መዝሙረ ዳዊት 143

መዝሙር 143:1-6

እኛ የራሳችን የሆነ ጽድቅ የምናቀርበው የለንምና፣ ስለዚህም የእግዚአብሔርን ጽድቅ፣ እንዲሁም እርሱ በነጻ የሰጠንንና ተስፋ እንድናደርግበት ያደረገንን የተስፋ ቃሉን ልንማጠን ይገባናል። ዳዊት ችግሩን እንዲያነሳለት ከመጸለዩ በፊት፣ የኃጢአቱን ይቅርታ ለማግኘት ይጸልያል፤ ለእርሱም በምሕረት ብቻ ይደገፋል። በውጫዊ ችግሮች በአእምሮው ላይ በከበደው ሸክም ያዝናል/ይቆጫል። ነገር ግን ወደ ኋላ ይመለከታል፣ እግዚአብሔር ቀደም ሲል ለተጨነቁት ሕዝቦቹ፣ በተለይም ደግሞ ለእርሱ የነበረውን መገለጥ ያስታውሳል። በዙሪያውም ይመለከታል፣ የእግዚአብሔርን ሥራዎችም ያስተውላል። የእግዚአብሔርን ኃይል ባሰብን ቁጥር፣ የሰውን ፊት ወይም ኃይል የምንፈራው ያነሰ ይሆናል። በብርቱ ምኞት ወደ እግዚአብሔርና ወደ ሞገሱ ይመለከታል። መንፈሳችን ሲከበን ልንወስደው የምንችለው ይህ ከሁሉ የላቀ መንገድ ነው። አማኙ፣ በምርጥ ሥራዎቹ እንኳ ቢሆን እርሱ ኃጢአተኛ መሆኑን አይረሳም። ማሰላሰልና ጸሎት ከጭንቀቶቻችን ያስመልሱናል፤ ከዚያም የሚያዝነው ነፍስ ሕፃን ወደ አዛኝ እናቱ እጆቹን እንደሚዘረጋ ሁሉ፣ ወደ ጌታ ለመመለስ ይተጋል፤ ደረቀች ምድር ለመታደስ ዝናብ እንደምትጠማ ሁሉ፣ ለእርሱም መጽናናት ይናፍቃል።

መዝሙር 143

ይህ መዝሙር፣ ከዚህ በፊት እንደነበሩት ሁሉ፣ የዳዊት ጸሎት ሲሆን፣ ምናልባት ሳኦል ሲያሳድደው በነበረበት ወቅት የደረሰበትን ታላቅ ጭንቀትና አደጋ የሚያሳዩ ብዙ ቅሬታዎችን ይዟል። በዚያ መከራ ውስጥ የጸለየው አንድ ጊዜ ብቻ ሳይሆን፣ ብዙ ጊዜና ደጋግሞ ነበር፤ ተመሳሳይ ጸሎት ሳይሆን አዳዲስ ሀሳቦችን ይዞ ነበር። በዚህ መዝሙር ውስጥ፣ I. በጠላቶቹ ጭቆና ምክንያት ስለደረሰበት ችግር (ቁ. 3) እና እራሱን ለመደገፍ የወሰደውን እርምጃ ቢኖርም መንፈሱ ሊሰምጥ የደረሰበትን ድካም (ቁ. 4, 5) ያማርራል።

II. በብርቱ ይጸልያል (ቁ. 6)፣ 1. እግዚአብሔር እንዲሰማው (ቁ. 1-7)። 2. እንደ ኃጢአቱ እንዳይፈርድበት (ቁ. 2)። 3. ፊቱን ከእርሱ እንዳይሰውርበት (ቁ. 7)፣ ነገር ግን ሞገሱን እንዲገልጥለት (ቁ. 8)። 4. በግዴታው መንገድ እንዲመራውና እንዲያስተምረው (ቁ. 8, 10) እንዲሁም በዚያ እንዲያነቃቃው (ቁ. 11)። 5. ከችግሮቹ እንዲያድነው (ቁ. 9, 11)። 6. በጊዜው አሳዳጆቹን እንዲቀጣ (ቁ. 12)። ይህን መዝሙር ስንዘምር ለራሳችን በቀላሉ ማስማማት እንችላለን፣ ምክንያቱም አብዛኞቹ ልመናዎች ለመንፈሳዊ በረከቶች (ሁላችንም ሁልጊዜ ለምንፈልጋቸው)፣ ምሕረትና ጸጋ ናቸውና።

