መጽሐፈ ዕዝራ 3

3:1-7 አይሁዶች ወደ ስፍራው እንደደረሱ ካደረጉት ሥርዓት ተነስተን፣ የምንችለውን ያህል ከእግዚአብሔር አምልኮ መጀመርን እና የምንፈልገውን ማድረግ ባንችል እንኳ የምንችለውን ማድረግን እንማር። ወዲያውኑ ቤተ መቅደስ ሊኖራቸው ባይችልም፣ ያለ መሠዊያ መሆን ግን አልፈለጉም ነበር። የአደጋ ፍርሃት ግዴታችንን እንድንፈጽም ሊያነቃቃን ይገባል። ብዙ ጠላቶች አሉን? እንግዲያውስ እግዚአብሔርን ወዳጃችን ማድረግና ከእርሱ ጋር ህብረትን መጠበቅ መልካም ነው። ፍርሃቶቻችን ወደ ጸሎት ሊገፉን ይገባል። ለእነዚህ ሁሉ በዓላት የሚቀርቡት መስዋዕቶች ለዚያ ድሃ ማኅበር ትልቅ ወጪ ነበሩ፤ ሆኖም በግልጽ ከተሾሙት በተጨማሪ ብዙዎች የፈቃድ መባዎችን ለእግዚአብሔር አመጡ። ለቤተ መቅደሱ ግንባታም ያለ መዘግየት ዝግጅት አደረጉ፤ እግዚአብሔር እንድናደርግ ለሚጠራን ነገር ሁሉ፣ የሚያስፈልገንን ነገር በእርሱ አቅርቦት እንደሚያሟላልን መታመን እንችላለን።

ምዕራፍ 3

ባለፈው ምዕራፍ መጨረሻ ላይ እስራኤልን በከተሞቻቸው ውስጥ ትተናቸው ነበር፤ ነገር ግን ጉዳያቸው ምን ያህል የከፋ ሁኔታ ላይ እንደነበረ፣ መሬቱ ያልታረሰ፣ ከተሞቹ ፈርሰው፣ ሁሉም ነገር የተበላሸ እንደነበር መገመት እንችላለን። እዚህ ላይ ግን በመካከላቸው ሃይማኖትን እንደገና ለማቋቋም የወሰዱትን ቀደምት ጥንቃቄ የሚገልጽ ዘገባ አለን። በዚህ መንገድ መሠረቱን በሚገባ ጣሉ፣ ሥራቸውንም በትክክለኛው መንገድ ጀመሩ።

I. መሠዊያ አቆሙ፣ በእርሱም ላይ መሥዋዕት አቀረቡ፣ በዓላትንም አከበሩ፣ ለቤተ መቅደሱ ግንባታም አስተዋጽኦ አደረጉ (ቁ. 1-7)።

II. የቤተ መቅደሱን መሠረት በደስታና በሐዘን ድብልቅለቅ ጣሉ (ቁ. 8-13)። ይህ የትንሽ ነገሮች ቀን ነበር፣ የማይናቅም ነበር፣ ዘካርያስ 4:10።

ቁጥር 1-7 እዚህ ላይ፣

I. የተመለሱት እስራኤላውያን በሰባተኛው ወር በኢየሩሳሌም ያደረጉት አጠቃላይ ስብሰባ፣ ቁ. 1። ከባቢሎን የመጡት በጸደይ ወቅት እንደሆነ መገመት እንችላለን፣ ለመንገዱም ቢያንስ አራት ወራት መፍቀድ አለብን፣ ምክንያቱም ዕዝራና ጓደኞቹ ለመምጣት ያህል ጊዜ ወስዶባቸዋልና፣ ዕዝራ 7:9። ስለዚህ ሰባተኛው ወር ብዙም ሳይቆይ መጣ፣ በዚህም ብዙ የጌታ በዓላት የሚከበሩበት ነበር፤ ያን ጊዜም በሥልጣን ትእዛዝ ሳይሆን በራሳቸው ስምምነት ወደ ኢየሩሳሌም ተሰበሰቡ። ምንም እንኳ አዲስ ወደ ከተሞቻቸው መጥተው ለራሳቸውና ለቤተሰቦቻቸው የሚያስፈልጋቸውን ለማቅረብ በሥራ የተጠመዱ ቢሆኑም፣ ይህም ሥራው እስኪቀንስ ድረስ በእግዚአብሔር መሠዊያ ላይ ከመገኘት ሊያግዳቸው ይችል ነበር—ብዙዎች በዓለም እስኪረጋጉ ድረስ ወደ ኅብረት መምጣትን በሞኝነት እንደሚያዘገዩት—ነገር ግን ከሃይማኖት የለሽነታቸው የተነሳ ከቅጣት በወጡበት ጊዜ የነበራቸው የሃይማኖት ቅንዓት ታላቅ ስለነበር፣ የእግዚአብሔርን መሠዊያ ለመገኘት በገጠር የነበራቸውን ሥራ ሁሉ ትተው መጡ፤ እና (የሚገርመው) በዚህ ቅዱስ ቅንዓት ሁሉም በአንድ ልብ ነበሩ፤ እንደ አንድ ሰው መጡ። ዓለማዊ ሥራ ለሃይማኖት ሥራ ይቅደም፤ ያን ጊዜ ይበልጥ ይሳካል።

