1እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ባይሆን፡ እስራኤል እንዲህ ይበል፦
2“እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ባይሆን፡ ሰዎች በእኛ ላይ በተነሡ ጊዜ፥
3ቍጣቸውን በላያችን በነደደ ጊዜ፥ በዚያን ጊዜ ሕያዋን ሳለን በዋጡን ነበር፤
4በዚያን ጊዜ ውኃ ባሰጠመን ነበር፥ በነፍሳችንም ላይ ፈሳሽ ባለፈ ነበር፤
5በዚያን ጊዜ የጐርፍ ውኃ በነፍሳችን ላይ ባለፈ ነበር።
6ለጥርሳቸው ንክሻ ያላደረገን እግዚአብሔር ይባረክ።
7ነፍሳችን እንደ ወፍ ከአዳኞች ወጥመድ አመለጠች። ወጥመድ ተሰበረ እኛም አመለጥን።
8ረድኤታችን ሰማይንና ምድርን በሠራ፡ በእግዚአብሔር ስም ነው።”
መዝሙር ፻፳፬፡፩-፭ እግዚአብሔር የሕዝቡ ጠላቶች አንዳንድ ጊዜ እስከ ሩቅ ድረስ በላያቸው እንዲበረቱ ይፈቅዳል፤ ይህም ኀይሉ ደግሞ በድነታቸው ይበልጥ እንዲገለጥ ነው። አምላካቸው እግዚአብሔር፣ ሁሉን የሚችል አምላክ የሆነ ሕዝብ የተባረከ ነው። ይህን እውነት በዘመናችንና በጥንት ዘመን ለተፈጸመው ለማንኛውም የተለየ ድነት ከመተግበራችን በተጨማሪ፣ በሐሳባችን ሊኖረን የሚገባው በኢየሱስ ክርስቶስ የተፈጸመውን የታላቁን የቤዛነት ሥራ ነው። በዚህም አማኞች ከሰይጣን ድነዋል።
መዝሙር 124 ዳዊት ይህን መዝሙር (እኛ እንደምንገምተው) እግዚአብሔር ለእርሱና ለሕዝቡ ከታላቅ አደጋ ያዳናቸውን ታላቅ መዳን ምክንያት በማድረግ የጻፈው ነው። ይህ አደጋ በውጭ ወራሪዎች ወይም በውስጥ አመጽ የተከሰተ እንደሆነ እርግጠኛ አይደለም፤ ሁሉንም ጥፋት ውስጥ ሊያስገባ የሚችል ነበር። ምንም ይሁን ምን፣ እርሱ ራሱ በእግዚአብሔር መልካምነት፣ ለመዳን መንገድ በመክፈቱ እጅግ የተነካ ይመስላል፤ ሌሎችንም ለመንካት እጅግ ይፈልግ ነበር። እርሱም እንደ አሸናፊዎች ሁሉንም ክብር ለራሱ ከመውሰድ ይልቅ፣ ሁሉንም ክብር ለእግዚአብሔር ለመስጠት ይጠነቀቃል።
I. እዚህ ላይ የገቡበትን አደጋ ታላቅነትና ሊደርስባቸው የነበረውን ጥፋት ያጎላል (ቁጥር 1-5)።
II. ከመዳናቸው የተነሳ ለእግዚአብሔር ክብርን ይሰጣል (ቁጥር 6, 7 ከቁጥር 1, 2 ጋር ሲነጻጸር)።
III. ከዚያም በእግዚአብሔር ለመታመን ማበረታቻን ይወስዳል (ቁጥር 8)።
ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ በእኛ ዘመንና በአባቶቻችን ዘመን ለእኛና ለሕዝባችን ከተደረገው ልዩ መዳን በተጨማሪ፣ ከጨለማ ኃይሎች ያዳነንን በኢየሱስ ክርስቶስ የሆነውን ታላቁን የመቤዠት ሥራ በአእምሮአችን ልናስብ እንችላለን። የዳዊት የእርከን መዝሙር።
ቁጥር 1-5 የእግዚአብሔር ሕዝብ እዚህ ላይ ስለ መዳናቸው እግዚአብሔርን እንዲያመሰግኑ ተጠርተዋል፤ ሊያስተውሉት የሚገባውም ነገር ይህ ነው፦
I. የሰዎች ክፋት፣ በዚህም ምክንያት ወደ ጥፋት አፋፍ ደርሰው ነበር። እስራኤል በመካከላቸውና በሞት መካከል አንድ እርምጃ ብቻ እንደነበረ ይናገር፤ በሽታው ይበልጥ አደገኛ በሆነ መጠን፣ የሐኪሙ ችሎታ በፈውስ ውስጥ ይበልጥ ይገለጣል።
አስተውሉ፣ 1. አስጊው አደጋ የመጣው ከየት ነው፦ ሰዎች በእኛ ላይ ተነሱ፣ የራሳችን ዓይነት ፍጥረታት ሆነው ሳለ፣ ግን ጥፋታችንን ቆርጠው ነበር። Homo homini lupus—ሰው ለሰው ተኩላ ነው። ቀይ ዘንዶው፣ የሚያገሳው አንበሳ ሊውጠን መፈለጉ ምንም አያስደንቅም፤ ነገር ግን ሰዎች የሰዎችን ደም መጥማታቸው፣ አቤሴሎም የራሱን አባት ደም መፈለጉ፣ አንዲት ሴት በቅዱሳን ደም መስከሯ፣ ከቅዱስ ዮሐንስ ጋር እጅግ ልንደነቅበት የሚገባ ነገር ነው። ከሰዎች ሰብአዊነትን ልንጠብቅ እንችላለን፣ ሆኖም ግን ርኅራኄያቸው ጨካኝ የሆኑ አሉ። ግን በእነዚህ ሰዎች ላይ ምን ተፈጠረ? ቁጣቸው በእኛ ላይ ነደደ (ቁጥር 3)፤ በሆነ ነገር ተቆጥተው ነበር፣ ከዚያም የተቆጡባቸውን ሰዎች ከማጥፋት ያነሰ ነገር አላረካቸውም። ቁጣ ጨካኝ ነው፣ ንዴትም እጅግ አስከፊ ነው። ቁጣቸው ሊበላን እንደተዘጋጀ እሳት ነደደ። ትዕቢተኞች ነበሩ፤ ክፉዎችም በትዕቢታቸው ድሆችን ያሳድዳሉ።