የዳዊት መዝሙር።

ቁጥር 1-6

እዚህ ላይ፣ I. ዳዊት በትህትና እንዲሰማው ይለምናል (ቁ. 1)፤ ይህን የጠየቀው ጥርጣሬ ስላለው ሳይሆን፣ በብርቱ ስለፈለገውና ስለተጨነቀበት ነበር፤ ጸሎቱን ካቀረበ በኋላ እንዴት እንደተቀበለ ለማየት ወደ ላይ ይመለከት ነበርና (ዕንባቆም 2:1)። እርሱ ለአምላኩ ምልጃ የሚያቀርብ ሲሆን፣ ልመናው እንዲሰማለት ይለምናል፦ ጸሎቴን ስማ፤ ልመናዬን አድምጥ። እርሱ በአሳዳጆቹ ላይ ከሳሽ ሲሆን፣ ጉዳዩ እንዲታይለትና እግዚአብሔር በታማኝነቱና በጽድቁ፣ የትክክልና የስህተት ዳኛ እንደመሆኑ መጠን፣ ፍርድ እንዲሰጥበት ይለምናል። ወይም ደግሞ፣ "በታማኝነትህ፣ በገባኸው ቃል መሠረት፣ ለገባኸው ቃል ታማኝ እንደምትሆን፣ ልመናዬን መልስልኝ።" የራሳችን የምንከራከርበት ጽድቅ የለንም፤ ስለዚህ የእግዚአብሔርን ጽድቅ፣ እርሱ በነጻ የሰጠንንና ተስፋ እንድንጥልበት ያደረገንን የተስፋ ቃል መጥቀስ አለብን።

II. በጽኑ ፍትሕ እንዳይፈረድበት በትህትና ይለምናል (ቁ. 2)። እዚህ ላይ፣ ልመናውን (ቁ. 1) ለማረም ባይሆንም እንኳ ለማብራራት ይመስላል፦ በጽድቅህ አድነኝ፤ "ማለቴ፣" ይላል፣ "የወንጌል ጽድቅ የተሞሉ ተስፋዎች እንጂ የሕግ ጽድቅ የተሞሉ ማስፈራሪያዎች አይደሉም፤ በዚህ የተሰበረ የንጽሕና ቃል ኪዳን ጽድቅ መሠረት ከተመለሰልኝ፣ ሙሉ በሙሉ እጠፋለሁና፤" ስለዚህ፣

1. ልመናውም፣ "ከባሪያህ ጋር ወደ ፍርድ አትግባ፤ እንደምገባው በጽኑ ፍትሕ አትፍረድብኝ" የሚል ነው። በዚህ ጸሎት እኛ የእግዚአብሔር ባሪያዎች መሆናችንን፣ እርሱን ለመታዘዝ ግዴታ እንዳለብን፣ ለእርሱ ተጠያቂ እንደሆንን፣ እና ሞገሱን ለማግኘት እንደምንጓጓ መቀበል አለብን፤ እንዲሁም ለእርሱ ራሳችንን ማጽደቅ አለብን። በብዙ ጉዳዮች እርሱን እንዳስቀየምነው፣ እና ለእርሱ ያለብንን ግዴታ እንዳላሟላን መቀበል አለብን፤ እርሱም በበደሎቻችን ላይ በትክክል ሊመረምርና በሕግ መሠረት ሊቀጣን ይችላል፤ እንዲህ ቢያደርግም ፍርድ በእርግጥ በእኛ ላይ ይወርድ ነበር፤ እኛም ፍርዱን ለማስቆም ወይም ለማቅለል ምንም የምናደርገው ነገር የለንም፣ ነገር ግን ቅጣት ይፈጸምብን ነበር ከዚያም ለዘላለም እንጠፋ ነበር። ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ ምሕረትና ይቅርታ እንዳለ ተስፋ በማድረግ ራሳችንን ማበረታታት አለብን፣ እናም የዚያን ምሕረት ጥቅም ለማግኘት በብርቱ ልንለምነው ይገባል። "ከባሪያህ ጋር ወደ ፍርድ አትግባ፣ ምክንያቱም ከልጅህ ጋር ወደ ፍርድ ገብተህ የሁላችንንም በደል በእርሱ ላይ ጭነሃልና። ከባሪያህ ጋር ወደ ፍርድ አትግባ፣ ምክንያቱም ባሪያህ ከራሱ ጋር ወደ ፍርድ ይገባልና፤" እኛም ራሳችንን ብንፈርድ፣ አንፈረድም።

