ኦሪት ዘኍልቍ 2

2:1-34 የነገዶች በድንኳኖቻቸው ሥርዓት። - ነገዶች በመካከላቸው ባለው መገናኛ ድንኳን ዙሪያ እንዲሰፍሩ ታዘዋል። ይህም የእግዚአብሔር ጸጋ የተሞላበት መገኘት ምልክት ነበር። ሆኖም ግን፣ መቅደሱን በማክበር ድንኳኖቻቸውን ራቅ አድርገው እንዲጥሉ ታዘው ነበር። የእስራኤል ልጆች ሳያጕረመርሙ ወይም ሳይከራከሩ በየተመደበላቸው ስፍራ ተቀመጡ፤ ይህም ለጥበቃቸው እንደሆነ ሁሉ ለውበታቸውም ነበር። በተመደበልን ስፍራ ተብቃቅተን መኖር፣ እናም ሳይቀና ወይም ሳያጕረመርም፤ ያለ ምኞት ወይም ስግብግብነት በአግባቡ ለመኖር መጣር የእኛ ግዴታችንና ጥቅማችን ነው። እንደዚሁ ሁሉ፣ የወንጌል ቤተ ክርስቲያን፣ እያንዳንዱ ሰው ስፍራውን እያወቀና እየጠበቀ፣ እንደ ቅዱሳት መጻሕፍት አብነት የተቀናጀች መሆን አለባት፤ ከዚያም ለቤተ ክርስቲያን መልካሙን የሚመኙ ሁሉ ሥርዓታቸውን አይተው ይደሰታሉ፣ ቆላስይስ 2:5።

ምዕራፍ 2

በቀድሞው ምዕራፍ የተቆጠሩት የእስራኤል በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎች በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ተሰብስበው፣ በመለኮታዊ ትእዛዝ ሰፈራቸው በሥርዓት ተደራጅቷል። እዚህ ላይ የሚከተሉት ይገኛሉ፦

I. ስለዚህ ጉዳይ የተሰጠ አጠቃላይ ትእዛዝ (ቁ. 1, 2)።

II. እያንዳንዱ ነገድ በአራት የተለያዩ ክፍሎች፣ በእያንዳንዱ ክፍል ሦስት ነገድ እንዲሰፍር የተሰጡ ልዩ መመሪያዎች።

1. በምሥራቅ በኩል በግንባር ቀደምትነት ይሁዳ፣ ይሳኮርና ዛብሎን ተሰፍረው ነበር (ቁ. 3-9)።

2. በቀኝ በኩል፣ በደቡብ፣ ሮቤል፣ ስምዖንና ጋድ (ቁ. 10-16)።

3. በኋለኛው ክፍል፣ በምዕራብ፣ ኤፍሬም፣ ምናሴና ቢንያም (ቁ. 18-24)።

4. በግራ በኩል፣ በሰሜን፣ ዳን፣ አሴርና ንፍታሌም (ቁ. 25-31)።

5. መገናኛው ድንኳን በመካከል (ቁ. 17)።

III. የዚህ ትእዛዝ ማጠቃለያ (ቁ. 32፣ ወዘተ)።

ቁጥር 1-2

እዚህ ላይ፣ ሲያርፉ በሥርዓት እንዲሰፍሩና ሲጓዙም በሥርዓት እንዲሄዱ የተሰጠ አጠቃላይ ትእዛዝ ይገኛል። ምናልባትም እስከዚያ ጊዜ ድረስ የተወሰነ ሥርዓት ተከትለው ሊሆን ይችላል፤ ከግብፅ የወጡት በሰልፍ ነበርና (ዘፀ. 13:18)፤ አሁን ግን በተሻለ መንገድ ተደራጁ።

1. ሁሉም በድንኳን ይኖሩ ነበር፣ ሲጓዙም ድንኳኖቻቸውን ሁሉ ይዘው ይሄዱ ነበር፤ የሚኖሩባትም ከተማ አላገኙምና (መዝ. 107:4)። ይህ በዚህ ዓለም ያለንበትን ሁኔታ ያሳየናል። ተንቀሳቃሽ ሁኔታ ነው (ዛሬ እዚህ ነን ነገ ደግሞ እንሄዳለን)፤ እንዲሁም ወታደራዊ ሁኔታ ነው፦ ሕይወታችን ጦርነት አይደለምን? በዚህ ዓለም ውስጥ ድንኳኖቻችንን ብቻ እንተክላለን፣ ዘላቂ ከተማም የለንም። ስለዚህ፣ በዚህ ዓለም ውስጥ ድንኳን እየተከልን ሳለ፣ በእርሱ ውስጥ ወደፊት እንገፋ።

2. የአንድ ነገድ ሰዎች በአንድ ላይ፣ እያንዳንዱ በራሱ ዓርማ አጠገብ ይሰፍሩ ነበር። ማስታወሻ፦ እርስ በርስ መዋደድና መተሳሰብ፣ መነጋገርና መተባበር በዘመዶች መካከል እንዲቀጥል የእግዚአብሔር ፈቃድ ነው። እርስ በርስ የሚዛመዱ ሰዎች በተቻለ መጠን እርስ በርስ መተዋወቅ አለባቸው፤ የተፈጥሮ ትስስርም የክርስቲያናዊ ህብረትን ትስስር ለማጠናከር ጥቅም ላይ መዋል አለበት።

