1ኛ ዜና መዋዕል 21

በዚህ መጽሐፍ ውስጥ የዳዊት የኦርዮ ጉዳይ ኃጢአትም ሆነ ተከትሎት የመጣው መከራ አልተጠቀሱም፤ ምክንያቱም እዚህ ከተዘገቡት ጉዳዮች ጋር አስፈላጊ ግንኙነት ስላልነበራቸው። ነገር ግን የዳዊት ሕዝቡን በመቁጠር የሰራው ኃጢአት ተዘግቧል፤ ለዚያም ኃጢአት በተደረገው ማስተስረያ፣ ቤተ መቅደሱ የሚሰራበት ስፍራ ታውቋል። ዳዊት መሠዊያ እንዲሠራ የተሰጠው ትእዛዝ የዕርቅ የተባረከ ምልክት ነበር። እግዚአብሔርም በዚህ መሠዊያ ላይ የቀረበውን የዳዊትን መባ መቀበሉን መስክሯል።

በዚሁ መንገድ ክርስቶስ ስለ እኛ ኃጢአት ሆነ፣ እርግማንም ሆነብን፤ እግዚአብሔርም ሊደቁሰው ደስ አለው፣ ይህም በእርሱ አማካኝነት እግዚአብሔር ለእኛ የሚበላ እሳት ሳይሆን፣ ታርቆን የሚኖር አምላክ እንዲሆን ነው። የእግዚአብሔርን መገኘት ምልክቶች ያየንባቸውን እና እርሱም በእውነት ከእኛ ጋር እንዳለ ያገኘንባቸውን የአምልኮ ሥርዓቶች መከታተላችንን መቀጠል መልካም ነው። እዚህ እግዚአብሔር በጸጋው አገኘኝ፤ ስለዚህም እርሱን ለመገናኘት አሁንም እጠብቃለሁ።

ምዕራፍ 21

ይህ ዘገባ ዳዊት ከኦርዮ ጋር በነበረው ጉዳይ የሰራውን ኃጢአት እንደማይጠቅስ ሁሉ፣ ከዚያ በኋላ የተከተሉትን የቤተሰቡን ችግሮችም አይጠቅስም፤ የአብሳሎምንም ሆነ የሴባን ዓመፅ አንድም ቃል አይናገርም። ነገር ግን ዳዊት ሕዝቡን በመቁጠሩ የሰራው ኃጢአት እዚህ ላይ ተዘግቧል፤ ምክንያቱም ለዚያ ኃጢአት በተደረገው ስርየት፣ ቤተ መቅደሱ የሚገነባበት ቦታ ፍንጭ ተሰጥቶ ነበርና። እዚህ ላይ የሚከተሉት ይገኛሉ፡-

I. ዳዊት ኢዮአብን ሕዝቡን እንዲቆጥር በማስገደዱ የሰራው ኃጢአት (ቁ. 1-6)።

II. ዳዊት የሰራውን ኃጢአት እንደተረዳ ወዲያውኑ የተሰማው ኀዘን (ቁ. 7, 8)።

III. ለዚህ ኃጢአት እንዴት እንደሚቀጣና በምን በትር እንደሚገረፍ እንዲመርጥ ሲጠየቅ የገባበት አስቸጋሪ ሁኔታ (ወይም ይልቁንም ሦስት አማራጮች ያሉት ሁኔታ) (ቁ. 9-13)።

IV. በቸነፈር የተከሰተው አስከፊ ጥፋት በአገሪቱ ውስጥ፣ እና ኢየሩሳሌም ከጥፋት ያመለጠችበት ጠባብ መንገድ (ቁ. 14-17)።

V. ዳዊት በዚህ አጋጣሚ ንስሐ መግባቱና መስዋዕት ማቅረቡ፣ እናም በዚህም ምክንያት ቸነፈሩ መቆሙ (ቁ. 18-30)። ይህን አስፈሪ ታሪክ በ2 ሳሙኤል 24 ላይ አግኝተንበት አሰላስለናል።

ቁጥር 1-6

ሕዝቡን መቁጠር መጥፎ ነገር አይደለም ብሎ ማሰብ ይቻላል። እረኛ የራሱን መንጋ ቁጥር ለምን አያውቅም? እግዚአብሔር ግን እንደ ሰው አያይም። ዳዊት ይህን ማድረጉ ስህተት እንደነበርና ለእግዚአብሔርም ታላቅ ቁጣ እንደነበር ግልጽ ነው፤ ምክንያቱም በልቡ ትዕቢት አድርጎታልና፤ ከትዕቢት የበለጠ ለእግዚአብሔር ተቃራኒና ስለዚህም የበለጠ የሚያስቀይም ኃጢአት የለም። ኃጢአቱ የዳዊት ነበር፤ እሱ ብቻ ነው ተጠያቂው። ነገር ግን እዚህ ላይ የሚከተሉትን እንመለከታለን፡-

