መጽሓፍ እዮብ 27

ኣዕሩኽ እዮብ ሕጂ ክዛረብ ፈቐድዎ፣ ንሱ ድማ ብኸቢድን ብጥቕምን ዘለዎ ኣገባብ ቀጸለ። እዮብ ኣብ ጽቡቕነት ናይ ጉዳዩን ናይ ኣምላኹን ክልቲኡ ተኣማመነ፤ ብሓጎስ ድማ ጉዳዩ ንእኡ ኣማሓሓለፈ። ግናኸ እዮብ ቅዱስ ኣኽብሮት ኣይነበሮን ኣብቲ ብዛዕባ ኣምላኽ ፍርዱ ኸም ዝወስድ፣ ንነፍሱ ድማ ኸም ዘረብሽ ዝተዛረበሉ እዋን። ልብና ኸይወቕሰና ምውሳን፣ ንንጽህናና ሓጢና ኸለና፣ ንመደባት እኩይ መንፈስ የፍሽሎ።

ምዕራፍ 27

እዮብ ሓድሓደ ግዜ ንኣዕሩኹ ብዛዕባ እቲ ብክርክር ዝነበሮም ቅንኣት፡ ሓንቲ ቃል እኳ ከይዛረብ ከም ዝኸልእዎ ይነቅፎም ነይሩ እዩ፡ “ክዛረብ ፍቀዱለይ” ከምኡውን “ኦ ምናልባትሲ ስቕ ምበልኩም!” ሕጂ ግና፡ ትንፋሶም ከም ዝተወድአን ንሱ ዝደለዮ ኺዛረብ ዕድል ከም ዝሃብዎን ይርአ። ወይ እዮብ ቅኑዕ ከም ዝነበረ ብርእሶም ተረዲኦምዎ ወይ ከኣ ንሱ ጌጋ ከም ዝነበረ ኬእምንዎ ተስፋ ቘሪጾም ነበሩ። ስለዚ፡ ኣጽዋሮም ደርብዮም ንጉዳይ ገዲፎምዎ። እዮብ ንሳቶም ዝበዝሖም ነበረ፡ ንሜዳ ኺገድፍዎ ድማ ኣገደዶም። ሓቂ ዓባይ እያ እሞ ክትሰዓር እያ። እዮብ ዝበሎ (ምዕ. 26) ንዘረባ ቢልዳድ እኹል መልሲ ነበረ። ሕጂ እዮብ ንሓጺር እዋን ደው ኢሉ ዞፋር እንደገና ተራኡ እንተ ወሲዱ ርእዩ። ንሱ ግና ስለ ዝኣበየ፡ እዮብ ባዕሉ ቀጸለ፡ ብዘይ ዝኾነ ምቁራጽ ወይ ምሽጋር ድማ ብዛዕባ እዚ ጉዳይ እዚ ኺብሎ ዝደለዮ ኹሉ ተዛረበ።

