1ቃል እቲ ሰባኺ ወዲ ዳዊት፡ ንጉስ ኣብ ኢየሩሳሌም።
2ከንቱነት ከንቱ፡ ይብል እቲ ሰባኺ፡ ከንቱነት ከንቱነት፤ ኩሉ ከንቱነት እዩ።
3ሰብ ካብቲ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዚገብሮ ዅሉ ጻዕሪ እንታይ ይረብሕ፧
4ሓደ ወለዶ ይሓልፍ፡ ካልእ ወለዶ ድማ ይመጽእ፡ ምድሪ ግና ንዘለኣለም ትነብር።
5ጸሓይ እውን ትበርቕ ጸሓይ ድማ ትዓርብ እሞ ናብቲ ዝዓረፈትሉ ቦታ ትቕልጥፍ።
6እቲ ንፋስ ናብ ደቡብ ይኸይድ ናብ ሰሜን ድማ ይምለስ፤ ብቐጻሊ ይዘውር፣ ንፋስ ድማ ከከም ዙርያኡ ይምለስ።
7ኵሎም ወሓይዝ ናብ ባሕሪ ይውሕዙ። ግናኸ እቲ ባሕሪ ኣይመልአን፤ ናብቲ እቶም ሩባታት ዝመጹሉ ቦታ፡ ናብኡ ይምለሱ።
8ኵሉ ብጻዕሪ መሊኡ እዩ። ሰብ ክዛረቦ ኣይክእልን እዩ፥ ዓይኒ ብምርኣይ ኣይጸግብን፥ እዝኒ ድማ ብምስማዕ ኣይጸግብን።
9እቲ ዝነበረ፡ እቲ ዚኸውን እዩ፤ እቲ ዝኸውን ድማ እቲ ዝግበር እዩ፤ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ድማ ሓድሽ ነገር የለን።
10እንሆ፡ ሓድሽ እዩ ዚብሃል ነገር ኣሎዶ፧ ካብ ጥንቲ ኣብ ቅድሜና ጸኒሑ እዩ።
11ናይ ቀደም ዝኽሪ የልቦን። ምስቶም ብድሕሪኡ ዚመጽእ ነገራትውን ዝኽሪ ኣይኪህሉን እዩ።
12ኣነ ሰባኺ፡ ኣብ የሩሳሌም ኣብ እስራኤል ንጉስ ነበርኩ።
13ብዛዕባ እቲ ኣብ ትሕቲ ሰማይ ዚፍጸም ዘበለ ዅሉ ብጥበብ ክደሊን ክምርምርን ድማ ልበይ ሂበዮ፣ እዚ ዜሕዝን ጻዕሪ እዚ ኣምላኽ ንደቂ ሰብ ብእኡ ኺስልጥኑ ገይሩ እዩ።
14ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዚግበር ኵሉ ግብሪ ርእየዮ እየ። እንሆ ድማ ኵሉ ንኸንቱን ስቓይ መንፈስን እዩ።
15እቲ ዝጠወየ ኪቕንዕ፡ ዝጐደለ እውን ኪቝጸር ኣይክእልን እዩ።
16ብልበይ ተዛሪበ፡ እንሆ፡ ናብ ዓብዪ ዅነታት በጺሐ፡ ካብ ኵሎም እቶም ቅድሜይ ኣብ የሩሳሌም ዝነበሩ ጥበብ ከኣ ኣጥሪየ። እወ ልበይ ዓቢ ተመክሮ ጥበብን ፍልጠትን ነይርዎ።
17ንጥበብ ክፈልጥን ዕብዳንን ዕሽነትን ክፈልጥ ልበይ ሂበዮ።
18ብብዙሕ ጥበብ ብዙሕ ሓዘን ኣሎ፣ እቲ ፍልጠት ዘብዝሕ ከኣ ሓዘን የብዝሖ።