I. ፈታኙ በዚህ ጉዳይ ምን ያህል ንቁ እንደነበር (ቁ. 1)፦ ሰይጣን በእስራኤል ላይ ቆመ፤ ዳዊትንም ይህን እንዲያደርግ አነሳሳው። በ2 ሳሙኤል 24:1 ላይ “የእግዚአብሔርም ቍጣ በእስራኤል ላይ እንደ ገና ነደደ፥ ዳዊትንም፦ ሂድ፥ እስራኤልንና ይሁዳን ቍጠር ብሎ አሳሰበው።” ተብሎ ተጽፏል። የእግዚአብሔር ጽድቅ ፍርዶች በሰዎች ኃጢአትና ዓመፅ ውስጥም ቢሆን መታየትና መታወቅ አለባቸው። እግዚአብሔር የኃጢአት ፈጣሪ አለመሆኑን—ማንምንም እንደማይፈትን እርግጠኞች ነን፤ ስለዚህም እርሱ ዳዊትን ይህን እንዲያደርግ አነሳሳው ሲባል፣ እዚህ ላይ በተዘዋዋሪ በተገለጸው መሠረት መተርጎም አለበት፤ ይኸውም ለጥበብና ለቅዱስ ዓላማዎች ሲል ሰይጣን ይህን እንዲያደርግ ፈቀደለት። እዚህ ላይ ይህን ርኩስ ወንዝ ወደ ምንጩ እንከተለዋለን። ሰይጣን፣ የእግዚአብሔርና የሁሉም መልካም ነገር ጠላት፣ በእስራኤል ላይ መቆሙ እንግዳ ነገር አይደለም፤ ዓላማው የእግዚአብሔርን የእስራኤልን ኃይል ለማዳከም፣ ቁጥራቸውን ለመቀነስ፣ ክብራቸውንም ለመጋረድ ነው፤ ለእነርሱ ሰይጣን፣ የተማለ ጠላት ነው። ነገር ግን የእግዚአብሔር የራሱ ልብ ሰው የሆነውን ዳዊትን ስህተት እንዲሰራ ማነሳሳቱ ሊያስደንቅ ይችላል። እርሱ ክፉው የማይነካቸው ከሚባሉት አንዱ ነው ብሎ ማሰብ ይቻላል። አይሆንም፣ ምርጥ ቅዱሳን እንኳን ወደ ሰማይ እስኪደርሱ ድረስ ከሰይጣን ፈተና ክልል ውጪ እንደሆኑ አድርገው ማሰብ የለባቸውም። አሁን፣ ሰይጣን በእስራኤል ላይ ክፋት ሊያደርግ ሲፈልግ ምን መንገድ ተከተለ? እግዚአብሔርን በእነርሱ ላይ እንዲቆም አላደረገም (እንደ ኢዮብ ምዕራፍ 2:3)፣ ነገር ግን የቅርብ ወዳጃቸው የሆነውን ዳዊትን ሕዝቡን እንዲቆጥር አነሳሳው፤ በዚህም እግዚአብሔርን እንዲያስቀይምና በእነርሱ ላይ እንዲቆም አደረገ። ማስታወሻ፡-

1. ዲያብሎስ በእግዚአብሔር ፊት ከመክሰስ ይልቅ በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት እንድንሠራ በማፈተን የበለጠ ጉዳት ያደርስብናል። ማንም ሰው በራሱ እጅ ካልሆነ በቀር አያጠፋም።

2. ለእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ሊያደርገው የሚችለው ትልቁ ክፋት የቤተ ክርስቲያንን መሪዎች ወደ ትዕቢት እንዲፈተኑ ማድረግ ነው፤ ምክንያቱም የዚያ ኃጢአት ገዳይ ውጤቶችን በሁሉም፣ በተለይም በቤተ ክርስቲያን መሪዎች ዘንድ ማንም ሊገምተው አይችልም። “እናንተ ግን እንደዚያ አትሁኑ” ሉቃስ 22:26።

II. መሣሪያው ምን ያህል ተገዶ እንደነበር። ዳዊት የላከው ኢዮአብ በሕዝብ ጉዳዮች ንቁ ሰው ነበር፤ ነገር ግን ይህን ያደረገው ሙሉ በሙሉ ተገዶና እጅግ በጣም በታላቅ ፈቃደኛ አለመሆን ነበር።

1. ይህን ከመጀመሩ በፊት ተቃውሞ አቀረበ። ለንጉሡ ክብር ወይም ለመንግሥቱ ደህንነት በእውነት በሚጠቅም በማንኛውም ነገር ከእርሱ የበለጠ ንቁ ሰው አልነበረም፤ ነገር ግን በዚህ ጉዳይ ላይ በደስታ ይቅርታ እንዲደረግለት ይፈልግ ነበር። ምክንያቱም፣ (1.) አላስፈላጊ ነገር ነበር። ምንም ዓይነት አስፈላጊነት አልነበረውም። እግዚአብሔር ሊያበዛቸው ቃል ገብቶ ነበር፣ እናም የዚያን ቃል መፈጸም መጠራጠር አያስፈልገውም ነበር። ሁሉም አገልጋዮቹ ነበሩ፣ እናም ለእርሱ ያላቸውን ታማኝነትና ፍቅር መጠራጠር አያስፈልገውም ነበር።