አልዓዛር

አልዓዛር በኢየሱስ ስለ ባለጠጋውና ስለ አልዓዛር በተናገረው ምሳሌ ውስጥ ለድሃው ሰው የተሰጠ ስም ነው (ሉቃ 16:19-31)። በምሳሌው ውስጥ አልዓዛር በቁስል የተሸፈነ ለማኝ ሲሆን ከባለጸጋው ማዕድ የሚወድቀውን ፍርፋሪ ለመብላት ይናፍቅ ነበር (ሉቃ 16:20-21)። ሁለቱም ሰዎች ሲሞቱ አልዓዛር በመላእክት ተሸክሞ ወደ አብርሃም እቅፍ በሰማይ ሲወሰድ፣ ባለጠጋው ግን በሲኦል (በመከራ) ውስጥ ራሱን አገኘ (ሉቃ 16:22-23)። ባለጠጋውም አልዓዛርን ጣቱን በውኃ ነክሮ ምላሱን እንዲያበርድለት ወደ እርሱ እንዲልክለት አብርሃምን ጮኸ (ሉቃ 16:24)። ሆኖም አብርሃም ታላቅ ገደል እንደለያቸውና ማንም ከአንዱ ወገን ወደ ሌላው መሻገር እንደማይችል መለሰለት (ሉቃ 16:25-26)። ምሳሌው ከሞት በኋላ የዕድል መገለባበጥን እና በዚህ ሕይወት ውስጥ ድሆችንና ችግረኞችን መንከባከብ ያለውን አስፈላጊነት ያጎላል።