II. መሪዎቻቸው የሚገለገሉበት መሠዊያ እንዲዘጋጅላቸው የወሰዱት ጥንቃቄ።

1. ኢያሱና ወንድሞቹ ካህናቱ፣ ዘሩባቤልና ወንድሞቹ መኳንንቱ የእስራኤልን አምላክ መሠዊያ ሠሩ (ቁ. 2)፣ በቆመበት ቦታ (ይመስላል)፣ በቀድሞው መሠረት ላይ፣ ቁ. 3። ጳጳስ ፓትሪክ ቤተ መቅደሱ ከመገንባቱ በፊት፣ በዳዊት ዘመን እንደነበረው፣ ለአምልኮ አገልግሎት ድንኳን ተተክሎ እንደነበር (በሞሪያ ተራራ ላይ ሳይሆን በጽዮን ተራራ ላይ እንደነበር፣ 1 ዜና መዋዕል 9:23) በመመልከት፣ ይህ መሠዊያ ቤተ መቅደሱ በሚገነባበት ጊዜ ጥቅም ላይ እንዲውል እዚያ እንደተተከለ ይገምታሉ። ከዚህ የምንማረው፣ (1.) በእግዚአብሔር መጀመር። ሁኔታችን ይበልጥ አስቸጋሪና የሚያስፈልግ በሆነ መጠን፣ በሁሉም መንገዳችን ከእርሱ ጋር መሆን ይበልጥ ያሳስበናል። በቃሉ እንድንመራ የምንጠብቅ ከሆነ፣ በመሥዋዕቶቻችን እናክብረው። (2.) የምንፈልገውን ማድረግ ባንችልም፣ በእግዚአብሔር አምልኮ የምንችለውን ማድረግ። ወዲያውኑ ቤተ መቅደስ ሊኖራቸው ባይችልም፣ ያለ መሠዊያ ግን መሆን አልፈለጉም። አብርሃም በሄደበት ሁሉ መሠዊያ ሠራ፤ እኛም በሄድንበት ሁሉ፣ ምናልባት የስብከት መብራትና የኅብረት መሥዋዕት እንጀራ ጥቅም ባናገኝም፣ የጸሎትና የምስጋና መሥዋዕቶችን ካላመጣን፣ ግዴታችንን እየጎደልን ነው፤ ስጦታውን የሚቀድስ ዘወትር የተዘጋጀ መሠዊያ አለንና።

2. መሠዊያውን ለማቆም ለምን እንደቸኮሉ እዚህ ላይ የተሰጠውን ምክንያት ልብ ይበሉ፦ በምድሪቱ ሕዝብ የተነሳ ፍርሃት በላያቸው ነበረ። ለእነርሱና ለሃይማኖታቸው ክፉ የሚመኙ ጠላቶች መካከል ነበሩ፣ ለእነርሱም የማይመጣጠኑ ነበሩ። እናም፣ (1.) እንደዚያ ቢሆኑም፣ መሠዊያውን ሠሩ (አንዳንዶች እንደዚህ ያነቡታል)፤ ሊያጋጥማቸው በሚችለው ተቃውሞ ከሃይማኖታቸው ሊያስፈራሩ አልፈለጉም። የሰው ፍርሃት ወደዚህ ወጥመድ ፈጽሞ አያስገባን። (2.) እንደዚያ ስለነበሩ፣ ስለዚህ መሠዊያውን አቆሙ። የአደጋ ስጋት ወደ ግዴታችን ሊያነሳሳን ይገባል። ብዙ ጠላቶች አሉን? እንግዲያውስ እግዚአብሔር ወዳጃችን እንዲሆንና ከእርሱ ጋር ያለንን ግንኙነት እንድንጠብቅ መልካም ነው። ከፍርሃታችን የምናገኘው መልካም ጥቅም ይህ ነው፤ በነሱ ወደ ጸሎት መገፋፋት አለብን። ጠላት በእግዚአብሔር ፊት ከመጸለዩ በፊት ቢመጣበት ሳኦል ራሱን እንደጠፋ ይቆጥር ነበር፣ 1 ሳሙኤል 13:12።

III. በመሠዊያው ላይ ያቀረቡት መሥዋዕት። መሠዊያው የተሠራው ጥቅም ላይ እንዲውል ነበር፣ እነርሱም እንደዚያው ተጠቀሙበት። መሠዊያ ያላቸው ሰዎች አያራቡት።

1. በሰባተኛው ወር በመጀመሪያው ቀን ጀመሩ፣ ቁ. 6። ሙሴና ሰሎሞን እንደነበራቸው ከሰማይ የመጣ እሳት እንደነበራቸው አይታይም፣ ነገር ግን ተራ እሳት አገለገላቸው፣ ለአባቶችም እንዳገለገለ።

2. ከጀመሩ በኋላ፣ የዘወትር የሚቃጠል መሥዋዕትን (ቁ. 5) ጠብቀው አቀረቡ፣ ጥዋትና ማታ፣ ቁ. 3። በየዕለቱ ጸሎታቸው የሚማጸኑበት የዕለት ተዕለት መሥዋዕት መጽናናትን ማጣት ምን እንደሆነ በአሳዛኝ ልምድ ያውቁ ነበር፣ አሁን ደግሞ ስለታደሰ እንደገና እንዳይቋረጥ ወሰኑ። የዕለት ተዕለት በግ በሁሉም ጸሎታችን መታመኛችን መሆን ያለበትን የእግዚአብሔርን በግ ጽድቅ ያመለክታል።

3. ሁሉንም የጌታ በዓላት ጠበቁ፣ ለእያንዳንዳቸውም የተሾሙትን መሥዋዕቶች አቀረቡ፣ በተለይም የዳስ በዓልን፣ ቁ. 4, 5።