መጽሐፈ ኢያሱ 21

21:1-8 ሌዋውያን የይገባኛል ጥያቄያቸውን ለኢያሱ ከማቅረባቸው በፊት ሌሎች ነገዶች መተዳደሪያቸው እስኪሟላላቸው ድረስ ጠበቁ። የይገባኛል ጥያቄያቸውን እጅግ ጥሩ በሆነ መሠረት ላይ ገነቡ፤ እርሱም የራሳቸው በጎ ምግባር ወይም አገልግሎት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ትእዛዝ ነው። የአገልጋዮች መተዳደሪያ የሕዝብ ፍላጎት ብቻ ተብሎ የተተወ ጉዳይ አይደለም፤ እንዳሻቸው እንዲራቡ ሊያደርጉ የሚችሉበትም አይደለም። ወንጌልን የሚሰብኩት በወንጌል መተዳደር አለባቸው፤ እንዲሁም በምቾት መኖር አለባቸው።

ምዕራፍ 21 ብዙ ጊዜ ሲነገር የነበረው የሌዊ ነገድ “ከወንድሞቻቸው ጋር ርስት አይኖራቸውም” የሚል ነበር። እንደሌሎቹ ነገዶች የተለየ የሀገር ክፍል አልተመደበላቸውም ነበር፤ እንዲያውም የቤተ ክርስቲያን መሬት ተብሎ ለእነርሱ ይመደባል ተብሎ ሊጠበቅ የሚችለው በሲሎ ዙሪያ ያለውም ሀገር አልተሰጣቸውም ነበር። ነገር ግን፣ በዚህ መንገድ ለብቻቸው ወደ አንድ ሀገር ባይጣሉም፣ በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ለእነርሱ የተደረገው ዝግጅት እንደሚያሳየው እነርሱ ምንም አልተጎዱም፤ ይልቁንም በመበተናቸው ምክንያት የተቀሩት ነገዶች እጅግ ተጠቃሚዎች ሆነዋል። እዚህ ላይ የምናገኘው፡

I. በእግዚአብሔር ትእዛዝ መሠረት ከተሞቻቸው እንዲመደቡላቸው ያቀረቡት ጥያቄ (ቁ. 1, 2)።

II. ከተለያዩ ነገዶች የተመረጡት ከተሞች ስም ዝርዝር እና ለዚህ ነገድ ቤተሰቦች የተከፋፈሉበት መንገድ (ቁ. 3-8)።

III. በአጠቃላይ አርባ ስምንት የሆኑት የከተሞች ዝርዝር (ቁ. 9–42)።

IV. እግዚአብሔር ለሕዝቡ ለእስራኤል የገባውን ቃል ሁሉ ሙሉ በሙሉ መፈጸሙን የሚያሳይ መዝገብ (ቁ. 43–45)።

ቁጥር 1-8 እዚህ ላይ፣

I. በሲሎ ተቀምጦ ለነበረው ለዚህ አጠቃላይ የክልሎች ጉባኤ የቀረበው የሌዋውያን አቤቱታ (ቁ. 1, 2)።

1. የይገባኛል ጥያቄያቸውን እስካላቀረቡ ድረስ ርስታቸው አልተመደበላቸውም ነበር። ለቅዱሳን ሁሉ፣ ለዚያ ንጉሣዊ ክህነት፣ ርስት ተዘጋጅቷል፤ ነገር ግን ለእሱ ማመልከት አለባቸው። ለምኑ ይሰጣችኋል። ኢያሱ የይገባኛል ጥያቄያቸውን ለማቅረብ የዘገዩትን የቀሩትን ነገዶች አነሳስቶ ነበር፤ ነገር ግን ሌዋውያን፣ ከሌሎቹ በተሻለ ግዴታቸውንና ጥቅማቸውን ያውቁ ነበር ተብሎ ሊታሰብ ይችላል፤ ስለዚህም ተራቸው ሲደርስ ሳይጠሩ በዚህ ጉዳይ ላይ ቀዳሚ ነበሩ። የይገባኛል ጥያቄያቸውን የመሰረቱት በራሳቸው መልካም ሥራ ወይም አገልግሎት ሳይሆን በመለኮታዊ ትእዛዝ ላይ ነው፡- “እግዚአብሔር በሙሴ እጅ ከተሞችን እንድንሰጥ አዘዘን፣ እንድትሰጡንም አዘዛችሁ፣ ይህም እንድንጠይቅ ትእዛዝን ያመለክታል።” ማስታወሻ፡ የሰባኪዎች ድጋፍ በሰዎች በጎ ፈቃድ ላይ ብቻ የተመሰረተ፣ እንደፈለጉ ሊያራቡዋቸው የሚችሉበት የዘፈቀደ ነገር አይደለም፤ አይደለም፣ የእስራኤል አምላክ ሌዋውያን በሚገባ እንዲደገፉ እንዳዘዘው ሁሉ፣ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ንጉሥ የሆነው ጌታ ኢየሱስም ወንጌልን የሚሰብኩ ከወንጌል እንዲኖሩ (1 ቆሮንቶስ 9:14) እና በምቾት እንዲኖሩ ዘላለማዊ ሥርዓት አዝዟል።