I. ንቕንዕናኡን ንእኡ ጸኒዑ ኺሕዞ ዘለዎ ጽንዓትን ብኸቢድ መብጽዓ ይጅምር (ቁ. 2-6)።

II. ብእኦም ዝተኸሰሰሉ ግብዝና ዝነበሮ ፍርሂ ይገልጽ (ቁ. 7-10)።

III. እኩያት ሰባት፡ ነዊሕ ብልጽግናኦም እኳ እንተ ነበሮም፡ ዘሕዝን መወዳእታኦምን ንኣባይቶም ዝስዕቦም መርገምን የርኢ (ቁ. 11-23)።

ቁጽሪ 1-6

እቲ ኣብዚ ዘሎ ዘረባ እዮብ ምሳሌ (mashal) ተባሂሉ ይጽዋዕ፡ እዚ ድማ ስም ምሳሌታት ሰሎሞን እዩ። ምኽንያቱ ኸኣ ከቢድን ኣገዳስን መምህርን ስለ ዝነበረ፡ ከም ስልጣን ዘለዎ ሰብ ድማ ተዛሪቡ። ካብቲ ኺገዝእ ወይ ስልጣን ኪህልዎ ማለት ዝኾነ ቃል እዩ ዝመጽእ። ገሊኦም ከኣ እዮብ ሕጂ ንጸላእቱ ከም ዝሰዓሮምን ከም ዘሳፈሮምን ዚሕብር እዩ ይብሉ። ንሓደ ጽቡቕ ሰባኺ፡ ኣብ ስብከቱ ንሰማዕቱ ኺመልኽ ከም ዝፈልጥ ንብል። እዮብ ኣብዚ ኸምኡ ገይሩ። ኣብ መንጎ እዮብን ኣዕሩኹን ነዊሕ ባእሲ ነይሩ። ንሳቶም ነቲ ጉዳይ ኬደራድሩዎ ዝደለዩ ይመስሉ። ስለዚ፡ መብጽዓ ንምርግጋጽ መወዳእታ ባእሲ ስለ ዝኾነ (እብ. 6:16)፡ እዮብ ኣብዚ ንቕንዕናኡ ንምድጋፍ ዝበሎ ኹሉ ብኸቢድ መብጽዓ ደጊፉዎ፡ ንምቅዋም ድማ ስቕ ኬብሎ፡ እንተ ዘይተዛሪቡ ድማ ኹሉ ነቀፌታ ባዕሉ ኺወስድ።

I. ኣገባብ መብጽዓኡ (ቁ. 2)፡ “ንፍርደይ ዝወሰደ ህያው ኣምላኽ ይምሓል።” ኣብዚ፡

1. ንኣምላኽ ብምጥቃስ ህያው ኣምላኽ (እዚ ድማ ንዘለኣለም ህያው፡ ኣብ ባዕሉ ህይወት ዘለዎ ዘለኣለማዊ ኣምላኽ ማለት እዩ) ከምኡውን ከም በይኑን ልዑልን ፈራዲ ብምምሕጻን ብልዕልና ይዛረብ። ካብኡ ዝዓቢ ሓደ እኳ ኽንምሕል የብልናን፡ ብኻልእ ምምሓል ድማ ንዕኡ ምጽራፍ እዩ።

2. ገና ግና፡ ንሱ ንፍርዱ ኸም ዝወሰደ (ማለት፡ ኣብዚ ክርክር እዚ ፍትሒ ኺገብረሉን ኪከላኸለሉን ከም ዝኣበየ)፡ ብምቕጻል መከራኡ ድማ፡ ኣዕሩኹ ንዕኡ ንምውቃስ ዝጥቀሙሉ ዝነበሩ፡ ንሱ ርእሱ ኸም ዘንጽህ ዝተስፋ ገበሮ ዕድል ከም ዝወሰደሉ ብምባል ብጽንዓት ይዛረብ። ኤልሁ ብዛዕባ እዚ ቃል እዚ ወቐሶ (ምዕ. 34:5)፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ብኹሉ መገዱ ጻድቕ እዩ፡ ንሓደ እኳ ፍርዱ ኣይወስድን እዩ። ግናኸ፡ ጸጋ ብቕጽበት እንተ ዘይተዋህበና፡ ክንበሳጨው ክንደይ ከም እንቐልጥፍ ርአ፡ ክንደይ ድኻታት መንፈስ ከም ዝኾናን ንግዜ ኣምላኽ ክንጽበ ኸኣ ክንደይ ከም እንሕለቕን። ንሱ ድማ ኣምላኽ ንነፍሱ ኸም ዘሕረቓ ይኸስስ፡ ንሱ ንዕኡ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንዕኡ ኸም ዝተቓወሞ፡ ከምኡውን ከቢድ መከራ ብምጽዓን ህይወቱን ኹሉ ምጽንናዑን ከም ዘምረረሉ ይገልጽ። ንሕና ብዘይምዕጋብና ንነፍስና ነሕርቕ፡ ድሕሪኡ ድማ ኣምላኽ ከም ዘሕረቐና ንነቅፍ። ገና ግና፡ እዮብ ኣብ ጽድቂ ጉዳዩን ኣብ ኣምላኹን ዝነበሮ እምነት ርአ፡ ኣምላኽ ብዕኡ ዝሓረቐን ሕጂ ኸኣ ዝተቓወሞን እኳ እንተ መሰለ፡ ንጉዳዩ ብሓጎስ ንዕኡ ኺውክሎ ኸም ዝኸኣለ።

