1እስራኤል ከግብፅ፥ የያዕቆብም ቤት ከእንግዳ ሕዝብ በወጣ ጊዜ፥
2ይሁዳ መቅደሱ፥ እስራኤልም ግዛቱ ሆነ።
3ባሕር አየች ሸሸችም፥ ዮርዳኖስም ወደ ኋላው ተመለሰ።
4ተራሮች እንደ ኮርማዎች፥ ኮረብቶችም እንደ ጠቦቶች ዘለሉ።
5አንቺ ባሕር የሸሸሽ፥ አንቺም ዮርዳኖስ ወደ ኋላሽ የተመለስሽ፥ ምን ሆናችኋል?
6እናንተም ተራሮች፥ እንደ ኮርማዎች፥ ኮረብቶችስ፥ እንደ ጠቦቶች ለምን ዘለላችሁ?
7ከያዕቆብ አምላክ ፊት፥ ከጌታ ፊት ምድር ተናወጠች፤
8ድንጋዩን ወደ ውኃ መቆሚያ፥ ጭንጫውንም ወደ ውኃ ምንጭ ከለወጠ።
114:1-8 እግዚአብሔርን ለመፍራት የሚሰጥ ማሳሰቢያ። ለእስራኤል ባደረገው ነገር የእግዚአብሔርን ኃይልና መልካምነት እናውቅ፤ ይህንም እጅግ ወደሚበልጠው የድንቅ ሥራ ማለትም በክርስቶስ የሆነልንን ቤዛነት በማዋል፣ በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ሆነን በእግዚአብሔር እንድንታመን ራሳችንንም ሌሎችንም እናበረታታ። ክርስቶስ ሕዝቡን ለማዳን በሚመጣበት ጊዜ፣ ከኃጢአትና ከሰይጣን ኃይል ይቤዣቸዋል፣ ከዓመፀኛ ዓለም ይለያቸዋል፣ የራሱ ሕዝብ አድርጎ ይመሠርታቸዋል፣ ንጉሣቸውም ይሆናል። ምንም ያህል ጥልቅና ሰፊ ባሕር ወይም ዮርዳኖስ የለም፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር ጊዜ ሲደርስ፣ ይከፈላልና ወደኋላም ይመለሳል። ይህንንም በዓለም ውስጥ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያንን ወደ መትከል ሥራ እንመልክተው። ሰይጣንንና የአምልኮ ጣዖቶቹን እንደዛ እንዲንቀጠቀጡ ያደረጋቸው ምን ነካቸው? ሆኖም በተለይ ደግሞ በልብ ውስጥ ያለውን የጸጋ ሥራ እንመልክተው። እንደገና በተወለደች ነፍስ ውስጥ የሕይወትን ፍሰት የሚለውጠው ምንድን ነው? ምኞቶችንና ብልሹነቶችን እንዲሸሹ፣ አድልዎዎችም እንዲወገዱ፣ መላው ሰውም አዲስ እንዲሆን የሚያደርገው ምንድን ነው? ይህም የሚሆነው በእግዚአብሔር መንፈስ ፊት ነው። በጌታ ፊት፣ ተራሮች ብቻ ሳይሆኑ፣ ምድር ራሷም በሚገባ ትንቀጠቀጣለች፣ ይህም የሆነው በሰው ኃጢአት ምክንያት እርግማን በላዩ ላይ ስላረፈባት ነው። እስራኤላውያን እንደተጠበቁት ሁሉ፣ በተአምራትም ተመግበዋል፤ የድንጋይ አለቱ ወደ ውኃ ምንጭ እንደተለወጠው ሁሉ፣ ያም አለት ክርስቶስ ነበር። የእግዚአብሔር ልጅ፣ የዘመናት አለት፣ ኃጢአትን ለማጠብ ምንጭ ለመክፈት፣ ለአማኞችም የሕይወትና የመጽናናት ውኃን ለመስጠት ራሱን ለሞት አሳልፎ ሰጠ፤ ከፍቅሩ መጠበቅ የማይገባ እጅግ ታላቅ በረከት አለ ብለው ሊፈሩ አይገባም። ኃጢአተኞች ግን በጻድቅና በቅዱስ ዳኛቸው ፊት ሊፈሩ ይገባል። በመምጣቱም ጊዜ በእርሱ ፊት ድፍረት እንዲኖረን፣ አምላካችንን ለመገናኘት አሁን እንዘጋጅ።
