Lewwoota 20

Waaqeffattoota waaqayyolii tolfamoo warra durii ijoollee isaanii aarsaa godhanii dhiheessuudhaan gara jabina uumamaa hin taane sanaan ni dinqamnaa? Dhugaadha, dinqamuu qabna. Garuu, maatiin hedduun barumsa gadhee fi fakkeenya hamaadhaan, akkasumas iccitii cubbuu ijoollee isaaniitti argisiisaniin, isaan tajaajila Seexanaatti dabarsee kennuudhaan, akkasumas badinsa bara baraa isaanii caalaatti gaddisiisaa ta’een kan tarkaanfachiisan hin jiraniree? Maatiin akkasii Waaqayyoof herrega akkamii dhiheessu qabu, akkasumas guyyaa firdii ijoollee isaanii wajjin wal arguun isaanii akkam ta’a! Karaa biraan immoo, ijoolleen abbaa yookiin haadha isaa abaare tokko du’aan adabamuu isaa haa yaadatan. Seera kana Kiristoos mirkaneesse. Seeronni duraan darban irra deebi’amu, adabbiin isaaniis itti dabalamu. Namoonni yoo hojiiwwan hamoo seeraan cubbuu ta’an, akkasumas qajeeltoodha jedhamee fudhatameefis, dhiisuu didan, dhugumaan, yoo seeraan hojiiwwan sun du’a isaanitti fidan, akka of-eeggannoo ofii isaaniitti isaan dhiisuu qabu. Seerota kana gidduutti gorsa waliigalaa tokko jira: Of-qulqulleessaa, qulqullaa'aas. Kan qulqulleessu Gooftaadha, hojiin Isaa ulfaataa ta’us, raawwatama. Haata’u malee, ayyaanani Isaa carraaqqii keenya balleessuu irraa fagaatee, caalaatti isaan jajjabeessa. Fayyina keessan raawwadhaa, sababiin isaa kan isin keessa hojjetu Waaqayyodha.

Seerota duraan tumaman boqonnaa kana keessatti irra deebi’amanii adabbiin itti dabalamaniiru; kunis warri sodaa Waaqayyootiin cubbuu irraa hin dhoratamne, sodaa adabbiitiin akka dhoratamanidha. Yoo seeraan cubbuu waan ta’aniif hojiiwwan akkasii irraa fagaachuu baannellee (kunis yeroo bu’uura amantii sanaan deemnu baay’ee fudhatamaadha), seeraan du’a waan ta’aniif, bu’uura of-eeggannootiin isaan irraa fagaanna. Boqonnaa kana keessatti,

I. Yakkoonni addaa addaa hedduun adabbii du’aa qaban ni jiru.

1. Ijoollee isaanii Moo’olokiif kennuu (lak. 1-5).

2. Warra hafuura xuraa’aa wajjin hojjetan mariisisuu (lak. 6, 27).

3. Warra ofii abaaruu (lak. 9).

4. Ejja (lak. 10).

5. Walqunnamtii saalaa firaa wajjin raawwachuu (lak. 11, 12, 14, 17, 19–21).

6. Fedhii saalaa uumamaa hin taane (lak. 13, 15, 16, 18).

II. Ajajoonni waliigalaa qulqulluu ta’uuf kenname (lak. 7, 8, 22–26).

Museen asitti wanta duraan dubbate, lak. 2 irratti, deebisee ijoollee Israa’eliif akka dubbatu ajajameera. Kun deebii qisaasaa’aa akka hin turre, garuu baay’ee barbaachisaa akka ture ni beekna; kunis wantoota dubbatamanitti xiyyeeffannoo guddaa akka kennan, akkasumas yeroo baay’ee waan irra deddeebi’ameef, hiika guddaa akka qaban akka amananidha. Waaqayyo yeroo tokko, eeyyee, yeroo lama dubbata; wanta inni deebisee akka dubbatamu ajaju, nuuf nagaa waan ta’eef, deebisnee dhaga’uuf fedhii qabaachuu qabna (Fil. 3:1).