II. ትሕዝቶ መብጽዓኡ፡ ቁ. 3, 4።

1. እኩይ ነገር ከም ዘይዛረብ፡ ወይ ምትላል ከም ዘይገልጽ—ብሓፈሻ፡ ብመገዲ ሓሶት ርእሱ ከም ዘይፈቅድ፡ ኣብዚ ክርክር እዚ ኹሉ ግዜ ከም ዝሓሰበ ኸም ዝተዛረበ፡ ከምኡውን ሕልናኡ ብኻልእ ብምዝራብ ከም ዘይጎድእ፡ ዝኾነ ትምህርቲ ኸም ዘይድግፍ፡ ወይ ዝኾነ ሓቂ ከም ዘይገልጽ፡ እንተ ዘይኮይኑ እቲ ዝኣምኖ ሓቂ እንተ ዘይኮይኑ፡ ሓቂ ድማ ከም ዘይክሕድ፡ ክንደይ እኳ እንተ ተቓወሞ፡ ኣዕሩኹ ድማ ብግብዝና ይኸስስዎ ስለ ዝነበሩ፡ እንተ ተጸውዐ ንኹሉ ሕቶኦም ብመብጽዓ ኺምልስ ድሉው ነበረ። ብሓደ ወገን፡ ንኹሉ ዓለም እኳ እንተ ነበረ፡ ርእሱ ጥፋተኛ እንተ ፈሊጡ፡ ነቲ ክሲ ከም ዘይክሕድ፡ ግናኸ ሓቂ፡ ምሉእ ሓቂ፡ ሓቂ ጥራይ ከም ዝገልጽ፡ ንውርደት ግብዝናኡ ድማ ባዕሉ ኸም ዝወስድ። በቲ ሓደ ወገን ድማ፡ ንርእሱ ብቕንዕናኡ ስለ ዝተረድአ፡ ከምቲ ኣዕሩኹ ዝገለጽዎ ሰብ ከም ዘይነበረ፡ ንቕንዕናኡ ከም ዘይከሓድ፡ ወይ ብዘይጥፋእ ነገር ርእሱ ከም ዘይከስስ። ብዘይፍትሓዊ ነቀፌታኦም እኳ እንተ ተሰቃየ፡ ርእሱ ብሓሶት ከም ዘይከስስ። ንብጻይና ብሓሶት ክንምስክር እንተ ዘይብልና፡ ንርእስና ድማ ከምኡ።

2. ነዚ ውሳነ እዚ ክሳዕ ዝሞተ ጸኒዑ ኺሕዞ (ቁ. 3)፡ “ትንፋሰይ ኣብ ውሽጠይ ዘሎ ኹሉ ግዜ።” ውሳነታትና ንሓጥያት ከምዚ ጽኑዕ ኪኸውን ኣለዎ፡ ውሳነታት ንህይወት። ኣብ ዘጠራጥርን ዘይኣገዳስን ነገራት፡ ከምዚ ጽኑዕ ምዃን ቅኑዕ ኣይኮነን። ሓሳብና ኽንቅይር እንኽእለሉ ምኽንያት እንታይ ምዃኑ ኣይንፈልጥን ኢና፡ ኣምላኽ ሕጂ ዘይንፈልጦ ነገር ኪገልጸልና ይኽእል እዩ። ግናኸ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ግልጺ ነገር፡ እኩይ ነገር ከም ዘይንዛረብ ክንደይ እኳ እንተ ጸናዕና። ኣብዚ ንውሳነኡ ዝኸውን ምኽንያት ተሓቢሩ ኣሎ—ትንፋስና ንዘለኣለም ኣብ ውሽጥና ከም ዘይከውን። ብቕጽበት ትንፋስና ኽንውድእ ኢና፡ ስለዚ፡ ትንፋስና ኣብ ውሽጥና ኸሎ፡ እኩይ ነገርን ምትላልን ከም ዘይንዛረብ፡ ወይ ትንፋስና ኺወጽእ ከሎ ንዓና ዝጎድእ ነገር ከም ዘይንገብር ወይ ከም ዘይንዛረብ ርእስና ከም ዘይንፈቅድ። እቲ ኣብ ውሽጥና ዘሎ ትንፋስ መንፈስ ኣምላኽ ተባሂሉ ይጽዋዕ፡ ምኽንያቱ ንሱ ኣብ ውሽጥና ስለ ዘንፈሶ፡ እዚ ድማ እኩይ ነገር ከም ዘይንዛረብ ካልእ ምኽንያት እዩ። ህይወትን ትንፋስን ዝህበና ኣምላኽ እዩ፡ ስለዚ፡ ትንፋስና ኸሎ፡ ንዕኡ ኽንውድስ ኣለና።