3. እያንዳንዱ ሰው ቦታውን ማወቅና በእርሱ ውስጥ መቆየት አለበት፤ በፈለጉበት ቦታ እንዲሰፍሩ ወይም በፈለጉበት ጊዜ እንዲነሱ አልተፈቀደላቸውም ነበር፣ ነገር ግን እግዚአብሔር ቦታቸውን ወስኖላቸው በዚያ እንዲቆዩ አዘዛቸው። ማስታወሻ፦ የመኖሪያችንን ወሰን የሚወስንልን እግዚአብሔር ነው፣ እኛም ራሳችንን ለእርሱ አሳልፈን መስጠት አለብን። እርሱ ርስታችንን ይመርጥልናል (መዝ. 47:4)፣ እኛም ምርጫውን መቀበል አለብን፣ መዘዋወርን መውደድ የለብንም፣ ወይም ከጎጆዋ እንደምትቅበዘበዝ ወፍ መሆን የለብንም።

4. እያንዳንዱ ነገድ የራሱ ዓርማ፣ ባንዲራ ወይም ምልክት ነበረው፣ እናም እያንዳንዱ ቤተሰብ የራሱ የሆነ የአባቶቻቸው ቤት ምልክት የነበረው ይመስላል፣ ይህም በእኛ ዘመን በእያንዳንዱ ክፍለ ጦር ውስጥ እንዳሉት የየክፍሉ ወይም የየኩባንያው ባንዲራዎች ይያዝ ነበር። እነዚህም የነገዶችንና የቤተሰቦችን ልዩነት ለመለየት፣ ለመሰብሰብና አንድ ላይ ለማቆየት ይጠቅሙ ነበር፤ ይህንንም በማመሳሰል የወንጌል ስብከት ዓርማ እንደሚያነሳ፣ አሕዛብም የሚፈልጉትና የሚሰፍሩበት እንደሆነ ተነግሯል (ኢሳ. 11:10, 12)። ማስታወሻ፦ እግዚአብሔር የሥርዓት አምላክ ነው እንጂ የግርግር አይደለም። እነዚህ ዓርማዎች ይህን ታላቅ ሠራዊት ለወዳጆቹ ይበልጥ ውብ፣ ለጠላቶቹም ይበልጥ አስፈሪ እንዲመስል አድርገውታል። የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን እንደ ዓርማ ባለው ሠራዊት አስፈሪ እንደሆነች ተነግሯል (መኃ. 6:10)። እነዚህ ዓርማዎች እንዴት እንደተለዩ እርግጠኛ አይደለም፦ አንዳንዶች እያንዳንዱ ነገድ የራሱ የሆነ ዓርማ የሊቀ ካህናቱ ኤፉድ ላይ የዚያ ነገድ ስም በተጻፈበት የከበረ ድንጋይ ቀለም ተመሳሳይ እንደነበረ ይገምታሉ፣ እናም ልዩነቱ ይህ ብቻ ነበር። ብዙዎቹ ዘመናዊ አይሁዶች በእያንዳንዱ ዓርማ ላይ የያዕቆብን በረከት የሚያመለክት የጦር ምልክት ተስሎበት እንደነበር ያስባሉ። ይሁዳ አንበሳን፣ ዳን እባብን፣ ንፍታሌም ሚዳቋን፣ ቢንያም ተኩላን፣ ወዘተ. ይዞ ነበር። አንዳንዶቹ ደግሞ አራቱ ዋና ዋና ዓርማዎች ይሁዳ አንበሳ፣ ሮቤል ሰው፣ ዮሴፍ በሬ፣ ዳን ንስር እንደነበሩ ይናገራሉ፣ ይህም በሕዝቅኤል ራእይ ውስጥ የሚታዩትን ነገሮች የሚያመለክት ነው። ሌሎች ደግሞ የእያንዳንዱ ነገድ ስም በዓርማው ላይ ተጽፎ ነበር ይላሉ። ምንም ይሁን ምን፣ ጥርጥር የለውም ትክክለኛ አቅጣጫ ይሰጥ ነበር።

5. በመካከላቸው የሚሆነው መገናኛው ድንኳን ዙሪያ ይሰፍሩ ነበር፣ ልክ እንደ አንድ ጄኔራል ድንኳን ወይም ድንኳን በሠራዊት መካከል እንደሚሆን። በመገናኛው ድንኳን ዙሪያ መሰፈር አለባቸው፣ (1.) ለእነርሱ ሁሉ እኩል መጽናኛና ደስታ እንዲሆን፣ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ጸጋ የተሞላበት መገኘት ምልክት ነበርና። መዝ. 46:5፣ እግዚአብሔር በመካከሏ ነው፤ አትናወጥም። እግዚአብሔር በልባቸው ውስጥ ስላለ ሰፈራቸው ደስተኛ ለመሆን ምክንያት ነበረው። በየቀኑ በሰፈራቸው ዙሪያ ከሰማይ እንጀራ፣ ከሰማይም እሳት፣ እና ሌሎች የእግዚአብሔር ሞገስ ምልክቶች በመካከላቸው መኖሩ፣ “እግዚአብሔር በመካከላችን አለ ወይስ የለም?” ለሚለው ጥያቄ በቂ መልስ ነበር።