I. Cubbuuwwan sadii lakkoofsa kana keessatti du’aan adabamuuf akeekamanii jiru:

1. Warri ijoollee isaanii Moo’olokiif aarsaa godhanii miidhuu, lak. 2, 3. Sirna waaqeffannaa tolfamaa hundumaa keessatti dogoggorri guddaan jira, isaanis hundinuu sababa namaaf salphina guddaadha; garuu tokkollee ulfina namaa kan akka kanaa hin tuqne, ijoollee ibiddaan gubuu, waaqayyoo xuraa’aa tokkoof ulfina kennuuf. Kun waaqayyoonni isaanii seexana akka turan, kanneen rakkinaa fi badiisa namaatti gammadan, akkasumas warri waaqeffatan bineensota badaniirra hamaa akka turan, sababa qabeessummaa qofa osoo hin taane, jaalala uumamaa irraas guutummaatti akka qullaa turan ragaa ifa ture. Abrahaam Yisihaaqiif aarsaa dhiyeessuun isaa gocha hamaa kanaaf deeggarsa kennuu hin dandeenye, akkasumas sababa ta’uu hin dandeenye; sababiin isaas, ajajamullee, battalumatti ajajni sun ni haqame. Haata’u malee, humna waaqayyoo addunyaa kanaa ijoollee abboomamuu didan irratti akkas ture, gochi namaaf hin malle kun bal’inaan hojiirra oole; Israa’eloonnis gara isaa seenuuf balaa keessa turan, kunis seera cimaa kana isaan irratti baasuun barbaachisaa taasise. Ijoollee isaanii hambisuu akka danda’an itti himuun qofti ga’aa hin turre (firii qaama isaanii cubbuu lubbuu isaaniitiif gonkumaa hin fudhatamu), garuu itti himamuu qaba: (1.) Yakkaan raawwataan akka ajjeesaa tokkootti du’aan adabamuu akka qabu: “Uummanni biyyattii dhagaadhaan isa tumu” (lak. 2), kunis Yihudoota gidduutti adabbii du’aa keessaa isa hamaa akka ta’etti ilaallama ture. Yoo ijoolleen hammina seexanaatiif aarsaa ta’an, warri immoo haqa Waaqayyoof aarsaa ta’uu qabu. Yoo yakki sun mirkaneeffamuu baate yookiin abbootiin seeraa hojii isaanii hin hojjenne, Waaqayyo hojii sana harka isaatti fudhata: “Ani isa nan balleessa” (lak. 3). Hubadhaa, warri adabbii namaa jalaa ba’an, garuu firdii qajeelaa Waaqayyoo jalaa hin ba’an; soba akkasii warri cubbuu keessatti adabbii jalaa ba’uu ofitti abdatan of gowwoomsu. Warri Waaqayyo fuula isaa isaanitti garagalche, jechuunis, kan inni itti aare, diina isaa godhee kan ilaale, kan inni lolaa jiru, akkamitti ba’uu danda’u? Humni cubbuu kanaa asitti firdii sana mirkaneessuuf ibsameera: inni qulqullummaa mana qulqullummaa xureessa, maqaa qulqulluu Waaqayyoo salphisa, ulfina lamaanuu isaaniif inni hinaafa. Hubadhaa, hamminni cubbuu kanaa wanta Israa’eliif adda ta’e irratti hundaa’eera. Yeroo saba Waaqayyoo hin beekne ijoollee isaanii aarsaa godhan, ajjeechaa fi waaqeffannaa tolfamaa raawwatan; garuu yoo Israa’eloonni kana godhan, cubbuu dabalataa mana qulqullummaa xureessuu (kan isaan cubbuu kana jalatti yeroo turanillee itti hirmaatan, akka waan mana qulqullummaa Waaqayyoo fi waaqayyolii tolfamoo gidduutti walii galteen jiraachuu danda’uutti), akkasumas maqaa qulqulluu Waaqayyoo, kan isaan ittiin waamamaniin, salphisuu (akka waan inni warra isa waaqeffatan gochoota akkasii akka raawwatan heyyameetti) raawwatan (Rom. 2:23, 24). (2.) Warri isa gargaaran fi deeggaran hundinuu harka qajeelaa Waaqayyootiin akka balleeffaman.