ኦሪት ዘፍጥረት 20

ምዕራፍ 20

እዚህ ላይ ወደ አብርሃም ታሪክ እንመለሳለን፤ ሆኖም እዚህ የተመዘገበው ክፍል ለክብሩ የሚሆን አይደለም። እጅግ በጣም የሚያምሩ እብነ በረዶች እንኳ እንከን አላቸው፣ እናም በፀሐይ ላይ ያሉ ነጠብጣቦች እስካሉ ድረስ፣ ከእርሷ በታች እንከን የለሽ ነገር መጠበቅ የለብንም። ቅዱሳት መጻሕፍት፣ ሊታወቅ የሚገባው፣ እጅግ በጣም የተከበሩ ገጸ ባሕርያት እንኳ እንከኖችን በመግለጽ ገለልተኛ ናቸው። እዚህ ላይ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. አብርሃም ሚስቱን በመካዱ የሰራው ኃጢአት፣ እናም በዚህም ምክንያት አቢሜሌክ እሷን በመውሰዱ የሰራው ኃጢአት (ቁ. 1, 2)።

II. እግዚአብሔር ከአቢሜሌክ ጋር በሕልም ያደረገው ውይይት፣ በዚህም ስህተቱን ያሳየዋል (ቁ. 3)፣ ልመናውን ይቀበላል (ቁ. 4-6)፣ እናም ካሳ እንዲከፍል ያዘዋል (ቁ. 7)።

III. አቢሜሌክ ከአብርሃም ጋር ያደረገው ውይይት፣ በዚህም በእርሱ ላይ ስላደረገው ማታለል ይገስጸዋል (ቁ. 8-10)፣ አብርሃምም በተቻለው መጠን ይቅርታ ይጠይቃል (ቁ. 11-13)።

IV. የታሪኩ መልካም ፍጻሜ፣ በዚህም አቢሜሌክ ሚስቱን ለአብርሃም ይመልሳል (ቁ. 14-16)፣ አብርሃምም በጸሎት አቢሜሌክ የነበረበትን ፍርድ እንዲነሳለት እግዚአብሔርን ይለምናል (ቁ. 17, 18)።

ቁጥር 1-2

እዚህ ላይ የሚከተለው አለ።

1. አብርሃም ከምድረ ማምሬ፣ ለሃያ ዓመታት ያህል ከኖረበት፣ ወደ ፍልስጥኤማውያን ምድር መነሳቱ፡- በጌራራ ተቀመጠ፣ ቁ. 1። የተነሳበት ምክንያት አልተነገረንም፤ በሰዶም ጥፋት ፈርቶ ይሁን፣ ወይም በዙሪያው ያለው ምድር በአሁኑ ጊዜ በእርሱ ምክንያት ተጎድቶ ይሁን፣ ወይም አንዳንድ የአይሁድ ጸሐፊዎች እንደሚሉት፣ ሎጥ ከሴት ልጆቹ ጋር በፈጸመው ዝሙትና ከነዓናውያን በዘመዱ ምክንያት በእርሱና በሃይማኖቱ ላይ ባመጡት ነቀፋ አዝኖ ይሁን፤ ጥርጥር የለውም ለመነሳቱ ጥሩ ምክንያት ነበረ። ማስታወሻ፡- እንግዶችና መጻተኞች በሆንንበት ዓለም ውስጥ ሁልጊዜ በአንድ ቦታ ላይ እንሆናለን ብለን መጠበቅ አንችልም። እንደገናም፣ የትም ብንሆን፣ ራሳችንን እንደ መጻተኞች ብቻ ልንመለከት ይገባል።

2. ሚስቱን በመካዱ የሰራው ኃጢአት፣ ከዚህ በፊት እንደነበረው (ምዕ. 12:13)፣ ይህም በራሱ ውሸት የሚመስል አሻሚ ንግግር ብቻ ሳይሆን፣ እንደ ሕጋዊ ተቀባይነት ካገኘ፣ የሰው ልጅ ግንኙነት መበላሸትና ለሁሉም ውሸት መግቢያ ይሆናል፤ ነገር ግን የሚስቱን ንጽሕናና ክብር አደጋ ላይ መጣልም ነበር፣ እርሱም ጠባቂዋ ሊሆን ይገባው ነበር። ከዚህም በተጨማሪ፣ እዚህ ላይ ሁለት እጥፍ የከፋ ሁኔታ ነበረው።

