1እግዚኣብሄር ጓሳይየይ እዩ፤ ዘስእነኒውን የለን።
2ኣብ ዝለምለመ ሰውሒ የሕድረኒ፤ ናብ ማይ ዕረፍቲ ይመርሐኒ።
3ንነፍሰይ መለሳ፤ ስለ ስሙውን ብመንገዲ ፅድቂ መርሐኒ።
4ብማእኸል ፅላሎት ሞት እኳ እንተ ኸድኩ፥ ንስኻ ምሳይ ኢኻሞ ነቲ ኽፉእ ኣይፈርሕን እየ፤ በትርኻን ምርኩስካን ንሳተን የፀናንዓኒ እየን።
5ኣብ ቅድመይ ማእዲ ኣዳለኻለይ፤ ኣብ ቅድሚ ፀላእተይ ንርእሰይ ብዘይቲ ቐባእኻ፤ ፅዋዐይ መሊኡ ይፈስስ ኣሎ።
6ሕያዋይነትካን ምሕረትካን፥ ብዅሉ ዘመን ህይወተይ ክኽተሉኒ እዮም፤ ኣብ ቤት እግዚኣብሄርውን ንዘለኣለም ክነብር እየ።
23:1-6 ብጸጋን ሓልዮትን ኣምላኽ ምትእምማን። – "እግዚኣብሔር ጓሳይ እዩ።" በዘን ቃላት እዚኤን፡ እቲ ኣማኒ ብሓልዮት እቲ ዓብዪ ጓሳ ኩሉ ፍጥረት፡ እቲ በጃን ሓላውን ደቂ ሰብ፡ ዕግበቱ ኺገልጽ ይምሃር። ብሓጎስ ድማ ጓሳ ከም ዘለዎ፡ እቲ ጓሳ ኸኣ እግዚኣብሔር ምዃኑ ይሓስብ። መንጋዒ በጊዕ፡ ለዋህን ዘየህርሙን፡ ኣብ ለምለም ሳዕሪ ዚቕንዑ፡ ብሓልዮት ብቑዕ፡ ህርኩትን ለዋህን ጓሳ ዚሕለዉ፡ ናብ ጓሳ ነፍሶም እተመልሱ ኣመንቲ ዚውክሉ ምስሊ እዩ። ዝዓበየ ምብዝሓ እውን ንርኹስ ሰብኣይ፡ ብእኡ ንስምዒታቱ ዜሐጕስ ጥራይ ዚፈቱ፡ ደረቕ ሳዕሪ ጥራይ እዩ። ንኣምላኽ ዚፈርህ ሰብኣይ ግና፡ ንሱ ብእምነት ጽቡቕነት ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ንብረቱ ዚጥዕም፡ ንእሽቶ ዚኾኖ እኳ እንተኾነ፡ ንእኡ ለምለም ሳዕሪ እዩ። እግዚኣብሔር፡ ዕድል እንታይ እውን እንተኾነ፡ ኣብ ኣእምሮ ሰላምን ዕግበትን ይህብ። ብለምለም ሳዕሪ ስርዓታት እንተባረኽና፡ ምሕላፍ ጥራይ ይበቅዕ ኣይ ምበልና፡ ኣብኡ ግና ንቕመጥ። ምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስ እቶም ቅዱሳን ዚምርሑሉ ህዱእ ማያት እዮም፤ እቶም ካብ ምንጪ ህይወታዊ ማያት ዚምንጩ ሩባታት። እቶም ኣብ መገዲ ጽድቂ ዚመላለሱ ጥራይ ብህዱእ ማያት ምጽንናዕ ይምርሑ። መገዲ ግቡእ ብሓቂ ባህ ዜብል መገዲ እዩ። ግብሪ ጽድቂ ብሰላም። ኣምላኽ ናብዘን መገድታት እዚኤን እንተዘይመርሓናን ኣብአን እንተዘይመርሓናን፡ ኣይንመላለስን። ዘይምዕጉብነትን ዘይምትእምማንን ካብ ዘይምእማን ይመንጩ፤ ዘይጸንዔ ኣመላልሳ ድማ ሳዕቤኑ እዩ። ስለዚ ንሓልዮት ጓሳና ብቐሊሉ ንእመን፡ ንድምጹ ኸኣ ነቕልብ። እምባርዶ የሞት ጽላል እቲ ኣዝዩ ኸቢድን ዜፍርህን መከራ፡ ወይ ድማ ጸልማዊ ፍቓድ ኣምላኽ፡ እቲ መዝሙራዊ ኺወድቖ ዚኽእል ዝነበረ ኩነታት ኬመልክት ይኽእል። ኣብ መንጎ እቲ ኣብ ምድሪ ዘሎ ክፍል መንጋዕን እቲ ናብ ሰማይ ዝኸደን፡ ሞት ከም ሓንቲ ጸልማዊት እምባርዶ ደው ይብል፡ ካብ ሓደ ናብ ካልእ ንምብጻሕ ኪሕለፍ ዚግብኦ። እንተኾነ ግና፡ ኣብዚ እውን ነቲ ፍርሂ ዜንክዩ ቃላት ኣለዉ። ንሱ ጽላል ሞት ጥራይ እዩ፡ ጽላል ሓባር ኣይነድፍን፡ ጽላል ሰይፊ እውን ኣይቐትልን። ንሳ እምባርዶ እያ፡ ብሓቂ ዕሙቕቲ፡ ጸልማዊትን ርስሓትን፤ እምባርዶታት ግና ብዙሕ እዋን ፍርያም እዮም፡ ሞት እውን ንህዝቢ ኣምላኽ ምጽንናዕ ፍርያም እዩ። ምሕላፍ እዩ፡ ኣብዛ እምባርዶ እዚኣ ኣይጠፍኡን እዮም፡ ግናኸ ናብቲ ኣብ ካልእ ወገን ዘሎ ኸረን ብሰላም ይበጽሑ። ሞት ንጉስ ፍርሂ እዩ፡ ንኣባጊዕ ክርስቶስ ግና ኣይኮነን። ኺመውቱ ኸለዉ፡ ኣምላኽ ንጸላኢ ኺገንሕ እዩ፤ ብበትሩ ኺመርሖም፡ ብሰራውቱ ኸኣ ኬጽንዖም እዩ። ኣብ ወንጌል፡ ቅዱሳን ኺመውቱ ኸለዉ ዜጽናዕ እኹል ነገር ኣሎ፡ ኣብ ትሕቲኦም ኸኣ ዘለኣለማዊ ኣጽናፊ ኣለዉ። ህዝቢ እግዚኣብሔር ኣብ መኣዲኡ፡ ብምግብታት ፍቕሩ ይቐንዑ። ሰይጣንን ረሲዓን ሰባት፡ ብመንፈስ ቅዱስ ተቐቢኦም፡ ኩሉ ሳዕ ዝመልአ ጽዋዕ ምድሓን ኪሰትዩ ኸለዉ፡ ንምጽንናዖም ኬጥፍኡ ኣይክእሉን እዮም። ዝሓለፈ ተመክሮ ነመንቲ፡ ጽቡቕነትን ምሕረትን ኣምላኽ ንኩሉ ዘመናት ህይወቶም ኪስዕቦም ምዃኑ ኺእመኑ ይምህር። ኣብዚ ኣብ ምድሪ ንሓጎሶም ኣብ ኣገልግሎት ኣምላኽ ኪደልዩ፡ ንፍቕሩ ድማ ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ኪሓጕስዋ ድሌቶምን ቊርጽናኦምን እዩ። ኣብዚ ኸለዉ፡ እግዚኣብሔር ንዝኾነ ይኹን ኩነታት፡ ብቕብኣ መንፈሱን ብሓጎስ ምድሓኑን፡ ባህ ዜብል ኪገብሮ ይኽእል። እቶም ብበረኸት ቤቱ ኺዕገቡ ዚደልዩ ግና፡ ንግዳማቱ ቐረብ ኪኾኑ ኣለዎም።
መዝሙር 23
ብዙሓት መዛሙር ዳዊት ብሰቆቃ ዝመልኡ እኳ እንተኾኑ፡ እዚ ግና ብጽንዓትን ብዓብዪ ሰናይነት ኣምላኽን ብእኡ ምውካልን ዝተመልአ እዩ። እዚ መዝሙር እዚ ብጽቡቕ ክርስትያናት ብብዙሕ ሓጎስን ዕግበትን ዝተዘመረ እዩ፡ ዓለም ክሳዕ ዘላ ድማ ክዝመር እዩ።
I. መዝሙራዊ ኣብዚ ንኣምላኽ ከም ጓሳኡ ገይሩ ምትእስሳር ይገልጽ (ቁ. 1)።
