቤቱ፥ ከባሪያህ ጋር ወደ ፍርድ አትግባ" (መዝሙር 143:2)፣ "የልጅነት ኃጢአቴንና መተላለፌን አታስብ" (መዝሙር 25:7) በማለት ይጸልያል፤ በዚህም ወደ እግዚአብሔር ምሕረት ይማጸናል። ነገር ግን በሳኦል ላይ ለፈጸማቸው በደሎች፣ ወደ እግዚአብሔር ፍትሕ ይማጸናል፤ እንደ መዝሙር 43:1 ለእርሱ እንዲፈርድለት ይለምናል። ወይም ደግሞ እንዲህ ማለት ይቻላል፦ ራሱን ከኃጢአት ክስ ማጽደቅ አይችልም፤ በደሉ ታላቅ እንደሆነና እግዚአብሔር በታላቅ ምሕረቱ ይቅር ካላለው እንደሚጠፋ ያውቃል። ነገር ግን ራሱን ከግብዝነት ክስ ማጽደቅ ይችላል፤ በጸጋ ቃል ኪዳን መሠረት፣ ከእግዚአብሔር ሞገስን ከሚጠብቁት አንዱ እንደሆነ ተስፋ ለማድረግ ምክንያት አለው። በዚህ መንገድ ቅዱስ ኢዮብ ብዙ ጊዜ ኃጢአት እንደሠራ አምኗል፤ ሆኖም ግን ታማኝነቱን አጥብቆ ይዞ ነበር። ማስታወሻ፦ በሐሰት ለተከሰሱ ሰዎች መጽናኛ የሚሆነው ጻድቅ አምላክ መኖሩ ነው፤ እርሱም ፈጥኖም ይሁን ዘግይቶ ንጽሕናቸውን ያጸዳል፤ በሃይማኖት ቅን ለሆኑ ሁሉ ደግሞ እግዚአብሔር ራሱ ለቅንነታቸው ምስክር መሆኑ መጽናኛ ነው።
II. ለማይሳሳው ፍለጋው ራሱን ያስገዛል (ቁ. 2)፦ "አቤቱ፥ መርምረኝ፥ ፈትነኝም፤ ወርቅ እንደሚፈተን፣ ደረጃውን የጠበቀ መሆኑን እይ።" እግዚአብሔር የእያንዳንዱን ሰው እውነተኛ ባሕርይ ያውቃል፤ የልብን ሐሳብና ዓላማ ያውቃልና፤ ማንኛውንም ማስመሰል ያያል። ዳዊት "አቤቱ፥ መርምረኝ" ብሎ ይጸልያል፤ ይህም እግዚአብሔር እርሱን በማወቁ ደስተኛ እንደነበረና ራሱን ለራሱ እንዲገልጥለት እንዲሁም ለዓለም ሁሉ እንዲገልጠው በእውነት እንደፈለገ ያሳያል። ለአምላኩ ባለው አምልኮና ለንጉሡ ባለው ታማኝነት (በሁለቱም አስመሳይ እንደሆነ ተጠርጥሮ ነበር) በጣም ቅን ስለነበር፣ በልቡ መስኮት ቢኖረውና የሚፈልግ ሁሉ ልቡን ማየት ቢችል ምኞቱ ነበር።
III. ቅንነቱን በይፋ ያውጃል (ቁ. 1)፦ "በንጽሕናዬ ተመላለስሁ፤ አካሄዴ ከምግባሬ ጋር ተስማምቶ ነበር፤ አንዱ ክፍሌም ከሌላው ጋር የተዋሃደ ነበር።" በእግዚአብሔር ጸጋ በንጽሕናችን እንደተመላለስንና በዓለም ውስጥ ያለን አካሄዳችን በቅንነትና በእግዚአብሔራዊ እውነት እንደነበረ ማረጋገጥ ካልቻልን፣ በንጽሕናችን መኩራት ከንቱ ነው። እዚህ ላይ የንጽሕናውን በርካታ ማረጋገጫዎችን ያቀርባል፤ ይህም በጌታ ላይ እንደ ጻድቅ ዳኛ እንዲታመን