III. መግለጺ መብጽዓኡ (ቁ. 5, 6)፡ “ኣምላኽ ኣይፍቀደለይ፡ ንዓኻትኩም ብዘይፍቕሪ ብዝገበርኩምለይ ነቀፌታ፡ ርእሰይ ግብዝ ምዃነይ ብምእማን ከም ዝጸድቕኩም፡ ኣይፋሉን፡ ክሳዕ ዝመውት ንቕንዕናይ ካባይ ኣየውግድን እየ፡ ጽድቀይ ጸኒዐ ሒዘዮ ኣለኹ፡ ኣይሓድጎን ድማ።”

1. ኹሉ ግዜ ቅኑዕ ሰብ ኪኸውን እዩ፡ ንቕንዕናኡ ጸኒዑ ኺሕዞ እዩ፡ ከምቲ ሰይጣን ብሰበይቱ ገይሩ ኺገብሮ ዝደረኾ፡ ንኣምላኽ ከም ዘይረግም፡ ምዕ. 2:9። እዮብ ኣብዚ ብዛዕባ ሞት ይሓስብ፡ ንሞት ድማ ይዳሎ፡ ስለዚ፡ ኣብ ዓለም ዘለዎ ኹሉ እንተ ሰኣነ እኳ፡ ንሃይማኖቱ ከም ዘይሓድግ ይውስን። ማስታወሻ፡ ንሞት ዝበለጸ ምድላው፡ ኣብ ቕንዕናና ክሳዕ ሞት ምጽናዕ እዩ። “ክሳዕ ዝመውት” ማለት፡ “በዚ መከራ እዚ እንተ ሞትኩ እኳ፡ ብኣምላኸይን ብሃይማኖተይን ኣይሕፈርን እየ። እንተ ቐተለኒ እኳ፡ ኣነ ግና ክውከሎ እየ።”

2. ኹሉ ግዜ ቅኑዕ ሰብ ምዃኑ ጸኒዑ ኺሕዞ እዩ፡ ንሕልናኡን ንጽንናዑን ንኽብሪ ቕንዕናኡን ከም ዘየውግድ፡ ከም ዘይሓድግ። ክሳዕ መወዳእታ ኺከላኸለሉ ቈሪጹ ነበረ። “ኣምላኽ ይፈልጥ፡ ልበይ ድማ ይፈልጥ፡ ኹሉ ግዜ ጽቡቕ ሓሳብ ከም ዝነበረኒ፡ ዝፈልጦ ግቡእ ከም ዘይገደፍኩ ወይ ዝፈልጦ ሓጥያት ከም ዘይገበርኩ። እዚ እዩ ሓጎሰይ፡ ሓደ እኳ ኸኣ ኣይሰርቀንን እዩ፡ ንሓቀይ ኣይሓስውን እየ።” ቅኑዓት ሰባት ብግብዝና ኺወቀሱን ኺፍረዱን ብዙሕ ግዜ ዕድሎም ነይሩ እዩ። ግናኸ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ነቀፌታ ብትብዓት ኪጻወሩን ብእኦም ከይተስፋ ኺቘርጹን ወይ ብእኦም ርእሶም ከም ዝኸፍአ ኸይሓስቡን ይግባእ። ከምቲ ሃዋርያ ዝበሎ (እብ. 13:18)፡ “ኣብ ኵሉ ነገር ጽቡቕ ሕልና ኣሎና፡ ብቕንዕና ኽንነብር ድማ ንደሊ ኢና።”