2. ልመናውም፣ "በአንተ ፊት በዚያ መንገድ ሕያው የሆነ ማንም አይጸድቅም፣ ምክንያቱም ማንም ንጹሕ ነኝ ብሎ ሊከራከር አይችልም፣ ወይም የራሱ የሆነ ጽድቅ የለውም፣ ኃጢአት አልሠራሁም ወይም በኃጢአቴ ምክንያት መሞት አይገባኝም ብሎ ሊል አይችልም፤ ወይም የራሱ የሆነ ማካካሻ ሊያቀርብ አይችልም፤" እንዲያውም፣ እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ቢከራከር፣ ከሺህ አንዱን እንኳ ልንመልስለት አንችልም (ኢዮብ 9:3፤ 15:20)። ዳዊት ችግሩ እንዲወገድለት ከመጸለዩ በፊት፣ የኃጢአቱ ይቅርታ እንዲደረግለት ይጸልያል፣ እናም ለዚህም በንጹሕ ምሕረት ላይ ይመካል።

III. ጠላቶቹ በእርሱ ላይ ስላገኙት የበላይነት ያማርራል (ቁ. 3)፦ "ሳኦል፣ ያ ታላቅ ጠላት፣ ነፍሴን አሳድዷታል፣ ሕይወቴን በዕረፍት በሌለው ክፋት ፈልጓል፣ እናም ስደቱን እስከ ምድር ድረስ እስኪመታት ድረስ አድርሷል። ምንም እንኳ ገና ከመሬት በታች ባልሆንም፣ ወደ መሬት ተመትቻለሁ፣ ይህም ከሞት ጋር እኩል ነው፤ በጨለማ ውስጥ እንድኖር አስገድዶኛል፣ በጨለማ ዋሻዎች ውስጥ ብቻ ሳይሆን፣ በጨለማ ሀሳቦችና ፍርሃቶች ውስጥ፣ በሐዘን ደመናዎች ውስጥ፣ ለረጅም ጊዜ እንደሞቱት ሰዎች አቅመ ቢስና ተስፋ ቢስ ሆኜ። ጌታ ሆይ፣ ከሰዎች ዘንድ ምሕረት አላገኝምና ከአንተ ዘንድ ምሕረት እንዳገኝ አድርግ። እነርሱ ይኮንኑኛል፤ ነገር ግን ጌታ ሆይ፣ አንተ አትኮንነኝ። እኔ የምትራራልኝ፣ የምትቆምልኝ የርኅራኄህ ነገር አይደለሁምን? ጠላቴስ የምትቆምበት፣ የምትቃወመው የቁጣህ ነገር አይደለምን?"

IV. በውጫዊ ችግሮቹ ምክንያት ስለደረሰበት የአእምሮ ጭቆና ያማርራል (ቁ. 4)፦ ስለዚህ መንፈሴ በውስጤ ተዳክሟልና ተጨንቋል፣ እናም በተስፋ መቁረጥ ውስጥ ልሰጥም ደርሻለሁ፤ በውጭ ውጊያዎች ሲኖሩ በውስጥ ፍርሃቶች አሉ፣ እናም እነዚያ ፍርሃቶች ከሳኦል ራሱ የበለጠ ጨካኝና ጨቋኞች ናቸው፣ እናም በቀላሉ ሊሸሹ አይችሉም። አንዳንድ ጊዜ የከበሩ ሰዎች መንፈሳቸው ለጊዜው ሊጨናነቅና ልባቸው ሊደክም ይችላል፣ እናም ይህ በእርግጥ ድካማቸው ነው።