ሚሳኤል

ሚሳኤል በሙሴና በዘፀአት ዘመን የኖረ ሌዋዊ ነበር። እርሱ የዖዝኤል ልጅ ሲሆን ዖዝኤል ደግሞ የአምራም ወንድም ነበር፤ ይህም ሚሳኤልን የ እስራኤል የመጀመሪያ ሊቀ ካህን የአሮን የአጎት ልጅ ያደርገዋል (ዘጸ 6:22)። ሚሳኤል በዋነኝነት የተጠቀሰው በዘሌ 10:4ላይ ሲሆን፣ እሱና ወንድሙ ኤልዛፋን የአጎቶቻቸውን የናዳብንና የአብይሁን አስከሬን ከመቅደሱ እንዲያወጡ በሙሴ ታዘዋል። የአሮን ልጆች የሆኑት ናዳብና አብይሁ በእግዚአብሔር ፊት ያልተፈቀደ እሳት አቅርበው ነበር፤ በዚህም ምክንያት በእግዚአብሔር እሳት ተቃጥለው ሞቱ። ሚሳኤልና ኤልዛፋን አስከሬኖቹን ከሙታን ጋር ቀጥተኛ ንክኪ እንዳይኖራቸው ልብሳቸውን ተጠቅመው፣ ሙሴ እንዳዘዛቸው ከሰፈሩ ውጭ አወጡ። ይህ ክስተት የሚሳኤልን ታዛዥነትና የማደሪያውን ድንኳን ቅድስና በመጠበቅ ረገድ ያለውን ሚና ያጎላል። እርሱ እንደ ሌዋዊነቱ ካህናትን በሥራቸው መርዳትና የእግዚአብሔር አምልኮ ለሙሴ በተሰጡት መለኮታዊ መመሪያዎች መሠረት መፈጸሙን ማረጋገጥ ኃላፊነቱ ነበር።