2. የይገባኛል ጥያቄያቸውን ያቀረቡት የተቀሩት ነገዶች ሁሉ ከተሟሉ በኋላ ነበር፣ ከዚያም ወዲያውኑ አደረጉት። ለዚህም ምክንያት ነበረው፤ እያንዳንዱ ነገድ የራሱን ማወቅ ነበረበት፣ አለበዚያ ለሌዋውያን ምን እንደሚሰጡ አያውቁም ነበር፣ ስለዚህም ሊሆን የሚገባውን ያህል ምክንያታዊ አገልግሎት ሊሆን አይችልም ነበር። ነገር ግን ይህ ትህትናቸው፣ ልክነታቸውና ትዕግሥታቸው (ሌዋውያንም የእነዚህና የሌሎች በጎ ምግባሮች ምሳሌ መሆን አለባቸው) የመጨረሻዎቹ ሆነው ለመገልገል ፈቃደኞች መሆናቸውን የሚያሳይ ምሳሌ ነው፣ እናም በዚህ ምክንያት ምንም አልተጎዱም። የእግዚአብሔር አገልጋዮች በሰዎች አሳብና እንክብካቤ ውስጥ ወደኋላ ቢቀሩ አይማረሩ፤ ይልቁንም የእግዚአብሔርን ሞገስና ከእርሱ የሚመጣውን ክብር ያረጋግጡ፤ ከዚያም የሰዎችን ንቀትና ቸልተኝነት ለመሸከም በቂ ጥንካሬ ይኖራቸዋል።

II. የሌዋውያን አቤቱታ ወዲያውኑ ያለ ምንም ክርክር ተፈቀደላቸው። የእስራኤል መኳንንት በዚህ ጉዳይ ላይ እንዲጠሩ በመደረጋቸው እና የሌዋውያንን ሰፈራ በተመለከተ ጥያቄው ከራሳቸው መካከል ባለመነሳቱ ምናልባት አፍረው ነበር።

1. የእስራኤል ልጆች ለሌዋውያን ከተሞችን እንደሰጡ ተነግሯል። እግዚአብሔር በአጠቃላይ አርባ ስምንት እንዲሆኑ ወስኖ ነበር። ኢያሱና መኳንንቱ የእያንዳንዱን ነገድ ድርሻ ስፋትና ዋጋ ከፊታቸው በተቀመጠው መሠረት ከግምት ውስጥ በማስገባት ከእያንዳንዱ ነገድ ስንት ከተሞች መወሰድ እንዳለባቸው ወስነው ሊሆን ይችላል፤ ከዚያም የየነገዶቹ አባቶች የትኞቹ ከተሞች መሆን እንዳለባቸው ራሳቸው ተስማምተው ነበር፤ ስለዚህም ለእግዚአብሔር እንደ ስጦታ አድርገው እንደሰጧቸው ተነግሯል፤ እግዚአብሔርም እንዲሁ አዝዞ ነበር። ዘኍልቍ 35:8፣ “እያንዳንዱ ከከተሞቹ ለሌዋውያን ይሰጣል።” እዚህ ላይ እግዚአብሔር ለጋስነታቸውን ፈተነ፣ እናም ለምስጋናና ለክብር የሚገባ ሆኖ ተገኘ፤ ምክንያቱም በሚከተለው ዝርዝር መሠረት ለሌዋውያን የሰጧቸው ከተሞች በአጠቃላይ በእያንዳንዱ ነገድ ውስጥ ከሚገኙት ምርጥና ታላላቅ ከተሞች መካከል ነበሩ። እንዲሁም አቀማመጣቸውን ከግምት ውስጥ አስገብተው ሊሆን ይችላል፣ ይህም የሀገሪቱ ክፍል ከሌዋውያን ከተማ በጣም እንዳይርቅ ተበታትነው እንዲገኙ ጥንቃቄ አድርገዋል።