እዚ ናይ ነሓስ መትረብካ ይኹን፡

ንጹህ ሕልናኻ ጸኒዕካ ሒዝካ።

እዮብ ብነቀፌታ ኣዕሩኹ ብዙሕ ተማረረ። ግናኸ (ይብል)፡ “ልበይ ኣይወቕሰንን እዩ” ማለት፡ “ልበይ ኪወቕሰኒ ምኽንያት ኣይህቦን እየ፡ ግናኸ ሕልናይ ካብ ጥፋት ንጹህ ኪኸውን እየ። ከምኡ ኸኣ ኽገብር ከለኹ፡ ልበይ ኪወቕሰኒ ዕድል ኣይህቦን እየ።” ንሕሩያት ኣምላኽ መን ኪኸስሶም እዩ፧ ጻድቕ ዝገብር ኣምላኽ እዩ። ልብና ኺወቕሰና ምኽንያት ክንህቦ ኸለና፡ ልብና ከም ዘይወቕሰና ምውሳን፡ ንኣምላኽ፡ ሕልና ወኪሉ ዝኾነ፡ ምጽራፍን ንርእስና ምጕዳእን እዩ። ምኽንያቱ፡ ሓደ ሰብ ሓጢኣት ምስ ገበረ፡ ልቡ ንዕኡ ኺወቅሶ ምህላዉ ጽቡቕ ነገር እዩ፡ 2 ሳሙ. 24:10። ግናኸ፡ ንቕንዕናና ጸኒዕና ሒዝና ኸለና፡ ልብና ከም ዘይወቕሰና ምውሳን፡ ንሓሳባት እኩይ መንፈስ (ንጽቡቓት ክርስትያናት ንውልድነቶም ኪጠራጠሩ ዝፍትን፡ “እንተድኣ ወዲ ኣምላኽ ኢኻ”) ምምካት፡ ከምኡውን ምስ ተግባራት ጽቡቕ መንፈስ፡ ንውልድነቶም ዝምስክር፡ ምምስሳል እዩ።

ቁጽሪ 7-10

እዮብ ብቕንዕናኡ ዝነበሮ ዕግበት ብኸቢድ ምስ መስከረ፡ ንርእሱ ንምጽራይ ድማ፡ ግብዝ ኾይኑ ኺርከብ ዝነበሮ ፍርሂ ኣብዚ ይገልጽ።

I. ብዛዕባ እዚ ሓሳብ እዚ ኸመይ ከም ዝደነገጸ ይነግረና፡ ምኽንያቱ ንኹነታት ግብዝን እኩይን ሰብ፡ ዝኾነ ሰብ ኪርከበሉ ዝኽእል ዝበለጸ ዘሕዝን ኩነታት ከም ዝኾነ ገይሩ ይርእዮ ነይሩ እዩ (ቁ. 7)፡ “ጸላእየይ ከምቲ እኩይ ይኹን”፡ እዚ ድማ ከምቲ (ዳን. 4:19)፡ “እቲ ሕልሚ ንጸላእትኻ ይኹን” ዝብል ብሂል እዩ። እዮብ ብዝኾነ እኩይ መገዲ ርእሱ ኬፍቅድን ኬሞናጭቕን ካብ ምዃን ክሳዕ ክንድዚ ርሑቕ ነበረ፡ ኣብ ዓለም ንዝነበሮ ዝኸፍአ ጸላኢ ኺሓስቦ ዝኽእል ዝዓበየ ክፉእ ነገር ኪምነየሉ እንተ ዝፍቀደሉ፡ ዕድል እኩይ ሰብ ኪምነየሉ ምዃኑ፡ ካብኡ ዝኸፍአ ኺምነየሉ ከም ዘይክእል እናፈለጥ። ንሓደ ሰብ እኩይ ኪኸውን ብሕጋዊ መገዲ ኽንምነየሉ ወይ እኩይ ዘይኮነ ሰብ ከም እኩይ ኪሕሰብ ኣይግባእን። ግናኸ፡ ኹላትና ኣብ ኩነታት ሓደ ለማኒ፡ ወይ ካብ ሕጊ ወጻኢ ዝኾነ፡ ወይ ባርያ፡ ዝኾነ ነገር፡ ካብ ኩነታት እኩያት፡ ክንደይ እኳ ብብዙሕ ክብረትን ወጻኢ ብልጽግናን እንተ ነበሩ፡ ክንከውን ክንመርጽ ይግባእ።

II. ምኽንያታቱ ይነግረና።

1. ምኽንያቱ ተስፋ ግብዝ ኣይክዕወትን እዩ (ቁ. 8)፡ “ተስፋ ግብዝኸ እንታይ እዩ፧” ቢልዳድ ወቒስዎ ነይሩ (ምዕ. 8:13, 14)፡ ዞፋር ድማ (ምዕ.