ኦሪት ዘጸአት 11

፲፩፥፩-፫ ሙሴ በፈርዖን ፊት ሳለ፣ ከፈርዖን ፊት ከመውጣቱ በፊት፣ ስለ የመጨረሻው አስፈሪ ፍርድ ማስጠንቀቂያ እንዲሰጥ አንድ ሚስጥራዊ መገለጥ ተደረገለት። ይህ የእስራኤል ባርነት የመጨረሻ ቀን ነበረ፤ ሊወጡ ደርሰው ነበር። በሥራቸው ያሰቃዩአቸው የነበሩት ጌቶቻቸው ባዶ እጃቸውን ይልኳቸው ነበር፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ሠራተኞቹ ዋጋቸውን እንዳያጡ አዘጋጀ፣ በሄዱበትም ጊዜ አሁን እንዲጠይቁ አዘዛቸው፣ ተሰጣቸውም ነበር። በፍጹም ትህትና ጉዳያቸውን ለእርሱ አሳልፈው ለሚሰጡ የተበደሉትን፣ እግዚአብሔር ይፈርድላቸዋል፤ በትዕግስት መከራን የተቀበሉ በመጨረሻ አይጎዱም። ጌታ ምን ያህል እንደወደዳቸው በማሳየት፣ በግብፃውያን ፊት ሞገስን አገኘላቸው። ደግሞም የግብፃውያንን ልብ ወደ እነርሱ ለወጠው፣ አስጨናቂዎቻቸውም እንዲያዝኑላቸው አደረገ። እግዚአብሔርን የሚያከብሩትን፣ እርሱም ያከብራቸዋል።

ምዕራፍ 11 ፈርዖን ሙሴን ከፊቱ እንዲወጣ ነግሮት ነበር (ምዕ. 10:28)፣ ሙሴም ዳግመኛ እንደማያስቸግረው ቃል ገብቶለት ነበር፤ ነገር ግን ከመውጣቱ በፊት ሊናገረው የነበረውን ለመናገር ወሰነ። በዚህም መሠረት፣ በዚህ ምዕራፍ ውስጥ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. እግዚአብሔር ለሙሴ የሰጠውን መመሪያ፣ አሁን ሊፈጽመው የነበረውን (ቁ. 1, 2)፣ ከእስራኤልና ከሙሴ ጋር በግብፃውያን ዘንድ የነበራቸውን ክብር (ቁ. 3)።

II. ሙሴ ለፈርዖን ያደረሰውን የመጨረሻ መልእክት፣ ስለ በኩሮች ሞት (ቁ. 4-8)።

III. ፈርዖን ልቡን እንደሚያደነድን የተነገረውን ትንቢት መደጋገም (ቁ. 9)፣ እና ክስተቱ ከትንቢቱ ጋር መጣጣሙ (ቁ. 10)።

ቁጥር 1-3 እዚህ ላይ፣

I. ሙሴና እስራኤል በእግዚአብሔር ዘንድ የነበራቸው ታላቅ ሞገስ።

1. ሙሴ የሰማይ ወዳጅ ነበር፤ እግዚአብሔር ሊያደርገው ያለውን ነገር ከእርሱ አይሰውርምና። እግዚአብሔር መልእክቱን የሚያደርስ መልእክተኛው ብቻ አላደረገውም፤ ነገር ግን አንድ ተጨማሪ መቅሰፍት፣ አንድ ብቻ፣ በፈርዖን ላይ እንደሚያመጣ፣ በዚህም የእስራኤልን መዳን እንደሚያስፈጽም ዓላማውን (እንደ አማካሪው ሰው) ገለጸለት (ቁ. 1)። ሙሴ የዚህ አስከፊ ሥራ ፍጻሜን ለማየት፣ ግብፅ ዳግመኛ እንዳትመታና እስራኤልም ዳግመኛ እንዳትጨቆን ይጓጓ ነበር። እግዚአብሔርም፦ «እንግዲህ፣ አሁን ሊያልቅ ተቃርቧል፤ ጦርነቱ በቅርቡ ይፈጸማል፣ ዓላማውም ይሳካል፤ ፈርዖንም ራሱን እንደተሸነፈ አምኖ ጉዳዩን እንዲተው ይገደዳል» አለው። ከሌሎቹ መቅሰፍቶች ሁሉ በኋላ፣ እግዚአብሔር፦ «አንድ ተጨማሪ አመጣለሁ» ይላል። እንዲሁ፣ በዚህ ዓለም በኃጢአተኞች ላይ ከተፈጸሙት ፍርዶች ሁሉ በኋላ፣ ሌላ ምንም ነገር የማያዋርዳቸውን ሙሉ በሙሉ የሚያዋርድ አንድ ተጨማሪ ፍርድ በሌላው ዓለም ሊመጣባቸው ተጠብቋል።