(1.) ይህንኑ ኃጢአት ከዚህ በፊት ሰርቶ ነበር፣ ተገስጾበታል፣ እናም ወደ እርሱ ያመራውን አስተሳሰብ ስንፍና ተረድቶ ነበር፤ ሆኖም ወደ እርሱ ተመለሰ። ማስታወሻ፡- አንድ ጥሩ ሰው ኃጢአት ውስጥ መውደቅ ብቻ ሳይሆን፣ በፈተና ድንገተኛነትና ጥንካሬ እንዲሁም በሥጋ ድካም ምክንያት ወደዚያው ኃጢአት መመለስም ይችላል። እንግዲህ ከኃጢአት የወደቁ ንስሐ ይግቡ እንጂ ተስፋ አይቁረጡ፣ ኤር. 3:22።

(2.) ሳራ፣ እንደሚታየው፣ አሁን የተስፋውን ዘር ፀንሳ ነበር፣ ወይም ቢያንስ፣ እንደ እግዚአብሔር ቃል በቅርቡ እንደምትፀንስ ትጠብቅ ነበር፤ ስለዚህ አሁን ልዩ ጥንቃቄ ሊያደርግላት ይገባ ነበር፣ እንደ መሳ. 13:4።

3. በዚህ ምክንያት ሳራ የገባችበት አደጋ፡- የጌራራ ንጉሥ ልኮ ወደ ቤቱ ወሰዳት፣ ወደ አልጋው ለመውሰድ በማሰብ። ማስታወሻ፡- የአንዱ ኃጢአት ብዙውን ጊዜ የሌሎችን ኃጢአት ያስከትላል፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት አጥር ያፈረሰ ለማያውቀው ያህል ብዙዎች ክፍተት ይከፍታል፤ የኃጢአት መጀመሪያ እንደ ውኃ መፍሰስ ነው።

ጠማማ አካሄድ አይሳካም፤ ራሳችንንም ሌሎችንም ወደ አደጋ ይጥላል። እግዚአብሔር አቢሜሌክን ከኃጢአቱ አደጋ፣ እንዲሁም በኃጢአቱ የተነሳ ስለሚገጥመው የሞት አደጋ አስጠነቀቀው። ሆን ብሎ ኃጢአት የሚሠራ ሁሉ የሞተ ሰው ነው፤ ነገር ግን አቢሜሌክ አለማወቁን አስረዳ። ሕሊናችን፤ በተንኮል ወደ ወጥመድ ብንገባም፣ ሆን ብለን በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት እንዳልሠራን ከመሰከረልን፣ በመከራ ቀን ደስታችን ይሆናል። እግዚአብሔር ሐቀኝነታቸውን እንደሚያውቅና እንደሚመሰክርላቸው ቅን ለሆኑት የመጽናኛ ጉዳይ ነው። ኃጢአት ከመሥራት መከልከል ታላቅ ምሕረት ነው፤ ለዚህም ክብር ለእግዚአብሔር ይገባል። ነገር ግን ሳናውቅ ክፉ ነገር ፈጽመን ከነበርን፣ እያወቅንበት ከቀጠልን፣ ይህ ይቅርታ አያስገኝልንም። ክፉ ነገር የሚፈጽም ማንኛውም ሰው ቢሆን፣ ንጉሥም ይሁን ገበሬ፣ ካልተጸጸተና ከተቻለም ካሳ ካልመለሰ በቀር፣ በሠራው በደል በእርግጥ ይቀበላል።

ቁጥር 3-7

በዚህ እንደምንረዳው እግዚአብሔር በሕልም ራሱን ገልጧል (እነዚህም መለኮታዊና ከተፈጥሮ በላይ መሆናቸውን ያሳዩ ነበር) ለባሪያዎቹ ለነቢያት ብቻ ሳይሆን፣ ከቤተ ክርስቲያንና ከቃል ኪዳኑ ውጪ ለነበሩትም ጭምር፤ ነገር ግን፣ ብዙውን ጊዜ፣ እንደ ፈርዖን ሕልም ለዮሴፍ፣ እንደ ናቡከደነፆር ሕልም ለዳንኤል፣ እና እዚህም እንደ አቢሜሌክ ሕልም ለአብርሃምና ለሣራ፣ ለእግዚአብሔር ሕዝቦች ጥቅም ሲባል ነበር። ምክንያቱም እርሱ ይህን ንጉሥ ስለ እነርሱ ሲል ገስጾታልና። መዝሙር 105:14, 15።

I. እግዚአብሔር አደጋውን አሳወቀው (ቁ. 3)። የኃጢአት አደጋውን፣ ሴቲቱ የአንድ ሰው ሚስት እንደሆነች በመንገር፣ እርሷን ከወሰደ ባሏን እንደሚበድል ነገረው፤ በዚህ ኃጢአት የሞት አደጋውንም፦ አንተ የሞት ሰው ነህ፤ እግዚአብሔርም ስለ አንድ ሰው እንዲህ ሲል ያ ሰው እንዲህ ይሆናል። ማስታወሻ፦ እያንዳንዱ በፈቃዱ የሚበድል ሰው፣ እንደ ተፈረደበት ወንጀለኛና በሽታው ገዳይ እንደሆነበት ታማሚ፣ የሞት ሰው እንደሆነ ሊነገረው ይገባል። መጥፎ ሰው ከሆንክ፣ በእርግጥ የሞት ሰው ነህ።

II. አብርሃምና ሣራ ሊያታልሉት እንደተስማሙና ወንድምና እህት ከመሆን ያለፈ ግንኙነት እንደሌላቸው እንዳያውቅ እንዳደረጉት በመጥቀስ አለማወቁን ተናገረ፣ ቁ. 6። ልቡ በማይኮንነው ጊዜ አንድ ሰው በእግዚአብሔር ዘንድ ምን ያህል ድፍረት ሊኖረው እንደሚችል ተመልከት፣ 1 ዮሐንስ 3:21። ህሊናችን ለቅንነታችን ከመሰከረልን፣ እና ምንም እንኳን ወጥመድ ውስጥ ብንገባም፣ እግዚአብሔርን አውቀንና አስበን ካልበደልን፣ በመከራ ቀን ደስታችን ይሆናል። እርሱም አብርሃም እንዳደረገው በእግዚአብሔር ዘንድ ተማጸነ፣ ምዕ. 18:23። ጻድቅን ሕዝብ ታጠፋለህን? ቁ. 4። በእርግጥ በጽድቅ እንደጠፋችው እንደ ሰዶም ያለች ሕዝብ ሳይሆን፣ በዚህ ጉዳይ ንጹሕ የነበረች ሕዝብ።

III. እግዚአብሔር ለተናገረው ነገር የተሟላ መልስ ሰጠ።

1. ልመናውን ተቀበለ፣ እናም ያደረገውን በልቡ ቅንነት እንዳደረገው አምኗል፦ አዎን፣ አውቃለሁ፣ ቁ. 6። ማስታወሻ፦ ቅን ለሆኑ ሰዎች እግዚአብሔር ቅንነታቸውን እንደሚያውቅና እንደሚቀበለው ማወቁ የመጽናናት ጉዳይ ነው፤ ምንም እንኳን በእነርሱ ላይ አድልዎ ያላቸው ሰዎች ሊያምኑበት ባይችሉም ወይም ቅን መሆናቸውን ባይቀበሉም።

2. በኃጢአት እንዳይቀጥል የተከለከለው በእግዚአብሔር መልካም እጅ ብቻ እንደሆነ አሳወቀው፦ እኔ ከእኔ ጋር እንዳትበድል ከለከልኩህ። አቢሜሌክ በዚህ ክፋት ከማድረግ፣ አብርሃም ክፋት ከመቀበል፣ ሣራም ከሁለቱም ተጠበቁ። ማስታወሻ፦ (1.) ብዙ የታሰበና የተፈጠረ ኃጢአት ፈጽሞ የማይፈጸም አለ። ነገሮች በዓለም ላይ የቱንም ያህል መጥፎ ቢሆኑም፣ ሰይጣንና ክፉ ሰዎች በሚፈልጉት መጠን መጥፎ አይደሉም። (2.) ሰዎች ሊያደርጉት ከሚፈልጉት ክፋት የሚከለክላቸው እግዚአብሔር ነው። ኃጢአት ከእርሱ የመጣ አይደለም፣ ነገር ግን ብዙ ኃጢአት እንዳይኖር የሚያደርገው እርሱ ነው፤ ይህም በሰዎች አእምሮ ላይ ተጽዕኖ በማድረግ፣ ወደ ኃጢአት ያላቸውን ዝንባሌ በመግታት፣ ወይም በአቅርቦቱ፣ የኃጢአት ዕድልን በማስወገድ ነው። (3.