አበረታታው፤ እርሱም ጻድቅ ጉዳዩን የሚደግፍና የሚከራከርለት ነበር፤ በክብር እንደሚወጣ (ስለዚህ አልወድቅም) እና ከክብሩ ሊያወርዱት፣ እምነቱን ሊያናውጡት፣ ስሙን ሊያበላሹትና ወደ ዙፋኑ እንዳይመጣ ሊያግዱት የተማከሩት እንደማይሳካላቸው እርግጠኛ ነበር (መዝሙር 62:4)። በሃይማኖት ቅን የሆኑ ሰዎች በእግዚአብሔር ሊታመኑ ይችላሉ፤ እንዳይወድቁ፣ ማለትም ከሃይማኖታቸው እንዳይርቁ።
1. ለእግዚአብሔርና ለጸጋው የማያቋርጥ አክብሮት ነበረው (ቁ. 3)።
(1.) የእግዚአብሔርን መልካም ሞገስ እንደ መጨረሻ ግቡና ዋነኛ መልካምነቱ አድርጎ ይመለከት ነበር፦ "ቸርነትህ በዓይኖቼ ፊት ነው"። በሃይማኖት የምናደርገውን ነገር ለእግዚአብሔር ካለን ፍቅር፣ እርሱም ከሁሉ የላቀ ፍጡርና ምርጥ ወዳጅና በጎ አድራጊ እንደሆነ ከሚያሳዩ መልካም ሐሳቦች፣ እንዲሁም በሕይወታችን ዘመን ሁሉ ያየነውን የእግዚአብሔርን መልካምነት ከሚያሳየን የምስጋና ስሜት የተነሳ የምናደርግ ከሆነ፣ ይህ የቅንነታችን ጥሩ ማስረጃ ይሆናል። የእግዚአብሔርን ቸርነት እንደ ምሳሌያችን አድርገን፣ መልካም የሆነውን እርሱን በመከተል (1 ጴጥሮስ 3:13)፣ ራሳችንን ለማስማማት የምንጥር ከሆነ፤—የእግዚአብሔርን ሞገስ እንዳናጣ በመፍራትና በሁሉም መንገድ በፍቅሩ ውስጥ ራሳችንን ለመጠበቅ በመጨነቅ፣ እንደ ታላቅ ግዴታችንና ማበረታቻችን አድርገን የምንመለከተው ከሆነ፣—ይህ የንጽሕናችን ጥሩ ማስረጃ ብቻ ሳይሆን፣ በእርሱ ውስጥ ለመጽናትም ትልቅ ተጽዕኖ ይኖረዋል።
(2.) ራሱን በእግዚአብሔር ቃል እንደ ሕጉ ይመራ ነበር፦ "በእውነትህም ተመላለስሁ"፣ ማለትም እንደ ሕግህ፣ ሕግህ እውነት ነውና። ማስታወሻ፦ የእግዚአብሔርን ቸርነት ጥቅም ሊጠብቁ የሚችሉት በእውነትና በእነርሱ ላይ በተመሠረቱ ሕጎቹ የሚኖሩ ብቻ ናቸው። አንዳንዶች ይህንን የእግዚአብሔርን ምሳሌ በእውነትና በታማኝነት፣ እንዲሁም በመልካምነትና በቸርነት መከተሉ እንደሆነ ይረዱታል። እንደ ተወዳጅ ልጆች የእግዚአብሔር ተከታዮች የሆኑ በእርግጥም መልካም ይሄዳሉ።
2. ከፍሬ ከሌላቸው የጨለማ ሥራዎችና ከእነዚያ ሥራዎች ሠራተኞች ጋር ምንም ግንኙነት አልነበረውም (ቁ. 4, 5)። በዚህም ለንጉሡ በእውነት ታማኝ እንደነበረ ታየ፤ ለመንግሥቱ የማይወዱትን፣ እርሱን የናቁትን የቤልሆር ልጆች (1 ሳሙኤል 10:27) ከማንም ጋር አልተባበረም።