ዕንባቆም

ዕንባቆም በባቢሎን ምርኮ ከመጀመሩ በፊት፣ ምናልባትም በ7ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ዓ.ዓ. መጨረሻ አካባቢ በይሁዳ ይኖር የነበረ ነቢይ ነበር። ስሙን የያዘው የዕንባቆም መጽሐፍ በነቢዩና በእግዚአብሔር መካከል የተደረገ ልዩ ውይይት ይመዘግባል። ዕንባቆም ክፋት ሳይቀጣ የሚቀር፣ ጻድቃንም የሚሰቃዩት ለምንድን ነው በማለት የእግዚአብሔርን ፍትሕ ጠይቋል (ዕን 1:2-4)። እግዚአብሔርም የይሁዳን ክፋት ለመቅጣት ባቢሎናውያንን ለመጠቀም ያቀደውን ዕቅድ በመግለጥ መለሰለት (ዕን 1:5-11)። ከዚያም ዕንባቆም እግዚአብሔር ሕዝቡን ለመቅጣት ክፉ ብሔርን ስለመጠቀሙ ሐሳብ ተጨነቀ (ዕን 1:12-2:1)። እግዚአብሔርም ባቢሎናውያን ስለ ኃጢአታቸው ፍርድ እንደሚጠብቃቸው፣ ጻድቃንም በእምነት እንደሚኖሩ ለዕንባቆም አረጋገጠለት (ዕን 2:2-20)። መጽሐፉ የሚደመደመው በዕንባቆም ጸሎት ሲሆን፣ በዚህም አስቸጋሪ ሁኔታዎች ቢኖሩም በእግዚአብሔር ላይ ያለውን እምነት ይገልጻል (ዕን 3:1-19)። የዕንባቆም መልእክት የእግዚአብሔር መንገዶች ለመረዳት አስቸጋሪ በሚሆኑበት ጊዜም እንኳ በእርሱ ማመንና መታመንን አስፈላጊነት ያጎላል።