ቁጥር 1-8 መዝሙር 114 እስራኤል ከግብፅ መውጣቷ ቤተ ክርስቲያናቸውንና ብሔራቸውን አስገኘ፣ በዚያን ጊዜም ተመሠረቱ፣ ተመሰረቱም፤ ስለዚህ ያ የድንቅ ሥራ ለዘላለም መታወስ አለበት። እግዚአብሔር በአሥርቱ ትእዛዛት መግቢያ ላይ፣ በሆሴዕ 11:1 ላይም፣ “ልጄን ከግብፅ ጠራሁት” በማለት በእርሱ ተመካ። በዚህ መዝሙር በሕያው ምስጋና ይዘመርበታል፤ ስለዚህም አይሁድ የፋሲካን እራት ሲያጠናቅቁ ይዘምሩት ከነበረው ታላቁ ሃሌሉያ ወይም የምስጋና መዝሙር ክፍል መሆኑ ተገቢ ነበር። በፍጹም መረሳት የለበትም፣
I. ከባርነት መውጣታቸው (ቁ. 1)።
II. እግዚአብሔር በመካከላቸው ማደሪያውን ማቆሙ (ቁ. 2)።
III. ባሕርና ዮርዳኖስ ከፊታቸው መከፈላቸው (ቁ. 3, 5)።
IV. እግዚአብሔር በሲና ተራራ ላይ ሲወርድ ሕጉ ሲሰጥ ምድር መንቀጥቀጧ (ቁ. 4, 6, 7)።
V. እግዚአብሔር ከዓለት ውኃ መስጠቱ (ቁ. 8)። ይህን መዝሙር ስንዘምር እግዚአብሔር ለእስራኤል ባደረገው ነገር ኃይሉንና መልካምነቱን ልናውቅ ይገባል፤ ይህንንም በክርስቶስ ቤዛነታችን ለተገኘው እጅግ ታላቅ የድንቅ ሥራ በመተግበር፣ እኛንም ሌሎችንም በታላቅ ችግር ውስጥ በእግዚአብሔር እንድንታመን ማበረታታት አለብን። መዝሙረኛው የጥንት ዘመናትን፣ የልዑልን ቀኝ እጅ ዓመታትን፣ አባቶቻቸው የነገሯቸውን ድንቆች (መሳ. 6:13) እዚህ ላይ ያስታውሳል፤ ምክንያቱም ጊዜ የኃጢአትን ጥፋት እንደማያጠፋ ሁሉ፣ የምሕረትን ስሜትም ማጥፋት የለበትም። በፍጹም መረሳት የለበትም፣
I. እግዚአብሔር እስራኤልን ከባርነት ቤት በታላቅ እጅና በተዘረጋ ክንድ አወጣቸው፡- እስራኤል ከግብፅ ወጣች፣ ቁ. 1። በድብቅ አልሸሹም፣ ወይም አልተባረሩም፣ ነገር ግን በክብር ወጡ፣ በክብር ምልክቶች ሁሉ ዘምተው ወጡ፤ ከጨካኝ ሕዝብ፣ በጭካኔ ከተጠቀሙባቸው ሕዝብ፣ ከባዕድ ቋንቋ ሕዝብ ወጡ፣ መዝ. 81:5። እስራኤላውያን፣ በመካከላቸው የራሳቸውን ቋንቋ ንጹሕ አድርገው እንደጠበቁ፣ የአስጨናቂዎቻቸውን ቋንቋ ለመማርም እንደማይፈልጉ ይታያል። ከእነርሱ በመለየት የመዳናቸውን ዋስትና ጠብቀዋል።
II. እርሱ ራሱ የሲቪልና የቅዱስ ሕገ መንግሥታቸውን አቋቋመ (ቁ. 2)፡- ይሁዳና እስራኤል መቅደሱ፣ ግዛቱ ነበሩ።