አቢራም

አቢራም የኤልያብ ልጅ የሆነ የሮቤል ወገን ሲሆን በምድረ በዳ ውስጥ በሙሴና በአሮን አመራር ላይ በተነሳው ዓመፅ ቆሬንና ዳታንን ተቀላቀለ (ዘኍ 16:1)። ሙሴ በጠራቸው ጊዜ አቢራም እና ዳታን ለመምጣት እምቢ አሉ፤ ሙሴን ወተትና ማር ወደምታፈስስ ምድር ሊያመጣቸው ባለመቻሉ እና ራሱን በእነርሱ ላይ ገዥ ለማድረግ በመሞከር ከሰሱት (ዘኍ 16:12-14)። ለዓመፁ ምላሽ ለመስጠት፣ ሙሴ እግዚአብሔር የመረጠውን ለማሳየት ፈተና አቀረበ። ቆሬና ተከታዮቹ በዕጣን ማጨሻዎች ይዘው በእግዚአብሔር ፊት መቅረብ ነበረባቸው፣ እግዚአብሔርም ቅዱስ ማን እንደሆነ ያሳያል (ዘኍ 16:16-19)። እግዚአብሔር ዓመፀኞቹን እንዲበላቸው ሙሴንና አሮንን ከእነርሱ እንዲለዩ አስጠነቀቀ፣ ነገር ግን ሙሴ ስለ ሕዝቡ አማለደ (ዘኍ 16:20-22)። ከዚያም እግዚአብሔር ጉባኤው ከቆሬ፣ ከዳታንና ከአቢራም ድንኳኖች እንዲርቅ አዘዘ። ሙሴ እነዚህ ሰዎች በተፈጥሮ ሞት ከሞቱ፣ እግዚአብሔር እንዳልላከው ገለጸ፤ ምድር ግን ከዋጠቻቸው፣ እግዚአብሔርን እንደናቁ ተናገረ (ዘኍ 16:23-30)። ሙሴ ንግግሩን እንደጨረሰ፣ ምድር ተሰንጥቃ ቆሬን፣ ዳታንን፣ አቢራምን፣ ቤተሰቦቻቸውንና ንብረታቸውን ሁሉ ዋጠች (ዘኍ 16:31-33፤ መዝሙርዘኍ 106:17)። የቆሬ ልጆች ግን አልሞቱም (ዘኍ 26:11)። የአቢራም እና የአብሮ አጥፊዎቹ ዓመፅ እግዚአብሔር የሾማቸውን መሪዎች እንዳይቃወሙ ለእስራኤላውያን ማስጠንቀቂያ ሆኖ አገልግሏል (ዘዳ 11:6)። አዲስ ኪዳንም ይህን ክስተት ሥልጣኑን ለሚጥሉ ሰዎች የእግዚአብሔር ፍርድ ምሳሌ አድርጎ ይጠቅሳል (ይሁዳ 11)።