2. እስራኤላውያን የሰማይ ወዳጆች ነበሩ፤ እግዚአብሔር ራሱ የተጎዳውን ጉዳያቸውን ስለተከራከረላቸው፣ ግብፃውያንን በማገልገል ለከፈሉት ድካም ሁሉ ክፍያ እንዲያገኙ ስለተንከባከበ። ይህ የባርነታቸው የመጨረሻ ቀን ነበር፤ ሊሄዱም ነበር፣ በሥራቸውም ያሰቃዩአቸው ጌቶቻቸው ደመወዛቸውን አያጎድሉባቸውም ነበር፣ ባዶ እጃቸውንም አይልኩአቸውም ነበር፤ ምስኪኖቹ እስራኤላውያን ግን ነፃነትን በጣም ስለሚወዱ፣ ያለ ክፍያም ቢሆን በዚያ ይረኩ ነበር፣ በማንኛውም ሁኔታም ቢሆን ለማግኘት ይደሰቱ ነበር። ነገር ግን ለተጨቆኑት ጽድቅንና ፍርድን የሚያደርግ እርሱ ሠራተኞች ደመወዛቸውን እንዳያጡ አደረገ፣ አሁንም ሲሄዱ እንዲጠይቁ አዘዛቸው (ቁ. 2)፣ በብር ጌጣጌጥና በወርቅ ጌጣጌጥ። ለዚህም እግዚአብሔር በመቅሰፍቶቹ አማካኝነት ግብፃውያን በማንኛውም ሁኔታ እነርሱን ለመልቀቅ ፈቃደኞች እንዲሆኑ አደረገ፣ ልክ ቀደም ሲል ግብፃውያን በጭካኔያቸው እነርሱ በማንኛውም ሁኔታ ለመሄድ ፈቃደኞች እንዳደረጓቸው። ታጋሾቹ እስራኤላውያን ደመወዛቸውን ለማጣት ቢስማሙም፣ እግዚአብሔር ግን ያለ እነርሱ እንዲሄዱ አልፈቀደላቸውም። ማስታወሻ፡- በሆነ መንገድ፣ እግዚአብሔር ጉዳያቸውን በትህትናና በዝምታ ለእርሱ ለሚያስረክቡ ለተጎዱት ፍትህን ይሰጣል፤ በመጨረሻም በትዕግሥት መከራቸውም ሆነ በአገልግሎታቸው ማንም እንዳይጎዳ ያረጋግጣል።

II. ሙሴና እስራኤል በግብፃውያን ዘንድ የነበራቸው ታላቅ ሞገስ (ቁ. 3)።

1. የተጠሉና የተናቁ የነበሩት ሕዝቦች አሁን የተከበሩ ሆኑ፤ በእነርሱ ምትክ የተደረጉት ተአምራት ክብርን ሰጧቸውና ታላቅ አደረጓቸው። እግዚአብሔር እንዲህ የሚዋጋላቸው ምን ያህል ታላቅ ይሆናሉ! እንዲሁ ጌታ ምን ያህል እንደወደዳቸው በማሳየት በግብፃውያን ፊት ሞገስን ሰጣቸው፤ የግብፃውያንን መንፈስም ወደ እነርሱ ለወጠው፣ በጨቋኞቻቸውም እንዲራሩላቸው አደረገ (መዝ. 106:46)።

2. ሙሴ ታላቅ ሰው ነበር። በምን ዓይነት ኃይል እንደተጎናጸፈና በእጁ ምን ዓይነት ተአምራት እንደተደረጉ ባዩ ጊዜ እንዴት ሌላ ሊሆን ይችላል? እንዲሁ ሐዋርያት፣ ምንም እንኳን በሌላ መልኩ የተናቁ ሰዎች ቢሆኑም፣ ታላቅ ሆኑ (ሐዋ. 5:13)።