II. ኣምላኽ ከም ጓሳኡ ገይሩ ዝገበረሉ ሕያው ነገራት ይዝርዝር (ቁ. 2, 3, 5)።
III. ካብዚ ድማ ጽቡቕ ነገር ከም ዘይጐድሎ (ቁ. 1)፡ ክፉእ ከም ዘይፈርህ (ቁ. 4)፡ ኣምላኽ ብምሕረት መገዲ ከም ዘይሓድጎ ወይ ከም ዘይነጽጎ ይግምት፤ ስለዚ ድማ ንሱ ብግቡእ መገዲ ንኣምላኽ ከም ዘይሓድጎ ወይ ከም ዘይነጽጎ ይውስን (ቁ. 6)። ኣብዚ ንሱ፡ ንበረኸት ኣምላኽ ዝኾነ ግብራዊ ምድላው ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንጸጋ ኣምላኽ ብህያው እምነት ዝተረኽበን ብፍሽኽታ ዝተመልአ ኣምልኾ ዝተመለሰን፡ ነፍሱ ብዘይነገር ሓጎስ ዝመልአላ ነገራት እውን ብርግጽ ይርኢ ነበረ። ከምቲ ኣብ ዝሓለፈ መዝሙር ንክርስቶስ ምእንቲ ኣባጊዑ ዝሞተሉ ዝገለጸ፡ ኣብዚ ድማ ክርስትያናት ካብቲ ዓብይን ጽቡቕን ጓሳ ዝኾነ ኩሉ ሓልዮትን ለውሃትን ዝረኽብዎ ረብሓ ይገልጽ።
መዝሙር ዳዊት።
ቁጥር 1-6
ዳዊት ኣብዚ መዝሙር እዚ ካብ ሰለስተ ኣዝዮም ዘጸናንዑ መሰረታት ሰለስተ ኣዝዮም ዘጸናንዑ መደምደምታታት ይስሕብ፡ ንኣና እውን ከምኡ ክንገብር ይምህረና። ብተስፋ ኢና ዝደሓንና፡ እታ ተስፋ እቲኣ ድማ ጽቡቕ መሰረት ስለ ዘለዋ ኣይተሕፍረናን። ክርስትያናት ኣብ እግዚኣብሄር ኣምላኾም ርእሶም ከጸናንዑ ግቡኦም እዩ፤ ኣብዚ ድማ ካብቲ ምስና ዝገብሮ ምትእስሳርን ካብቲ ብመሰረት እቲ ምትእስሳር እቲ ዝረኸብናዮ ሰናይነቱን ክንጸናናዕ ንመሃር።
I. ኣምላኽ ጓሳኡ ስለ ዝኾነ፡ ንሱ ንዝኾነሉ ጽቡቕ ነገር ከም ዘይጐድሎ ይግምት፡ ቁ. 1። ኣብዚ እንርእዮ፡
1. ኣምላኽ ንምእመናን ዝገብሮ ዓብዪ ሓልዮት። ንሱ ጓሳኦም እዩ፡ ከምኡ ድማ ክጽውዕዎ ይኽእሉ እዮም። ዳዊት ባዕሉ ጓሳ ዝነበረሉ ግዜ ነበረ፤ ካብ ምምራሕ እተጠባብያ ኣባጊዕ ተወስደ (መዝ. 78:70, 71)፡ በዚ ድማ ንሓልዮትን ለውሃትን ጽቡቕ ጓሳ ንመጓሰኡ ብተመክሮ ይፈልጥ ነበረ። ንሳቶም ጓሳ ክሳዕ ክንደይ ከም ዘድልዮም፡ ክኢላን እሙንን ጓሳ ምህላዎም ድማ ክሳዕ ክንደይ ሕያውነት ከም ዝኾነሎም ይዝክር ነበረ፤ ሓንሳብ ህይወቱ ንሓንቲ ዕያውቲ ንምድሓን ኣሕሊፉ ሃበ። በዚ ድማ ንሓልዮት ኣምላኽ ንህዝቡ ይገልጽ፤ መድሓኒና እውን፡ “ኣነ ሕያዋይ ጓሳ እየ” (ዮሃንስ 10:11) ክብል እንከሎ፡ ነዚ ዝጠቐሰ ይመስል። እቲ ጓሳ እስራኤል፡ ናይ ብምልኡ ቤተ ክርስቲያን ብሓፈሻ (መዝ. 80:1) ዝኾነ፡ ናይ ነፍሲ ወከፍ ምእመን ጓሳ እዩ፤ እቲ ዝተሓተ እውን ካብ ፍልጠቱ ወጻኢ ኣይኮነን (ኢሳ. 40:11)። ናብ ደምበኡ የእትዎም፡ ድሕሪኡ ድማ ይሓልየሎም፡ ይከላኸለሎም፡ የዳልወሎም፡ ካብቲ ጓሳ ንመጓሰኡ ዝሕሉ ብዝበለጸ ሓልዮትን ተኣማንነትን። ኣምላኽ ከም ጓሳ እንተኾነና፡ ንሕና ድማ ከም ኣባጊዕ፡ ዘየጥቅዑ፡ ለዋሃት፡ ህዱኣት፡ ኣብ ቅድሚ ጸጕሪ ዝላጽዩ፡ እኳ ደኣ ኣብ ቅድሚ ሓራዲ እውን ህዱኣት፡ ጠቓምቲን ማሕበራውያን ክንከውን ኣሎና፤ ድምጺ ጓሳ ክንፈልጥን ክንስዕቦን ኣሎና።
2. ምእመናን ኣብ ኣምላኽ ዘለዎም ዓብዪ እምነት፡ “እግዚኣብሄር ጓሳይ እንተኾይኑ፡ መጋቢይ፡ ንዓይ ብሓቂ ዘድልየንን ጽቡቕን ዝኾነ ነገር ከም ዘይጐድለኒ ክግምት ይኽእል እየ።” ዳዊት ነዚ መዝሙር እዚ ንጉስ ቅድሚ ምዃኑ እንተ ጸሓፎ፡ እኳ እንተተመደበሉ፡ ከም ዝኾነ ሰብ ክጐድሎ ዝፈርህሉ ምኽንያት ነበሮ። ሓንሳብ ንሰብኡቱ ናብ ናባል ለሚኖምሉ ለኣኾም፡ ካልእ ግዜ ድማ ባዕሉ ናብ ኣቢሜሌክ ለሚኑ ከደ፤ ገና ግን፡ ኣምላኽ ጓሳኡ ምዃኑ ምስ ኣስተውዓለ፡ “ዚጐድለኒ የብለይን” ክብል ብትብዓት ክዛረብ ይኽእል ነበረ። እቶም ብኣምላኽ ዝርከቡን ንሱ መጋቢኦም ዝኾነን፡ ምጥማይ ኣይፍርሑ። ካብ ዝተገልጸ ዝበለጸ ዝተሓወሰ ነገር ኣሎ፡ “ዚጐድለኒ የብለይን” ጥራይ ዘይኮነስ፡ “ዘድልየኒ ኩሉ ክረክብ እየ፤ ዝደልዮ ኩሉ እንተዘይረኸብኩ ድማ፡ ወይ ንዓይ ዘይበቅዕ ወይ ንዓይ ዘይጽቡቕ ወይ ድማ ብግዜኡ ክረኽቦ እየ” ክብል ይኽእል።
II. ካብቲ ንሱ ዝገበረሉ ጽቡቕ ጓሳዊ ኣገልግሎት፡ ኣብ ዝዓበዩ ሓደጋታትን ሽግራት እውን ክፉእ ከም ዘይፈርህ ይግምት፡ ቁ. 2-4። ንሱ ሕጂ ካብ ምህላው ኣምላኽን ሓልዮቱን ዝረኽቦ ረብሓ ይረአ፡ ስለዚ ድማ ኣዝዩ ኣብ ዘድልዮ ግዜ ካብኡ ረብሓ ይጽበ። ኣብዚ እንርእዮ፡
1. ምጽንናዕ ህያው ቅዱስ። ኣምላኽ ጓሳኡን ኣምላኹን እዩ—ንኹሉ ዕላማታት ዝበቅዕ ኣምላኽ። ዳዊት ከምኡ ኾይኑ ረኺብዎ፡ ንሕና እውን ከምኡ። ንሓጎስ ቅዱሳን ከም ኣባጊዕ መጓሰ ኣምላኽ ንርአ።
(1.) ጽቡቕ ቦታ ተዋሂብዎም፡ ጽቡቕ ተነቢሮም፡ “ኣብ ለምለሚ መሮር የውድቐኒ።” ንሕና ደገፍን ምጽንናዕን ናይዚ ህይወት እዚ ካብ ጽቡቕ ኢድ ኣምላኽ ንረክብ፡ ዕለታዊ እንጌራና ድማ ካብኡ ከም ኣቦና።