2. የሰጧቸውም በእግዚአብሔር ትእዛዝ ነበር፣ ማለትም ትእዛዙን በማሰብና በመታዘዝ ነበር፣ ይህም ስጦታውን የተቀደሰ ያደረገው። እግዚአብሔር ያዘዘውን ቁጥር ሰጡ፣ እናም ሌዋውያን ብዙ እንዳይጠይቁ ወይም እስራኤላውያን ያነሰ እንዳይሰጡ ይህ ጉዳይ መፈታቱ መልካም ነበር። ከተሞችንም ከከተማው ቅጥር ግድግዳዎች ጀምሮ በብዙ ክንድ የሚለካውን የከተማ ዳርቻቸውን ወይም የእርሻ መሬታቸውን ጨምረው ሰጧቸው፣ እግዚአብሔር እንዳዘዘው (ዘኍልቍ 35:4, 5)፣ እናም ሊቀንሱባቸው አልሞከሩም።

3. አርባ ስምንቱ ከተሞች ከተመረጡ በኋላ፣ አራቱ የሌዊ ነገድ ቤተሰቦች በዕጣ እንዲከፋፈሉ ተደረገ። እስራኤላውያን ከተሞችን በእግዚአብሔር እጅ አሳልፈው በሰጡ ጊዜ፣ እርሱ ራሱ በአገልጋዮቹ መካከል እንዲከፋፈሉ አደረገ። (1.) ብቸኛ ካህናት የነበሩት የአሮን ቤተሰብ፣ ከይሁዳ፣ ከስምዖንና ከብንያም ነገዶች የተሰጡትን አሥራ ሦስት ከተሞች ድርሻቸውን አገኙ (ቁ. 4)። እግዚአብሔር በጥበቡ እንዲህ አደረገው፤ ምንም እንኳ ኢየሩሳሌም ራሷ ከከተሞቻቸው አንዷ ባትሆንም፣ በዚያን ጊዜ በኢያቡሳውያን እጅ ስለነበረች (እነዚያ ለጋስ ነገዶች ሌላ ጦርነት ሊያደርጉ ለነበሩት ሌዋውያን፣ ከመያዟ በፊት በሰይፍ መመለስ ያለባትን ከተማ በመስጠት አያፌዙባቸውም ነበር)፣ ነገር ግን በዕጣ የወደቁላቸው ከተሞች ከኢየሩሳሌም አጠገብ የነበሩት ናቸው፤ ምክንያቱም በጊዜ ሂደት ቅድስት ከተማ የምትሆነውና ዋና ሥራቸው የሚሆንባት እዚያ ነበር። (2.) ቆሃታውያን ሌዋውያን (ከእነርሱም መካከል የሙሴ ዘሮች ነበሩ፣ ምንም እንኳ ከእነርሱ ተለይተው ባይታወቁም) ከይሁዳ አጠገብ በነበረው በዳን ድርሻ ውስጥ፣ እንዲሁም ከብንያም አጠገብ በነበረው በኤፍሬም እና በምናሴ ግማሽ ነገድ ድርሻ ውስጥ የነበሩትን ከተሞች አገኙ። ስለዚህ ከአሮን አባት የተወለዱት ከአሮን ልጆች ጋር በጣም ቅርብ ሆነው ተቀላቀሉ። (3.) ጌርሾን የሌዊ የበኩር ልጅ ነበር፤ ስለዚህም የቆሃታውያን ታናሽ ቤት ከእርሱ በፊት ቢመረጥም፣ ልጆቹ ግን ከሌላው የሜራሪ ቤተሰብ ይቀድሙ ነበር (ቁ. 6)። (4.) ሜራራውያን፣ ታናሹ ቤት፣ ዕጣቸውን የመጨረሻ አገኙ፣ እናም በጣም ሩቅ ነበር (ቁ. 7)። የቀሩት የያዕቆብ ልጆች ለእያንዳንዱ ነገድ ብቻ ዕጣ ነበራቸው፣ ነገር ግን የሌዊ፣ የእግዚአብሔር ነገድ፣ ለእያንዳንዱ ቤተሰቡ ዕጣ ነበረው፤ ምክንያቱም የአገልጋዮችን መዘዋወርና መረጋጋት የሚመራና የሚከታተል ልዩ አምላካዊ አቅርቦት አለ፣ እንዲሁም የዓለም ብርሃን የሚሆኑት የት እንደሚሰፍሩ ይወስናል።